Συναυλίες
b11 Noizy Banner

Rockwave Festival 2018 Day 1

 
Rockwave Festival 2018 Day 1 : Arctic Monkeys, Alt-j , Mils Kane, Get Well Soon, CoreThe Band
   Άλλη μια χρονιά που το Rockwave διαμελίζεται στο χρόνο με την alternative/indie ημέρα του να έχει απόσταση 13 ημερών από το καυτό Metal διήμερο που αναμένεται εδώ και πολλά χρόνια. Οι CoreTheBand ήταν η μόνη ελληνική μπάντα αυτής της ημέρας και κλήθηκε να παλέψει με τις αντίξοες συνθήκες. Με όπλο το νεανικό ενθουσιασμό και τον Κρητικό τσαμπουκά έφεραν εις πέρας το σκοπό, που ήταν μια παρουσία αξιοπρεπής απέναντι σε αρκετούς φανατικούς οπαδούς των Arctic Monkeys, που έδωσαν τον αγώνα του κάγκελου από πολύ νωρίς. Μέσα σε ένα ηχητικό περιβάλλον που ακούγεται σχετικά δομημένο μέσα στην εμπορική του τάση, οι CoreTheBand έχουν το momentum για να δημιουργήσουν έναν πυρήνα ανθρώπων που θα τους ακολουθούν μέχρι ασφαλώς να ενηλικιωθούν. Για να μπορέσουν να διατηρηθούν οφείλουν και μπορούν να ωριμάσουν μαζί με την μουσική τους. 
 
rock180109
 
rock180102
 
   Η συνέχεια με τους Get Well Soon ήθελε τους 1.500 περίπου θεατές να παλεύουν περισσότερο με τις κλιματολογικές συνθήκες και πολύ λιγότερο να υπερασπίζονται τον ρόλο τους ως θεατές των GWS .Δεν το κρύβω ότι η συγκεκριμένη μπάντα είναι ό,τι πιο ενδιαφέρον για εμένα προσωπικά είχε να προσφέρει η πρώτη μέρα του Rockwave, συμπεριλαμβανομένων και των Headliners. Δυστυχώς η ώρα εμφάνισης και η απίστευτη δυσκολία προσέγγισης του Terra Vibe λόγω της Παρασκευιάτικης κίνησης στέρησε σε έναν πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων μια πολύ όμορφη παρουσία/γνωριμία με τον Indie/folk κόσμο του Konstantin Gropper. Η μουσική των Get Well Soon έχει στοιχεία που μπορούν να επικοινωνήσουν με τον κόσμο μέσα από συγκεκριμένους διαύλους που σίγουρα δεν περιλαμβάνουν τις θερμοκρασίες ενός ελληνικού καλοκαιριού και τη φωτεινότητα του ελληνικού ήλιου.
 
rock180101
   Ο αγαπημένος του ελληνικού κοινού Miles Kane γίνεται πάντα ένθερμα αποδεκτός σε κάθε του εμφάνιση στη χώρα μας. Με τον κόσμο να έχει φτάσει περίπου στις 5.000 και τον ήλιο να παίρνει την κατιούσα σιγά σιγά, ο έτερος Last Shadow Puppet έφερε καινούργιο υλικό μαζί του και μια καλοκαιρινή διάθεση, που άρχισε να ζεσταίνει (με την καλή έννοια πλέον) τον κόσμο. Το “Too Little Too Late” διακρίθηκε μέσα σε όλες αυτές τις νέες πινελιές στο setlist, αν και ο ήχος δεν αποτέλεσε τον ιδανικότερο σύμμαχο για τον Kane. Εκκωφαντικός στο πρώτο μισό της εμφάνισης, με ιδιαίτερα πριμαρισμένες παραμορφώσεις στις κιθάρες προβλημάτισε αρχικά αλλά η θετική του διάθεση, η καλλιτεχνική του αύρα και ασφαλώς το “Come Closer”, που έκλεισε την εμφάνιση, έσωσαν την παρτίδα αφήνοντας θετικές αναμνήσεις.
 
rock180107
 
   Η επιλογή του Miles Kane ως τρίτου ονόματος της ημέρας (είτε από κάτω είτε από πάνω) με εξέπληξε κατά την ανακοίνωσή του Billing. Οι Alt-J όμως μου έδωσαν να καταλάβω το γιατί. Αν και δεν έχουν κάνει ακόμα ηχηρό το όνομά τους εντός των συνόρων μας, το electro/pop τρίο από το Leeds έχει ένα τεράστιο hype στους αντίστοιχους μουσικούς κύκλους ανά τον κόσμο. Η παρουσία τους ήταν εξαιρετική από κάθε άποψη. Εκπληκτικές ενορχηστρώσεις πολύ απλών και βασικών μελωδιών και εντυπωσιακή διαχείριση πολύπλοκων σημείων από τρεις και μόνο ανθρώπους, είναι αρκετά σαν στοιχεία για να κερδίσουν το σεβασμό του μέσου θεατή. Ακόμα και οι μερικές φωνητικές αστοχίες κατά την εκτέλεση πολυφωνιών είναι καθόλα αποδεκτές μέσα σε ένα τόσο άρτια δομημένο σύνολο. Αρκετά Midi στοιχεία , ένας ala Muse φωτιστικός πόλεμος και αρκετά φουτουριστικά στοιχεία δημιούργησαν ένα σύνολο που είναι πολλά παραπάνω από αξιοπρόσεχτο. Η πιο επαγγελματική και δομημένη εμφάνιση της βραδιάς ανήκει σε αυτούς τους τρεις ανθρώπους που αξίζουν την προσοχή των όσων δημιουργούν ένα hit wonder στην χώρα μας.
 
rock180108
   Μιλώντας για hit wonders λοιπόν φτάνουμε και στους Headliners της βραδιάς. Μέσα σε μιάμιση ώρα περίπου ο Alex Turner και η παρέα του χάρισαν απλόχερα ό,τι μπορούσαν να μας χαρίσουν. Απλά δεν είμαι πεπεισμένος ότι αυτά που έχουν να δώσουν μπορούν να συγκινήσουν όσους δεν έχουν μια σχέση “ραδιοφωνικής” επιτυχίας με τη μουσική. Ασφαλώς όμως, μια μπάντα που γεννήθηκε από την Underground σκηνή και ανήλθε πανάξια μέσα από χιλιάδες συμπατριώτες της αξίζει το σεβασμό και την προσοχή μας.

   Αυτό ακριβώς το στοιχείο της μέσα στα χρόνια εξέλιξής τους μας είχε κερδίσει εκ του προοιμίου. Η εμφάνισή τους έμελλε να ενθαρρύνει ή να καταρρίψει το οτιδήποτε παραπάνω από αυτό. Με έναν εξαιρετικό ήχο καθόλη την διάρκεια του set οι Arctic Monkeys κλήθηκαν αποδείξουν αυτό για το οποίο προσπαθούν τα μέσα επικοινωνίας να μας πείσουν εδώ και πολλά χρόνια. Οι Arctic Monkeys είναι η σπουδαιότερη Indie μπάντα της εποχής μας. Συγχωρέστε με, αλλά αυτό με τον υπερθετικό βαθμό δεν μπορεί να σταθεί σε οποιοδήποτε στοιχείο σχετιζόμενο με πολιτιστικά και καλλιτεχνικά δεδομένα.
 
rock180106
   Σε όλη την διάρκεια της εμφάνισης προσπάθησα να εντοπίσω εκείνα τα στοιχεία που έχουν μετατρέψει τους Arctic Monkeys σε φαινόμενο. Πίσω από την “προσφιλή” προς το γυναικείο φύλο, φιγούρα του Turner, πίσω από τις προσεγμένες κινήσεις όλης της μπάντας, πίσω από τις Vintage παραμορφώσεις και τον πειραματισμό της σύνδεσης του blues, της folk (βλ. Star Treatment) και ασφαλώς της βρετανικής indie σκηνής, παρατηρείς μια ομάδα ανθρώπων που έχουν ανάγει το παλαιό underground ύφος τους σε προσωπείο αμεσότητας με τον κόσμο. Ανάμεσα σε όλα τα τραγούδια έπρεπε οπωσδήποτε να ακούσουμε ένα ξεκάρφωτο ακόρντο, ένα χτύπημα στα τύμπανα ή μια άναρθρη κραυγή του Turner για να δημιουργηθεί μια απαγκίστρωση από τη θεοποίηση και την αντίστοιχη αποστειρωμένη προσέγγιση που θα τους εξέθετε παντελώς. Οι Arctic Monkeys δεν έχουν την εκτελεστική δεινότητα των Muse και δεν έγιναν ποτέ οι Strokes, όπως ήταν το όνειρό τους (βλ. και πάλι Star Treatment), αλλά κατάφεραν και επισκίασαν τουλάχιστον τους δεύτερους.

   Η πορεία του Setlist είχε τις αναμενόμενες διακυμάνσεις. Ενθουσιασμός κατά την εκτέλεση των hits, μεγάλες κοιλιές στα πιο πειραματικά τους κομμάτια και αδιαφορία στους μακροσκελείς ανά περιπτώσεις στίχους, που έχουν ασφαλώς το ενδιαφέρον τους, αλλά δεν αφορούν στο μεγαλύτερο πλήθος των ακροατών της μπάντας που δεν είναι συνηθισμένο σε μια τέτοια προσέγγιση. Εκτελεστικά έχουμε δει επί σκηνής μπάντες που σε μαγεύουν με τη σκηνική τους λειτουργία. Οι Arctic Monkeys δεν υπήρξαν ποτέ η απόλυτα κουρδισμένη μπάντα που αναπτύσσεται γύρω από τον μετρονόμο. Είχαμε πολλές αστάθειες ως προς τα ρυθμικά στοιχεία, αλλά το όλο προϊόν δεν σε αφήνει να εστιάσεις σε κάτι τέτοιο κι αυτό από μόνο του είναι μια νίκη για το συγκρότημα αλλά στοιχείο προβληματισμού για το θεατή.
 
rock180105
   Φλερτάροντας με μια ελιτίστικη άποψη, μπάντες όπως οι Arctic Monkeys, που χτίστηκαν μέσω της επανάληψης των 3,5 hits, δημιουργούν ένα τεράστιο fan base που τους ακολουθεί φανατικά όσο διαρκεί αυτή η επανάληψη. Η προσέγγιση ενός τέτοιου φαινομένου/μπάντας έχει πάντα το ενδιαφέρον της και προσελκύει ασφαλώς κι ένα κοινό με τάσεις εμβάθυνσης αλλά συνήθως η επαφή του αντικειμένου με αυτό το κοινό είναι άνευρη, άχρωμη και άοσμη, κρατώντας την εμπειρία μόνο σε για όσο διαρκή η παρουσία τους πάνω στην σκηνή.
 
Setlist
Four Out of Five
Do I Wanna Know?
Brianstorm
Don't Sit Down 'Cause I've Moved Your Chair
Crying Lightning
The View From the Afternoon
Teddy Picker
She Looks Like Fun
Tranquility Base Hotel + Casino
Do Me a Favour
Cornerstone
Why'd You Only Call Me When You're High?
Knee Socks
One Point Perspective
Pretty Visitors
I Bet You Look Good on the Dancefloor
R U Mine?
Encore:
Star Treatment
Arabella
505 (With Miles Kane)

Δημήτρης Μπάρμπας
Special Thanks to Νικος Κλημαντιρης
 
rock180104
 

Συναυλίες