Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: 'Η Σονάτα Των Φαντασμάτων'

sonata8
   Είναι φρικιαστικό όπως και η ίδια η ζωή, όταν πέφτουν τα λέπια από τα μάτια μας και βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι, έγραψε ο Στρίντμπεργκ το Μάρτιο του 1907. Τον ίδιο χρόνο, αμέσως μετά την «Καταιγίδα» και το «Καμένο Σπίτι», γράφτηκε και η «Σονάτα των φαντασμάτων» θέλοντας ο συγγραφέας να εγκαινιάσει το μικρό θέατρο «Ίντιμα Τεάτερν» δοκιμάζοντας μικρά «φωνητικά» σύνολα για μικρό χώρο. Δεν είναι τυχαίο που ονόμασε τη ομάδα αυτών των έργων «έργα δωματίου».
 
sonata7    Για το γράψιμο τους χρειάστηκε λιγότερο από δέκα εβδομάδες μέσα σε μία οδυνηρή κατάσταση σωματικού πόνου. Τα πρώτα συμπτώματα καρκίνου καθώς και μία υποτροπή της ψωρίασης του, κάνουν τα χέρια του να ματώνουν σε κάθε επαφή ακόμη και με την πέννα που θα χρησιμοποιούσε. Μόνος, εγκαταλελειμμένος ακόμη και από τους υπηρέτες του, δεν αποτελεί έκπληξη η τρομερή σκληρότητα και πίκρα που είναι διάχυτη στα έργα του.
 
   Η ζωή είναι τόσο τρομακτικά άσχημη, εμείς τα ανθρώπινα όντα τόσο ολοκληρωτικά διεφθαρμένα, όπου οι καλοί τρόποι και η μόρφωση είναι μόνο μάσκες για να κρύψουμε το άγριο θηρίο που έχουμε μέσα μας, θα τονίσει αργότερα. Το καλό υπάρχει μετά τον θάνατο. Βέβαια, ο Στρίντμπεργκ, ήταν ένας αξιοθαύμαστος ιδιοφυής συγγραφέας αφού κατάφερε να μεταποιήσει σε τέχνη τις νευρώσεις του, τις μονομανίες, τους φόβους και τους εφιάλτες του.
 
   Ένας ποιητής της τέχνης λοιπόν γράφει αυτό το τρίπρακτο έργο ακολουθώντας την τριμερή φόρμα της σονάτας δηλώνοντας τρία ανεξάρτητα θέματα που συνδέονται με επιμέρους μοτίβα με μοναδικό σκηνικό τα ριντό. Δεν θα προχωρήσω σε εκτενέστερη ανάλυση του έργου του Στρίντμπεργκ, αυτό είναι δουλειά των ειδικών. Εμάς μας ενδιαφέρει η πράξη καθώς και αν πέτυχε το πείραμα. Διότι για πείραμα πρόκειται και όπως μάθαμε στην Φυσική, κάθε πείραμα χρειάζεται απόδειξη. Το ίδιο θέλω να πιστεύω ότι ισχύει και για την τέχνη. Το ίδιο το έργο ασαφές, γεμάτο τρέλα και μεταφυσική, με ήρωες έντονους και απόμακρους αλλά συνάμα ανθρώπινους και ζωντανούς.
 
sonata3   Πάνω στην κόψη του ξυραφιού λοιπόν κινήθηκε ο Δαμιανός Κωνσταντινίδης που υπογράφει και την σκηνοθεσία αφού το παραμικρό ολίσθημα θα μπορούσε να τραυματίσει το έργο και να εξατμίσει την σχέση έργου και ερμηνείας. Ευτυχώς ευτύχησε στα χέρια του, αφού έριξε το βάρος της παράστασης στο λόγο, στην κίνηση, στην ερμηνεία των ηθοποιών που οφείλουν να υπακούουν σε μία γενικότερη μουσική αντίληψη της θεατρικής πράξης μέσα από πολλές μικρές σκηνές χωρίς λόγια ή πιο σωστά με λόγια που εμείς δε ακούμε, θυμίζοντας σκηνές από ταινίες του βωβού κινηματογράφου. Ένα δίφυλλο πανό (σκηνικά – κοστούμια – φωτισμοί του Απόστολου Αποστολίδη) τοποθετημένο στο βάθος του studio Όρα, καλείται να παίξει την πρόσοψη της οικοδομής, να δημιουργήσει την ντουλάπα όπου ζει η Μούμια, το μαύρο παραβάν, ενός «αλλού» τόπου. Ελάχιστα χρηστικά αντικείμενα συμπληρώνουν το όλον: ένας καθρέφτης, λίγες καρέκλες, πλαστικοί διάφανοι κάδοι για τους υάκινθους, τα αγαπημένα λουλούδια της Νέας και ένα παλιό σιδερένιο κρεβάτι νοσοκομείου στο βάθος της σκηνής, δηλωτικό της αρρώστιας που κουβαλούν τα πρόσωπα του δράματος, του θανάτου που πλανάται γύρω και μέσα τους.
 
   Οι ηθοποιοί εκτέλεσαν με συνέπεια τις οδηγίες του σκηνοθέτη στην αγωγή των ρόλων τους αν και θα ξεχωρίσω δύο χαρισματικούς νέους ηθοποιούς, τους Κωστή Ραμπαβίλα (Φοιτητής Άρκενχολτζ) και Αναστάση Δημήτρη Ροιλό (Γέρος Χούμελ), οι οποίοι κράτησαν στους ώμους τους και το μεγαλύτερο μέρος από το βάρος της παράστασης με επίπονη άσκηση και διεισδυτικότητα. Οι υπόλοιποι απόφοιτοι, οι περισσότεροι του Τμήματος Θεάτρου του Α.Π.Θ., κινήθηκαν εύρυθμα και εντυπωσιακά. 

sonata4   Ίσως σε κάποιους φανεί ότι το ύφος του είναι κινηματογραφικό, ίσως κάποιοι άλλοι θεωρήσουν πως ο σκηνοθέτης θέλησε να προκαλέσει με τα ευφάνταστα σκηνοθετικά του ευρήματα, ίσως πάλι άλλοι εκτιμήσουν πως οι περισσότεροι γλένταγαν τους ρόλους τους, αφού έλειψε η συγκίνηση, αλλά όπως είπα και παραπάνω, όλα είναι ένα πείραμα για το οποίο προσφέρεται και το ίδιο το έργο.
 
 
 
 
Σπύρος Μέλλιος
 
Ταυτότητα της παράστασης
Συγγραφέας: Αύγουστος Στρίντμπεργκ
Απόδοση στα ελληνικά – Σκηνοθεσία: Δαμιανός Κωνσταντινίδης
Σκηνκά – Κοστούμια – Φωτισμοί: Απόστολος Αποστολίδης
Μουσική: Κωστής Βοζίκης
Μακιγιάζ: Μελίνα Γλαντζή
Βοηθός σκηνοθέτη: Αντιγόνη Μπάρμπα
Βοηθός ενδυματολόγου: Διδώ Γκόγκου
Παίζουν: Δέσποινα Κολτσιδοπούλου, Αντιγόνη Μπάρμπα, Αναστασία Μιροσνιτσένκο, Πέτρος Παπαζήσης, Νίκος Πολοζιάνης, Κωστής Ραμπαβίλας, Αναστάσης-Δημήτρης Ροϊλός, Γιώργος Σοφικίτης, Στεργιάνα Τζέγκα.
Κατασκευή σκηνικού: Jean-Michel Perrenoud
Κατασκευή κοστουμιού Μαγείρισσας: Φούλη Βουτσά
Φωτογραφίες: Αθανάσιος Μπαμπάκης
Σχεδιασμός διαφημιστικού υλικού: Αμαρυλλίς Κόκκου
 
Πληροφορίες
Χώρος: Studio Όρα – Αντωνίου Καμάρα 3 – (έναντι Χ.Α.ΝΘ., δίπλα στο Θέατρο Όρα)
Παραστάσεις: Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 9.15 μ.μ., Κυριακή στις 8.00 μ.μ.
Διάρκεια παράστασης: 1 ώρα και 30 λεπτά, χωρίς διάλειμμα
Τιμές εισιτηρίων: 12 ευρώ (κανονικό), 8 ευρώ (φοιτητικό, ομαδικό, Ο.Λ.Μ.Ε.), 5 ευρώ (ατέλειες, Ο.Α.Ε.Δ.)
Κρατήσεις: 2310232799  και  6945373811, Απαραίτητη η κράτηση λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων

 

 

Θεατρικές Παραστάσεις