Βιβλία

Mamma Santissima

 
Mamma Santissima
της Μάιρα Παπαθανασοπούλου
Εκδόσεις Πατάκης
 
   Τι εννοείς δε θέλεις να ακολουθήσεις τη µοίρα των συνομηλίκων σου; Ποιος σε ρώτησε; Πού άκουσες ότι µπορείς να διαφεντέψεις τις ανάγκες σου; Αυτές διαφεντεύουν εσένα. Ποιος σου είπε ότι η συνείδησή σου υπαγορεύει τι θα κάνεις; Ας έρθουν σ’ εµένα οι κουλτουριάρηδες αριστεροί που διαβάζεις να µου πουν ότι µπορούµε να επινοήσουν απ’ την αρχή τον εαυτό µας. Θα τους µιλήσω για το Νικόλα Ντ’ Αγκοστίνο, τον κοµµουνίσταρο που εξελέγη δήµαρχος του Κανόλο µε τις ψήφους της Ντράγκετα. Κι αυτός τον εαυτό του ήθελε να επινοήσει και τον φαντάστηκε στην καρέκλα του δηµάρχου. Πάρτο χαµπάρι, Σασά! Θα σπουδάσεις αυτό που θα σου πει η οικογένεια, θα παντρευτείς αυτή που θα σου προξενέψει η οικογένεια, θα αναπνέεις για την οικογένεια. Η Ντράγκετα είναι το υποσυνείδητό σου, χώνεψέ το!
 
mamaΑπό τη συγγραφέα
Η ιδέα της Mamma Santissima πρωτοεμφανίστηκε στο μυαλό μου το 1999 και η αρχική της μορφή ήταν σενάριο για τον κινηματογράφο, το οποίο έγραψα, αν θυμάμαι, λίγο μετά το 2000. Ευτύχησα να βρω αμέσως εξαίρετο παραγωγό, ωστόσο στο θέμα του σκηνοθέτη υπήρξαν πολύ μεγάλες δυσκολίες. Για χρόνια κυκλοφορούσε το σενάριο από χέρι σε χέρι και κάθε Έλληνας σκηνοθέτης που πειθόταν να το αναλάβει ήθελε να το φέρει στα μέτρα του, με μετατροπές με τις οποίες δε συμφωνούσαμε ούτε εγώ ούτε ο παραγωγός.
 
Έτσι η Mamma Santissima αναπαυόταν σε κάποιο συρτάρι περιμένοντας τις επόμενες σκηνοθετικές προτάσεις. Το 2008 γνώρισα τυχαία τον Ερνέστο Τσίνζι, ένα χαρισματικό Ιταλό σκηνοθέτη που με τις επισημάνσεις του απογείωσε την ιστορία και ουσιαστικά μετατόπισε το κέντρο βάρους της - κι είχε απόλυτο δίκιο, κατά τη γνώμη μου. Ωστόσο οι αλλαγές δεν ικανοποίησαν τον παραγωγό, που έκρινε πως το ελληνικό κοινό δε θα αγκάλιαζε την ιστορία. Σεβάστηκα την άποψη ενός έμπειρου ανθρώπου που διακύβευε τα χρήματά του για το δικό μου καπρίτσιο να γράψω ένα σενάριο που απαιτούσε δαπανηρότατα γυρίσματα στην Καλαβρία και Ιταλούς και Γκρεκάνους ηθοποιούς, πέρα από τους τρεις Έλληνες πρωταγωνιστές.
 
Πρέπει να ήταν το 2010 όταν κατάλαβα ότι το φιλόδοξο όνειρό μου να δω τη Mamma Santissima στη μεγάλη οθόνη δεν επρόκειτο να εκπληρωθεί. Πλέον δεν είχα αντοχή να το κυνηγήσω και το εγκατέλειψα. Κι ενώ πίστευα ότι τόσα χρόνια και τόσος κόπος είχαν πάει χαμένα, διαπίστωσα με έκπληξη ότι το τεράστιο υλικό που είχα συγκεντρώσει ανέπνεε με πείσμα. Διαβάζοντάς το, βρήκα πολύ ενδιαφέρον το τόλμημα της συγγραφέως, να καταπιαστεί με ένα θέμα σχετικά άγνωστο για τα Ελληνικά δεδομένα. Όσο αναφορά τον Ιταλό σκηνοθέτη που αναφέρει πιο πάνω, παίζει να είχε και δίκιο, στο ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε κοντόφθαλμοι (αλήθεια λέω) και δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε θέματα πιο πολύπλοκα. Δώσε μας σάτιρα και λαβωμένους έρωτες (ξέρετε, αυτά τα αγαπώ, μ' αγαπάς, αλλά τα άστρα είναι ανάδρομα) και είμαστε εντάξει. Κρίμα πάντως γιατί θα γινόταν μια πολύ ωραία ταινία. Εμείς οι λίγοι που δεν είμαστε του γλυκανάλατου θα την ευχαριστιόμασταν...
 
   Μια πολύ ωραία ιστορία εξελίσσεται στην Καλαβρία, έχοντας ως πρωταγωνίστρια μια γιαγιά που είναι το αφεντικό μιας μαφιόζικης οικογένειας, της οποίας ο οικογενειακός γιατρός είναι Μανιάτης. Δύσκολο για μια γυναίκα να είναι αρχηγός ανάμεσα σε φαμίλιες με αρχηγούς άνδρες, δύσκολο να τη φοβούνται και να τη σέβονται εχθροί και φίλοι. Αλήθεια, τι ρόλο παίζει ο Έλληνας γιατρός στην υπόθεση; Ποια είναι η ιστορία της μοχθηρής γιαγιάς; Όλες οι απαντήσεις στις σελίδες ενός εκπληκτικού βιβλίου με την υπογραφή της Παπαθανασοπούλου.
 
Μαίρη Ζαρακοβίτη
 

Βιβλία