Βιβλία

Η αίθουσα χορού

 
Anna Hope
Η αίθουσα χορού
Μετάφραση: Παλμύρα Ισμυρίδου
Εκδόσεις Κλειδάριθμος

   Ο εικοστός αιώνας έχει ανατείλει εδώ και μια δεκαετία… Η κατάσταση στην Ευρώπη είναι κάπως περίεργη… Βρισκόμαστε τρία χρόνια πριν την έναρξη του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Στην Αγγλία ο κόσμος πασχίζει για να βρει δουλειά κι ένα κομμάτι ψωμί. Όπου υπάρχει δουλειά, οι συνθήκες εργασίας είναι φριχτές. Οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται χειρότερα από ζώα, θεωρούνται εντελώς αναλώσιμοι και η τύχη τους είναι προδιαγεγραμμένη. Δεν είναι σε καμία θέση να κάνουν όνειρα. Όσοι μάλιστα πάνε να βροντοφωνάξουν κάτι… μπορεί να καταλήξουν και σε κανένα άσυλο… ανιάτων…
 
aithousa
   H Έλλα δεν άντεχε άλλο στο υφαντουργείο. Πνιγόταν… ήθελε λίγο καθαρό αέρα να αναπνεύσει. Έσπασε ένα τζάμι… και βρέθηκε στο άσυλο. Ο Τζον είχε χάσει όλα όσα είχε δημιουργήσει… Έψαχνε για δουλειά. Κάποια στιγμή κατέρρευσε από την πείνα και τις κακουχίες. Και βρέθηκε σε ένα πτωχοκομείο… και από κει στο άσυλο. Το μοναδικό μέρος που δεν κολλούσε… Με τίποτα.

   Οι τοίχοι, οι αχανείς διάδρομοι, οι μεγάλες εκτάσεις… Το άσυλο Σάρστον, με την αυτάρκειά του, με τα χωράφια και τα ζώα του. Εκεί που οι τρόφιμοι μπορούν να γευτούν ένα φαΐ της προκοπής… Εκεί που οι άνδρες είναι στα χωράφια και οι γυναίκες μέσα στα κτίρια και δεν ανταμώνουν ποτέ. Εκτός από το απόγευμα της Παρασκευής… Τότε η αίθουσα χορού στο Σάρστον φορά τα καλά της και δεξιώνεται όλους τα αγόρια και τα κορίτσια του. Ανεξαρτήτως ηλικίας. Δεν πάνε βέβαια όλοι και όλες στους χορούς, αλλά…

annahope   Μια υπέροχη ιστορία αφηγείται η Anne Hope. Ο παππούς του παππού της ήταν τρόφιμος σε άσυλο εκείνη την εποχή. Η ίδια άλλαξε τα ονόματα ανθρώπων και τοποθεσιών για ευνόητους λόγους, η ουσία είναι όμως πως η ίδια πάτησε σε αυτά τα γεγονότα για να αφηγηθεί μία απόλυτα συγκινητική ιστορία. Η περιγραφή της είναι τόσο δυνατή, τόσο έντονη, που αυτόματα φανταζόμαστε τους εαυτούς μας παρόντες κατά τη διάρκεια των χορών και των περιστατικών που περνούν μπροστά από τα μάτια μας στο εν λόγω άσυλο. Ο Τζον συναντά την Έλλα. Γύρω τους περιστρέφονται διάφοροι χαρακτήρες. Όπως η Κλεμ, η τρόφιμος που αγαπά το διάβασμα. Όπως ο Τσαρλς, ο γιατρός που αγαπά τη μουσική, ο οποίος όμως εκφράζει παρόμοια λατρεία για την ευγονική. Δεν συνδυάζονται αυτά τα δύο. Σε μία περίοδο ανήσυχη για τους αμέτοχους, αλλά και για κείνους που αποφασίζουν για τις τύχες των λαών, ένας έρωτας πεθαίνει πριν ανθίσει, για να αναστηθεί ξανά…

   Η πένα της κυρίας Hope καλπάζει πάνω στους λευκούς ηλεκτρονικούς καμβάδες της και μας χαρίζει ένα βιβλίο που προκαλεί το μυαλό μας όπως και τους δακρυγόνους αδένες μας. Οι άνθρωποι είμαστε περίεργα όντα τελικά. Η έφεσή μας είναι να τα κάνουμε όλα δύσκολα. Ακόμα κι όταν δεν πρέπει. Κατά διαβολική συγκυρία, η ιστορία αναφέρει και το Ουίνστον Τσώρτσιλ, τότε υπουργό εσωτερικών, ως φίλα προσκείμενο στην ευγονική και τις μέθοδές της. Ίσως δεν είναι τίποτα τυχαίο. Ο χειρότερος πολιτικός στην ιστορία του μεγάλου νησιού (και αυτό αποτελεί φυσικά προσωπική μου άποψη) έβλεπε με συμπάθεια τις αντίστοιχες πραγματείες των υποστηριχτών της στείρωσης των ανθρώπων με χαμηλή νοημοσύνη, ώστε να μην επιβαρύνεται το ανθρώπινο γένος. Τα σχόλια δικά σας.

   Ένα μαγικό βιβλίο. Με έφερε πολλές στο παρά πέντε να δακρύσω και το τελείωμά του είναι μια ωδή στην ανθρώπινη ζωή, με τα πάνω της, τα κάτω της, τα στραβά και τα ανάποδα, αλλά και την ηλιαχτίδα, τη μικρή ρωγμή φωτός που περιμένει καρτερικά. Και η οποία μπορεί να καθρεφτίζεται στο πρόσωπο ενός παιδιού, ενός εγγονιού… Είναι πρακτικά αδύνατο να μην αγαπήσετε αυτό το βιβλίο. Μιλά για όλα εκείνα που θα επιλέγατε κι εσείς να αγαπήσετε. Τις θυσίες που θα κάνατε στο όνομα της αγάπης. Η αίθουσα χορού δεν θα ήταν ποτέ αυτό που ήταν αν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι.

Κώστας Κούλης
 
Η Άννα Χόουπ γεννήθηκε στο Μάντσεστερ και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών. To πρώτο μυθιστόρημά της με τίτλο Wake, το οποίο θα κυκλοφορήσει το 2018 από τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος, απέσπασε διθυραμβικές κριτικές, ήταν στη βραχεία λίστα των National Book Awards στην κατηγορία πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα, στη βραχεία λίστα για το Historical Writers’ Association Debut Crown, υποψήφιο για το Walter Scott Prize for Historical Fiction και έχει ήδη εκδοθεί σε 11 χώρες. Η Αίθουσα χορού είναι το δεύτερο μυθιστόρημά της και το εμπνεύστηκε από την αληθινή ιστορία του Ιρλανδού προπάππου της. Μπορείτε να ακολουθήσετε την Άννα στο Twitter: Anna_Hope.
 

Βιβλία