Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: 'Τίποτα δικό μου'

 
tptdiko   Τέσσερις μήνες περίπου μετά την πρεμιέρα του στο στρατόπεδο Κόδρα., η φουτουριστική μαύρη κωμωδία του Edward Bond, «Τίποτα δικό μου», παρουσιάστηκε ξανά στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του δήμου Θεσσαλονίκης «Ανοιχτή Σκηνή- Θεατρικές φωνές της πόλης».
 
   Το εν δυνάμει προφητικό έργο, μέρος της τριλογίας «The Chair Plays», φέρνει το θεατή μπροστά σε έναν οραματισμό της κοινωνίας του 2077. Σε ένα χωροχρόνο, όπου η ανθρώπινες αδυναμίες έχουν αγγίξει τα μοιραία άκρα, η «αναμόρφωση» προωθείται ως μόνη λύση. Το παρελθόν διαγράφεται από τα όργανα της κοινωνικής τάξης, ενώ τα πάντα μηδενίζονται και ισοπεδώνονται με στόχο την απαλοιφή του φθόνου και της απληστίας αντίστοιχα. Μέσα σ όλα αυτά, ένα «αποστειρωμένο» ανδρόγυνο με μόνη ιδιοκτησία έναν αποστειρωμένο χώρο προσπαθεί να συμπεριφερθεί «σωστά» διεκδικόντας απεγνωσμένα κάτι δικό του στην κοινωνία των ίδιων.
 
   Η σκηνή λιτή, όπως αρμόζει άλλωστε και στις περιγραφές των ηρώων, με τα αυστηρώς απαραίτητα μόνο για την σκηνική δράση αντικείμενα. Ένας τοίχος χωρίζει τους δύο πρωταγωνιστές (Αγγέλα Μπολέτση και Ορέστη Παλιαδέλη) από τον έξω κόσμο και τις ελάχιστες ανθρώπινες μνήμες, που γλίτωσαν της αναμορφωτικής διαδικασίας. Στο κέντρο του, μία πόρτα για εκφράζει πολύ σωστά τις φοβίες για οτιδήποτε ανοικείο εισβάλλει στον υποτιθέμενα προσωπικό τους χώρο. Όταν ένας «περίεργος» και ηθικά ανόμοιός τους ταξιδιώτης (Δημήτρης Τσάκας) εισέρχεται απρόσμενα στο σπιτικό του ζευγαριού κουβαλώντας απαγορευμένα στοιχεία του παρελθόντος, φέρνει τα πάνω κάτω στην υποτονικά ήρεμη ζωή τους.

tptdiko2   Οι καλοδουλεμένες υποκριτικές ικανότητες των τριών ηθοποιών προκαλούν με τρόπο ξεκάθαρο στο κοινό τα γλυκόπικρα συναισθήματα που αναμένεται να επιφέρει η φύση του κειμένου. Πολύ όμορφα και έξυπνα το χιούμορ εναλλάσεται με την τραγωδία μέσω του αρτίως δουλεμένου λόγου και των προσκετικά επιλεγμένων σκηνικών δράσεων.
 
   Αξιοσημείωτο ήταν το παιχνίδι των σκιών στον τοίχο του σπιτιού που μας παρείχε με πολύ όμορφα εικονικά ερεθίσματα, τα οποία αντιτίθενται με την επιβλητικότητα και την κανονιολαγνία της συγκεκριμένης κοινωνίας φορτίζοντας συναισθηματικά το κλίμα. Ακόμη και αν τα περιγραφόμενα γεγονότα απέχουν πολύ απο τα δικά μας σημερινά βιώματα, η παράσταση με διακριτικό τρόπο και εύστοχα προβαλλόμενους συμβολισμούς δίνει στο θεατή τροφή για σκέψη και επαναπροσδιορισμό.
 
Έλενα Σκρέκα
 
Συντελεστές
Μετάφραση: Θεατρική ομάδα ριSκο
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Οικονόμου
Σκηνικά -Κοστούμια: Έλενα Κώτση
Φωτισμοί: Στράτος Κουτράκης - Έλενα Κώτση
Μουσική επιμέλεια: Βαγγέλης Οικονόμου
Βοηθοί σκηνοθέτη: Έλενα Δαμίγου – Λίλη Λαμπούδη
Βοηθός φωτιστή –χειρισμός κονσόλας: Αθηνά Μπανάβα
Σχεδιασμός έντυπου υλικού: Αντώνης Ντεβετζιδάκης
Φωτογραφίες: Βαγγέλης Χατζησταύρου (1107 STUDIO)
Παραγωγή: Αβέρτο Θέατρο -Θεατρική Ομάδα ριSκο
 
Διανομή
: (Σάρα) Αγγέλα Μπολέτση, (Τζαμς) Ορέστης Παλιαδέλης, (Γκριτ) Δημήτρης Τσάκας
 
   *Το έργο παρουσιάστηκε για δύο παραστάσεις, 16 και 17 Μαρτίου στο θέατρο Άνετον, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του δήμου Θεσσαλονίκης «Ανοιχτή Σκηνή- Θεατρικές φωνές της πόλης».

Θεατρικές Παραστάσεις