Θεατρικές Παραστάσεις

Ο Ιβάν Και Τα Σκυλιά

 
12-1-2012 Θέατρο Αυλαία, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

«Και έτσι λοιπόν τα χρήματα τέλειωσαν και δεν υπήρχε τρόπος να αγοράσει κανείς φαγητό… Οι μανάδες και οι πατεράδες προσπάθησαν να βρουν πράγματα που μπορούσαν να ξεφορτωθούν, πράγματα που έτρωγαν, που έπιναν ή πράγματα που χρειάζονταν ζεστασιά... Πρώτα έφυγαν τα σκυλιά»

o ivan kai ta skylia10web   Και με αυτά τα λόγια του 4χρονου Ιβάν ξεκινάει ο Γολγοθάς της φυγής του από την οικογενειακή εστία, που για περίπου δύο χρόνια περιπλανιέται στους δρόμους της Μόσχας, έχοντας για φύλακες αγγέλους τέσσερα σκυλιά. Μετά από τρεις αποτυχημένες προσπάθειες της αστυνομίας συλλαμβάνεται τελικά το 1998 και κλείνεται σε ένα άσυλο. Στο μεταξύ, εκτός από την εξαθλίωση της επιβίωσης βιώνει και δύο απώλειες ζωής που στιγμάτισαν ακόμη περισσότερο την παιδική ψυχή του. Μετά όμως υιοθετείται. Θα είναι καλύτερη η ζωή του; Στα όνειρά του ο Ιβάν Μισούκοβ τρέχει ακόμα στην άκρη της πόλης με τα σκυλιά του. Εξάλλου, είναι ακόμη παιδί, για να παραιτηθεί από τη ζωή…

   Το έργο «Ο Ιβάν και τα σκυλιά» είναι εμπνευσμένο από την αληθινή ιστορία του Ιβάν Μισούκοβ και αποτελεί έργο της αγγλίδας συγγραφέως Χάτι Νέιλορ. Η παράσταση σε σκηνοθεσία Γιώργου Οικονόμου, σημείωσε μεγάλη επιτυχία στο θέατρο Προσκήνιο στην Αθήνα και ανεβαίνει για λίγες ημέρες στο θέατρο Αυλαία της Θεσσαλονίκης.

   Είναι μια συναρπαστική ιστορία επιβίωσης που ζωντανεύει στους ζοφερούς δρόμους της Μόσχας της δεκαετίας του 1990. Ένας σύγχρονος Μόγλης, που ενσαρκώνεται από τον αεικίνητο Άρη Σερβετάλη, μια άκακη ψυχή κι ένα αμόλυντο σώμα στην ζούγκλα της Μόσχας του Γιέλτσιν, όπου η αγωνία για επιβίωση είναι τεράστια κι η ελπίδα είναι μηδενική. Στο ναδίρ και το ζενίθ του πλούτου αλλά και της φτώχειας, ο μικρός Ιβάν κινείται σ’ ένα τοπίο όπου πρωταγωνιστούν οι άστεγοι αλκοολικοί, οι νεόπλουτοι γκάγκστερ, τα ανήλικα πρεζόνια, ο φόβος, το ψύχος και η πείνα. Βρίσκει την αρμονία κοντά σε μια αγέλη από σκυλιά. Σχεδόν ευτυχισμένος θα «ξεχάσει» την πείνα του χορταίνοντας από την αγάπη των σκυλιών του. Μαζί τους θα ανακαλύψει την γλώσσα των ζώων και θα γίνει ένα από αυτά. Σκυλίσια ζωή με όλη τη σημασία της λέξης.

   Όλοι ξέρουμε πως οι μονόλογοι αποτελούν από τα πλέον παρακινδυνευμένα είδη θεάτρου, αλλά όταν οι συντελεστές μπορούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, η παράσταση καταλήγει σε μια πετυχημένη σκηνική αφήγηση χωρίς να δημιουργεί κενά ή δυσανασχετήσεις. Αυτού του είδους τα έργα, όσο απλά και αν φαίνονται σε πρώτη ανάγνωση, είναι ιδιαίτερα προκλητικά διότι ο σκηνοθέτης καλείται να βρει και να υποστηρίξει έναν συγκεκριμένο αφηγηματικό τρόπο για να μεταφέρει το ρεαλιστικό κλίμα της ιστορίας. Αυτό το κατάφερε ο Γιώργος Οικονόμου επιλέγοντας ένα τελείως λιτό σκηνικό ( ένα κρεβάτι με ρόδες) κι ένα ηχητικό χαλί από αγριεμένες ρωσικές φωνές, ουρλιαχτά σκυλιών και ιδιαίτερες μουσικές συνθέσεις (από τον Νίκο Πορτοκάλογλου), προσδίδοντας στην παράσταση τη φοβική ατμόσφαιρα της κοινωνίας στην οποία διαδραματίζεται η ιστορία.

o ivan kai ta skylia9web   Ο δε Σερβετάλης, χαμηλόφωνος πρωταγωνιστής που μετακινεί συνεχώς το σιδερένιο κρεβάτι με τις ρόδες, εκφράζεται με λιτές χειρονομίες, βηματίζει προσεχτικά μέσα στο απέριττο σκηνικό και εστιάζει το βλέμμα του στον θεατή μιλώντας του για το «δράμα του. Μόνο όταν του ξυπνούν συναισθήματα χαράς ή μιλάει για τα σκυλιά του γυρνάει κάπως το βλέμμα, «ξεσηκώνεται» και δίνει έδαφος στην εκφραστικότητα του σώματός του. Ο ηθοποιός χρησιμοποίησε την υποκριτική αλλά και το ταλέντο του στην κινησιολογία (υποθέτουμε κατόπιν σκηνοθετικών οδηγιών) προσδίδοντας μια μοναδική ψυχοσωματική ερμηνεία, η οποία ερέθισε τη φαντασία του θεατή και κατάφερε να τον συγκινήσει. Εξάλλου, τον  έχουμε δει να ενεργοποιεί τη διπλή ιδιότητα του ηθοποιού - χορευτή στη «Μήδεια» και το «2» του Δημήτρη Παπαϊωάννου και μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι αυτό το είδος του ταιριάζει απόλυτα. Ακόμη και τα ελάχιστα ψυχολογικά ξεσπάσματα που εκφράζονται με την ένταση της φωνής του έστεκαν ισορροπημένα μέσα σε όλο αυτό το σύνολο της νωχελικής του αφήγησης.

   Τώρα, στην ερώτηση, αν το συγκεκριμένο έργο είναι επίκαιρο, οι περισσότεροι απαντούνε καταφατικά, είτε για λόγους παραλληλισμού της με την οικονομική κρίση που βιώνει η χώρας μας κάνοντας ακόμη πιο έντονο το στοιχείο των αστέγων στους δρόμους, είτε για λόγους διαχρονικότητας του αρχέτυπου μύθου της σχέσης μεταξύ ανθρώπου και σκύλου. Το έργο ευαισθητοποιεί αναπόφευκτα τον θεατή και ο καθένας ταυτίζεται με το "ηθικό δίδαγμα" που του ταιριάζει.

   Να σημειωθεί ότι το έργο «Ο Ιβάν και τα σκυλιά» πρωτοανέβηκε στο Drum Theatre, στο Πλύμουθ, τον Σεπτέμβριο του 2010 και έχει παιχτεί με μεγάλη επιτυχία στο Λονδίνο και την Νέα Υόρκη. Το 2011 ήταν υποψήφιο για το Olivier Award.

Ταυτότητα της παράστασης
Μετάφραση: Γιώργος Καλαμαντής
Σκηνοθεσία: Γιώργος Οικονόμου
Σκηνικά – κοστούμια: Κώστας Βελινόπουλος
Μουσική: Νίκος Πορτοκάλογλου
Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος
Σχεδιασμός ήχου: Κώστας Χρυσός
Φωτογραφίες: Μαριλένα Σταφυλίδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Παναγιώτης Καφούσιας

Κατερίνα Νικολακούλη

o ivan kai ta skylia11web

Θεατρικές Παραστάσεις