Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Βρεθήκαμε στο Ηρώδειο - Βάκχες

 
"Δεν φταίω εγώ για όλα αυτά.
Άλλος τα αποφάσισε, από πολύ παλιά"

   Κυριακή βράδυ στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, καθήμενοι και έτοιμοι για να παρακολουθήσουμε την τραγωδία «Βάκχαι», το τελευταίο έργο του Ευριπίδη. Σε μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά. Τα φώτα σβήνουν, αλαλαγμοί ζώων ξεκινούν να ακούγονται και λίγο αργότερα η μουσική των απίστευτων Θραξ-Πανκc σήμανε την έναρξη μίας απόκοσμης και μυσταγωγικής τελετής. Ο θεός Διόνυσος πλέον βρίσκεται πολύ κοντά.

   Ο Διόνυσος, Άκης Σακελλαρίου, απεκδύεται από την πρώτη σκηνή τη θεϊκή του μορφή και πρωταγωνιστεί ως ανθρωποποιημένος θεός. Τον ακολουθούν από την Ασία οι ιέρειές του Βάκχες στον πρώτο του σταθμό στην Ελλάδα, στην γενέτειρα του πόλη Θήβα, για να επιβάλει τη δική του Θρησκεία. Η μοίρα όσων σταθούν στον δρόμο τους είναι ήδη προδιαγεγραμμένη και συνώνυμη του θανάτου.
 
vakhai2114

   Όλες οι γυναίκες της Θήβας, κυριευμένες από τη θεϊκή μανία, έχουν μετατραπεί σε μαινάδες και πηγαίνουν και παραμένουν στον Κιθαιρώνα, λατρεύοντας τον νέο θεό. Θα τις ακολουθήσουν ο Τειρεσίας και ο Κάδμος, οι οποίοι ενωμένοι με το ίδιο κομμάτι ύφασμα, κλείνουν το μάτι στον θεατή για την άρρηκτη σχέσης θρησκείας και κράτους. Ο Τειρεσίας της Ιωάννας Παππά, έντονα σωματικά αποδομένος και κυριευμένος από τη Διονυσιακή ατμόσφαιρα, εμφανίζεται έντονα εκθηλυμένος, ενώ ο στιβαρός και μετρημένος Κάδμος, Δημήτρης Πετρόπουλος, λειτουργεί ωφελιμιστικά, αναγνωρίζοντας ότι η σύνταξη με τον νέο θεό μόνο προς όφελος του ιδίου και του ονόματός του μπορεί να λειτουργήσει.

   Την ίδια αποδοχή για τον νέο θεό δεν δείχνει ο εγγονός του Κάδμου και βασιλιάς της Θήβας Πενθέας, Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος. Ο Πενθέας, «όνομα ταιριαστό να κλείσει μέσα του το πένθος», ενσαρκώνει την εξουσία που με αλαζονεία δεν μπορεί να αντιληφθεί τον νέο θεό και φτάνει να διαπράττει ύβρι φυλακίζοντάς τον. Ο Πένθεας είναι τόσο εμμονικά αρνητικός στη λατρεία του Διονύσου, που δεν αλλάζει γνώμη ούτε κι όταν ο αγγελιοφόρος-βοσκός με γλαφυρό τρόπο εξιστορεί τα θαύματα που συνέβησαν στον Κιθαιρώνα.
 
vakhai2116

   Η συνέχεια καταιγιστική από τις εξελίξεις. Ο Διόνυσος θα ελευθερωθεί και τον Πενθέα θα τον καταλάβει ένθεη τρέλα. Ο Θεός θα τον ντύσει μαινάδα, θα τον διασύρει στην πόλη και θα τον οδηγήσει στη δολοφονία του, από τη μαινάδα μητέρα του. Ο συγκλονιστικός αγγελιοφόρος, Κωνσταντίνος Ασπιώτης, μας χάρισε ίσως την πιο έντονα συγκινησιακή σκηνή της βραδιάς. Την ανακοίνωση του θανάτου του Πενθέα στον χορό. Η παιδοκτόνος Αγαύη, Κωνσταντίνα Τάκαλου, κυριευμένη ακόμη από μανία, δεν έχει συνειδητοποιήσει το έγκλημά της και φέρει μαζί της το κεφάλι του παιδιού της, το οποίο η ιδία βλέπει σαν κεφαλή λέοντος. Ο Κάδμος, ψύχραιμος αλλά συντετριμμένος, καλείται να τη συνεφέρει. Τη γνώση ακολουθεί ο θρήνος, η προσπάθειά της να «τακτοποιήσει» το διαμελισμένο σώμα του παιδιού της και αν μπορεί να το ξαναγεννήσει. Η μομφή της στον θεό… «Ο θυμός σου, θεέ, μοιάζει με θυμό ανθρώπου».

   Ο Άκης Σακελλαρίου ερμήνευσε τον Διόνυσο συνταιριάζοντας τα θεϊκά και τα ανθρώπινα στοιχεία του θεού, αλλά τονίζοντας περισσότερο τα δευτερά. Ιδιαίτερα σαγηνευτικός, κάποιες φορές περισσότερο στημένος και με επιτηδευμένες παρηχήσεις των συμφώνων και στοματικούς θορύβους, μας έδωσε τον γοητευτικό αλλά σκληρά τιμωρό θεό. Ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος απέδωσε όλες τις ψυχικές διακυμάνσεις του τραγικού ήρωα, χωρίς φιοριτούρες, άρτια ερμηνευτικά διένυσε όλη την απόσταση από την σκληρή αρχική στάση του Πενθέα ως και τον φρικιαστικό θάνατό του. Η Κωνσταντίνα Τάκαλου, πολύ έντονα σωματική, φάνηκε να μην μπόρεσε να ανταποκριθεί ερμηνευτικά στην αλλαγή της από μαινάδα κυριευμένη από μανία σε τραγική μητέρα που δολοφόνησε το παιδί της. Ο Τειρεσίας της Ιωάννας Παππά, έχει σουρεαλισμό και έντονη κινητικότητα, ενώ αντίθετα ο Δημήτρης Πετρόπουλος είναι ένας πιο στιβαρός και μετρημένος Κάδμος. Ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης είναι συγκλονιστικός και στην πρώτη, αλλά κυρίως στη δεύτερη αφήγησή του. Χωρίς κίνηση, καθηλώνει με μία κλιμακωτή ερμηνεία, η οποία φτάνει στο ζενίθ της με την εξιστόρηση του θανάτου του Πενθέα. Ο χορός, παρών σε όλες τις σκηνές, συγχρονισμένος και μόνιμα εκστασιασμένος, μας στερεί σε έναν μικρό βαθμό το βακχικό του στοιχείο. Οι Θραξ-Πανκc συνόδευσαν την κάθε σκηνή με απίστευτη επιτυχία και αρμονία, μεταφέροντας τον θεατή σε διονυσιακές τελετές.

   Η παράσταση της Νικαίτης Κοντούρη, με σεβασμό στο κείμενο του Ευριπίδη, μας χάρισε μία όμορφη θεατρική εμπειρία αλλά και μία έντονη μεταθεατρική επίδραση.

Ελένη Εμμανουήλ
 
vakhai2117

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Μετάφραση | ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ
Σκηνοθεσία | ΝΙΚΑΙΤΗ ΚΟΝΤΟΥΡΗ
Σκηνικά - Κοστούμια | ΛΟΥΚΙΑ ΜΙΝΕΤΟΥ
Μουσική σύνθεση – διδασκαλία | ΘΡΑΞ - ΠΑΝΚC
Επιμέλεια κίνησης | ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ ΜΑΡΑΘΑΚΗ
Φωτισμοί | ΝΙΚΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
Δραματουργία | ΜΑΝΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ – Ν. ΚΟΝΤΟΥΡΗ
Φωτογραφίες | ΕΛΙΝΑ ΓΙΟΥΝΑΝΛΗ
Μακιγιάζ | ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ
Artwork | ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Βοηθός σκηνοθέτη | ΘΑΛΕΙΑ ΓΡΙΒΑ
Επιστημονική σύμβουλος | ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΥ
Διεύθυνση παραγωγής | ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗΣ
Επικοινωνία | ΕΙΡΗΝΗ ΛΑΓΟΥΡΟΥ
Παραγωγή | Ars Aeterna, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, 5η Εποχή Τέχνης
 
vakhai2115
Ερμηνεύουν:
ΑΚΗΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Διόνυσος)
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΠΑΠΑΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ (Πενθέας)
ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΠΠΑ (Τειρεσίας)
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΤΑΚΑΛΟΥ (Αγαύη)
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ (Κάδμος)
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΣΠΙΩΤΗΣ (Αγγελιοφόρος)
Χορός ( αλφαβητικά):
ΙΟΥΛΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ | ΘΑΛΕΙΑ ΓΡΙΒΑ | ΣΜΑΡΑΓΔΑ ΚΑΚΚΙΝΟΥ | ΣΟΦΙΑ ΚΟΥΛΕΡΑ | ΦΡΑΓΚΙΣΚΗ ΜΟΥΣΤΑΚΗ | ΕΛΕΝΗ ΣΤΕΡΓΙΟΥ | ΙΩΑΝΝΑ ΤΖΙΚΑ
 

Θεατρικές Παραστάσεις