= Βρεθήκαμε στο Θέατρο Αθηνά - Ο θεός της σφαγής
Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Βρεθήκαμε στο Θέατρο Αθηνά - Ο θεός της σφαγής

 
   Δυο παιδιά διαπληκτίζονται σε ένα πάρκο. Το ένα οπλισμένο… όχι όχι… εξ-οπλισμένο με ένα ραβδί, χτυπάει το άλλο και του καταφέρνει κάποιους μώλωπες και ένα σετάκι σπασμένους κοπτήρες. Οι γονείς, μέσα σε μια αύρα πολιτισμού, συναντιόνται στο σπίτι του «θύματος», να λύσουν τη παρεξήγηση. Τα δύο ζευγάρια έχουν διαφορετικές απόψεις για το συμβάν αλλά και τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους. Εκεί που η κατάσταση πάει να ομαλοποιηθεί, μια σπίθα είναι ικανή να τα συνθλίψει όλα. Η μητέρα του «θύματος» μιλά για ευθύνες και συχνά πυκνά εξαπολύει πυρ κατά του ζεύγους του «θύτη».

   Η μητέρα του «θύτη» κουνά συγκαταβατικά το κεφάλι για να τελειώσει όλο αυτό το κατηγορώ και να τραβήξει ο καθένας τον δρόμο του. Ο πατέρας του «θύτη», γιάπης δικηγόρος, που όλα αυτά του φαίνονται χωρίς σημασία, θίγεται από τις συχνές άσχημες αναφορές προς τον γιο του και κοντράρεται αρκετά με το άλλο ζευγάρι. Άλλωστε, κατά τη δική του γνώμη, δεν έγινε κάτι τρομερό. Όπως καταλαβαίνετε, δεν αργούν να… πιαστούν στα χέρια τα δύο ζευγάρια και να αποκαλύψουν τις δικές τους αδυναμίες και πάθη. Οι διαπληκτισμοί των δύο ζευγαριών γίνονται πιο προσωπικοί, αφού πλέον κανείς δεν είναι ευχαριστημένος με το ταίρι του και με τη ζωή του. Οι μάσκες πέφτουν και η επίλυση του αρχικού θέματος γίνεται ομαδική και ατομική ψυχανάλυση.
 
theosfagis2118

   Παρόλο που υπάρχουν στιγμές που θα μπορούσε να είχε τελειώσει σχεδόν αλώβητη η κουβέντα, τα ζευγάρια προτιμούν να φτάσουν μέχρι τελικής πτώσεως παρά να νοιώσουν ότι ηττήθηκαν. Άλλωστε ο Θεός της σφαγής είναι ο μόνος θεός που δεν μοιράζεται την εξουσία του.

   Το έργο της Γιασμίν Ρεζά είναι μια μαύρη κωμωδία. Οι ατάκες δίνουν και παίρνουν κατά τη διάρκεια της παράστασης. Η συγγραφέας απογυμνώνει τον καθωσπρεπισμό και αναδεικνύει το παιδί που κρύβουμε μέσα μας. Διαλύει το φαίνεσθαι του κάθε γονιού, μόνο και μόνο για να αποδείξει πόσο πρωτόγονοι παραμένουμε. Μέσα από το έργο φωνάζει σε μια κοινωνία που θεμελιώνει τον νόμο του ισχυρού, να πάρει τις ευθύνες που τις αναλογούν.

   Η τετράδα είναι πολύ καλά κουμπωμένη και όλη η παράσταση βγάζει απίστευτο γέλιο. Είναι η πρώτη φορά που συναντώ τον Δημήτρη Αλεξανδρή σε κωμικό ρόλο και με εντυπωσίασε. Ακόμα και οι εκφράσεις του προσώπου του σου προκαλούν γέλιο. Είναι απίστευτο πόσο εύκολα καταφέρνει να διαλύσει την εικόνα του χαρακτήρα που υποδύεται βγάζοντας τόσο γέλιο. Είναι ο μεγαλοδικηγόρος, πατέρας του «θύτη», που δίνει σημασία μόνο στη δουλειά του και είναι συνεχώς αγκαλιά με το τηλέφωνό του. Η Ευσταθία Τσαπαρέλη, σύζυγος γιάπη και καριερίστα η ίδια, παίρνει τον συγκαταβατικό ρόλο, παρόλο που είναι συνεχώς έτοιμη να εκραγεί. Και το πραγματοποιεί, με τον πλέον κωμικό τρόπο. Οι εξάρσεις της προκαλούν αστείρευτο γέλιο, παρόλη τη σοβαρότητα της κατάστασης.
 
theosfagis2114

   Η Μυρτώ Αλικάκη είναι η χειριστική αλλά κουλτουριάρα μητέρα του «θύματος». Είναι η γυναίκα εκείνη που πιστεύει πως μπορεί να σώσει τον κόσμο ή να αλλάξει τους ανθρώπους, μη βλέποντας τα δικά της θέματα που πρέπει πρώτα να λυθούν. Γίνεται το φυτίλι για τσακωμούς στην παράσταση και χειρίζεται εξαίσια τον ρόλο της. Ο Κωνσταντίνος Κάππας, υποδύεται τον πατέρα του «θύματος». Είναι ίσως ο πιο προσγειωμένος ρόλος του έργου. Είναι ο καταπιεσμένος άνδρας, που ενώ θέλει να μιλήσει, να εναντιωθεί, καταστέλλει τη προσωπικότητα του για να μην «χρεωθεί» αιτίες καβγάδων από τη κουλτουριάρα – επαναστάτρια σύζυγό του. Η συμβιβαστικότητα του ήρωα φέρνει κοφτερό γέλιο και αναδεικνύει άλλο ένα θέμα κακή συζυγικής συμπεριφοράς. Το bullying μέσα στις σχέσεις και με συνήθη θύματα τους άνδρες.

   Η ομάδα των τεσσάρων κέρδισε τις εντυπώσεις και την αγάπη μας. Μπαίνει μέσα στις καλύτερες παραστάσεις της χρονιάς και είμαι σίγουρη ότι θα σαγηνεύσει το κοινό που θα την παρακολουθήσει.

Μαίρη Ζαρακοβίτη
 
theosfagis2115

   Δεν το ήξερα καθόλου το έργο. Κακώς, πολύ κακώς φυσικά. Δεν ήξερα την ιστορία του – αν και σχετικά πρόσφατο, το κείμενο δημοσιεύτηκε το 2008 – και εννοείται πως δεν ήξερα ότι έχει γίνει ταινία – από τον Polanski μάλιστα. Φυσικά, λειτούργησε ο παράγοντας «Ρωτάω και μαθαίνω», όπως λειτούργησε και το σύστημα «Από μέσα» και έμαθα ό,τι θα έπρεπε να γνωρίζω. Όσα όμως κι αν έμαθα, δεν επηρέασαν στο ελάχιστο αυτό που ένιωσα, φεύγοντας από το θέατρο, με το πέρας της παράστασης.

   Γέλασα με την ψυχή μου! Δεν το εκβίασα, δεν το επεδίωξα, δεν το κυνήγησα. Το αστείο είναι ότι ΔΕΝ ήξερα πως πρόκειται για κωμωδία. Περίεργη επιλογή λέξεων αυτή, ναι… Βλέπω τους τέσσερις ηθοποιούς στη σκηνή και αρχίζω να ψάχνομαι. «Ρε, λες»; Και ναι, είναι κωμωδία και ναι, γελάω σαν μόλις να έμαθα πως ό,τι κάνω το κάνω απόψε και για τα επόμενα πενήντα χρόνια δεν θα μπορώ να γελάσω. Το κείμενο με πήγε σε μοτίβα τύπου «Δείπνο ηλιθίων», με ταξίδεψε στο μεγαλείο της γαλλικής κωμωδίας, με τις ατάκες να εναλλάσσονται με εκπληκτική ταχύτητα και τις ισορροπίες να ανατρέπονται κάθε μερικά δευτερόλεπτα. Ο σύζυγος θα στηρίξει τη συμβία του, για να τσακωθεί με τους απέναντι και να τα βάλει με τη συμβία του στη συνέχεια και να αλλάξει ξανά στρατόπεδο και όλα αυτά μέσα σε μερικές στιγμές! Είναι απίστευτο το πόσο ανθρώπινο είναι το κείμενο και πώς φωτογραφίζει την ανθρώπινη συμπεριφορά. Είμαστε περίεργα πλάσματα εμείς οι άνθρωποι, ναι; Η λογική του παραλογισμού στα καλύτερά της.
 
theosfagis2119

   Από τώρα την ψηφίζω σαν την κωμωδία της χρονιάς. Είναι σίγουρα μέσα στις παραστάσεις που πρέπει να δείτε τις επόμενες ημέρες και ένα τεράστιο θέμα για ανάλυση, για τις κουβέντες που θα κάνετε με την παρέα σας, στην επιστροφή από το θέατρο. Όταν θα έχετε «καθαρίσει» ελέω γέλιου και συνοδευτικών δακρύων, όταν θα έχετε «αδειάσει» και πλέον θα έχετε όρεξη να μιλήσετε. Οι τέσσερις εκπληκτικοί πρωταγωνιστές έχουν τηρήσει το δικό τους μέρος της συμφωνίας και σας προσέφεραν απλόχερα δυο ώρες απόλυτης ξεγνοιασιάς και πολιτιστικής θρέψης. Στο χέρι σας είναι να πάρετε αυτό το θέμα και να μπείτε στα σωθικά του τέρατος, στην κοιλιά του θεού της σφαγής. Για να λειτουργήσει όπως πρέπει το «Σύστημα από μέσα»…

Κώστας Κούλης

Συγγραφέας: Γιασμίνα Ρεζά

Μετάφραση: Γιώτα Σερεμέτη, Κώστας Φιλίππογλου

Σκηνοθεσία: Κώστας Φιλίππογλου

Σκηνικά: Αντώνης Χαλκιάς

Κοστούμια: Κέλλυ Σταματοπούλου

Σχεδιασμός φωτισμών: Μελίνα Μάσχα

Μουσική επιμέλεια: Ιάκωβος Δρόσος

Βοηθός σκηνοθέτη: Βάνα Σλέιμαν

Φωτογραφίες: Χάρης Γερμανίδης

Παραγωγή: Θοδωρής Μαροσούλης

Παίζουν οι ηθοποιοί (με αλφαβητική σειρά):

Δημήτρης Αλεξανδρής, Μυρτώ Αλικάκη, Κωνσταντίνος Κάππας, Ευσταθία Τσαπαρέλη

Θέατρο Αθηνά
Δεριγνύ 8, Αθήνα
Τηλέφωνο: 210-8230500

Η επιλογή λειτουργίας της επιχείρησης ειναι ΑΜΙΓΟΥΣ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ήτοι με κοινό προσώπων που έχουν εμβολιασθεί ή νοσήσει κατα το τελευταίο εξάμηνο. Οι θεατές συμπεριλαμβανομένων των ανηλίκων απο δώδεκα ετών και άνω εισέρχονται κατόπιν υποχρεωτικής επίδειξης κατά την είσοδο:

α) Πιστοποιητικό εμβολιασμού

ή

β) πιστοποιητικό νόσησης που εκδίδεται τριάντα ημέρες μετά τον πρώτο θετικό έλεγχο και η ισχύς του διαρκεί έως εκατόν ογδόντα ημέρες μετά απο αυτόν.

Τα ανωτέρω πιστοποιητικά α) και β) επιδεικνύονται είτε σε έγχαρτη μορφή (εκτυπωμένα) είτε ηλεκτρονικά μέσω της κινητής συσκευής.
 
Joomla Social by OrdaSoft!