Συνεντεύξεις

Κατερίνα Διδασκάλου

 

banner copy

3490 katerinadidaskaloy   Για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, ανεβαίνει στο θέατρο Βασιλάκη, το έργο «Η Πόρνη από πάνω», μονόλογος, με την Κατερίνα Διδασκάλου. Εχτές βρέθηκα ανάμεσα στο κοινό, παρακολουθώντας τη να μεταμορφώνεται στις πολλαπλές περσόνες της κυκλοθυμικής ηρωίδας, Ερατούς.

   Μετά το τέλος της παράστασης και την παύση των δυνατών χειροκροτημάτων, η ταλαντούχα ηθοποιός μοιράστηκε μαζί μας τις σκέψεις της, για την ιστορία που πρωταγωνιστεί, για το θέατρο και για τη ζωή γενικότερα.

   Οικογενειακή βία, απαγόρευση των θέλω, καταπίεση, σχέσεις στοργής και μοναξιάς: Καταστάσεις που βαραίνουν την ηρωίδα καθώς ξετυλίγει τη ζωή της μέσα από το μονόλογό σας. Θεωρείτε πως σε αυτά έχει ατομική ευθύνη, ή αποτελεί θύμα κοινωνικών συγκυριών;
   Η Ερατώ δεν αποποιείται της ευθύνης της. Η ίδια αναρωτιέται «μήπως έφταιγα εγώ;». Μπορεί βέβαια όλη αυτή η κοινωνική πίεση να παίζει το ρόλο της. Μη νομίζεις, κορίτσια στην ηλικία σου κάπως έτσι περνάνε στην επαρχία ή και πολύ χειρότερα. Το βλέπω από τις γυναίκες που με προσεγγίζουν και μου λένε πως αναγνωρίζουν στην ιστορία τις ζωές φίλων τους. Είναι φοβερό!

   Η πραγματικότητα λοιπόν είναι ακόμα πιο άσχημη και από τα σενάρια που μοιράζουν ρόλους.
   Βέβαια, η ζωή γράφει πολύ πιο ακραία σενάρια από ό,τι η τέχνη. Το πιστεύω αυτό. Όσον αφορά την κακοποίηση, δεν είναι μόνο το ξυλοκόπημα. Είναι ψυχολογική, απορριπτική. Άνδρες που έχουν το πάνω χέρι επειδή έχουν τα χρήματα ή την εξουσία, μεγαλοαστοί που φέρονται στις γυναίκες τους με αλαζονεία, μετά από ένα παιδί πχ που έχει πλαδαρεύσει η κοιλιά τους. Το βλέπουμε γύρω μας, είναι καθημερινό φαινόμενο-μόνο τις κοσμικές στήλες να διαβάσει κάποιος αρκεί για να καταλάβει!

  katerinax1 Έχετε κοινά στοιχεία με την ηρωίδα σας; Πώς θα σκιαγραφούσατε την προσωπικότητά της;
   Ευτυχώς δεν έχω κάποιο κοινό στοιχείο με την Ερατώ. Η Ερατώ είναι ένα κλασικό θύμα του πώς μεγαλώνουν κάποια κορίτσια που νιώθουν ότι είναι στυμμένες λεμονόκοπες, αν ας πούμε έχουν μια σχέση και μετά χωρίσουν. Είναι τραγικό. Μπορεί να είναι φολκόρ, αλλά ισχύει ακόμα αυτό. Αν και θύμα όμως, είναι μια γυναίκα ντερμπεντέρισσα- αστειεύομαι αλλά θέλω να πω με αυτό ότι ξέρει να περιμένει, είναι έξυπνη. Αντέχει, αλλά έρχεται η πόρνη από επάνω και τη βάζει σε άλλη διαδικασία..ευτυχώς!

   Κατά τη διάρκεια του έργου προκαλείτε συγκίνηση στο κοινό και ξαφνικά, ξεσπάσματα γέλιου. Πώς καταφέρνετε να μεταπηδάτε από την τραγωδία στην κωμωδία τόσο επιτυχημένα;
   Αυτό για μένα είναι κάτι καινούριο και υπέροχο! Το να ακούω το κοινό από κάτω να γελάει.. είναι αποκάλυψη! Πραγματικά ευχαριστώ τον Αντώνη (Τσιπιανίτη), γιατί έχει και υπέροχο χιούμορ το κείμενο του. Μου έδωσε την ευκαιρία να ανακαλύψω τελείως καινούρια υποκριτικά χωράφια στα οποία δεν είχα τολμήσει να μπω τόσα χρόνια! Είναι υπέροχο! Το δραματικό είναι το φόρτε μου, αλλά νομίζω ότι είναι τόσο ωραία γραμμένο το κείμενο που μου δίνει τη δυνατότητα να περνάω από το ένα στο άλλο.

   Πόσο εύκολο είναι να μονολογείτε πάνω στη σκηνή για 84 λεπτά χωρίς σταματημό;
   Θέλει καταρχάς ψυχή. Θέλει καλή τεχνική για να μην φαίνεται στομφώδες. Πρέπει να δείχνει φυσικό, ότι κάνεις κουβέντα. Εμένα για κάποιο λόγο μου κάθονται καλά οι μονόλογοι. Είναι η τέταρτη φορά που κάνω μονόλογο.

   Δηλαδή θα λέγατε ότι τους προτιμάτε από το να δουλεύετε ομαδικά;
   Όχι, μου αρέσει πάρα πολύ και αυτό το διαδραστικό με τους συναδέλφους πάνω στη σκηνή. Απλώς, είμαι από τους ανθρώπους που δεν τους φοβίζει ο μονόλογος. Ίσως γιατί μου δίνει τη δυνατότητα να ακροβατώ όσο θέλω χωρίς να υπάρχει ο κίνδυνος να «πετάξω» ένα συνάδελφο απ’έξω.

  katerinax2 Τι θέλει να χαρίσει αυτή η παράσταση στο κοινό, φεύγοντας από εδώ μετά το τέλος της;
   Ο προορισμός κάθε καλού θεατρικού έργου είναι να δώσει κάθαρση στο θεατή, με την αριστοτελική έννοια ακριβώς, αυτό δεν έχει αλλάξει από τότε. Αυτή είναι και η αποστολή του θεάτρου. Δηλαδή ο θεατής όσο βλέπει ταυτίζεται, αναγνωρίζει το δικό του πάθος και γελάει με αυτό, ανακουφίζεται που δεν έχει την ίδια τραγωδία που έχει ο πρωταγωνιστής. Αυτό από μόνο του είναι μια θεραπευτική διαδικασία. Εάν το καταφέρει μια παράσταση, εγώ νομίζω ότι έχει βρει τον προορισμό της. Αυτό λοιπόν επιδιώκω. Ξέρεις, οι ινδοί λένε πως η ζωή μας μοιάζει με το τέλος μιας ιστορίας που μόλις έχουμε ακούσει. Αν δηλαδή μπορούμε να λέμε μερικές καλές ιστορίες, θα είναι μια καλή τύχη. Να φεύγει ο κόσμος με μια αίσθηση γεμάτη, πλησμονής, που θα τον κάνει μετά να πάει με τους φίλους για ένα κρασί και να τα συζητήσει.

katerinax3   Σας αρέσει να υποδύεστε κόντρα ρόλους, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση;
   Βεβαίως, είμαι πάρα πολύ χαρούμενη! Είναι ένα ζητούμενο κι αυτό. Εγώ ποτέ δεν επένδυσα στην εμφάνισή μου. Φυσικά πάντα προσέχω, γιατί το θέαμα πρέπει να συμβαδίζει με την ποιότητα, αλλά είναι υπέροχο να είσαι τραβηχτικός, υποδυόμενος μια γυναίκα που δεν είναι μοιραία – ή τουλάχιστον δεν αισθάνεται έτσι. Γιατί η Ερατώ μπορεί να είναι πανέμορφη και να αισθάνεται σαν σκουπίδι. Χαίρομαι που το λες αυτό, που είσαι μικρούλα εσύ! Σε εξέπληξε αυτό ε; Βγήκε;

   Βγήκε σε μεγάλο βοθμό, καθώς φαίνεστε δυναμικός άνθρωπος, οπότε είναι έκδηλη η αντίφαση της συμπεριφοράς σας ως αδύναμη επάνω στο σανίδι. Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ρωτήσω τι απαντάτε εσείς στην απορία της Ερατούς «Άραγε, η ζωή είναι ένα δεδομένο σχέδιο και εμείς απλά επιλέγουμε το χρώμα στις κλωστές που θα το κεντήσουν»;
   Εγώ πιστεύω ότι οι συγκυρίες παίζουν πολύ μεγάλο ρόλο στη ζωή μας. Όμως, η επιμονή, η υπομονή, το να ξέρουμε να αγωνιζόμαστε, να περιμένουμε, να βάζουμε στόχο και να τον κοιτάζουμε συνέχεια, κάνουν το σύμπαν να συνομωτεί υπέρ αυτόυ που θέλουμε να κάνουμε. Πρέπει να ονειρευόμαστε και πρέπει να πολεμάμε για το στόχο μας.

katerinax4Artist info: H Κατερίνα Διδασκάλου γεννήθηκε το 1962 στην Αθήνα. Αποφοίτησε της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου και συνέχισε τις σπουδές της στη Νέα Υόρκη (Columbia University: Υποκριτική Κινηματογράφου - Milos Forman, Uta Hagen IHB Studio: Υποκριτική Θεάτρου, Κοινοφελές Ίδρυμα Α. Ωνάσης: Υποτροφία σπουδών στη Νέα Υόρκη), ενώ παρέλαβε και το πτυχίο της από τη Φιλοσοφική σχολή του πανεπιστημίου της Αθήνας. Έχει παίξει σε αρκετά σήριαλ στην τηλεόραση αλλά και σε ταινίες και θεατρικά έργα. Από το 1990 εργάζεται ως ηθοποιός. Έχει συμμετάσχει σε πολλές παραστάσεις στην Αμερική και την Ελλάδα, όπως: Λυσσασμένη Γάτα -Ουίλλιαμς Τ., Νέα Υόρκη, Οι Δούλες- Ζενέ Ζ. Κλαίρη, Νέα Υόρκη, Λυσιστράτη- Αριστοφάνης, Μυρίνη, Φιλαδέλφεια, Leonie est en Avance -Feydeau G., Leonie Off Broadway, Νέα Υόρκη, Το Κορμί- Luis Alfaro, Θέατρο Ποταμίτη, CLUB theater “PARIS”, Μάλα η Μουσική του Ανέμου, σκην.Κακλέας Γ., Λιλιάν, Θέατρο Παλλάς κ.α.. Έχει συμμετάσχει σε διεθνείς και ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες (Η Πόλη των Θαυμάτων, Τριπλός Πράκτορας, Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλλι, Μετά το Τέλος του Κόσμου, κ.α.).

Βασιλική Φατούρου

5

Συνεντεύξεις