Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: 'Το κύμα'

kuma   “Πώς μπορεί ο γερμανικός λαός να δηλώνει άγνοια για την εξόντωση των Εβραίων; Πώς γίνεται οι άνθρωποι στις πόλεις, οι σταθμάρχες στα τρένα, οι δάσκαλοι, οι γιατροί να λένε ότι δεν ήξεραν τίποτα για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και για την ανθρώπινη θηριωδία; Πώς, άνθρωποι που ήταν γείτονες ή ακόμη και φίλοι με Εβραίους, ισχυρίζονται ότι δεν ήταν εκεί όταν αυτά συνέβησαν;”. Αυτά τα ερωτήματα οδήγησαν έναν νέο καθηγητή, τον Ron Jones, να διεξάγει ένα κοινωνικό πείραμα. Την εξέλιξη και κατάληξη του πειράματος αυτού παρακολουθούμε στην παράσταση “Το κύμα” που παρουσιάζεται μέχρι την Κυριακή 17 Μαρτίου 2013 στο νέο Υπερώο του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.
 
kuma3   Το 1967 ο Ron Jones δίδασκε στο λύκειο Cubberley του Palo Alto της Καλιφόρνια. Στα πλαίσια του μαθήματος της σύγχρονης ιστορίας, μην μπορώντας να βρει τρόπο να εξηγήσει στους μαθητές του την άγνοια που δήλωνε η συντριπτική πλειοψηφία του γερμανικού λαού σχετικά με τα γεγονότα που οδήγησαν στο Ολοκαύτωμα, αποφάσισε να διεξάγει ένα πείραμα. Αρχίζοντας από απλές ασκήσεις πειθαρχίας οι οποίες εξελίχθηκαν σε αποκλεισμό των αντιφρονούντων μαθητών, προσομοίωσε την εξέλιξη μίας ομάδας νέων, προερχόμενη από μία αμιγώς δημοκρατική κοινωνία σε μία κλειστή και ρατσιστική ομάδα, με συχνές εκδηλώσεις βίας εναντίων των, εκτός ομάδας, ατόμων. Ένα πρωτότυπο όσο και ευφυές πείραμα. Τα αποτελέσματα του όμως τρομακτικά. Απέδειξε πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να “ντύσει” ωραία ένα ρατσιστικό και απολυταρχικό κίνημα, σκοπός του οποίου είναι η επικράτηση του όποιου ανώτερου είδους, με ωραίες ιδέες και λόγια κάνοντας το ακόμα και γοητευτικό σε κάποιους.
 
kuma5   Την εποχή που έλαβε χώρα το πείραμα αυτό, δεν του δόθηκε μεγάλη δημοσιότητα ή ακόμα και σημασία. Τρία δημοσιεύματα στην τοπική εφημερίδα, και μάλιστα όχι πολύ εκτενή, ήταν όλη η προβολή προς την κοινωνία του τότε, που είχε το εγχείρημα αυτό. Όσο πέρναγαν όμως τα χρόνια δινόταν όλο και πιο πολύ σημασία. Πλήρης εξιστόρηση των γεγονότων και περιγραφή του πειράματος έγινε το 1980 από τον εμπνευστή του, στο περιοδικό “The Next Whole Earth Catalog”, σελ. 374-377. Ένα χρόνο αργότερα παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα του σε μία μικρού μήκους ταινία στο κανάλι ABC και εκδόθηκε το βιβλίο “The Wave” του Todd Strasser, βασισμένο στην ταινία. Για την κινηματογραφική εκδοχή της ιστορίας έπρεπε να περάσουν 27 χρόνια για να παρουσιαστεί η γερμανική ταινία “Die Welle”. Στο θέατρο παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 2010 με τίτλο “The Wave” από τον Ron Jones, γραμμένο από κάποιους από τους μαθητές της τάξης του. Το 2012 παρουσιάστηκε στο Νέο Δελχί από την “Wings Cultural Society” με το κείμενο να υπογράφει ο Reinhold Tritt.

   Μία ομάδα μαθητών, ένας χαρισματικός καθηγητής ιστορίας που μπορεί να εμπνέει αλλά και να καθοδηγεί τους μαθητές του, ένας διευθυντής σχολείου που απλά τον ενδιαφέρει η εύρυθμη λειτουργία του σχολείου του, και η εκλεκτή της καρδιάς του καθηγητή. Αυτά είναι τα πρόσωπα του έργου, μαζί με τον αφανή ήρωα, τον κοινωνικό περίγυρο, με βασικούς εκπροσώπους τους γονείς των μαθητών οι οποίοι, αν και δεν εμφανίζονται καθόλου, παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας. Με προσεγμένες ερμηνείες και καλοστημένο σκηνικό, αν και πολύ απλό, κατάφεραν να παρουσιάσουν το συγκεκριμένο θέμα με την αρμόζουσα σημασία χωρίς φυσικά να λείπουν οι έντονες συναισθηματικές στιγμές. Ένα από τα πολύ θετικά της παράστασης είναι το πως κατάφεραν να κάνουν εμφανή την αλλαγή κάθε χαρακτήρα, καθώς περνάει από την εποχή της αθωότητας στην εποχή του μίσους και του ταξικού ή ιδεολογικού διαχωρισμού.

kuma2   Το σκηνικό της παράστασης είναι απλό, με τη σκηνή διαμορφωμένη σε γυμναστήριο σχολείου με γραμμές στο πάτωμα και τρεις μπασκέτες στους τοίχους. Ένας πίνακας μαρκαδόρου μας παραπέμπει σε τάξη. Δύο μεγάλα τραπέζια, πάγκοι και καρέκλες συμπληρώνουν το σκηνικό. Αλλάζοντας τη θέση των τραπεζιών, αλλάζει ο χώρος και από το γυμναστήριο μεταφερόμαστε στην αίθουσα διδασκαλίας αλλά και στο γραφείο των καθηγητών. Μία σκηνή στις τουαλέτες των κοριτσιών παρουσιάζεται σε βίντεο, ενσωματώνοντας ένα ακόμα εποπτικό μέσο στην παράσταση. Οι αλλαγές των σκηνών γίνονται με την κατάλληλη μουσική, χωρίς όμως να παίζει κάποιο σημαντικό ρόλο στην ιστορία που βλέπουμε να διαδραματίζεται επί σκηνής.

   Είναι μία πολύ καλή παράσταση που πραγματεύεται με ωραίο τρόπο ένα σοβαρό κοινωνικό θέμα, δείχνοντας τις επιπτώσεις μίας απολυταρχικής και ρατσιστικής ιδεολογίας μέσω απλών και κοινώς αποδεκτών ιδεών. Μία πολύ καλή πρόταση, κατά τη γνώμη μου, για όλες τις ηλικίες.
 
Δημήτρης Σταυρόπουλος
 
Συντελεστές:
Συγγραφέας: Τζόουνς Ρον
Σκηνοθεσία: Ρήγας Γιάννης
Μετάφραση: Βιάννη Ελπίδα
Σκηνικά: Αρώνης Κώστας
Κοστούμια: Μπρούφας Χρήστος
Μουσική: Χριστιανάκης Γιώργος
Φωτισμοί: Τζολόπουλος Στέλιος
Κίνηση: Γεράρδος Κώστας
Βίντεο: Πειραλής Γιάννης
Βοηθός σκηνοθέτη: Γρίβα Μαρία
Οργάνωση παραγωγής: Ζαχαροπούλου Χριστίνα
 
Διανομή:
Σιακάρας, Δημήτρης (Κύριος Τζόουνς)
Καλούδης, Έκτωρ (Ο Διευθυντής του σχολείου)
Καραμήτρη, Μαρία (Κυρία Τζόουνς)
Μυλωνά, Πάολα (Βίκυ)
Τουμανίδου, Χρύσα (Όλγα)
Καρανικόλας, Ανδρεάς-Άγγελος (Χρόνης)
Παπαδόπουλος, Χάρης (Βίκτωρ)
Αγγελίδου, Τρυφωνία (Μάρτα)
Βλαχοπούλου, Λίλα (Ζωή)
Κιλινκαρίδου, Ελένη (Νατάσα)
Σαμψαλάκης, Γιάννης (Άκης)
Στην παράσταση συμμετέχουν οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ: Σταυριάννα Παπαδάκη (Ειρήνη), Ελένη Μισχοπούλου (Κατερίνα), Γιάννης Κολόι (Αρτάν), Αίγλη Κατσίκη (Κάτια), Θανάσης Ρέστας (Ηλίας)
 
Ημέρα & Ώρα:
Τετάρτη & Κυριακή 19.00
Πέμπτη & Παρασκευή 21.00
Σάββατο 18.00 & 21.00
 
Τιμές εισιτηρίων:
Γενική είσοδος: 10€
Φοιτητικό, Ομαδικό, Άτομα άνω των 65: 8€
Άνεργοι: 5€

Θεατρικές Παραστάσεις