Άρθρα & Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με την Κατερίνα Μανανεδάκη

 
   Αυτό το κορίτσι έχει ένα μοναδικό τρόπο να μας βάζει σε σκέψεις. Είναι μια γυναίκα με πάθος για τη ζωή. Έχει απίστευτο χιούμορ, είναι διορατική, ξέρει πώς να μας βάλει στον καναπέ της ψυχανάλυσης. Είναι από τις συγγραφείς που εκτιμώ αφάνταστα και ρουφώ κάθε πρόταση των βιβλίων της. Πίσω από τις τόσο χιουμοριστικές ιστορίες της κρύβονται μεγάλες ερωτήσεις που ψάχνουν απαντήσεις. Με αφορμή το νέο της βιβλίο «Εγώ πότε θα γίνω ευτυχισμένη», αλλά και την επερχόμενη παράσταση που σίγουρα θα απολαύσουμε πολλές φορές το χειμώνα, θέλησα να έχω μαζί της μια ακόμα επικοινωνία. Μια κουβέντα γυναικεία, βρε αδερφέ, με ένα καφέ κι ένα τσιγάρο, να μιλήσουμε για μας τις γυναίκες και για όλα όσα τολμάμε ή όχι. Ευχαριστούμε θερμά τις Εκδόσεις Ψυχογιός και την Αμερίσσα Μπάστα για την πραγματοποίηση αυτής της συνέντευξης.
 
mananedaki
Ένα ακόμη εξαιρετικό βιβλίο, που σίγουρα σπάει τα κοντέρ των πωλήσεων. Αλήθεια, πώς προέκυψε το θέμα;
Προέκυψε από την επιθυμία μου να γράψω κάτι που θα μας κάνει ως συνήθως να γελάσουμε αλλά ταυτόχρονα θα μας προβληματίσει και λίγο, για το τι είναι σημαντικό και τι όχι στη ζωή μας. Θέλησα να «ψάξω» κι εγώ παρέα με τους αναγνώστες, τα «τι» και τα «γιατί» της ζωής μας, να κρυφτώ από τους φόβους και να κυνηγήσω τις ελπίδες. Μια γυναίκα που νομίζει πως ζει μια «καλή ζωή» έρχεται ξαφνικά αντιμέτωπη με τον ίδιο τον εαυτό της και τις επιλογές της. «’Έκανα όσα ήθελα κι ονειρευόμουν; Ακολουθώ τα θέλω μου; Αγαπώ τον εαυτό μου»; Ερωτήσεις με ή χωρίς απαντήσεις, πολλά γέλια και εξωφρενικά μπερδέματα. Το «Εγώ Πότε Θα Γίνω Ευτυχισμένη;» είναι ένα βιβλίο βγαλμένο από την ίδια μας τη ζωή!
Η Μαίρη είναι μια γυναίκα πολύ κοντινή σε όλες μας. Αντικατοπτρίζει πολλά βασικά χαρακτηριστικά της εποχής. Πώς σου φαίνεται η γυναίκα του σήμερα; Τα βγάζει πέρα ή απλά αιωρείται μέσα σε αυτή τη μιζέρια;
Και αιωρούμαστε μέσα στις δυσκολίες και το γκρίζο και τα βγάζουμε πέρα. Οι γυναίκες ήμασταν και θα είμαστε πάντα αυτές, που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα καταφέρνουμε να τα βγάζουμε πέρα. Άλλοτε σουπερηρωίδες κι άλλοτε βαθιά συναισθηματικές, να στεναχωριόμαστε και να αγωνιούμε, ακόμη και γι αυτά που δε χρειάζεται! Αυτή άλλωστε είναι και η μαγεία της φύσης μας. Κι όπως πολύ σωστά λες, η Μαίρη, η πρωταγωνίστρια του βιβλίου, είναι μια γυναίκα σαν όλες εμάς. Πέφτει και σηκώνεται, ψάχνει τα θέλω της και πολεμάει τα πρέπει της. Αυτό νομίζω πως πρέπει να κάνουμε κι όλες μας…
Πολλές φορές μας στοιχειώνει το παρελθόν, μας τρομοκρατεί. Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό;
Γιατί η ζωή κάνει κύκλους και κάποιοι κύκλοι δεν κλείνουν. Μένουν ανοιχτοί και μένεις να αναρωτιέσαι «Τι θα γινόταν αν…». Και γυρίζεις πίσω και μετά πάλι μπροστά και ξανά πίσω. Γι αυτό, όσο είναι εφικτό, θα πρέπει να κλείνουμε τους λογαριασμούς μας με το παρελθόν και να τραβάμε μπροστά, μόνο με τα καινούρια και τα ελπιδοφόρα. Δεν είναι πάντα εύκολο αλλά καλό είναι να το έχουμε στο νου μας. Δε λένε «Μετανιώνω γι αυτά που δεν έκανα κι όχι γι αυτά που έκανα»;
 
mana665
 
Μια παλιά σχέση τι χρειάζεται για να μπει στο χρονοντούλαπο;
Απόφαση. Αλλά και γνώση. Για το τι ήταν αυτό που μας πλήγωσε και το γιατί θα πρέπει να μην υπάρχει ένας τοξικός άνθρωπος στη ζωή μας. Αγαπάμε αυτούς που μας αγαπούν. Για τους άλλους… απλώς δεν θα μπορέσουμε!
Πού κρύβεται η ευτυχία;
Στις μικρές καθημερινές στιγμές. Σε ένα χαμόγελο, σε ένα άγγιγμα, σε ένα βλέμμα. Σε μια καλή κουβέντα. Στην συνειδητοποίηση πως είμαστε ευτυχισμένοι μόνο και μόνο επειδή είμαστε όρθιοι και γεροί, να κάνουμε και να πούμε όσα έχουμε στην καρδιά μας. Τόσο απλό αλλά και τόσο δύσκολο ταυτόχρονα.
Ο τρόπος που γράφεις κάνει τον αναγνώστη να μπορεί να εστιάσει πολύ πιο εύκολα στα νοήματα των βιβλίων σου. Το γέλιο φέρνει ερωτήματα αλλά και απαντήσεις. Πώς νιώθεις που τα βιβλία σου λειτουργούν στο αναγνωστικό κοινό ως «ψυχανάλυση»;
Νιώθω υπερευτυχισμένη! Που η δική μου «ψυχοθεραπεία», γιατί κι εγώ γράφοντας ένα βιβλίο ψυχοθεραπεία κάνω, γίνεται δρόμος στρωμένος με χαμόγελα για τους αναγνώστες. Και είμαι και ιδιαίτερα χαρούμενη που δεν μένει κανείς στο πρώτο επίπεδο του χιούμορ, αλλά βλέπουν όλοι μετά από δεκαπέντε βιβλία και όσα «κρύβω» πίσω από τις λέξεις και τις εικόνες που δημιουργώ. Είμαι τόσο μα τόσο τυχερή κι αυτό με κάνει μέρα με τη μέρα όλο και πιο δυνατή, να ψάχνω και να γράφω γι αυτά που μας απασχολούν αληθινά…
Στην εποχή που ζούμε τι είναι αυτό που δεν επιτρέπεται να χάσει μια γυναίκα;
Την ψυχραιμία της! Όλα γίνονται και όλα λύνονται. Πολλές φορές, για να μη σου πω όλες, τις λύσεις που δεν μπορούμε να δώσουμε εμείς στα προβλήματά μας, τις δίνει η ίδια η ζωή. Άρα ας προσπαθούμε να ζούμε το τώρα, έτσι όπως εμείς το θέλουμε κι όχι όπως οι άλλοι το καθορίζουν και να διασκεδάζουμε πρώτα με τον εαυτό μας και μετά με όσα μας φέρνει η κάθε μέρα.
 
mana588a
Ξέρω πως αρκετό καιρό τώρα ετοιμάζεις την παράσταση «Τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες;», με τη γλυκύτατη Βάσια Παναγοπούλου. Έχουμε κάτι νεότερο;
Η γλυκύτατη, όπως λες, Βάσια Παναγοπούλου, από την πρώτη στιγμή πίστεψε πως το βιβλίο μου θα μπορούσε να γίνει μια πολύ ωραία και αστεία θεατρική παράσταση. Και γι αυτό δουλεύουμε με όλο το μεράκι και το κέφι μας. Ο Πάνος Αμαραντίδης έχει αναλάβει τη θεατρική απόδοση και το χειμώνα, καλά να είμαστε, το βιβλίο μου θα «ζωντανέψει» στη σκηνή. Ανυπομονώ τόσο πολύ, να γίνουμε όλες οι μαμάδες πρωταγωνίστριες και στο σανίδι!
Είσαι άνθρωπος της εποχής σου. Μου αρέσει πολύ που «κινείσαι» στα social media και λαμβάνεις το σφυγμό του κοινού σου. Μέσα από αυτό γνωριστήκαμε κι εμείς είναι η αλήθεια. Σου έχει δώσει πράγματα; Σε έχει βοηθήσει ή καταναλώνει πολύ χρόνο από σένα και σε δυσκολεύει; Θεωρείς «δώρο» ή «κατάρα» λοιπόν το διαδίκτυο;
Ούτε ευχή ούτε κατάρα. Είναι ένας τρόπος, όπως λες, να «πιάνω» το ρυθμό της εποχής και να γνωρίζω όμορφους και ξεχωριστούς ανθρώπους, όπως είσαι κι εσύ. Δεν κάνω καταναγκασμό, δεν με αγχώνει, δεν έχω σκοπό να κερδίσω τίποτα μέσα από την επαφή μου με τους άλλους. Μου αρέσει να βλέπω ωραίες εικόνες, να ενημερώνομαι για όσα συμβαίνουν. Η «αληθινή» ζωή είναι έξω από την οθόνη του υπολογιστή και αργά ή γρήγορα όλοι μας το καταλαβαίνουμε. Γι αυτό το λέω και το ξαναλέω, ας μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας και τους άλλους με όλη μας την καρδιά κι ας μάθουμε να ζούμε με χαρά και ευγνωμοσύνη για όσα έχουμε! Εύχομαι σε όλους μας ένα όμορφο και φωτεινό καλοκαίρι!

Μαίρη Ζαρακοβίτη
 

Άρθρα & Συνεντεύξεις