Ταινίες

Hugo

hugoposter1

Hugo
Πρωταγωνιστούν: Asa Butterfield, Chloe Moretz, Christopher Lee, Jude Law, Ben Kingsley
Σκηνοθέτης: Martin Scorsese
Διάρκεια: 126 λεπτά    
Διαθέσιμο και σε τρισδιάστατη προβολή

triptomoon   Οι λέξεις ταξίδι, μαγεία και όνειρο, στοιχισμένες αρμονικά σαν εξαρτήματα σε σύστημα ρολογιού, προς τη σύνθεση ενός κινηματογραφικού αριστουργήματος. Ο Μάρτιν Σκορτσέζε, μετά το “Νησί των Καταραμένων”, χαρίζει στο κοινό μια διόλου κοινή φαντασιακή περιπέτεια, βασισμένη στο βιβλίο του Brian Selznick “The invention of Hugo Cabret”.

   Μια ταινία που θυμίζει την παιδικά σαγηνευτική ατμόσφαιρα του “Amelie”, με ένα μικρό πρωταγωνιστή που κυνηγά παθιασμένα ένα άπιαστο όνειρο, παρέα με ένα μυστηριώδες ρομπότ (παραπέμπει και στο έργο “Artificial Intelligence: AI” λόγω του «περίεργου» σκοπού, των μπλέ ματιών και –τι σύμπτωση- τη συμμετοχή του Τζούντ Λω). Δεν είναι ένα συνηθισμένο παραμύθι, ουσιαστικά δεν πρόκειται κάν για παραμύθι. Είναι μια περιπλάνηση σε αυτό που κινεί τα νήματα της ζωής, ονομάζεται όνειρο. Δένει πλασματικά γεγονότα με ρεαλιστικά, φέρνοντας στην επιφάνεια θαμμένα κινηματογραφικά πυροτεχνήματα όπως: τον Τζώρτζ Μελιές, τους Αδελφούς Λυμιέρ, το «Ταξίδι στη σελήνη».


pegasus LARGE t 1581 105616524   Η ιστορία ξεκινά μυστηριωδώς, με ένα ορφανό αγόρι που ζεί στο σιδηροδρομικό σταθμό του Παρισιού την όμορφη δεκαετία του ’30. Το κουβάρι ξετυλίγεται μαγικά, με παράλληλες εξιστορήσεις, ώσπου τελικά ο πρωταγωνιστικός ρόλος μοιράζεται σε όλα τα πρόσωπα του έργου, το κάθε ένα με μια χούφτα πολύτιμων μυστικών να αποκαλύψει. «Εάν μπορείς να το ονειρευτείς, μπορείς και να το κάνεις» από το στόμα του Γουώλτ Ντίσνεϋ, κατευθείαν στα μότο της συγκεκριμένης ταινίας. Αν μη τι άλλο σε διδάσκει πως εάν δεν ακολουθήσεις αυτό για το οποίο γεννήθηκες, γίνεσαι μια «χαλασμένη μηχανή».

   Κατά τη διάρκεια της προβολής, αισθάνεται κανείς πως δεν παρακολουθεί κάποιο έτοιμο οπτικό υλικό – θαρρεί πως ακούει να του αφηγούνται ιστορία από δερματόδετο τόμο παραμυθιών, πως οραματίζεται τις εικόνες στο κεφάλι του, πλάθει μόνος του τα πρόσωπα και αφουγκράζεται τη μουσική. Τόσο άριστη η δουλειά της σκηνοθεσίας, της υποκριτικής και της συνολικής επιμέλειας – εξού και η βράβευση με Χρυσή Σφαίρα σκηνοθεσίας και οι 11 υποψηφιότητες για Όσκαρ, κερδίζοντας 5: Φωτογραφίας, Οπτικών Εφέ, Μοντάζ Ηχητικών Εφέ, Μίξης ήχου και Καλλιτεχνικής διεύθυνσης).


hugoclocks   Ο κάθε ρόλος αφήνει και μια δική του γεύση στο μυαλό του θεατή: Ένα χαριτωμένο κορίτσι που διψά για περιπέτεια και αρέσκεται στις περίπλοκες λογοτεχνικές λέξεις, ένα αγόρι με πείσμα ήρωα και πίστη στη μαγεία που κυνηγάει πάραυτα έναν ιερό σκοπό, ένας παιχνιδοπώλης που μαραζώνει θάβοντας το εκρηκτικό παρελθόν του, μια παλιά ηθοποιός που έχει ξεχάσει τη γοητεία και το ταλέντο της, ένας σταθμάρχης σακατεμένος στο σώμα και την ψυχή σαν το μολυβένιο στρατιώτη και ανάμεσα σε όλους αυτούς, ένα χάλκινο ανθρωπόμορφο μηχάνημα που περιμένει να αναστηθεί.

   Την εκπληκτική φωτογραφία συντροφεύει ένα από τα ωραιότερα soundtrack που έχω ακούσει, που σχεδόν σου επιτάσσει να ονειρευτείς, να σπρώξεις το νου σου σε ελεύθερη πτώση σε ένα κάμπο με επιθυμίες και «θέλω». Λυρισμός στα πρόσωπα, χρυσαφένιοι τόνοι, έντονα εκφραστικά βλέμματα, πότε να λαχταρούν, πότε να καταρρέουν, πότε να ελπίζουν. Μια μεγάλη αγορά από λουλούδια – εδώ συνθήματα για τη ζωή, πιο πέρα συνθήματα για την πίστη, στην άκρη συνθήματα για τη συντροφικότητα. Πέφτουν οι τίτλοι τέλους και στα χέρια σου θα μείνεις με ένα μπουμπούκι δικό σου, ανάλογα με το ζητάς και τι έχεις ανάγκη να λάβεις.


2011 hugo 015   Κλείνοντας, δεν μπορώ να μην αναφέρω την αναζωπύρωση του ένδοξου παρελθόντος των πρώτων ταινιών, που δοξάστηκαν με συγκινητικές μνείες από το Σκορτσέζε, σαν ένα μίνι ντοκυμαντέρ για τη νέα γενιά, για όσα δεν πρέπει να ξεχάσει ποτέ. Αναμφίβολα μια από τις πιο ιδιαίτερες ταινίες, που κάνει τα παιδιά δασκάλους στα μάτια μας, και εμάς ξανά παιδιά, χαρίζοντάς μας τη σκέψη ότι έχουμε την επιλογή να διαλέξουμε πώς θα πάει το δικό μας παραμύθι. Και για όσους από εσάς έχετε μπερδευτεί σε αυτό τον παράξενο λαβύρινθο των προσδοκιών, παραθέτω μια πολύ σοφή κουβέντα σερβιρισμένη από το στόμα του μικρού Χιούγκο Καμπρέ: «Θα φανταζόμουν ότι ο κόσμος είναι μια μεγάλη μηχανή. Οι μηχανές δεν συνοδεύονται ποτέ από έξτρα εξαρτήματα. Μόνο από όσα ακριβώς χρειάζονται. Οπότε, σκέφτηκα, αν ο κόσμος ήταν μια μεγάλη μηχανή, δεν θα μπορούσα να είμαι κάποιο κομμάτι που περισσεύει. Λογικά είμαι εδώ για κάποιο συγκεκριμένο λόγο».
Βασιλική Φατούρου

Ταινίες