On Blackest Wings, Shadow of the Crow Pt.I

On Blackest Wings, Shadow of the Crow Pt.I
Κυκλοφόρησε 2022
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Κυριακή, 17 Ιουλίου 2022
Είδος Heavy Metal
Εταιρία Steel Gallery Records

Review

Awakening (Intro)
On Feathered Wings
I Am
Murderers Among Us (feat. Kosta Vreto)
Clown (feat. Angelos Gerogiannis)
Paint Your Face
Victims Aren’t We All?
Greed
Paths Of The Shadows
Bound
Dancing Shadows (feat. Angelos Gerogiannis)
Βeyond The Doors Of Sleep (feat. Ruby Bouzioti)
I Do Care (feat. Dimitris Goutziamanis)
Death Is Coming
Mother (A word for God) (feat. Kosta Vreto)
Till Death Do Us Part (Requiem)


   Πένθιμες καμπάνες για εισαγωγή και ένα μπαρόκ μουσικό αφήγημα σε έξι όγδοα, εντελώς συμφωνικό και εντελώς επικό. Πολύ όμορφη μελωδία, μεγαλοπρεπής και λυρική την ίδια στιγμή. Είναι η τρίτη δουλειά των παιδιών από τη χώρα μας. Και πριν προλάβω να σκεφτώ οτιδήποτε άλλο, σκάει το “On Feathered Wings”. Ξύλο και καλπασμός στο ίδιο μέτρο και η χροιά της φωνής… Τι μου έκανες τώρα… Μου θυμίζει το μεγαλείο των Vanishing Point και του “Embrace The Silence”. Τύμπανα που λυσσομανούν και κιθάρες που οδηγούν με ασφάλεια και απίστευτη έμπνευση. Η γέφυρα μελωδικότατη, σε μισό χρόνο και βγάλε, σε άλλο μέτρο, με ένα θέμα στις κιθάρες για βραβείο. Υπάρχουν και κάφρικα φωνητικά, που προσθέτουν στο θέμα. Είμαστε ακόμα στο πρώτο τραγούδι και θεωρώ αυτή τη δουλειά δισκάρα. Είμαι σίγουρος ότι ΔΕΝ θα πέσω έξω. Απλά τώρα ακούω και σημειώνω.

   Στο ίδιο στυλάκι και με συμφωνικές εξάρσεις το “I Am”. To ξεκίνημα είναι θυελλώδες, το κουπλέ ήπιο και η συνέχεια γεμάτη ηλεκτρισμό και δύναμη. Οι κιθάρες κεντούν. Τα σόλο, τα θέματα, οι πτήσεις πάνω από το rhythm section… Στο “Murderers Among Us” συμμετέχει ένας τεράστιος μουσικός. Ο Κώστας Βρετός των Wardrum, ο οποίος έχει αναλάβει μίξη και mastering, καθώς και τις ενορχηστρώσεις, ενώ είναι ο συν-παραγωγός του δίσκου, μαζί με τον Κωνσταντίνο Μάρη. Και αυτό εδώ είναι επικό-λυρικό, με ερωτεύσιμα κουπλέ και ρεφρέν. Και έχω πραγματικά τρελαθεί με τη φωνή. Το τραγούδι κινείται μεταξύ Ροκ όπερας και σκοτεινού θεατρικού μονολόγου, έμμετρου και γεμάτου ιστορίες. Όλα ισχυρά στο ταμπούρο και οι κιθάρες μπλέκουν με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο. Χιλιάδες νότες ανά σεκόντ και επιστροφή των φωνητικών. Γρέζι εκεί που πρέπει, βραχνάδα και συναίσθημα και ένα υβρίδιο που συνδυάζει τον λυρισμό με την χωρίς τέλος επιθετικότητα, είναι εδώ.
 

   Το ”Clown” είναι κάτι άλλο. Πιάνο και φωνή, με την παρουσία του επίσης σπουδαίου μουσικού Άγγελου Γερογιάννη, με το συγκρότημα να «επεμβαίνει» στη συνέχεια και το τραγούδι να γίνεται ένα πολυδύναμο μπαλαντοειδές, με ένταση και ατελείωτη μελωδικότητα. Το “Victims Aren’t We All?” – μα τι υπέροχος τίτλος είναι αυτός – ξεκινά με φοβερή φασαρία και κιθάρες-ξυράφια. Κάποια στιγμή τα όργανα βρίσκονται σε ένα tutti γεμάτο οίστρο. Το ξανάβαλα στο καπάκι. Μερικά δεύτερα κρατά, αλλά μου πήρε το μυαλό. Σκέφτηκα να το ξαναβάλω, αλλά συγκρατήθηκα. Θα το κάνω μετά το πέρας της πρώτης ακρόασης. Το “Greed” είναι χιτάκι! Riffάρα στην αρχική και σπάσιμο σε ακουστικές απολαύσεις. Διπλογραμμένα φωνητικά, με εφέ στο δεύτερο, για να ακούγεται πιο καφρώδες και από πίσω οι μουσικοί να σκάβουν. Να σας πω την αμαρτία μου; Δεν νομίζω ότι έχω ακούσει κάτι καλύτερο τούτη τη χρονιά. Και δεν νομίζω να αλλάξει κάτι μέχρι το τέλος της. To “Paths Of The Shadows” συνεχίζει από κει που τελείωσε το “Greed”. Θα μπορούσε να είναι το ίδιο τραγούδι σε δύο μέρη. Τρέξιμο και πώρωση και εκεί, για να έλθει το “Bound”. H ηρεμία πριν την καταιγίδα; “Another tale to tell”… H αφήγηση γίνεται με την επαφή της μπαγκέτας στη στεφάνη. Είναι η σκηνή που ο πρωταγωνιστής περπατά μόνος του και σκέφτεται πώς θα βάλει σε σειρά τις επόμενες κινήσεις του. Είναι η κινηματογραφική αποθέωση μίας μουσικής σκέψης. Το ηλεκτρικό σόλο απογειώνεται, η μπαγκέτα φλερτάρει πια με το δέρμα του ταμπούρου. Θεατράλε η ερμηνεία, το ίδιο και η απόδοση.

   Το ”Beyond The Doors Of Sleep” φιλοξενεί μία πολύ όμορφη γυναικεία φωνή, αυτή της Ρούμπι Μπουζιώτη. Γλυκύτατο τραγούδι, γεμάτο μελωδία και μπαλάντινη μυρωδιά, φεύγει και πάει σε ένα ρεφρέν, που είναι γεννημένο να το ακούς ΠΟΛΛΕΣ φορές. To “I Do Care”, με τη συμμετοχή του Δημήτρη Γκουτζιαμάνη, είναι τόσο πολύ φιλικό στο αυτί, που καταλήγει να γίνεται εθιστικό. Η φωνή μας χαρίζει λυρικά περάσματα και ξεσπάσματα που γίνονται δεκτά με χαμόγελα και επευφημίες. Πόση μελωδία μπορεί να χωρέσει σε αυτό το άλμπουμ; Όση θέλει η μπάντα και ακόμα περισσότερη!
 

   Τρελό ξύλο στο “Death Is Coming”! Γκαζώνει τρελά η μπάντα, ΜΕΤΑΛίζει όλο το τοπίο. Οι κιθάρες οργιάζουν και τα συμφωνικά από δίπλα κάνουν το θέμα τόσο δραματικό… Εντυπωσιακότατο. Επίλογος στα τραγούδια – μια και το επόμενο είναι ένα outro διάρκειας μερικών δευτερολέπτων – το “Mother (A Word For God)”, μία ελεγεία Μέταλ φύσης, βγαλμένη από τα καλύτερα όνειρα μεγάλων σχημάτων και με τη σφραγίδα του συγκροτήματος. Το Prog, το Μέταλ, η υψηλή αισθητική, ο εγκέφαλος που δουλεύει πιο γρήγορα και πιο πολύ από το κανονικό. Μένω να κοιτάω τα παπούτσια μου, αδυνατώ να σκεφτώ κάτι άλλο. Πρέπει να ανταμώσουμε και να μιλήσουμε για την ιστορία του “The Crow”, την ιστορία που κρύβεται πίσω από το άλμπουμ και την ιστορία γενικά και ειδικά, έτσι όπως πρέπει να αποδοθεί. Καλοτάξιδο, κύριοι!

Κώστας Κούλης

Buy the album HERE!
 

On Blackest Wings, Shadow of the Crow Pt.I

No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology

Joomla Social by OrdaSoft!

Τελευταίες δισκοπαρουσιάσεις