Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με το Θανάση Τσαλταμπάση

 
tsal011
 
   Ο Θανάσης Τσαλταμπάσης είναι υπόδειγμα εργατικού καλλιτέχνη, αφοσίωσης στο στόχο του και ένας λαμπρός ηθοποιός, ο οποίος έχει όλο το μέλλον μπροστά του. Ευγενέστατος, γλυκύτατος, ανέχθηκε την «ανάκρισή μας» και πόζαρε ξανά και ξανά, για να έχουμε το φωτογραφικό υλικό που θέλαμε να απολαύσατε κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Ο άνθρωπος που υποδύεται με ξεχωριστό τρόπο τον Τσάρλι Τσάπλιν σε μία παράσταση που έχει ήδη συγκινήσει πολύ κόσμο, μας χάρισε λίγο από το χρόνο του και μίλησε για το έργο, για την απίστευτη ομοιότητα με το θρυλικό δημιουργό, που την έχει επιτύχει με τη βοήθεια του μακιγιάζ, των ρούχων και των ατελείωτων προβών. Αυτό όμως που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν η αμεσότητά του με τον κόσμο που δείχνει πως τον αγαπά. Διέκοψε ξανά και ξανά τη φωτογράφηση για να μιλήσει με θαυμαστές και θαυμάστριες και να ποζάρει μαζί τους. Και εγώ χαμογελούσα από μέσα μου κι απέξω μου και σκεφτόμουν ότι ο καλλιτέχνης που δεν λησμονά το κοινό του είναι μεγάλος έτσι κι αλλιώς και θα το δείξει αυτό και ο χρόνος. Ο Θανάσης μας έχει κερδίσει από τα αποδυτήρια και πολύ το χαιρόμαστε. Πολλά ευχαριστώ στη Μαρκέλλα Καζαμία που φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή εδώ η συνέντευξη. Οι υπέροχες φωτογραφίες που θα δείτε παρακάτω ανήκουν στον κορυφαίο φωτογράφο για το 2017, το φοβερό και τρομερό ΕΜΑΝΟΝ.
 
tsal012
 
Πώς ξεκίνησε όλο αυτό; Πότε έγινε η πρόταση;
Θα σου πω… Ο Σαρλό είναι κάτι που τριγυρνούσε στο μυαλό μου χρόνια. Ήταν ένας από τους ήρωες που - σαν παιδί - έβλεπα πολύ στην τηλεόραση, αλλά, φυσικά, με το ένστικτό μου και αυθόρμητα… Δεν ήξερα ότι κάποια στιγμή θα συνέβαινε… Τα τελευταία τρία χρόνια μπήκε πολύ έντονα στο μυαλό μου να κάνω κάτι που να έχει να κάνει με το Σαρλό. Γιατί, σαν ηθοποιός, λειτουργώ πολύ με τις εκφράσεις και με το σώμα μου, κάτι που είχε απίστευτα ο Σαρλό – μια και μιλάμε για βουβό κινηματογράφο – οπότε η γλώσσα του σώματος και της έκφρασης… Δεν υπήρχε ομιλία, οπότε αυτά ήταν! Αυτά έβγαζαν την ομιλία. Συν το ότι αυτό το κωμικό-δραματικό στοιχείο που έφερνε ο ρόλος του, που είναι κάτι που με εκφράζει σαν κωμικό, μου αρέσει παρά πολύ όταν υπάρχει συγκίνηση σε μία κωμωδία… Και αυτό το είχε πολύ ο Σαρλό στα έργα του… Το σκεφτόμουν και άρχισαν – τώρα πώς να το πω αυτό… καρμικά – να το σκέφτονται και άλλοι άνθρωποι αυτό για μένα. Κάποια στιγμή ήλθε ο παραγωγός, ο Μάριος Τάγαρης, να μου πει «Τι θα γίνει, θα κάνεις κάτι για τον Τσάρλι Τσάπλιν»; Του λέω «Κοίτα να δεις που το σκεφτόμουν»… Ήλθε κάποια στιγμή ο Πέτρος Ζούλιας, ο σκηνοθέτης, να μου πει «Τι θα έλεγες να κάνεις κάτι με τον Τσάρλι Τσάπλιν»; Του λέω «Κοίτα να δεις που το σκέφτομαι κι εγώ, το σκέφτεται κι ο Μάριος»… Κι αρχίσαμε, ένα χρόνο πριν, να το συζητάμε, μέχρι που πέντε-έξι μήνες πριν πήραμε την απόφαση… Βρήκαμε ένα πολύ ωραίο έργο – βραβευμένο στο εξωτερικό – με τη ζωή του. Οπότε με κάλυπτε γιατί είχε μέσα και τη ζωή του και σκηνές από Σαρλό. Δεν ήταν μόνο το ένα ή μόνο το άλλο. Γιατί το να κάνεις μόνο τη ζωή του, χωρίς να υπάρχει ο Σαρλό… Η αλήθεια είναι ότι ο Σαρλό είναι η αναγνωρίσιμη φιγούρα σε όλους. Να κάνεις μόνο Σαρλό… Εντάξει, έχει ενδιαφέρον, αλλά όταν είδα τη ζωή του και άρχισα να διαβάζω… και είδα πόσο κινηματογραφική ήταν… Γιατί πέρασε από χίλιες διακυμάνσεις η ζωή του… Είδα ότι ήταν ό,τι πρέπει για θεατρικό έργο. Και κάπως έτσι ξεκίνησε το όλο πράγμα…
 
tsal013
Επειδή αυτό που παρατήρησα βλέποντας την παράσταση ήταν ότι πέρα από το ότι έχεις μελετήσει το μοτίβο της συμπεριφοράς, είσαι και εμφανισιακά πολύ κοντά. Δηλαδή κάποιος που θα δει το έργο θα πει «Ρε φίλε, είναι»! (γελάει) Το φυσιογνωμικό λειτούργησε καταλυτικά, όσον αφορά την επιλογή σου;
Σαφέστατα… Κι εγώ δεν περίμενα – όταν πια έβαλα το μακιγιάζ και το μουστάκι – να του μοιάζω τόσο πολύ… Το σίγουρο είναι ότι εξαρχής ένιωθα ότι του φέρνω, σαν ιδιοσυγκρασία ηθοποιού, επειδή – όπως είπα – δουλεύω με το σώμα και τις εκφράσεις συν το ότι έχουμε το ίδιο μπόι. Αυτό το ήξερα, ότι ήταν κοντούλης ο Τσάπλιν. Βέβαια, με τον πραγματικό Τσάπλιν δεν είμαστε σαν σωσίες, δεν μοιάζουμε τόσο, αλλά έχουμε πολλά κοινά στοιχεία. Ανοιχτόχρωμα μάτια, το ύψος… Ίσως αυτή η γλυκύτητα που λένε ότι βγάζω, που από τις φωτογραφίες που βλέπω κι εκείνος έβγαζε… Μετά από όλη τη δουλειά που έκανα, με φόρμα δική μου και παπούτσια δικά μου, όταν μακιγιαρίστηκα κι έβαλα τα ρούχα του Σαρλό… Εντυπωσιάστηκα κι εγώ από το αποτέλεσμα. Ήταν σαν να έβλεπα μπροστά μου το Σαρλό! Και αυτό ήταν το κερασάκι για να μπω με τα μπούνια – που λένε – στο ρόλο…

Να υποθέσω ότι μάτωσες για να φτάσεις σε αυτό το επίπεδο.
Ναι, είχε δουλειά…

tsal016Καθρέφτης κα ξανά πάλι καθρέφτης;
Όχι, δεν δουλεύω τόσο με τον καθρέφτη. Είμαι κατά του καθρέφτη και μάλιστα θα συμβούλευα έναν ηθοποιό να μη δουλεύει πολύ με τον καθρέφτη… Στο Σαρλό όμως δεν μπορούσα να μην δω τον εαυτό μου στον καθρέφτη. Μέσα σ’ όλα αυτά υπάρχει και ένα είδος μίμησης. Στην κίνηση του Σαρλό. Άρα ήθελα να βλέπω, κατά συνέπεια έκανα και καθρέφτη. Κάτι που νομίζω πως ο συγκεκριμένος ρόλος το απαιτούσε. Και με βοήθησε.

Τις έλιωσες τις ταινίες του; Ξανά και ξανά;
Ναι, βέβαια… Τις είδα σχεδόν όλες. Ό,τι βρήκα το είδα. Και διάβασα και για τον ίδιο τον Τσάπλιν, γιατί είναι διπλός ο ρόλος που κάνω στην παράσταση. Ήξερα όμως ότι το κλου, αυτό με το οποίο θα εντυπωσιαστεί ο κόσμος, είναι ο ίδιος ο Σαρλό. Άρα φρόντισα να μελετήσω πολύ Σαρλό και μετά διάβασα τι έλεγε ο ίδιος για τον εαυτό του, τι έλεγαν οι άλλοι γι’ αυτόν και προσπάθησα να το δω από το δικό του πρίσμα και να βγάλω το δικό μου συμπέρασμα. Ουσιαστικά, το πώς παίζω το ρόλο μου είναι το πώς φαντάζομαι ότι ήταν ο Τσάπλιν.

Πέρα, βέβαια, από τον Τσάπλιν, υπάρχει αυτή η ομάδα, οι συμπρωταγωνιστές σου, εκείνοι που στηρίζουν αυτή εδώ την παράσταση… Φαντάζομαι ότι είσαι ευτυχής…
Δεν το συζητώ! Εκπληκτικός θίασος! Θα πω πρώτα το Γιώργο Κωνσταντίνου, που είναι και τιμητικό, θα έλεγα, να δουλεύω μαζί του. Μεγάλωσα μαζί του, δεν περίμενα, όταν ονειρευόμουν μικρός να γίνω ηθοποιός, ότι θα φτάσω να παίζω με τους ηθοποιούς που χάζευα στον κινηματογράφο… Ένας υπέροχος ηθοποιός και ένας άνθρωπος με απίστευτο σκηνικό ήθος – και εκτός σκηνής. Ήθος που δεν το βρίσκεις εύκολα και με την καριέρα που έχει κάνει. Η Μαρίνα Ψάλτη, την οποία είχα καθηγήτρια στη δραματική σχολή… Ήταν η πρώτη που εντόπισε ότι μπορώ να παίξω δράμα, την ώρα που όλοι με βλέπανε ως κωμικό. Που – κατά τα άλλα – είναι τιμή μου να είμαι κωμικός, δεν το συζητώ… Αλλά υπάρχει και μία άλλη πτυχή του εαυτού μου, την οποία η Μαρίνα την είχε ανακαλύψει απ’ τη σχολή. Και θυμάμαι που της έλεγα ότι τη νιώθω σαν να είναι η θεατρική μου μητέρα. Και να που κάνει τη μητέρα μου σε αυτή την παράσταση! Η Τζένη Θεωνά, η οποία κάνει τις σημαντικές γυναίκες της ζωής του Τσάπλιν… ο Σωκράτης Πατσίκας, που κάνει τον παραγωγό που τον ανακάλυψε. Ο Χρήστος Σπανός κάνει τον αδελφό μου και νιώθω πραγματικά σαν να είναι αδελφός μου, πάνω στη σκηνή. Και μια πλειάδα ακόμα ηθοποιών και νέων παιδιών, που κάνουν τα πρώτα τους βήματα και τα δίνουν όλα και έχουμε κάνει έτσι μια παράσταση, σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια, που ήταν σε μία πολύ εμπνευσμένη του στιγμή… Και νομίζω πια – και μπορώ να το πω, μια και έχουμε κάνει παραστάσεις με κόσμο – ότι δεν είναι τυχαίο που αρέσει τόσο πολύ αυτή η παράσταση…. Έχει λεπτοδουλειά… Αγάπησε ο καθένας το ρόλο του αλλά και το ρόλο του άλλου. Αγαπηθήκαμε σαν ομάδα και μας βγήκε μία πολύ ωραία παράσταση… Είμαι περήφανος που είμαι μέλος της…

tsal015Μέχρι πότε θα είστε εδώ;
Έτσι όπως πάνε τα πράγματα, νομίζω πως θα είμαστε εδώ μέχρι το τέλος της σεζόν…

Δεν θα ρωτήσω από τώρα για δεύτερη χρονιά… (γελάει)
Μάλλον κατάλαβες ότι την έχω από τώρα στο μυαλό μου!

Όσον αφορά τις πρόβες… Αντιμετωπίσατε κάτι το οποίο να σας δυσκόλεψε; Έστω και για λίγο…
Μας δυσκόλεψαν πολλά πράγματα… Και ευτυχώς που μας δυσκόλεψαν! Θα ήταν περίεργο να μας βγαίνουν εύκολα τέτοια δύσκολα πράγματα, γιατί όλοι οι ρόλοι, εκτός του ότι έχουν πολύ ψωμί για να τους δουλέψεις, είναι υπαρκτά πρόσωπα. Κάποιος μπορεί να δει αυτά που παίζουμε, να συγκρίνει και να πει «Για κάτσε… Μας τα έπαιξε καλά»; Έχουμε τον Έντγκαρ Χούβερ, που υπήρξε αρχηγός του FBI για χρόνια και κυνηγούσε τον Τσάπλιν… Οι γυναίκες του… Έχουμε απτά στοιχεία. Όλο αυτό μας έκανε να θέλουμε να δουλέψουμε ακόμα περισσότερο.

Η κίνηση… Αυτό που κάνεις και ισορροπείς και πιάνεις το καπέλο σου. Όλες αυτές οι κινήσεις. Ο βαθμός δυσκολίας…
Είναι μεγάλος. Και είναι μελετημένο όλο αυτό. Έχω μια προϊστορία στο χώρο. Ο πολύς κόσμος δεν το ξέρει αλλά εγώ… χορεύω! Το σώμα μου με βοηθάει πολύ. Όποτε έχουμε χορογραφία… με βοηθάει! Έχει πλαστικότητα. Εννοείται πώς έχω δοκιμάσει διάφορα πράγματα στην πρόβα, έχω πέσει και έχω χτυπήσει πολλές φορές… Θέλω να πιστεύω ότι όλο αυτό φαίνεται αυθόρμητο πάνω στη σκηνή. Δεν είναι τυχαίο ούτε στο τελευταίο κύτταρο επάνω μου! Είναι μελετημένη η κίνηση, είναι ακριβώς. Σαν παρτιτούρα.

tsal017Πέρα από τον Τσάπλιν… έχεις κατά νου κάτι άλλο; Για το καλοκαίρι…
Θα σου πω… Έχω πάθει πραγματικά Τσαρλίτιδα! Είμαι συγκεντρωμένος σε αυτό… Ονειρεύομαι με αυτό! Μου έχουν κάνει κρούσεις, είχα κι εγώ σχέδια για το μέλλον, για το μετά… Αλλά έρχεται το παρόν και μου τα «χαλάει» όλα… Έχω αφοσιωθεί σ’ αυτό και ονειρεύομαι πάνω σ’ αυτό, δηλαδή έχω κάποιες ιδέες πάνω σ’ αυτό, που μπορεί να είναι η εξέλιξη… Είμαι στην «πρώτη φάση», αλλά έχω παρά πολλές ιδέες πάνω σ’ αυτό, που νομίζω ότι μπορεί να πάει παραπέρα και να έχει ενδιαφέρον για όλο τον κόσμο.

Θέλεις να το βγάλεις στον κόσμο; Σαν μπουλούκι το καλοκαίρι;
Μια μετατροπή… Θα δούμε, αλλά ονειρεύομαι με το Σαρλό… Ξέρεις, δεν είναι τυχαίο που μερικοί ρόλοι στιγματίζουν… Πιστεύω πως αυτός θα με στιγματίσει. Το νιώθω. Κυλάει στο αίμα μου διαφορετικά…. Έχω αγαπήσει τους ρόλους μου. Κάποιους περισσότερο, κάποιους πάλι λιγότερο… Ε, μ’ αυτόν κάτι συμβαίνει!

Σε θυμάμαι χρόνια πίσω… Από εκείνες τις διαφημίσεις της Wind… Και μετά άνθισες… Έκανες τηλεόραση, κινηματογράφο, θέατρο. Τώρα πια είσαι πρωταγωνιστής κι ας είσαι νεότατος… Έχεις πολλά χρόνια δημιουργίας μπροστά σου. Το συνειδητοποιείς καθόλου αυτό;
Είναι πολύ ωραίο αυτό που μου λες… Και είναι η εικόνα των «έξω», αυτή που έχουν για μένα… Από εννιά χρονών παίζω θέατρο. Έκανα σκετσάκια, έκανα εκπομπές όταν ήμουν φοιτητής στην Κοζάνη… Έγραφα κείμενα, έκανα μοντάζ… Ήταν μία φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Οπότε, όταν με είδε ο κόσμος και – με τη διαφήμιση – έκανα το γκελ… Και άρχισε να συμβαίνει αυτό… Ναι μεν το συνειδητοποιώ, με κάνει παρά πολύ χαρούμενο… Αλλά δεν έρχεται τυχαία όλο αυτό. Έχω στερηθεί φίλους, έχω στερηθεί πράγματα… Και δεν το μετανιώνω αυτό. Και δεν το συνδυάζω με τα υπόλοιπα. Γιατί η χαρά σε αυτό που έχω κάνει, είναι στο μυαλό μου το παν! Είναι μια εξέλιξη που έχει έλθει με πολύ κόπο, αλλά πάντα με κάνει ευτυχή…
 
Τι είναι αυτό που σου κάνει την καλύτερη εντύπωση στο λειτούργημά σου; Τι είναι αυτό που σε ενοχλεί περισσότερο;
Η βάση και η ουσία της δουλειά μου είναι ότι σε γεμίζει συναισθήματα, σε λυτρώνει σαν άνθρωπο και σε ψυχαγωγεί. Κι αυτό (σ.σ. ψυχαγωγία) είναι υπέροχο συναίσθημα! Τα άσχημα δεν έρχονται από την ουσία… Δεν έχω βιώσει και πολλά άσχημα, για να σου πω… Εντάξει, η στέρηση προσωπικών στιγμών, με το ρυθμό που ασχολούμαι εγώ με τη δουλειά… Αλλά πάλι, έρχονται άλλα πράγματα, που φτιάχνουν το ζύγι…

Κώστας Κούλης
Φωτογραφίες: ΕΜΑΝΟΝ
 
tsal014

Συνεντεύξεις