Ταινίες
b11 Noizy Banner

Rush


Σκηνοθεσία: Ron Howard
Σενάριο: Peter Morgan
Ηθοποιοί: Daniel Brühl, Chris Hemsworth, Olivia Wilde 
Διάρκεια: 123΄
 
Rush   Πρόκειται για μία ιστορική αναδρομή στoν επικό ανταγωνισμό μεταξύ Nikki Lauda και James Hunt μέσα στις πίστες της Φόρμουλα 1 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του ’76. Για τους θαυμαστές της F1 η διαμάχη γνωστή και ήδη αποτυπωμένη σε ζωντανή μετάδοση στις τηλεοράσεις τους. Ήταν εξάλλου η δεκαετία του ’70. Η δεκαετία της τηλεοπτικής αναμετάδοσης. Οι σπόνσορες πίεζαν και οι άνθρωποι έχαναν άκρα και έπαιρναν φωτιά σε ζωντανή (και ζωντανοί) μετάδοση.
 
   Ήταν μία δεκαετία που τα αυτοκίνητα ήταν δολοφονικές μηχανές και οι οδηγοί πειραματόζωα με τάσεις αυτοκτονίας. Ή τουλάχιστον έτσι λέει το κλισέ, αλλά και ο χαρακτήρας του James Hunt, στην ταινία: «Οι γυναίκες μας ερωτεύονται επειδή είμαστε κοντά στο θάνατο. Και όταν είσαι τόσο κοντά στο θάνατο, ζεις στο έπακρο κάθε στιγμή της ζωή σου».
 
   Εντελώς βολικά για την Mediaκή κάλυψη της εποχής, ο αυστριακός Niki Lauda και ο βρετανός James Hunt φέρονται να έχουν εντελώς αντίθετους χαρακτήρες. Βέβαια, όπως κάθε σενάριο που σέβεται τον εαυτό του, οι δύο χαρακτήρες μοιάζουν να έχουν και καταλυτικές ομοιότητες οι οποίες και έρχονται να στηρίξουν τον κύριο κορμό της ιστορίας και να κάνουν την ταινία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και για τους μη γνώστες και σχετικούς του μηχανοκίνητου αθλητισμού.
 
   Μία πολύ απλοϊκή μεν αλλά μεστή ανάπτυξη των χαρακτήρων και μία εκπληκτική φωτογραφία που πραγματικά με ενθουσίασε. Αισθητική των ‘70s σε καινούριο φιλμ, και απίστευτα γρήγορες απίθανες σκηνές των αγώνων και πλάνα που μαγνητίζουν. Η κάμερα ξαπλώνει στην άκρη της πίστας, μπαίνει μέσα στο κράνος του αθλητή, βρέχεται από την καταιγίδα και θολώνει από την ανάσα του. Την ξανάβλεπα μόνο γι αυτό, πραγματικά!
 
   Και κάπου εδώ ξεκινάν τα σπόιλερ, οπότε μην διαβάσετε τη συνέχεια όσοι δεν την έχετε δει.
rush1
   Από το Rush δεν λείπουν φυσικά τα κλισέ που ακολουθούν τον κόσμο της F1. Ξεκινούν από το «δράμα» που έζησαν και οι δύο σαν γόνοι πλουσίων οικογενειών της εποχής με την απόρριψη που έφαγαν επειδή επέλεξαν να γίνουν οδηγοί F1 αντί για παγκόσμιοι ηγέτες, τραπεζίτες, δικηγόροι ή κάτι άλλο αντίστοιχου prestige.
 
rush3   Συνεχίζουν με τα κλισέ χαρακτήρων για τους χαρακτήρες των οδηγών της F1. O ένας εκφράζεται με τον James Hunt και την παντελή έλλειψη υπευθυνότητας από μεριάς του. Τον δείχνει να ζει αυτοκαταστροφικά, φλερτάροντας με το θάνατο με μοναδικό σκοπό να οδηγεί, να κυνηγά γυναίκες, και να προκαλεί τον «ξενέρωτο» αυστριακό. Έναν αυστριακό που περιφρονούσε μιας και αυτός ήταν το «ταλέντο» και ο άλλος αγόρασε την θέση του στην ομάδα του (Άλλο ένα διπολικό κλισέ). Ο Hunt αφήνει το τιμόνι μόνο για να πιάσει μπουκάλι, ή τσιγάρο ή γυμνό δέρμα κάποιας κοπελιάς, χωρίς να φαίνεται να βρίσκει κάποιον εαυτό έξω από το cockpit, αλλά να ασχολείται μόνο με το πρώτο συνθετικό της λέξης.
 
   Αφού λοιπόν φάγαμε κλισέ και χορτάσαμε με τον έναν, πήραμε και για επιδόρπιο την κλισεδούρα του μανιακού και τυπικού μέχρι αηδίας, ανέραστου αυστριακού χαρακτήρα του Niki Lauda. Μέχρι κάποιο σημείο πραγματικά πίστευα ότι είχα ακούσει χιλιάδες φορές την ατάκα του Lauda ότι μπορεί να αποδεχτεί ένα ποσοστό θανάτου στην πίστα μέχρι 20% αλλά δεν δέχεται ούτε λίγο παραπάνω. Φυσικά, όταν συνοδηγός κάθεται γυναίκα ξυπνάει ο Vin Diesel που κρύβει μέσα του. Και δεν ήθελα να κάνω αναφορά σε Fast and Furious, το Rush είναι εντελώς άλλη κατηγορία.
 
   Και ενώ βομβαρδιζόμαστε από κλισέ, που είναι μεν εκπαιδευτικά για τους μη φαν της F1, όπως καθ’ ομολογία ήταν και ο σκηνοθέτης της ταινίας .(Με λόγια του Niki Lauda στην The Telegraph: “"It was really funny because he had no idea about racing at all and he was like a little kid – he couldn't stop asking questions. Then the whole thing came into gear.")
 
   H ανατροπή έρχεται με το ατύχημα του Lauda, με την ανάφλεξη του οχήματος στον αγώνα του Nűrburgring, την κλιμάκωση μέχρι το σημείο του ατυχήματος και την συνέχεια, τον αγώνα του να επανέλθει μόλις 6 εβδομάδες μετά το ατύχημα. Επιτέλους η ιστορία σώζεται. Από κει και πέρα σεναριακά είναι απόλαυση, κερδίζοντας έτσι την ισορροπία και να την κάνει μία ταινία με ιστορία αναμενόμενη σε εξέλιξη μεν, αλλά εξαιρετικά πετυχημένη και πλήρης.
 
rush5   Δεν είναι τυχαίο που ο ίδιος ο Lauda μετά από πάνω από 30 προτάσεις να γυριστεί η ζωή του σε ταινία επέλεξε τον σεναριογράφο Peter Morgan (The Queen, Frost/Nixon). Οι ερμηνείες εξαιρετικές από τους δύο πρωταγωνιστές. Με λόγια του (Thor) Chris Hemsworth Που έπαιξε τον James Hunt: “O ένας χαρακτήρας υπολόγιζε τα πάντα με αριθμούς, υπολογισμούς και εκτίμηση ρίσκου ενώ ο άλλος δρούσε με βάση το ένστικτο και την ζωώδη ορμή του.» Ήταν βέβαια η ερμηνεία του, μέχρι πρότινος εντελώς άσχετου με τη F1,Daniel Brűhl (Inglourious Basterds) που έκανε τον ίδιο τον Niki Lauda να αναφωνήσει όταν είδε την ταινία: «Αυτός είμαι εγώ!»
 
   Σε ένα ιδιότυπο είδος «αθλήματος» όπως είναι ο μηχανοκίνητος αθλητισμός της Φόρμουλα 1, από όσους ανθρώπους και να αποτελείται η ομάδα πάντα είσαι μόνος. Απίστευτα μοναχικό και ιδιότυπο, άθλημα πολυτελείας για οικονομικά βολεμένους τυχερούς. Τουλάχιστον έτσι θέλει η προκατάληψη που αφορά τους αθλητές της φόρμουλα ένα ακόμη και σήμερα. Η ταινία δεν απορρίπτει πραγματικά τα κλισέ, εξάλλου κάθε κλισέ έχει και μία βάση, αλλά τουλάχιστον θέτει μία καλή βάση αφού προχωρά λίγο παραπέρα ορίζοντας την εξέλιξη του χαρακτήρα με βάση την σχέση με τον «αντίπαλο» σου. Κάτι βαθιά ανθρώπινο και απτό.
 
   Αγαπημένη σκηνή, η συνάντηση των δύο στο αεροδρόμιο, στο τέλος της ταινίας. Τυπική αλλά και όχι, χωρίς καμία φανφάρα, μόνο με τον φωτισμό και καμία σκηνοθετική υπερβολή. Όπως είναι κάθε σημαντική συνάντηση και στην πραγματική ζωή.
 
Άννα Καραταγλίδου

Ταινίες