Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση απίστευτης παράστασης: Η λάμψη μιας ασήμαντης νύχτας

 
   Ο Τόμμυ… Ο Τόμμυ είναι αυτό που λέμε «Ένας γλυκύτατος αποτυχημένος». Καλό παιδί και καλή ψυχή, φαίνεται πως πέτυχε τις μοίρες και τις ακολούθους τους στα χειρότερά τους. Παντρεύτηκε, χώρισε, η κόρη του δεν τον πάει μία, έχασε τη δουλειά του, δεν είχε πού να μείνει… Άρχισε να ασχολείται με δουλειές του ποδαριού, ξεκίνησε το μεροδούλι-μεροφάι, προσπάθησε να πιάσει την καλή, αλλά δεν κατάφερε ούτε να την ακουμπήσει… Μένει σε ένα χαμοδωμάτιο που νοικιάζει από το θείο του Μόρρις και αρκετές φορές φιλοξενεί σε κείνο το αχούρι και το φίλο του το Ντοκ. Ο Ντοκ (το προσωνύμιο έχει να κάνει με αρβύλες κι όχι με γιατριλίκια) είναι σε πολύ χειρότερη κατάσταση. Αυτός κι αν δεν έχει που την κεφαλήν κλίναι…
 
lampsi558
   Κάποια βραδιά ο Τόμμυ βρίσκει μια τύπισσα στο δρόμο. Είναι χτυπημένη, προφανώς από το «φίλο» της… Δεν χρειάζεται να είσαι μάγος για να καταλάβεις τι παίζει δεξά και ζερβά… Ο Τόμμυ στην ουσία σώζει την Έιμι, τη φέρνει σπίτι του και της προσφέρει ένα μέρος να αράξει, ένα χώρο για να ησυχάσει λίγο. Η κοπέλα αποφασίζει να μείνει. Ο Τόμμυ έχει ένα κομπόδεμα και μια αφίσα με κάτι από Φιλανδία. Ο Μόρις, ο θείος του, είναι ένας πονεμένος άνθρωπος, που πενθεί ακόμα το χαμό της συζύγου του… Και ο «φίλος» της Έιμι; Λοιπόν…

   Το έργο του Ιρλανδού συγγραφέα Conor McPherson, ο οποίος – όπως φαίνεται – σπάει τα κοντέρ και στις δυο μεριές του Ατλαντικού, παίζεται και στη χώρα μας. Ο McPherson, ο οποίος πολλές φορές σκηνοθετεί ο ίδιος τα έργα του, έγραψε το “The Night Alive” (o πρωτότυπος τίτλος) το 2013, άνοιξε με παραστάσεις στο Λονδίνο και απέσπασε ξανά διθυραμβικές κριτικές. Το έργο θεωρήθηκε «Ακόμα ένας θρίαμβος» και κέρδισε το βραβείο New York Drama Critics Circle, ενώ είχε προταθεί για ένα κάρο ακόμα βραβεία, μεταξύ αυτών και γι’ αυτό ακόμα το Laurence Olivier.
 
lampsi555
   Δεν έχω ιδέα πώς απέδωσαν οι ηθοποιοί τους ρόλους στην Αγγλία ή στο Broadway, ξέρω όμως ακριβώς τι ψάρια έπιασαν οι δικοί μας εδώ. Από τις καλύτερες παραστάσεις της χρονιάς και εύκολα μάλιστα! Η ομάδα ΝΑΜΑ, η Ελένη Σκότη (η οποία μάλιστα είχε συνεργαστεί με τον Αλεξανδρή στο απαράμιλλής ομορφιάς «Κράμερ εναντίον Κράμερ») και ο Γιώργος Χατζηνικολάου δηλαδή, έφεραν το έργο στην ελληνική διάσταση και οι ηθοποιοί που καλούνται να ερμηνεύσουν, έκαναν κάτι παραπάνω από εξαιρετική δουλειά. Αιχμή του δόρατος ο θεόρατος Δημήτρης Αλεξανδρής, ο οποίος έλαμψε πραγματικά, δίνοντας μια πολύχρωμη άποψη στο, γεμάτο με αποχρώσεις του γκρίζου, χαρακτήρα του Τόμμυ. Με ένα καβαλέτο γεμάτο λέξεις, κινήσεις, γκριμάτσες και αντιδράσεις, ο Αλεξανδρής πέτυχε αυτό που πολλοί ηθοποιοί απλά ονειρεύονται. Μετέτρεψε τον Τόμμυ από άνθρωπο σε σύμβολο, τον έφερε τόσο κοντά μας… Ο λούζερ έγινε ο αγαπημένος μας, θέλαμε όλοι να μπορέσει στο τέλος να προκόψει. Όταν απελπιζόταν, όλο το θέατρο σύμπασχε μαζί του…

   Η παράσταση είναι έντονα κλειστοφοβική, είναι βαριά και σκούρα, έχει όμως τις φωτεινές στιγμές της, έχει τα σημεία που θα ξεκαρδιστούμε στο γέλιο, πριν πάλι φτάσουμε μια ανάσα κοντά από τη μιζέρια και τη συγκίνηση. Σάμπως έτσι δεν είναι κι η ίδια η ζωή; Τα πάνω και τα κάτω μιας «Κατά τα άλλα ασήμαντης νύχτας» βιώνουμε και γι’ αυτό «φταίνε» τούτοι εδώ οι μαγικοί ερμηνευτές. Ο Γιώργος Τριανταφυλλίδης, στο ρόλο του Ντοκ, είναι πραγματικά περίφημος. Ο ίδιος μεταμορφώνεται χτίζοντας το ρόλο, μετατρέπεται σε ένα πλάσμα που προκαλεί τον οίκτο, το γέλιο, τη συμπάθεια και στο τέλος την αγάπη μας. Ο Ερρίκος Λίτσης είναι ο γλυκύτατος θείος Μόρις, που μπορεί να γκρινιάζει και να φωνάζει στον «ανεπρόκοπο» ανεψιό του, κατά βάθος όμως τον αγαπά. Σπουδαία ερμηνεία από τον Ερρίκο, ο οποίος εκείνο το βράδυ έγινε θείος όλων μας.
 
lampsi556
   Η Κατερίνα Μαούτσου υποδύεται την Έιμι και είναι πειστικότατη. Είναι γλυκιά, είναι καλή, προσπαθεί να γίνει κακιά, γιατί της το υπαγορεύουν «παλιές δυνάμεις», σκέφτεται να ξεφύγει, το απορρίπτει, το ξανασκέφτεται, προσπαθεί να τραβήξει μια γραμμή και να επανεκκινήσει… Είναι ένα κορίτσι που θέλει πολύ να αντισταθεί στο γκρέμισμα γύρω του. Το αν θα τα καταφέρει πάλι… Ο Αργύρης Σαζακλής υποδύεται το «σύντροφο» της Έιμι. Είναι ο κακός της ιστορίας. Έχει θέματα, είναι ένας άνθρωπος που δεν θα θέλαμε μπερδέματα μαζί του. Εκείνο το βράδυ που είδα την παράσταση, το μίσησα τον τύπο. Όπως όλο το κοινό άλλωστε. Ο μεγαλύτερος έπαινος για την απόδοσή του; Ναι, έτσι νομίζω κι εγώ…

   Είμαι έτοιμος να δω ξανά και ξανά αυτό εδώ το έργο. Οι εκτυφλωτικές ερμηνείες, η φοβερή σκηνοθεσία και ο τρόπος που πέρασε σε μας η ουσία του έργου, παρέα με το θαυμάσιο φινάλε του, με έκαναν να περιμένω χωρίς υπομονή τις επόμενες παραστάσεις. Ο Τόμμυ και η παρέα του μας είναι πλέον απαραίτητοι. Αρκεί μόνο να δείτε τα πρώτα λεπτά και θα περάσετε όλο το υπόλοιπο του έργου, παρακολουθώντας και θαυμάζοντας και – φυσικά – κακιώνοντάς μου που είχα πάλι δίκιο.

Κώστας Κούλης
 
lampsi557
 
Συντελεστές
Παραγωγή: Ομάδα Νάμα
Σκηνοθεσία: Ελένη Σκότη
Μετάφραση: Γιώργος Χατζηνικολάου
Σκηνικά, Κοστούμια, Δ/νση Παραγ.: Γιώργος Χατζηνικολάου
Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος
Μουσική & Επιμέλεια ήχου: Στέλιος Γιαννουλάκης
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώργος Μούγιος
Δημόσιες σχέσεις, Βοηθός παραγωγής: Μαρία Αναματερού
Διανομή: Δημήτρης Αλεξανδρής, Ερρίκος Λίτσης, Γιώργος Τριανταφυλλίδης, Κατερίνα Μαούτσου, Αργύρης Σαζακλής
 
Θέατρο Επί Κολωνώ
Ναυπλίου 12, Αθήνα 104 44
Τηλέφωνο: 21 0513 8067
 
lampsi559

Θεατρικές Παραστάσεις