= Το Σ' Αγαπώ Να Το Λες Κάθε Μέρα - Δημήτρης Φάκος

loogoo

Το Σ' Αγαπώ Να Το Λες Κάθε Μέρα

Το Σ' Αγαπώ Να Το Λες Κάθε Μέρα
Κυκλοφόρησε 2021
Format MP3
Είδος
Ενημερώθηκε στις Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2021
Είδος Ελληνικά
Εταιρία Minos EMI

Review

Μία Μέρα Τη Φορά
Περάστε Έξω
Καμμένο Δάσος
Ένα Παζλ Που Αδειάζει
Δροσερό Νερό
Τα Μεταχειρισμένα
Μαύρο
Τον Ουρανό Κοιτάω
Κακό Λεμόνι
 

   Πόσο ακόμα; Βάλε ένα τέρμα! Καλωσόρισμα με το «Μία Μέρα Τη Φορά», ένα Ροκάδικο ματζόρε ομορφάκι, το οποίο δείχνει ότι εδώ έχουμε κάτι καλό. Και το δείχνει με κάθε δυνατό τρόπο, με δάχτυλα χεριών και ποδιών. Ο Δημήτρης Φάκος υπογράφει και κυκλοφορεί τον τρίτο δίσκο του και στο συγκεκριμένο άλμπουμ συμπράττει με τον Άκη Τουρκογιώργη. Ο μάγος Kalliostro είναι όντως στην πόλη και μαγεύει με την κιθάρα του ορατούς και αοράτους. Όσοι έχουμε δει το σχήμα στη σκηνή, ξέρουμε.

   Σε τρομερή φόρμα ο Δημήτρης, κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από ΠΟΛΥ κόσμο στην πιάτσα των τραγουδοποιών. Γράφει κομμάτια και τα κάνει να ακούγονται ξεχωριστά. Είναι δικά του, αποδίδονται με τον δικό του τρόπο, φέρουν τη σφραγίδα του και έτσι εκλαμβάνονται. Το ξεκίνημα είναι δυνατό, είναι εκκωφαντικό και εκεί ακούμε, στα δεύτερα φωνητικά, την Tina Karle, η οποία είναι ένα πλάσμα υπεράνω περιγραφής. Χαμαιλέοντας μουσικός, απίστευτα χαρισματική, που προσαρμόζει τη φωνή σε κάθε απαίτηση.
 

   Συνέχεια με το «Περάστε Έξω», με τον Δημήτρη να ραπάρει ελαφρά τους στίχους και να funkάρει με αυθάδεια σε κουπλέ και γέφυρα. Η ορχήστρα είναι υποδειγματική, είναι εξαιρετική, είναι βιρτουοζιτέ και όλα αυτά φαίνονται άνετα στο άλμπουμ. Κυρίαρχη και εδώ η κιθάρα, με τα wah της και τα ωραία της, καθώς και το slap στο μπάσο. «Κι αν σε ενοχλεί η σημαία στο μπαλκόνι, τράβα και πες το στον Κολοκοτρώνη». Χιτάκι και αυτό, σε ένα μπουκέτο που σερβίρει μόνο ραδιο-φονικά σφηνάκια.

   «Καμμένο Δάσος» και όλος ο λυρισμός χωράει σε ένα τραγούδι τεσσάρων λεπτών. Ερμηνεύει η Tina. Πεντακάθαρη φωνή στο κουπλέ, μπουκάρει ο Δημήτρης στο ρεφρέν, μπασάρει τη φωνή του και δημιουργεί το καλύτερο υπόβαθρο για μία έκρηξη. Η Tina ανεβάζει στο επαναλαμβανόμενο ρεφρέν τη φωνή της κατά μία οκτάβα και ξεσπά τόσο όμορφα… Στη συνέχεια αναλαμβάνει η κιθάρα του Τουρκογιώργη να παίξει το θέμα και να κάνει το τραγούδι βόλτα στην παραλία ή ταξίδι πεντακοσίων χιλιομέτρων. Με συνοδηγό τη Jennifer Lawrence, να αφηγείται την τούμπα της στα Oscar και έναν ουρανό πιο μπλε κι από το ίδιο το χρώμα… Καπάκι ακολουθεί το «Ένα Παζλ Που Αδειάζει», το οποίο φιλοξενεί και τον τίτλο του δίσκου. Ένα πολύ ευαίσθητο τραγούδι, με πνευστά, Jazz έκφανση και την ελπίδα για παντιέρα. Ο Δημήτρης χτίζει στη Νέα Υόρκη έναν Άγγλο με ελληνική φορεσιά και φεύγει σφαίρα για να εξιστορήσει τη ζωή που μοιάζει… ξέρετε με τι. Κάνει και ρίμα.

   Είναι ένα άλμπουμ που ξεφεύγει από την πεπατημένη των ομοίων του με ελληνικό στίχο. Δεν υπάρχει τίποτα ετοιματζίδικο, δεν υπάρχουν προκάτ. Μουσικοί που μπαίνουν στο στούντιο και παίζουν όπως μόνο εκείνοι ξέρουν, παραγωγή σπουδαία και κρυστάλλινη από τον Τάκη Αργυρίου, έναν πρωτομάστορα του είδους και ένας Δημήτρης καλύτερος από ποτέ. Έχω ακούσει και τα τρία άλμπουμ του, έχω ξανακούσει και ματακούσει και αυτό εδώ είναι το καλύτερό του. Μέχρι το επόμενο φυσικά.
 

   «Τα Μεταχειρισμένα» είναι στο δεύτερο συρτάρι, πιο δίπλα απ’ το ρολόι. Η Tina Karle ξανά πίσω από το μικρόφωνο. «Θε μου, κράτα κόντρα, θα χαθώ»… Σε έξι όγδοα το θέμα, με ένα πανέμορφο drumming να δένει με τα υπόλοιπα όργανα και το πιάνο να οδηγεί σε μπλε δρόμους. Κάθε τραγούδι και μια ιστορία, κάθε ιστορία και ένας πρωταγωνιστής. Τι υπέροχη riffάρα είναι αυτή που μόλις έσκασε; «Μαύρο» και ξαναδώσε funk, ξαναδώσε ρυθμό και έναυσμα για να το κουνήσουμε. «Το μαύρο πρόβατο για πάντα θα ‘μαι εγώ». Και να πάει να… ξέρετε σεις. Και κάνει ξανά ρίμα. Και διαθέτει μία αλλαγή εκπληκτική. Με ένα θέμα από Τουρκογιώργη, παιγμένο θεϊκά. Οι Rush τα βρήκαν με τους Genesis και αποφάσισαν να μην πλατειάσουν καθόλου.

   Κινηματογραφικό το πιάνο στο «Τον Ουρανό Κοιτάω». Γκρίζαρε ξαφνικά όλη η ατμόσφαιρα. Μπαλαντάρισε το περιβάλλον… Πόσες ταινίες θα το ήθελαν τούτο εδώ στο soundtrack τους… Κοιτάω το πάτωμα και αισθάνομαι ένα χάδι στα μαλλιά. Το απωθώ με τα χέρια μου. Δεν θέλω να σηκώσω το βλέμμα, αλλά σταματάω και τον ουρανό κοιτάω. Επίλογος με το «Κακό Λεμόνι». Το αποτυχημένο χαμόγελο πολλών, το επιτηδευμένο των περισσότερων, γίνεται στίχος και μελωδία. Ένα βαλς που θα προκαλέσει τους δακρυγόνους. Μου κάνει νόημα η Κατερίνα Κυρμιζή από το μπαλκόνι της. «Τι είναι αυτό εδώ; Μπορώ να το τραγουδήσω»; Η παράδοσή μας λέει γιες στην τεχνολογία και ο Φάκος μας κάνει χίλια κομμάτια από τα αποδυτήρια. Το καλύτερο το είχες σε όλο το άλμπουμ και το άριστο μας το φύλαγες για το τέλος λοιπόν.

   Εκεί στο Μοσχάτο υπάρχουν κάτι ψυχές που αγαπούν τόσο πολύ τη μουσική, που την κάνουν όλο και καλύτερη. Υπάρχει κι ένας Φάκος, που κάνει την ίδια του την ψυχή τραγούδι. «Πάψε να μου χαλιέσαι, μην μου στενοχωριέσαι». Ποτέ, φίλε, ποτέ! Το ρίχνουμε στο «Δεν πειράζει»… Και όλα πλέον μοιάζουνε γιορτή.

Κώστας Κούλης

Στίχοι, μουσική: Δημήτρης Φάκος
Φωνή: Δημήτρης Φάκος
Κιθάρα: Άκης Τουρκογιώργης
Φωνητικά: Tina Karle
Πλήκτρα: Μανώλης Κουμρίδης (Studio Incognito)
Μπάσο: Σπύρος Μάζης
Τύμπανα: Στέλιος Παύλου, Tάκης Αργυρίου
Κρουστά: Βαγγέλης Κορακάς
Φοίβος Μποζάς: Σαξόφωνο (σοπράνο)
Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος: Τρομπόνι
Σπύρος Νίκας: Σαξόφωνο (Τενόρο)

Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στο Argiriou Recording Studio 111.

Artwork: Μάνος Ψακής

FB: https://www.facebook.com/dimitriosfakos
 

Το Σ' Αγαπώ Να Το Λες Κάθε Μέρα

No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology

Joomla Social by OrdaSoft!

Τελευταίες δισκοπαρουσιάσεις