Mindfield

Σημειώσεις ενός βροχερού απογεύματος

 
 
broxap   Όλα κρίνονται στη στιγμή. Όλα είναι στιγμές. Ποιος καθορίζει το μέλλον; Εσύ. Εσύ, ο δημιουργός. Η αμετάβλητη ύλη μας ανά τους αιώνες μας παρέσυρε σε λαβύρινθους ματαιότητας. Αναρωτιέμαι πόσο εύκολο είναι για μία μάνα να αναθρέφει τον επόμενο πολίτη της κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που δεν ξεχωρίζει το δίκαιο και το σωστό το ακριβές και το ισότιμο. Ή τουλάχιστον έτσι λέμε οι περισσότεροι.
 
broxapo5   Διαβάζοντας περι ηθικής και δικαιοσύνης έρχονται μνήμες στο μυαλό μου από τα απογεύματα στο χωριό. Εκεί που ο χρόνος σταματούσε και πρωταγωνιστικό ρόλο είχε ο ήλιος, η καρυδιά, η αμυγδαλιά, το σχολείο στον κάτω μαχαλά, η παρέα και τα πλούσια λάφυρα που έφερνε το κάθε παιδί για να τα ανακαλύψουμε παρέα. Τι όμορφα που ήταν.
 
   Μια βροχή για μας ήταν έναυσμα για περισσότερο παιχνίδι, για περισσότερες πλάκες και γέλια. Δεν μας φόβιζε ο χρόνος, όχι γιατί δεν είχαμε την αισθησή του, αλλά γιατί τον εκμεταλλευόμασταν κάθε δευτερόλεπτο. Ήταν απίστευτο το πόσο πολύ διαρκούσε στο μυαλό μας ένας αγώνας ποδοσφαίρου ή ένας αγώνας μπάσκετ. Γιατί, το παιχνίδι με τα αυγά;! Ήταν φοβερό έως και ασύλληπτο!
 
   Μπορούσαμε να παγώσουμε με τόση ευκολία την στιγμή... όλοι οι ήρωες που εμπλεκόμασταν γινόμασταν αυτουργοί και δημιουργοί ενός παραδείσου... που έμελλε να κατανοήσουμε χρόνια αργότερα.
 
broxap2   Όμως, πόσο πολύτιμο τελικά είναι για τον άνθρωπο το μέτρο του χρόνου; Του έχει κάνει καλό ή κακό; Πολλές είναι οι φορές που ο χρόνος με σταματά, με κάνει αδρανή. Με κάνει να νιώθω μοναξιά αλλά και μελαγχολία. Είναι άλλες φορές βέβαια που τον υμνώ γιατί, αν δεν ήταν αυτός, δεν θα γνώριζα πολλούς αγαπημενούς μου ανθρώπους ή ακόμα δεν θα μου δινόταν η δυνατότητα να κάνω λάθη.
 
   Ο χρόνος... κάτι τόσο άπιαστο. Θαρρείς και έχει πάνω του όλα τα χρώματα της γης αλλά, ταυτόχρονα, και όλη την διαφάνεια και αυλότητα!
 
broxapo4   Ρε τι σου είναι όμως να μεγαλώνεις ε; Όμορφα είναι. Έτσι νιώθω τουλάχιστον... άσχετα αν είμαι συναισθηματικά ανάπηρη να το μεταδώσω ή έστω να το δείξω. Κάθε χρόνος που έρχεται νιώθω ότι προσθέτω χρυσάφι εμπειρίας και γνώσεων. Δεν με νοιάζουν οι ρυτίδες ούτε τα άσπρα μαλλιά, ωραία θα είναι άν θα έρθουν. Άλλωστε η φύση και η ζωή ξέρουν. Είναι υπέροχο που καποιοι έχουν προνοήσει τόσο σοφά για εσένα, για τον καθέναν! Θείο δώρο που πολύ βλασφημούν και παίρνουν ως δεδομένο.
 
   Και ύστερα διαβάζεις ζώδια για να μπορέσεις να προβλέψεις με μια μεταφυσική διάσταση τις επερχόμενες καταστάσεις ή, ακόμα χειρότερα, έναν καυγά με ενα συναδελφό σου ή με τον/την συντροφό σου.
 
   Κράτα το ηθικό ακμαίο!!! Φωνάζει μια φωνή μέσα μου πως τίποτε δεν τελειώνει, όλα είναι ζωντανά, όσο εσύ θέλεις!!! Ναι, μόνο όταν θανατώνεις εσύ, ο ίδιος που δημιουργείς οποιαδήποτε κατάσταση, μόνο τότε παύουν όλα.

   Ο χρόνος ίσως είναι ο μεγαλύτερος εχθρός αλλά και ίσως όμως ο πιο ευγενής σύμμαχος.
 
Δέσποινα Τσορμπατζίδου
 
broxap3

 

Mindfield