Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με την Άννα Μενενάκου και το Χρήστο Σπανό


   Δυο υπέροχα παιδιά, ταλαντούχα, με ήθος. Με αγάπη για την υποκριτική. Ήταν μεγάλη μου τιμή που συνομίλησα μαζί τους. Αφορμή η παράσταση «Δείπνο Ηλιθίων» που σπάει ρεκόρ. Οι παραστάσεις είναι σχεδόν μόνιμα sold out. Μια κωμωδία όπου τα φαινόμενα (και όχι μόνο) απατούν και ο ηλίθιος... δεν είναι ένας… Θερμές ευχαριστίες στη Μαργαρίτα Δρούτσα που φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
deipno338
Πόσα χρόνια είστε σε αυτή την εκπληκτική παράσταση;
Άννα: Είναι ο δεύτερος χρόνος.
Χρήστος: Για μένα είναι η πρώτη χρονιά. Κάνω το γιατρό. Την προηγούμενη χρονιά το ρόλο τον είχε ο Τάκης Παπαματθαίου.

Ποια η ανταπόκριση που παίρνετε από το κοινό;
Άννα: Ο κόσμος το έχει αγαπήσει πάρα πολύ. Είναι ένα πολύ ωραίο έργο. Μια καθαρή κωμωδία. Ο Σπύρος Παπαδόπουλος την έχει σκηνοθετήσει και πρωταγωνιστεί βέβαια. Έχει προσέξει πάρα πολύ το έργο, βγαίνει πολύ καλά και το νόημα του έργου και ο θεατής μπαίνει στη θέση όλων των ρόλων. Το μυστικό του έργου είναι πως δεν ξέρουμε ακριβώς ποιος είναι ο ηλίθιος ή αν είναι όλοι.
Χρήστος: Εγώ την είχα δει πέρυσι την παράσταση. Την είχα δει τρεις φορές. Είχα έρθει στη γενική πρόβα, στην πρεμιέρα και σε μια παράσταση που είχαν κάνει για συναδέλφους ηθοποιούς. Δεν τη βαριέσαι, ακριβώς για τους λόγους που εξήγησε η Άννα. Είναι μια κωμωδία ανεβασμένη πολύ έντιμα. Έχει πολύ ωραίο καστ. Η πλοκή έχει τρομερό ενδιαφέρον. Ο κόσμος έρχεται, γελάει, προβληματίζεται. Έχει πολύ ωραία μηνύματα. Ξεκινά με έναν «ηλίθιο» και καταλήγει η παράσταση σε άλλον «ηλίθιο». Ο κόσμος φεύγει από το θέατρο ευχαριστημένος, έχοντας πάρει αρκετά πράγματα.

deipno335Άννα, στην παράσταση είσαι η ερωμένη του εκδότη. Ο Φρανσουά (Σπύρος Παπαδόπουλος) τι σημαίνει για τη Μαρλέν που υποδύεσαι;
Άννα: Ο Φρανσουά, ενώ είναι ξένος σε ένα σπίτι, κατανοεί τη θέση του καθενός. Προσπαθεί να βρει μια λύση για το Μπροσάν, που τον υποδύεται ο Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης, με μια ζεστασιά και αγάπη πάνω στο θέμα. Η Μαρλέν, παρόλο που του αποκαλύπτει άθελά της το ρόλο του στο Δείπνο, εκείνος προσπαθεί να τη βοηθήσει.
Χρήστος: Να συμπληρώσω ότι όλοι οι ήρωες, πλην του εκδότη Μπροσάν, λατρεύουν το Φρανσουά. Το συμπαθούν. Ο ηλίθιος είναι ένας αξιαγάπητος άνθρωπος που θέλεις να τον αγκαλιάσεις. Ο θεατής θέλει να τον προστατέψει και θυμώνει αρκετές φορές όταν του φέρονται άσχημα.

Είχα θυμώσει πολύ, να ξέρετε, με τον Πυγμαλίωνα, για τον τρόπο που του φερόταν. Τον κοίταγα σε κάποια στιγμή με μισό μάτι.
Χρήστος: (γέλια) Έτσι λειτουργεί και η κοινωνία μας. Όταν κάποιος δεν είναι «κανονικός», οι άλλοι τον πιέζουν, ίσως του θυμώνουν και τον περιθωριοποιούν.
Άννα: Ναι, ναι. Όλοι θυμώνουν. Αν είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, όλοι έχουμε περάσει και από τις δύο θέσεις. Αυτή του Σπύρου και αυτή του Πυγμαλίωνα. Στη δράση της ημέρας που όλα γίνονται τόσο γρήγορα και θεωρούμε πως είμαστε πάρα πολύ καλοί και έξυπνοι και όταν κάποιος είναι λίγο πιο αργός συμπεριφερόμαστε λίγο παράλογα. «Πωπώ, Χαζός είναι αυτός», έτσι λέμε. Και ο γιατρός, που τον υποδύεται ο Χρήστος, έχει δουλέψει πολύ το ρόλο και με την εμφάνισή του στη σκηνή σκέφτεσαι «Α… και αυτός είναι λίγο περίεργος». Όσο περνάει η ώρα και το έργο εξελίσσεται, πιάνεις τον εαυτό σου να αναρωτιέται ποιος είναι τελικά ο ηλίθιος;

deipno336Πώς είσαστε ως ομάδα; Πώς λειτουργείτε;
Χρήστος: Είμαστε όλοι σαν μια οικογένεια. Αυτό το έχει καταφέρει ο Σπύρος με την επιλογή όλων των συναδέλφων. Με τον τρόπο που δουλεύει, με τον τρόπο που φέρεται. Πιστεύω πως όταν κάνεις αυτό που κάνεις με πολύ αγάπη και καταφέρνεις να έχεις πολύ καλές σχέσεις με τους ανθρώπους που συνεργάζεσαι, η παράσταση απογειώνεται. Δεν υπάρχει ανταγωνισμός, νοιάζεται ο ένας τον άλλο σε καθημερινή βάση. Αυτό, να ξέρεις, δεν σου συμβαίνει συχνά στο θέατρο. Πιστεύω πως είναι από τις καλύτερες συγκυρίες που μπορεί να τύχουν σε έναν ηθοποιό.

Έχει τύχει κάποιο περιστατικό, να γίνει κάποιο σαρδάμ, να ξεχάσει κάποιος τα λόγια του; Πώς αντιδράτε;
Χρήστος: Μπορεί να γίνει κάτι και να μην το καταλάβει το κοινό καν. Μπορεί να γίνουν κάποια πράγματα απρόοπτα αλλά προσπαθείς να συνεχίσεις. Βέβαια, αν ρωτάς εμένα προσωπικά, μπορώ να φύγω από τα γέλια.
Άννα: Αυτή η παράσταση είναι τόσο καλοκουρδισμένη… Φυσικά και μπορεί να συμβεί κάτι αλλά θα είναι πολύ δύσκολο να μας «διαλύσει». Υπάρχουν μηχανισμοί άμυνας που μπορούν να σε προστατέψουν. Επειδή λειτουργούμε σαν ένα σώμα, τα απρόοπτα αποφεύγονται.

deipno337
 
Τι συμβολίζει ο ρόλος του εκδότη;
Χρήστος: Για το γιατρό ο εκδότης είναι ένας τεχνοκράτης που θέλει να γίνεται πάντα το δικό του.
Άννα: Η Μαρλέν είναι ελεύθερο πνεύμα, είναι λίγο τρελή, ερωτεύεται αυτόν τον άνθρωπο που ξέρει ότι είναι παντρεμένος. Δεν κατανοείς πώς αυτή η κοπέλα μπλέκει με αυτόν τον άνθρωπο. Είναι ένα πλάσμα που έχει τις δικές του ανασφάλειες και έχει την ελπίδα πως θα τον έχει δικό της. Για αυτό έχουμε και το ξέσπασμά της στη δεύτερη σκηνή, όπου αντιλαμβάνεται ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί. Πρόθεσή μου ήταν παίρνοντας αυτό το ρόλο να μην την κρίνω, να την αγαπήσω όπως είναι. Της έχω δώσει δίκιο αναγνωρίζοντας και τη δική της ευθύνη για αυτή τη κατάσταση. Κλείνοντας την πόρτα έχει αποφασίσει ότι έχει τελειώσει με αυτόν τον τύπο.
Χρήστος: Βλέποντας από την πλευρά του θεατή αυτή την παράνομη σχέση… Η Μαρλέν είναι μια όμορφη γυναίκα, είναι καλλιτέχνης, είναι συγγραφέας. Από την άλλη έχεις έναν άνδρα ισχυρό, με δύναμη και εξουσία… είναι γοητευτικός. Είναι ένα ζευγάρι όπου ο ένας ελκύει τον άλλον. Αλλά… (γέλια)

deipno339
 
Για πόσο θα συνεχίσει το «Δείπνο Ηλίθιων» στο θέατρο Κάππα;
Άννα: Μέχρι μετά το Πάσχα, τέλη Απριλίου λογικά.
Χρήστος: Θα ολοκληρώσει όλη τη θεατρική σεζόν.

Θα υπάρξει και επόμενη σεζόν;
Χρήστος: Δεν μας έχει ανακοινωθεί κάτι.

Ετοιμάζετε κάτι άλλο;
Άννα: Ακόμα τίποτα δεν έχει οριστικοποιηθεί.
Χρήστος: Εγώ παίζω και σε άλλη μια παράσταση. Στο θέατρο Ακροπόλ. Στο «Τσάρλι Τσάπλιν» κάνω τον αδερφό του. Ήταν και αυτός ηθοποιός, αλλά εγκατέλειψε τη δουλειά για να γίνει μάνατζερ του Τσάρλι. Ενώ ξέρουμε τον Τσάπλιν από το βουβό κινηματογράφο, σε αυτή τη παράσταση ολοκληρώνεται το παζλ. Δείχνει όλες τις πτυχές της ζωής του. Ήταν ο σπουδαιότερος κωμικός του εικοστού αιώνα.

Τηλεόραση ή θέατρο;
Χρήστος: Εγώ θα σου πω και τα δύο. Το θέατρο βέβαια είναι η βασική δουλειά του ηθοποιού. Η τηλεόραση είναι ένα άλλο μέσο, γοητευτικό, έχει τρομερή δύναμη. Στο θέατρο εισπράττεις άμεσα το αποτέλεσμα της δουλειάς σου. Έχεις τεταμένες τις κεραίες σου πάνω στη σκηνή, εκείνη τη στιγμή έχεις υπερβεί τον εαυτό σου.
Άννα: Θα συμφωνήσω απόλυτα με το Χρήστο. Θα προσθέσω ότι η τηλεόραση βοηθάει στο να μας γνωρίσει περισσότερος κόσμος, μπαίνουμε στα σπίτια σας. Απλά το θέατρο είναι μια άλλη διαδικασία. Κάθε παράσταση είναι για μας διαφορετική. Παίρνουμε ενέργεια από το κοινό.

Κωμωδία ή δράμα; Τι σας ενθουσιάζει περισσότερο;
Άννα: Είμαι ρομαντικός άνθρωπος, λειτουργώ με το συναίσθημα. Σημαντικό για μένα είναι οι συνεργάτες.
Χρήστος: Εμένα μου αρέσει πιο πολύ η κωμωδία. Πιστεύω πως είναι πιο δύσκολη από το δράμα. Είναι πιο δύσκολο να κάνεις τον άλλον να ξεχαστεί και να γελάσει. Είναι ένας μαραθώνιος απίστευτος, ενώ στο δράμα υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που μπορούν να σε βοηθήσουν. Μια ωραία μουσική, ένα περίεργο φως, μια ωραία ατάκα. Για αυτό πιστεύω ότι από τις παλιές γενιές ηθοποιών οι κωμικοί μπορούσαν να παίξουν δράμα ενώ οι δραματικοί δεν μπορούσαν να παίξουν κωμωδία.

Μαίρη Ζαρακοβίτη
Φωτογραφίες: ΕΜΑΝΟΝ
 

Συνεντεύξεις