Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Βρεθήκαμε στο Θέατρο Ζίνα - Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.

 
   Το ότι θα είχε κάποιος απέναντί του τον Τσιτσάνη, να παίζει μόνο για πάρτη του και μάλιστα όχι δικά του τραγούδια… Τι να υποθέσει κανείς; Ότι και οι θεοί τρελάθηκαν; Ότι ένα ψεύτικο μουστάκι μπορεί να κάνει τη διαφορά; Ότι εδώ είναι ο παράδεισος κι η κόλαση είναι εδώ; Ότι ο Καρυωτάκης θα δεχόταν να είναι κάποιος άλλος «μετά»;

   Η ηρωίδα της ιστορίας μας είναι μία σύγχρονη γυναίκα. Με την καλλιέργειά της, τις απόψεις της, τη σχέση της, τις όποιες ανασφάλειές της, την αθυροστομία της, τις απορίες και το θάρρος της. Θα πιει ένα ποτήρι κρασί, θα πιει απευθείας απ’ το μπουκάλι, θα βαφτεί και θα ντυθεί, θα δοκιμάσει γόβες και τσαρούχια… Και όλα αυτά θα γίνουν κοινά, θα μοιραστούν στον κόσμο που έχει έλθει να παρακολουθήσει το έργο.

   Η Κίττυ Παϊταζόγλου Εμφανίζεται στη σκηνή. Είναι νόστιμη, είναι γλυκιά, είναι «ΕΜΠ1», που λέμε κι εμείς πίσω από την πλάτη της και τις πλάτες τόσων γυναικών. Το κόκκινο της πάει πολύ. Ο ρόλος της πάει ακόμα περισσότερο. Το βρωμόστομά της δουλεύει τούρμπο ντίζελ και οι ατάκες της είναι θανατηφόρες. Κάθεται στο πάτωμα, σηκώνεται όρθια, πέφτει, ακροβατεί, πετάει βιβλία, φωνάζει, γκαρίζει… Της πάει πολύ ο ρόλος; Μπα, εκείνη τον έκανε έτσι, με την πολύτιμη καθοδήγηση της σκηνοθέτιδος. Εκείνη τον φρόντισε, εκείνη τον τροφοδότησε. Και αυτός απογειώθηκε. Μέσα από αστεία και αφηγήσεις, μέσα από τον ανθρώπινο συλλογισμό και τις χιλιάδες σκέψεις, η κυρία Παϊταζόγλου μας κάνει να θέλουμε να ρωτήσουμε. Να ρωτήσουμε πολύ κόσμο. Και τον εαυτό μας. “Where do we go from here?”, που λέει κι ο ποιητής.
mairoula2114

   Κάποιοι ίσως να το πουν μαύρο χιούμορ. Σαν όρος ίσως να συνάδει περισσότερο με την παράσταση και το ύφος της. Στην ουσία όμως εξυπηρετεί το ίδιο. Το κοινό γέλασε. Κάπου ανασκουμπώθηκε, κάπου απόρησε, κάπου ανοιγόκλεισε τα μάτια του με δύναμη. Γέλασε όμως. Είναι ένας μονόλογος που δεν έχει να κάνει μόνο με τις γυναίκες. Έχει να κάνει με όλους εμάς. Αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από εκείνα που μας χωρίζουν. Πολύ όμως.

   Η Λένα Κιτσοπούλου είχε χτίσει το κείμενο δέκα χρόνια πριν. Είχε γράψει κάτι σχεδόν προφητικό. Είναι ανατριχιαστικό το πόσο επίκαιρο μπορεί να είναι κάτι μετά από τόσο καιρό. Η Δήμητρα Δερμιτζάκη σκηνοθέτησε με κέφι, με όραμα, με τρόπο που δεν άφησε τον θεατή μόνο του ούτε για μια στιγμή. Η ηρωίδα ήταν παντού στη σκηνή, ακόμα κι όταν δεν ήταν. Είναι υπέροχο το πόσο μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα μία έξυπνη σκηνοθεσία. Και είναι ευτυχές ότι έχει να στηριχτεί σε ένα εξίσου πανέξυπνο κείμενο. Α, μην το ξεχάσω… Η ζωή μετά έχει πλάκα;

   Από τις παραστάσεις που αξίζει να πάτε να δείτε. Το τονίζω, δεν απευθύνεται μόνο σε γυναίκες. Έχει να κάνει με όλους όσους πάνε. Με όλους εσάς, με όλους εμάς. Έχει να κάνει με τα σώψυχά μας, με τους φόβους και τις ελπίδες μας. Η ισορροπία είναι λεπτή. Λεπτεπίλεπτη. Το έργο είναι το ίδιο. Μην την ακούτε την άλλη, που βρίζει σαν λιμενεργάτης. Η καρδούλα της το ξέρει. Απ’ την άλλη όμως… Να κοιτάει εκεί κάτω, τα σκοτάδια και να μην δαγκώνεται… Μεγάλη υπόθεση.

Κώστας Κούλης

Συγγραφέας: Λένα Κιτσοπούλου
Σκηνοθέτης: Δήμητρα Δερμιτζάκη
Ηθοποιός: Κίττυ Παϊταζόγλου
Ιδέα Σκηνικού: Θάλεια Μέλισσα
Υλοποίηση Σκηνικού -Κοστούμια: Ήρα Σπαγαδώρου
Κίνηση: Ανδρονίκη Μαραθάκη
Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου
Φωτισμοί: Άννα Σμπώκου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Κατερίνα Κατάκη
Φωτογραφία: Ελίνα Γιουνανλή
Βίντεο Προώθησης: Μαρίλη Ζάρκου
Σχεδιασμός Αφίσας: Γκέλυ Καλαμπάκα
Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη
Προβολή και Επικοινωνία: Βάσω Σωτηρίου-We Will

Πού: Θέατρο Ζίνα, Λεωφ. Αλεξάνδρας 74, Αθήνα, τηλ.: 210 6424424
Πότε: Από Δευτέρα 8 Νοεμβρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Εισιτήρια: 15 € γενική είσοδος

Το Θέατρο θα λειτουργήσει ως Αμιγής Χώρος. Οι θεατές εισέρχονται κατόπιν υποχρεωτικής επίδειξης κατά την είσοδο Πιστοποιητικού εμβολιασμού ή Πιστοποιητικού νόσησης (30) ημέρες μετά από τον πρώτο θετικό έλεγχο και η ισχύς του διαρκεί έως εκατόν ογδόντα (180) ημέρες μετά από αυτόν.
 

Θεατρικές Παραστάσεις