Συναυλίες

Voices Of The Mist Festival III

 
   To συγκεκριμένο φεστιβάλ φιλοξενεί μπάντες που φιλοξενούν μία κυρία στη φωνή. Αυτό που όλοι μας έχουμε μάθει ως female fronted, είναι στην ουσία μουσική και επειδή η μουσική είναι ΜΙΑ, έτσι ακριβώς εκλαμβάνουμε και τα εν λόγω συγκροτήματα. Το Temple έβαλε τα καλά του μαύρα ρούχα και υποδέχτηκε ένα σωρό κόσμο που ήλθε να δει από κοντά πέντε ελληνικά σχήματα, με γυναικεία φωνητικά και σπουδαία τεχνική. Ήλθε να δει από κοντά πέντε μουσικά οχήματα που σέρβιραν τόνους μελωδίας εκείνο το βράδυ. Νομίζω πως αυτό τον πρόλογο θα ήθελε πολύ να τον είχε γράψει ο ίδιος ο αρχισυντάκτης μας, εκείνος όμως επέλεξε – ως συνήθως – τον επίλογο. Ας είναι, δεν θα τον αδικήσω. Νομίζω ότι ο μικρόσχημος γυαλάκιας δαπάνησε περισσότερο χρόνο να χτυπιέται και λιγότερο να κρατά σημειώσεις. Με λίγη τύχη θα του έχω φάει τη θέση μέχρι το καλοκαίρι – φρονώ…
 
voices
 
   Αρχίνημα με τους Upon Revival και το Μέταλ συναντά την πώρωση και τις Prog δομές, για να ξεσπάσει σε μελωδικότατα ρεφρέν. Το ΕΡ “Epiphany” κυκλοφόρησε το 2017 και όσο πιο πολύ το ακούς τόσο πιο πολύ σ’ αρέσει. Το σχήμα δείχνει ότι το διασκεδάζει, αποδίδει όπως πρέπει και προκαλεί τις καλύτερες των εντυπώσεων. Πολύ καλή δουλειά διέκρινα και στη διασκευή που επέλεξαν να παίξουν (Ι Get Off). Μ’ άρεσαν και μ’ αρέσουν και θα μ’ αρέσουν ακόμα περισσότερο, είμαι σίγουρος.
 
 
voices01
   Συνέχεια με τους Sede Vacante και το νύχτωμα στο Temple έφτασε νωρίτερα. Εδώ η μουσική είναι πιο σκούρα, εδώ τα πλήκτρα δίνουν μια διάσταση μυστηριακή και το συναίσθημα είναι ανάλογο των αισθήσεων. Οδηγίες χρήσης για έναν αφελή, αφού, όταν τα ανδρικά φωνητικά έπιασαν την εργολαβία, είχαμε να κάνουμε με μελωδικό και πανέμορφα καφράτο Μέταλ. Αποδόθηκαν τραγούδια από το “Skies Infernal”, ενώ το σχήμα τίμησε και το “Enjoy The Silence” με εκκωφαντικό τρόπο. Μπα; Για τα υπόλοιπα σχήματα θα γράψει αυτός; Μμμ…
 
voices02
   Λίγα λεπτά μετά τις εννέα ανεβαίνουν στη σκηνή οι Chrysilia. To κουιντέτο ξεκινά πολύ δυναμικά, με βάση του το ντεμπούτο του, “Et In Arcadia Ego”. Οι παίχτες δείχνουν σε εξαιρετική βραδιά – έτσι κι αλλιώς είναι όλοι τους ένας κι ένας – και η φωνή της Χρυσούς εκτινάσσεται από το πρώτο λεπτό, για να μην πω από το πρώτο δευτερόλεπτο. Τα τραγούδια παίζονται με καταιγιστικό ρυθμό, ο κόσμος ανταποκρίνεται θετικότατα και το συγκρότημα έδειξε πως θα μας απασχολήσει ευχάριστα στο μέλλον και μάλιστα πολύ σύντομα. Ευχόμαστε από καρδιάς περαστικά στη Χρυσώ και πάμε να δούμε τι γίνεται με τους Meden Agan που καταλαμβάνουν θέσεις στη σκηνή.
 
voices03
 
   Οι Μηδέν Άγαν είχαν στη σύνθεσή τους την καλύτερη φωνή που έχουμε συναντήσει στο ιδίωμα στη χώρα μας, πλην όμως έχουν περίτρανα αποδείξει πως η «ζωή μετά» μπορεί να είναι το ίδιο μελωδική και εντυπωσιακή. Η επιλογή της κυρίας Παναρίτη ήταν αυτή που έκανε τη διαφορά. Όσοι είδαμε τους Meden Agan εκείνο το βράδυ διαπιστώσαμε πως στάθηκαν πολύ εντυπωσιακά, όπως πάντα, παίζοντας ένα φρενήρες σετ, βασισμένο στο καινούργιο τους άλμπουμ με τίτλο “Catharsis”. Και η τραγουδίστρια της μπάντας τη μάτωσε τη φανέλα και έδειξε ότι το έχει και με το παραπάνω. Τρομερή απόδοση, απίστευτη ενέργεια!
 
voices04
   Οι Elysion έρχονται… Έχω να τους δω πολύ καιρό και μου έχουν λείψει. Είναι από τις μπάντες που μου αρέσουν ιδιαίτερα, τους έχω δει και εκτός Ελλάδας και είναι πάντα σε υψηλότατο επίπεδο. Το κανιβαλίζουν με ένα μοναδικό τρόπο και αποδίδουν θεαματικά τα τραγούδια τους, προκαλώντας ύποπτα και επικίνδυνα τους σβέρκους μας. Παίζουν από τα δύο άλμπουμ τους, ακούω και το υπέρ-αγαπημένο μου “Don’t Say A Word” και η Christianna μας έκανε ό,τι ήθελε! Απευθύνθηκε στο κοινό μπροστά της, στον εξώστη, δεξιά κι αριστερά και στη συνέχεια ανέλαβε η μπάντα να μας μπάσει στο δικό της κόσμο. Έκλεισαν με το φοβερό και τρομερό “Killing My Dreams” και έγραψαν τις τελευταίες λέξεις ενός φεστιβάλ που μας έκανε πολύ καλό! Πέντε φοβερές μπάντες, πέντε εμφανίσεις-μπετόν και η υπόσχεση για τα καλύτερα μόλις δόθηκε. Εννοείται πως θα ξεμπροστιάσω το Zero που τόλμησε κι εμφανίστηκε με παπούτσια Metallica και εννοείται πως το καταχάρηκα που όταν πιάσαμε την κουβέντα αναλωθήκαμε ακόμα μία φορά γύρω από το μεγαλείο των Maiden… Παλιές καλές αεροπλανικές συνήθειες… Το Voices Of The Mist είναι μια διοργάνωση που μόνο υπέροχη μπορεί να χαρακτηριστεί. Περιμένουμε από τώρα το επόμενο. Μπράβο και μόνο μπράβο!

Κώστας Κούλης, Βάσος Ρουάγκης
Αντί επιλόγου: Βάσο, «Η μουσική είναι ΜΙΑ» είναι δική μου ατάκα ίσως…;
 
voices05

Συναυλίες