Mindfield

Χάλασε την πιάτσα, μπορείς!

 
ΔΩΣΤΕ ΠΟΝΟ ΣΤΟ ΛΑΟ!
-Στην ηλικία σου δεν είναι η τάδε του τάδε; Αρραβωνιάστηκε.
-Αχ είδα το μωρό της τάδε, αυτή 2 χρόνια μικρότερη σου δεν είναι;
-Εσύ 30 χρονών ακόμα τίποτα ε; (ερώτηση που ακούω από τα 25)
 
xalpiatsa2   Πας και γεννιέσαι ρε φίλε γκόμενα και το άγχος του ντουνιά είναι πότε θα χορέψει στον γάμο σου. Λες και θα τον καλούσες. Παθαίνει ξαφνικά και μια μαζική τρέλα ο περίγυρος και μέσα σε ένα Χριστούγεννο έχει αρραβωνιαστεί ο μισός δήμος. Λες και σε πήραν τα χρόνια. Αγοράζεις από παγκάρι ενός ράσταμαν ένα ασημένιο απλό δαχτυλιδάκι, κάνεις το λάθος να το βάλεις στο αριστερό χέρι και λαμβάνεις 6 ερωτήσεις τη μέρα για το "Αν έχουμε κάτι ευχάριστο;". Ευχάριστο για ποιόν ρε αίσχος; Για σένα; Και για να μην παρεξηγηθώ. Δεν το παίζω καμιά αμετανόητη εργένισσα. Ούτε την είδα η Barbie φεμινίστρια που θέλει να σπάσει το taboo της γυναίκας-νοικοκυράς-συζύγου-μάνας. Απλά δεν μπορώ να καταλάβω. Μεγάλωσα σε ένα κωλοχώρι όπου, άπαξ και τελειώσεις με σπουδές και πτυχία, έχεις πάνω από 1,5 χρόνο σχέση και μια δουλειά, ΟΦΕΙΛΕΙΣ να αποκατασταθείς, σε ένα γάμο με 2,000 καλεσμένους, που θα σου βγει 10,000 ευρώ, στον οποίο θα έρθουν δεκάδες άσχετοι (που κάλεσε ο μπαμπάς σου, γιατί μας κάλεσαν αυτοί, που τους καλέσαμε στα βαφτίσια σου πριν 35 χιλιετίες) να σου "ευχηθούν" σχολιάζοντας το νυφικό, τη μάνα σου, τον γαμπρό, το στολισμό, το χώρο δεξίωσης και μετά από 2 μήνες θα αρχίσει το πανηγύρι vol.2 για το πότε θα κάνεις παιδί, και γιατί δεν έκανες ως τώρα και μήπως έχεις πρόβλημα ρε αδερφέ. Πριν κάποιο διάστημα με κέρασε μια κυρία (που μόλις είχε παντρέψει τηn κόρη της) ένα γλυκό, για να "κολλήσω γάμο". Αρκετά ρε φίλε, πραγματικά αρκετά. Πήγαν και μου παντρευτήκαν στα 15 με προξενιό, κάνανε 2-3 τσομπάνους γιους (τους οποίους σου προξενέψανε ανά καιρούς) και τώρα το μοναδικό τους άγχος είναι γιατί εσύ, (Ναι, εσύ!) είσαι 28-30-35 ετών και τους χαιρετάς από το ράφι. Βγες μια βόλτα εκεί έξω κυρά τέτοια μου και δες πόσο δύσκολες είναι οι σχέσεις. Όλα φανταστικά ξεκινάνε γλυκούλα μου, oλα είναι ζάχαρη. Αλλά μια μέρα που ξυπνάς.

Ταιριάζεις στα μυαλά. - Δεν ταιριάζεις στο σεξ.
Έχει χιούμορ. - Είναι αλκοολικός/ή.
Έχει καλή ψυχή. - Από κάπου χάνει.
Παναγία μου τι κελεπούρι μου κάτσε. - Είναι τσιγκούνης/α.
Είναι το άλλο σου μισό. - Τελικά έχει βαρύ χέρι.
Καλό παιδί είναι αυτό. - Στην άλλη άκρη του κόσμου.
 
xalpiatsa   Μάλλον δεν είναι τόσο εύκολα τα πράγματα ε; Αρχίζει μετά η θεωρία για τη νέα γενιά που δεν έχει υπομονή, που δεν ψήθηκε στα δύσκολα και που δεν αγαπάει πραγματικά. Σώπα ρε, ενώ εσύ με το μαλάκα που φορτώθηκες στη πλάτη τα τελευταία 40 χρόνια πρόκοψες! Η' εσύ που κάθεσαι με τον πα...ρα που σε κερατώνει και το ξέρεις, είσαι πιο έξυπνη από μας. Και εσύ που είσαι με τον άλλο τον τελειωμένο, πουλάς θεωρίες. Μη μιλήσω για σένα που δεν τολμάς να κάνεις κιχ γιατί τον τρέμεις. Έτσι είναι οι ευτυχισμένες σχέσεις; Γιατί σορρυ, δεν είδα και κανέναν απόλυτα ευτυχισμένο μετά από 1 χρόνο. Λες να φταίνε οι παρέες για την κατάντια μας; Όχι, όχι δεν φταίνε οι παρέες. Δεν θεωρώ ότι το να κάνεις παρέα μόνο με κατασταλαγμένα ζευγάρια, σε ωθεί θέλοντας και μη σε άλλους δρόμους.
 
   Φταίνε τα μυαλά σου που είναι ταραμάς.
 
   Φταίει το ότι θες Χριστούγεννα με οικογενειακή γαλήνη και κοιλιά τούρλα, ενώ μόλις μπει η άνοιξη το μόνο που σκέφτεσαι είναι πως θα πας μια βδομάδα στο camping να γίνεις κομμάτια από τα ποτά και να κλείσει η φωνή σου από τα γέλια με τους άλλους καραγκιόζηδες της παρέας σου (αγάπη στην 8+).
 
xalpiatsa3   Φταίει το ότι τα μωρά είναι πολύ γλυκά και μυρίζουν όμορφα (και περνάνε τα χρόνια και πότε θα κάνεις παιδιά; Και μετά είναι δύσκολα κορίτσι μου κτλ κτλ κτλ) και μετά "Εεεεεεεεεελα μωρέ, μια παρέα είμαστε, όλοι ελεύθεροι είμαστε, κάτσε να κάνει άλλος την αρχή". Φταίει το βλέμμα της συμμαθήτριας που σε χαιρέτησε τρίβοντας την φουσκωμένη κοιλιά της με ύφος. Αλλά να δεις πως τρίβω κι εγώ την ποτάρα μου στο μπαρ αν περάσει από μπροστά μου 28η Οκτωβρίου με το καρότσι. Δεν είναι ότι δεν θέλουμε να αράξουμε. Κατά βάθος όλοι το θέλουμε.
 
   Το θέμα είναι ότι εμείς έχουμε την δυνατότητα να το σκεφτούμε και να το ξανασκεφτούμε πριν το αποφασίσουμε. Και ότι μας χαλάει να το αλλάζουμε και να πηγαίνουμε παρακάτω. Ψάξτε και για άλλες 10 ζωές αν χρειαστεί. Κι αν το βρεις...το βρήκες.
 
   Να τολμήσω να πω "Και στα δικά σας;"
 
Marie Click

Mindfield