= The Missing Fourth Guest - Lia Hide

loogoo

The Missing Fourth Guest

The Missing Fourth Guest
Κυκλοφόρησε 2022
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Τρίτη, 26 Απριλίου 2022
Είδος Darkwave
Εταιρία Conch Town Records

Review

Birthdays
Uterus Will
Niobe
Row Row Row
Proposal
Cloud
Dinner
Wynnona
 

   «Την τέταρτη μέρα του τετάρτου μήνα, κυκλοφόρησε ο Απών Τέταρτος Επισκέπτης». To δελτίο Τύπου για τον καινούργιο δίσκο της Lia Hide αναφέρεται στην κυκλοφορία μέσω μίας αριστουργηματικής πρότασης. Ο Σωκράτης, ο Κριτίας, ο Τίμαιος και κάποιος τέταρτος, ο οποίος θα μιλήσει όταν πρέπει. Η εισαγωγή, το τραγούδι “Birthdays”, ένα βαλς με δομή κρυστάλλινη, η οποία άνετα θα μπορούσε να είναι συμφωνική, αφού η κατασκευή είναι η αυτή και για τις δύο «εκδόσεις», είναι το παράπονο ενός μεγάλου, μέσα από τα μάτια ενός παιδικού εαυτού. Πεσιμισμός αλλά και μια υπόσχεση για το μέλλον. Η Lia έχει την ιδιότητα να αλλάζει φωνή ανάλογα με το κομμάτι που αποδίδει. Με τους δύο μουσικούς συντρόφους της, τον Aki’Base (μπάσο) και τον George Rados (drums), δημιουργεί ένα πολυεπίπεδο άλμπουμ, γεμάτο μελωδίες και διαφορετικά «είδη» έκφανσης.
 

   Το ”Uterous Will” είναι ένα υβρίδιο κατ’ ουσίαν. Μουσική ήπια, γεμάτη groove, πνευστά και βασισμένη σε ένα drum and bass χαμηλών ταχυτήτων, με μπασογραμμή γεμάτη φράσεις και φωνή η οποία ραπάρει. Κάπως σαν Army Of Lovers με διαστημικές διανθίσεις. Η Lia χρησιμοποιεί και ελληνικές λέξεις (αγάπη, βία) και δημιουργεί ένα χορευτικό ομορφάκι, το οποίο μπορεί να παίξει παντού. Από επίδειξη μόδας μέχρι chilling βραδιά σε pool bar κάπου εξωτικά. Ο επίλογός του βέβαια κινείται σε ένα άλλο μοτίβο από μόνος του. Ακολουθεί το “Niobe”, το οποίο δείχνει πόσο καλή είναι στην εξιστόρηση η δημιουργός. Οι στίχοι είναι θεματικές ενότητες, είναι μία όμορφη ιστορία που θα ακούσετε και θα συγκρατήσετε. Η όμορφη – κάποτε – μάνα, που οι συνεχείς γέννες κακογέρασαν. Σε ρυθμό 12/8 αυτό, αποτελεί μία συνεχή διαδρομή με χορευτικό κοστούμι.

   Το ”Row Row Row” – απάντηση στο “Dive! Dive! Dive!” ίσως; Μην μου δίνετε σημασία, απλά αστειεύομαι – είναι βασισμένο σε μάσκες πλήκτρων και ρυθμούς που σπάνε γύρω από τη φωνή. «Πάω με το άλογο στο Κάιρο, πάω με το λεωφορείο στο Βερολίνο». Πολλαπλά φωνητικά στο ρεφρέν, περίεργο όσο και πρωτότυπο το ύφος και εντυπωσιακή η παραγωγή, με τον Άγγλο Ιan Shaw (Primal Scream, Nick Heyward, Kevin Rowland και πολλοί ακόμα) να επιμελείται τη μίξη κάπου στη Φλόριντα και τον πολύ Denis Blackham – πάνω από πενήντα χρόνια στον χώρο – να βάζει την υπογραφή του στο mastering, στην άλλη μεριά του Ατλαντικού και συγκεκριμένα στη Σκωτία και το Isle Of Skye.
 

   Τα επόμενα τρία τραγούδια αποτελούν ένα θεματικό πακέτο. Είναι η σονάτα του Τιμαίου – “The Timaeus Sonata” – η οποία ξεκινά με το “Proposal”. Με ένα walking beat, το τραγούδι χαρακτηρίζεται από τα φωνητικά υψηλών συχνοτήτων της Hide και ένα αρρωστημένο πιανιστικό περιβάλλον, που αγγίζει χωρίς αιδώ το ώρες-ώρες συμφωνικό κάμποτο. Το “Cloud”, που συνεχίζει την «ανάγνωση», αναφέρεται στην αφήγηση του Κριτία. Οι Αθηναίοι καταλαμβάνουν την Ατλαντίδα. Κάπου κοντά στις Ηράκλειες Στήλες, το σημερινό Γιβραλτάρ. Πριν τη βύθιση. Πριν τη συμφωνία για την πουθενοποίηση. Έντονα ρυθμικό το τραγούδι, με χαρακτηριστικά πλήκτρα και μπάσο, χορευτικό, ίσως στα πρότυπα του Bryan Ferry, ίσως και του David Bowie ακόμα. Εγώ πάντως θα ψήφιζα και Michael Oldfield. Και Jean-Michel Jarre. Η τριλογία κλείνει με το κομμάτι “Dinner”. Λευκός θόρυβος, μελωδία, εφέ επεξεργαστή 6510 και φωνή που μπλουζίζει σύμφωνα με τις επιταγές της δεκαετίας του ’30, αλλά και με τον τρόπο που τραγουδούσε η Sade μερικές δεκαετίες πριν.

   Πριν τον επίλογο του άλμπουμ, θα ήταν καλό να αναφέρουμε όλα αυτά τα υπέρ-ταλαντούχα πλάσματα που συμμετείχαν στον δίσκο. Εκτός από τους κυρίους που προαναφέραμε λοιπόν, την κυρία Hide συνόδεψαν οι Stelios Chatzikaleas (τρομπέτα), Dennis Morfis (κιθάρα), Panos Angelothanasis (κιθάρα στο “Cloud”). Και μόλις τώρα μπήκε το “Wynnona”. Μπαλαντοειδές, με τύμπανα να παίζουν ένα εμβατηριακό θέμα, με τη φωνή να είναι τόσο εύθραυστη, αλλά και τόσο μοναδική. Η Lia Hide μπορεί να είναι υπερήφανη για αυτό το άλμπουμ. Είναι από τις περιπτώσεις που καταλαβαίνουμε τελικά γιατί η μουσική είναι μία. Γιατί, πολύ απλά, είναι όλα. Καλοτάξιδο! Τι είπες, Λία; «Αυτό ήτανε»; Ωραίααα… Πάμε για το «Αυτό ήτανε LiVE» τώρα;

Κώστας Κούλης
 
 
 

The Missing Fourth Guest

No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology

Joomla Social by OrdaSoft!

Τελευταίες δισκοπαρουσιάσεις