Συνεντεύξεις

Ότι... τίποτα - Η συνέντευξη

 
   Γάργαρο, αβίαστο γέλιο, προβληματισμός, συγκίνηση, ένα δάκρυ και πολλή μουσική. Τα συστατικά της επιτυχίας της παράστασης «Ότι... τίποτα». Όταν πήγα να δω, τίποτα δεν με είχε προετοιμάσει γι’ αυτό που περίμενε. Ξεκαρδιστήκαμε στο γέλιο, οι τέσσερις αστεράτοι ηθοποιοί δεν άφησαν ΤΙΠΟΤΑ να πέσει κάτω και η διάδραση έκανε καλά τη δουλειά της. Συναντηθήκαμε με το δημιουργό του έργου και έναν εκ των ηθοποιών, Γιώργο Γιαννακόπουλο και τη ΦΟΒΕΡΗ τραγουδίστρια και μία εκ των ηθοποιών, Σοφία Κουρτίδου. Τελικά ο Έλληνας φλερτάρει, κάνει κάτι για να σωθεί, κάνει κάτι για να σώσει; Και η παράσταση; Ότι… τίποτα σημαίνει ότι… κάτι άλλο; Οι δύο νεαροί ηθοποιοί μας έδωσαν κάτι από τη μαγεία τους εκείνο το απόγευμα. Πολλές ευχαριστίες στη Μαργαρίτα Δρούτσα που φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή εδώ η συνέντευξη.
 
oti163
 
Το κείμενο είναι δικό σας. Πώς σας ήλθε η ιδέα;
Γιώργος Γιαννακόπουλος: γενικά μου αρέσει κάποια πράγματα… Μου αρέσει να γράφω κείμενα για πράγματα που αφορούν το σήμερα. Νομίζω ότι ο Έλληνας έχει μεγάλη ανάγκη να του σατιρίσεις το σήμερα, αυτό που ζει. Το πρόβλημα να το κάνεις προτέρημα, για να ταυτιστεί μαζί του και έτσι… λίγο να το ξορκίσει, θα έλεγα. Οπότε προσπαθώ να γράψω κείμενα που να είναι φρέσκα, επίκαιρα, για να ξορκίσω το κακό των πραγμάτων που γίνεται αυτή την εποχή. Δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου, το να πεις σε κάποιον να ξεχάσει ένα πρόβλημα, αλλά αν το διακωμωδήσεις λιγάκι και δεις το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο, ίσως το δει με μια άλλη οπτική, λίγο καλύτερη…

oti158Υποδύεστε λοιπόν τέσσερις ηθοποιούς, οι οποίοι είναι άνεργοι εκείνη την περίοδο και είναι έτοιμοι να φύγουν από τη χώρα. Και εστιάζει η παράσταση στο τελευταίο βράδυ τους… Η προσέγγιση πώς έγινε από εσάς, στο μοτίβο αυτό;
Γιώργος: εγώ σκέφτηκα να είμαστε στην ουσία οι εαυτοί μας… Τέσσερις νέοι άνθρωποι… Είναι η δική μας ηλικία, η οποία επλήγη περισσότερο από όλη αυτήν την καταστροφή. Υπάρχει και μία φράση στην παράσταση γι’ αυτό. Για πες λίγο τη φράση, γιατί θέλουμε να την ακούσουμε. (σ.σ. απευθύνεται στη Σοφία)
Σοφία Κουρτίδου: λέει κάπου πως «Σπουδάζαμε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα, για να ανοίξουμε τα φτερά μας, πρέπει να περιμένουμε δυο ζωές ακόμα».
Γιώργος: θέλαμε να πούμε αλήθειες μέσα από αυτό. Ήθελα να κάνω τέσσερις νέους καλλιτέχνες, τέσσερις άνεργους, οι οποίοι επιλέγουν να πάνε κάπου έξω από την Αθήνα, σε ένα χλιδάτο σπίτι, σε ένα Airbnb, γιατί ο Έλληνας έχει μεγάλο θέμα με το φαίνεσθαι, οπότε αν του βάλεις το πρόβλημα σε ένα πολύ ωραίο περιτύλιγμα, αμέσως θεωρεί ότι δεν υπάρχει πρόβλημα! Και αυτοί οι ηθοποιοί υποδύονται κάποιους ήρωες της διπλανής πόρτας, χαρακτήρες που τους έκαναν εντύπωση και σ’ αυτό το τελευταίο πάρτι, αυτή την τελευταία βραδιά, τους «αναστηλώνουν» στη σκηνή πάνω, τους αναπαριστούν και τους σχολιάζουν. Και στο τέλος αυτοί οι άνθρωποι είναι σε δίλημμα, αν θα μείνουν ή αν θα φύγουν τελικά. Απλά θέλουν να έχουν σαν ανάμνηση μαζί τους κάποιους ανθρώπου που τους έκαναν εντύπωση. Για παράδειγμα, μία γυναίκα που θέλει να χάσει κιλά, γιατί η Ελληνίδα ασχολείται πολύ με την εικόνα της, λόγω των social media. Εγώ πάλι με μια γιαγιά, τη γιαγιά μου, μία εικόνα από την ελληνική επαρχία. Ή με ανθρώπους που κάθονται σε μια καφετέρια και φλερτάρουν… Είναι αυτό, το πώς φλερτάρει ο Έλληνας, το τι γίνεται πλέον σ’ αυτή τη χώρα; Αυτός ήταν ο στόχος του κειμένου. Να περάσει απ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη των ηρώων που βλέπουμε δίπλα μας.

oti159
 
Μπορούμε να πούμε ότι, σε σημεία, είναι μία παράσταση που είναι μέσα σε μία παράσταση;
Γιώργος: νομίζω ναι… Γιατί κάνουμε κάποιους ρόλους. Οπότε είναι, εν μέρει, έτσι. Κάποιος, βλέποντάς το, μπορεί να νομίσει ότι είμαστε εμείς οι ίδιοι.
Σοφία: και είμαστε, κατά μία έννοια. Τι θέλω να πω… Στην ουσία είναι ο Έλληνας. Αυτό που ζούμε όλοι έχει έναν κοινό παρανομαστή. Απ’ όποια θέση κι αν το δει κανείς, είτε αυτή είναι η γιαγιά είτε ένας νέος άνθρωπος, σατιρίζουμε αυτό που συμβαίνει.

oti160Επειδή στο έργο γελάει πολύ ο κόσμος. Και γελάει με την καρδιά του… Στην πρόβα πόσο συχνά διακόπτατε λόγω του γέλιου;
Γιώργος: (γέλια) δεν γελάμε μόνο στην πρόβα, γελάμε και στη σκηνή. Δηλαδή όλο αυτό μεταφέρεται στον κόσμο κανονικά…
Σοφία: είναι κάθε φορά!
Γιώργος: ο κόσμος που το βλέπει λέει «Συγγνώμη, οι μουσικοί σας την έχουν δει την παράσταση»; Λέω «Τη συγκεκριμένη όχι, έχουν δει μία παράσταση που νομίζαμε ότι είναι αυτή»… (πολλά γέλια) Επειδή έχει δέσει το γλυκό περιέργως, δηλαδή, ναι μεν, με κάποια από τα παιδιά γνωριζόμαστε, αλλά η Σοφία και ο Ευθύμης, που ήλθαν στην ομάδα φέτος, είναι δύο παιδιά που εναρμονίστηκαν με το καλημέρα σας, με την τρέλα που έχει η ομάδα… Τη Σοφία δεν την ήξερα, δεν ήξερα ούτε τον Ευθύμη προσωπικά τόσο καλά, αλλά με το που έγινε αυτό το meeting, είδαμε ότι κουβαλούσαμε την ίδια τρέλα όλοι. Οπότε, αυτή η κοινότυπη φράση, ξέρεις, «Περνάμε πολύ καλά στα καμαρίνια»; Εμείς περνάμε πολύ καλά στη σκηνή!

Πώς κολλήσατε;
Γιώργος: όταν σκέφτομαι κάτι και γράφω κάτι και θέλω να το επικοινωνήσω, θέλω συνεργάτες που να τους θαυμάζω. Έχω μεγάλο θέμα μ’ αυτό. Θαυμάζω το drummer μου, θαυμάζω τον πληκτρά μου, θαυμάζω όλα τα παιδιά που συνεργαζόμαστε και παίζουν στην παράσταση. Η Σοφία λοιπόν… Είμαι θαυμαστής της! Επειδή λατρεύω το είδος που κάνει, δεν θέλω να μιλήσω περισσότερο, θα μας τα πει η ίδια σε λίγο… Είμαι μεγάλος θαυμαστής της! Βλέποντάς την είπα πως με αυτή την ταλεντάρα πρέπει να συνεργαστώ. Μ’ αυτή την πολύ ωραία φωνή και ωραία προσωπικότητα. Δεν είναι μόνο ότι η Σοφία είναι μία σωστά ορθοφωνημένη φωνή, που τοποθετείται τέλεια και σου βγάζει μια ωραία ερμηνεία… Τραγουδάει με ψυχή, beatάρει με ψυχή, loopάρει με ψυχή και γενικώς είναι ένα παρορμητικό άτομο που γεμίζει με ενέργεια το χώρο. Ένας άνθρωπος με θετική ενέργεια, κέφι και ζωντάνια, για να είναι προέκταση της δικής μου παράνοιας! (γέλια)

oti161Στην ουσία είσαι μία τραγουδίστρια που ερμηνεύει; Μία ηθοποιός που τραγουδάει; Και τα δύο;
Σοφία: είμαι ένας άνθρωπος που θέλει να εκφράζεται ελεύθερα, μέσα από οτιδήποτε με κάνει να νιώθω όμορφα. Ως επί το πλείστον, αυτό είναι η μουσική και οτιδήποτε έχω κάνει θεατρικό, πάντα έχει σχέση με τη μουσική. Αλλά πλέον είναι εποχές που καλούμαστε να τα υπηρετήσουμε όλα. Δηλαδή και ο Γιώργος τραγουδάει στην παράσταση…
Γιώργος: καλά, θα πρέπει να μου κάνει μαθήματα η Σοφία σ’ αυτό… Αλλά το παλεύω. Τραγουδάω «ηθοποιίστικα», όπως λέω. Η Σοφία καλείται να κάνει στην παράσταση μία τραγουδίστρια-ηθοποιό. Δεν είναι μόνο ότι είναι μια πολύ καλή τραγουδίστρια, είναι πολύ καλή και υποκριτικά. Έμεινα άφωνος με τις υποκριτικές της δυνατότητες φέτος… Είναι δύσκολο για έναν ηθοποιό να κάνει μονόλογο πάνω στη σκηνή… Θεωρώ ότι βούτηξε στα βαθιά. Για έναν τραγουδιστή, να κάνει ένα τέτοιο άλμα και να μπει μόνος του στη σκηνή και να τα πει στον κόσμο, αυτό είναι βουτιά στα βαθιά.

Μέχρι πότε θα είστε εδώ;
Γιώργος: θα είμαστε μέχρι την Κυριακή των Βαΐων…


oti164
Το βλέπετε για μετά; Για μπουλούκι;
Γιώργος: αυτό θα μας το πει ο παραγωγός μας, νομίζω…
Σοφία: μακάρι! Περνάμε τόσο όμορφα…
Γιώργος: έχουμε και φανατικό κοινό, έχουμε ανθρώπους που έχουν δει και ξαναδεί την παράσταση. Μας έρχονται και μας λένε ότι κάθε φορά βλέπουν ένα διαφορετικό πράγμα. Αυτό που μου αρέσει, που κάνει η Σοφία στην παράσταση, γιατί στην Ελλάδα δεν το κάνουν και πολλοί, είναι το looping.
Σοφία: σε κάποια σημεία στην παράσταση δημιουργώ μουσική χωρίς μουσικά όργανα. Μόνο με φωνή. Και αντικαθιστώ οτιδήποτε θα έπαιζαν τα όργανα με τη φωνή μου. Δηλαδή κάνω το beat-box, κάνω το μπάσο, μπορώ να κάνω τη φωνή να μοιάζει με ηλεκτρική κιθάρα, με πλήκτρο, με οτιδήποτε… Εκμεταλλεύομαι όλο το φάσμα της ανθρώπινης φωνής και επεξεργάζομαι ζωντανά όλα αυτά με εφέ, δημιουργώντας ένα ολοκληρωμένο μουσικό σύνολο. Δεν καταλαβαίνεις δηλαδή ότι δεν υπάρχουν όργανα. Χρησιμοποιώ πολύ χαμηλές συχνότητες, όσον αφορά τα «μπάσα» μου, αλλά και πολύ υψηλές.

oti162Πείτε μου κάτι… μιλάμε για ομάδα τώρα; Δηλαδή, οι τέσσερίς σας θα κάνετε και κάτι άλλο, να το ελπίζουμε;
Γιώργος: δεν θέλουμε να αποκαλύψουμε πολλά… νομίζω…

Θα μείνει μεταξύ μας!
Γιώργος: θα μείνει μεταξύ μας, ΟΚ. (γέλια) Κάτι έχω στο μυαλό μου, που σκέφτομαι να έχει συνέχεια μ’ αυτή την τετράδα, ίσως και με την επτάδα, δηλαδή και τους τρεις μουσικούς μαζί. Ετοιμάζω κάτι καινούργιο, μπορεί και τηλεοπτικό, αν βγει όπως το φαντάζομαι… Που μπορεί αυτή η τετράδα να είναι η ισχύς εν τη ενώσει…

Πάλι σε συνάρτηση με τη μουσική, έτσι;
Γιώργος: ναι, ναι. Γιατί μπορεί να έχει και τέτοια στοιχεία μέσα.
Επειδή είστε όλοι σας νεότατοι άνθρωποι και – δυστυχώς – το επάγγελμά σας χτυπιέται αλύπητα από το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας στο σύμπαν. Αυτό που κάνετε, πέρα από εξωραϊσμός, πέρα απ’ το να σατιρίσουμε για να αισθανθούμε καλύτερα… μήπως είναι και ξόρκι κατά μία έννοια;
Γιώργος: νομίζω ότι όλη η ομάδα έχει την εξής σκοπιμότητα… Να μην τα παρατήσει για κανένα λόγο. Έχουμε μια επιμονή, ασύνορη και ασύλληπτη, που δεν μασάμε και πάμε κόντρα στην εποχή. Γιατί αν αφήσεις το καράβι να σε παρασύρει, βούλιαξες! Η μόνη ελπίδα σωτηρίας είναι ο καπετάνιος να το πάει κόντρα. Οπότε και οι επτά καπεταναίοι που είμαστε εδώ, προσπαθούμε να πάμε κόντρα σε αυτό που γίνεται, όχι ιδεολογικά και θεωρητικά, αλλά πρακτικά. Γιατί εδώ τις καλές εποχές και δεν ζούσε ο κόσμος μόνο από το θέατρο. Όχι τώρα, που κάνουμε άθλο για την επιβίωση και η παραγωγή και εμείς μαζί. Αν λοιπόν είμαστε αρτιμελείς, έχουμε την υγειά μας, έχουμε την ενέργεια να παίξουμε και να κάνουμε πράγματα, εμείς θα επιμένουμε. Είτε το θέλουν οι καταστάσεις και οι συνθήκες, είτε δεν το θέλουν.

oti366Ο κόσμος πάει στο θέατρο;
Γιώργος: νομίζω πως ναι… Ο κόσμος έχει μία στρεβλωμένη αντίληψη για το θέατρο. Νομίζει ότι το θέατρο είναι μόνο βαρύ ρεπερτόριο… Η κωμωδία, η επιθεώρηση, έχουν επικοινωνηθεί μονοσήμαντα από συγκεκριμένους δημιουργούς, οπότε έχουν ταυτιστεί με το τάδε όνομα ή το δείνα όνομα. Είναι ένα είδος η κωμωδία που δεν έχει να κάνει μόνο με ένα είδος ρεπερτορίου. Μόνο με επιθεώρηση ή μόνο με σάτιρα. Τα περιλαμβάνει όλα αυτά. Δες τη δική μας παράσταση εδώ. Έχει στοιχεία επιθεώρησης, stand-up, σάτιρας και όλα αυτά μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο μίας συγκεκριμένης ιστορίας. Είναι ένα story-line, δεν είναι από το πουθενά. Μέσα έχει στοιχεία διάδρασης και επικοινωνίας.
Σοφία: και νομίζω ότι λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά το θέατρο πλέον. Μου αρέσει που έρχονται εδώ, βλέπουν την παράσταση, γελούν και συγκινούνται. Βλέπουν τον εαυτό τους σε όλο αυτό που κάνουμε… Αυτές τις δύο ώρες που είναι εδώ, αφήνουν τα προβλήματά τους έξω από το θέατρο.
Γιώργος: ένα συστατικό της επιτυχίας είναι και η live μουσική. Έρχεται ο κόσμος και ακούει μία μεγάλη ποικιλία τραγουδιών. Περνάει από το έντεχνο, το ελληνικό, το ξένο, το Pop, μέχρι και το λαϊκό. Μας στέλνουν μηνύματα κατά καιρούς, που μας λένε «Περάσαμε καλύτερα κι από μπουζούκια»!
Σοφία: και – κατά μία έννοια – γινόμαστε και μία παρέα με τον κόσμο. Λαμβάνουμε μηνύματα που μας λένε ότι μια εβδομάδα μετά λένε ακόμα ατάκες από την παράσταση…

oti367Τι είναι αυτό που σας ενθουσιάζει περισσότερο, τι είναι αυτό που σας απωθεί περισσότερο στο χώρο σας;
Σοφία: εγώ είμαι ενθουσιασμένη με αυτό που κάνουμε. Με την ουσία αυτού που κάνουμε. Πάντοτε θεωρώ ότι πρέπει να μένουμε στην ομορφιά που έχουν τα απλά, καθημερινά πράγματα που ζούμε, έχουμε την ευλογία να ασχολούμαστε με κάτι που αγαπάμε πραγματικά. Δυσκολίες υπάρχουν παντού, σε οποιοδήποτε χώρο και ειδικά στην εποχή μας, που είναι όλα πολύ δύσκολα… Αλλά δεν στέκομαι σ’ αυτό, είμαι άνθρωπος που έχει γνωρίσει τόση ομορφιά στο χώρο μας. Έχω κάνει φιλίες, έχω εμπνευστεί από ανθρώπους, έχω κάνει συνεργασίες, όπως με το Γιώργο εδώ. Από την πρώτη στιγμή αισθάνεσαι ότι έχεις μία σύνδεση, είναι κάτι μαγικό. Και δεν μπορεί να το επισκιάσει οτιδήποτε άλλο αρνητικό…
Γιώργος: θα κρατήσω τη λέξη «ευλογία». Είναι ευλογία να μπορείς να παρουσιάζεις σε μία σκηνή το έργο σου, την ψυχή σου και να τα μεταφέρεις στον κόσμο. Αυτό που με τρελαίνει είναι ότι μπορώ να το επικοινωνώ στους ανθρώπους… Είναι η πιο ωραία μορφή επικοινωνίας, είναι διαδραστικό. Ακούς τις ανάσες τους, βλέπεις τα χαμόγελά τους… Αυτό που με απωθεί είναι ότι κάποιοι θέλουν να σου κόψουν τα φτερά ή να βρωμίσουν αυτό που κάνεις. Όσο πιο καθαρός είσαι μέσα σου και συνειδητοποιημένος γι’ αυτό που κάνεις και έχεις πίστη στην ενέργειά σου, στην ψυχή σου, στο προϊόν που πουλάς, τόσο δεν σε επηρεάζουν όλα αυτά. Απλά πράγματα!
 
Κώστας Κούλης
Φωτογραφίες: ΕΜΑΝΟΝ
 

Συνεντεύξεις