Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με τον Κώστα Βουτσά

 
   Ο ΕΜΑΝΟΝ μου πιπίλαγε το μυαλό εδώ και αιώνες… «Το Βουτσά δεν θα το φιλοξενήσουμε; Συνέντευξη δεν θα κάνουμε»; Σε αυτές τις περιπτώσεις λέω πάντα ναι… Το ζήτημα είναι να βρεθεί το σωστό χρονικό σημείο, αυτό που οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν τάιμινγκ. Με το που είδαμε την παράσταση «Πανικός στο υπουργείο», έπεσαν τα τηλέφωνα, τα μηνύματα, ό,τι μπορούμε να μεθοδεύσουμε για να προσεγγίσουμε το ευκταίο. Βρεθήκαμε με τον Κώστα Βουτσά ένα Κυριακάτικο απόγευμα, λίγο πριν ξεκινήσει η παράσταση, καθίσαμε σ’ ένα τραπεζάκι, εκεί στην ταράτσα του «Λαμπέτη» και μιλήσαμε για το έργο, για το θίασο, για τις παλιές παραστάσεις που ξανάρχονται στην επιφάνεια με τρομερή επιτυχία, για το μέλλον, για τα παιδιά. Τα οποία βέβαια ΕΙΝΑΙ το μέλλον. Τι να πρωτοπώ και τι να ομολογήσω… Είχαμε απέναντί μας ένα θρύλο του κινηματογράφου και του θεάτρου, έναν από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς που έχει βγάλει ο τόπος μας και ήταν σαν να μιλάμε με τον αγαπημένο μας φίλο, τον πολύ άνετο μεγαλύτερο αδελφό μας. Η ηλικία, για ανθρώπους σαν το Βουτσά, είναι μαύρα σημάδια σε λευκό χαρτί. Τίποτα άλλο. Συγκινηθήκαμε πολύ, ελπίζουμε να έγινε αισθητό πόσο τον αγαπάμε και θα ξαναπάμε στην ταράτσα, να απολαύσουμε εκείνον και τους συνεργάτες του. Πολλά, πολλά, μα πολλά ευχαριστώ στη Μαργαρίτα Δρούτσα, που έκανε το όνειρο πραγματικότητα, καθώς και στο ίδιο το θέατρο Λαμπέτη για τη φιλοξενία.
 
voutsas992
 
«Πανικό στο υπουργείο». Δροσερή παράσταση, δροσερό και το θέατρο…
Πολλή δροσιά! (γελάει)

Πώς σας έκαναν την κρούση να πρωταγωνιστήσετε;
Όλοι πρωταγωνιστές είμαστε! Εγώ δεν νιώθω πρωταγωνιστής, δεν λέω ότι είμαι πρωταγωνιστής ούτε ότι είμαι ΕΓΩ. Υπολογίζω στο ΕΜΕΙΣ.

Είδα μία συνέντευξή σας στην τηλεόραση. Κάποια στιγμή είπατε «Εμείς! Δεν υπάρχει εγώ στο θέατρο».
Δεν μπορώ να πω ΕΓΩ. Όλοι οι ηθοποιοί είναι πολύ καλοί. Κοίταξε, την πρόταση μου την έκανε ο σκηνοθέτης, ο Βασίλης Θωμόπουλος, τον οποίο εκτιμώ πολύ. Τον αγαπώ, το θαυμάζω, έχουμε κάνει μαζί τηλεόραση, έχουμε κάνει πολλές δουλειές μαζί και είναι από τους σκηνοθέτες που ξέρει τι κάνει, που ξέρει τι θέλει. Το έργο είναι μια σάτιρα των κυβερνήσεων και ιδιαίτερα της σημερινής κυβέρνησης και εξαιτίας αυτού βγάζουμε γέλιο. Έχει γέλιο πολύ η παράσταση και έχει στιγμές πολύ ωραίες, ερωτικές στιγμές. Με γέλιο κι αυτές. Είναι υποχρέωσή μας, εγώ έτσι πιστεύω, εμάς των ηθοποιών, να σατιρίζουμε και να λέμε τα κακά των κυβερνήσεων. Φταίμε κι εμείς βέβαια που τις ψηφίζουμε, αλλά τι να κάνεις… Πρέπει να ψηφίσεις… Μου έχουν κάνει μάλιστα και πρόταση να πάω για βουλευτής. Τους είπα «Τρελοί είστε; Θα πάρω ένα μισθό, μία μίζα και δεν θα μιλάω. Ενώ τώρα μπορώ να πω ό,τι θέλω εις βάρος σας». Γιατί λέω διάφορα εναντίον της κυβέρνησης, εναντίον των πολιτικών δηλαδή, που μας έχουν κάνει όλους δυστυχισμένους. Κι αυτοί είναι πάμπλουτοι.
 
voutsas993
Για συναδέλφους σας, που είπαν «Ναι» και πολιτεύθηκαν, πώς αισθανθήκατε;
Άσχημα… Μα… Τι να πας να κάνεις; Τι σου λείπει; Μπορείς να κάνεις τον αγώνα σου έξω από βουλευτική θέση. Όταν είσαι «από μέσα» δεν μπορείς να πεις κάτι σε βάρος αυτών, με τους οποίους «υπηρετείς». Ενώ άμα είσαι «απ’ έξω», βλέπεις τα λάθη και τα κατηγορείς, τα σατιρίζεις, βγάζεις γέλιο και βγάζει και θυμό στον κόσμο… Για μένα είναι μεγάλο λάθος. Βέβαια δικαίωμά τους είναι, αλλά δεν δέχομαι να πάω βουλευτής σε κάποιο κόμμα, σε οποιοδήποτε κόμμα. Να σου πω κάτι… λόγω του πατέρα μου, που ήταν κομμουνιστής και κυνηγημένος, παρά πολύ κυνηγημένος… Το δείρανε μπροστά μου… πολύ ξύλο, πολύ αίμα… του έλεγαν να υπογράψει δήλωση μετανοίας… δεν υπέγραφε… τον πήγαν εξορία…

Πού;
Στο Ασβεστοχώρι… Τον είχαν εκεί σε ένα στάβλο… Και πήγαινα εκεί με τη μητέρα μου και την αδελφή μου αγκαλιά… Και πηγαίναμε με τα πόδια από την πλατεία Αριστοτέλους μέχρι το Ασβεστοχώρι… Έχω περάσει παρά πολλά. Εγώ ψηφίζω ΚΚΕ, όχι γιατί είμαι αριστερός σε δράση… αυτό θέλει συμμετοχή, θέλει τρεξίματα… Για να ξαναγυρίσουμε στο έργο, διαθέτει ένα πολύ ωραίο φινάλε… Γίνονται κάποιοι γάμοι πολύ αστείοι… Έχω στο έργο κόρη μου τη Μαριάννα (σ.σ. Τουμασάτου), έχω εγγονή και στο τέλος παντρεύομαι κι εγώ… με μια εικοσάρα… (γέλια)
 
voutsas994
Δεν ήξερα ότι το έργο είναι γαλλικό…
Ναι, γαλλικό είναι. Το έχει «φτιάξει» στα ελληνικά ο Δημήτρης Αποστόλου.

Έχει κάνει απίστευτη δουλειά! Έχει βάλει φοβερές ατάκες, το έχει συνδέσει καταπληκτικά με την ελληνική πραγματικότητα. Φαντάζομαι ότι θα ήταν και για σας διασκέδαση να έχετε ένα τόσο ωραίο κείμενο για να δουλέψετε.
Πολύ! Να φανταστείς ότι εγώ κάνω προσθήκες πολλές… Άμα τις δεχτεί ο σκηνοθέτης. Αν δεν τις δεχτεί, δεν τις βάζω. Είμαι υπάκουος σε αυτά τα πράγματα και θέλω και οι υπόλοιποι ηθοποιοί στο θίασο να είναι υπάκουοι. Έχω βάλει διάφορα… σλόγκαν, ατάκες σχετικές με το έργο… σχετικές με το θέμα και τη δράση του έργου. Κοίτα… δεν είναι σκοπός μου το γέλιο… Αλλά βγάζω γέλιο. Τα λέω με φυσικό τρόπο. Ο θίασος είναι πολύ καλός. Πολύ καλοί ηθοποιοί. Κι έχουμε αγάπη μεταξύ μας. Σεβόμαστε ο ένας τον άλλον.

Μέχρι πότε θα είστε εδώ;
Να σου πω κάτι… Πρέπει να έλθει ο κόσμος να δει το έργο. Ξέρεις, επειδή έχει πολλά θέατρα στους συνοικισμούς – κάθε ένας έχει κι απ’ ένα θέατρο – τα θέατρα στο κέντρο της Αθήνας έχουν ναυαγήσει… Είπα λοιπόν του σκηνοθέτη μήπως πάμε περιοδεία στους συνοικισμούς για κάποιες μέρες. Εμείς εδώ παίζουμε από Παρασκευή μέχρι Τρίτη. Τετάρτη και Πέμπτη δεν παίζουμε. Τα καλοκαιρινά θέατρα έχουν λιγοστέψει παρά πολύ στην Αθήνα… Εδώ έρχεται ο κόσμος και περνάει ευχάριστα για δυο ώρες.
 
voutsas996
Για τη σεζόν που έρχεται…
Θα παίξω στο «Χτυποκάρδια στο θρανίο». Θα παίξουμε στο ΗΒΗ… Να σου πω κάτι, φίλε… Έχουμε παρά πολύ καλούς συγγραφείς και παρά πολύ καλούς ηθοποιούς. Εγώ μπορώ να σου πω, χωρίς να πω κάτι ψεύτικο ή να γίνω κόλακας, πως έχουμε καλύτερους ηθοποιούς κι από μας…

Τη δική σας γενιά εννοείτε;
Ναι, έχουμε καλύτερους ηθοποιούς. Σήμερα γίνονται ληστείες, βιασμοί, τέτοια πράγματα… οι συγγραφείς δεν έχουν θέματα για να γράψουν. Και παίζουν έργα δικά μας, που ήταν θεατρικά, έγιναν κινηματογραφικά και τώρα ξαναγίνονται θεατρικά. «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης», «Χτυποκάρδια στο θρανίο», «Γοργόνες και μάγκες»… Όλα αυτά… Και πάνε πολύ καλά! Και οι ηθοποιοί που παίζουν είναι εξαιρετικοί.

Έργα, στα οποία έχετε πρωταγωνιστήσει και έχουν γράψει την ιστορία του στο ελληνικό κινηματοθέατρο… Όταν τα βλέπετε, μετά από χρόνια, να παίζονται ξανά, πώς αισθάνεστε σαν καλλτέχνης;
Αισθάνομαι ότι ήταν πολύ σωστές οι δουλειές μας αυτές. Ήμαστε πολύ σωστοί σαν άνθρωποι. Δεν ήμαστε χυδαίοι. Εγώ μάλιστα στις ταινίες μου απαγόρευα τσιγάρο και μούντζα. Αυτά τα λέω για τους νέους ανθρώπους, για να ξέρουν. Εγώ είμαι ογδόντα επτά ετών. Έχω πετύχει στη ζωή μου. Κουράστηκα, έχω δουλέψει πολύ, πήγα στα μπουλούκια… πήγα πολύ καλά. Ξαναγυρίζω σ’ αυτό που έλεγα. Δεν κάπνιζα γιατί φοβόμουν ότι ο πιτσιρικάς που θα με δει θα πει «Καπνίζει ο Βουτσάς, καπνίζω κι εγώ»… Δεν το θέλω αυτό. Τα παιδιά είναι για να μας δίνουν χαρά, να μας δίνουν παραπάνω ζωή. Η γυναίκα μου έχει τρεις θιάσους για παιδικό θέατρο και στη μία από τις παραστάσεις παίζω κι εγώ. Κάναμε ένα έργο για το bullying τρία χρόνια, άλλο έργο, αντιπολεμικό, δύο χρόνια… Παίζω συνέχεια.
 
voutsas995
Μια και ασχοληθήκατε πολύ και με το παιδικό θέατρο, πείτε μου κάτι… Το παιδί είναι αληθινά ο πιο απαιτητικός θεατής;
Βέβαια! Κι ο πιο ειλικρινής. Εγώ, μόλις τελειώσει η παράσταση, τα φωνάζω πάνω τα παιδιά. Βγάζω φωτογραφίες… τα παιδιά σήμερα είναι πανέξυπνα! (σ.σ. τονίζει τις συλλαβές) Αν δεν τους αρέσει το έργο, θέλουν να φύγουν.

Θα κάνετε κι ένα σήριαλ…
Ναι, θα κάνω μία σειρά. Θα κάνω τον αδελφό του Λάκη του Λαζόπουλου…

Πότε ξεκινάτε με το καλό;
Σε λίγες μέρες. Θα είναι μια εκπομπή που θα έχουμε σκετσάκια από συγγραφείς. Όχι ανέκδοτα, κανονικά σκετς.
 
voutsas998
Κύριε Βουτσά, τι είναι αυτό που σας ενθουσιάζει περισσότερο στο θέατρο και τι είναι αυτό που σας απωθεί περισσότερο στο θέατρο;
Κοίτα… στο θέατρο μου αρέσει αυτή η επαφή που έχω με το κοινό, με τον κόσμο… παρά το ότι είμαι εβδομήντα χρόνια στο θέατρο, πάντα πριν βγω στη σκηνή έχω τρακ. Μόλις βγω στη σκηνή είμαι εντάξει. Με συγκινεί η επαφή με τον κόσμο, με τον αγαπημένο μου κόσμο. Με βλέπει στο δρόμο, με σταματάει, βγάζουμε φωτογραφίες… Με αγκαλιάζουν, με φιλάνε… Αυτή είναι μια επαφή πολύ ευχάριστη. Δεν μου αρέσει ο βεντετισμός. Δεν τους μπορώ αυτούς τους ανθρώπους, αυτούς τους ηθοποιούς. Στο θέατρο έχουμε τέτοιους ανθρώπους. Εγώ θέλω να είμαστε αγαπημένοι όλοι. Να μην είναι κανείς πάνω από τους άλλους, όλοι να ‘μαστε το ίδιο. Να ευχαριστιέται το κοινό και να μας απολαμβάνει και να ευχαριστούμε και μεις το κοινό. Για μας!

Κώστας Κούλης
Φωτογραφίες: ΕΜΑΝΟΝ
 
voutsas999
 

Συνεντεύξεις