= Βρεθήκαμε στο Θέατρο 104 - Ο θάνατος και η κόρη
Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Βρεθήκαμε στο Θέατρο 104 - Ο θάνατος και η κόρη

 
   Βρεθήκαμε στο θέατρο 104 για να παρακολουθήσουμε την παράσταση ο Θάνατος και η κόρη. Ένα έργο βασισμένο στο βιβλίο του Αriel Dorfman, σε σκηνοθεσία Θάλειας Γρίβα.

   Συνήθως στις ανταποκρίσεις μου κάνω περιγραφή και του θεάτρου. Αυτή τη φορά θα πω πως αν θέλετε να ταξιδέψετε στον χρόνο, απλά επισκεφτείτε τον απίθανο χώρο του θεάτρου 104. Εγώ προσωπικά δεν είχα βρεθεί εκεί ξανά. Εξεπλάγην από την απλότητα και την ομορφιά, που δεν περιγράφεται με λέξεις. Για τη δική μου αισθητική είναι πολύ σημαντικό τα θέατρά μας να είναι σέ τέτοια κτίρια, όπως το θέατρο 104. Να γεμίζεις από εικόνες, να δημιουργείς αναμνήσεις, να αποζητάς να βρεθείς ξανά εκεί. Αυτό είναι για εμένα το θέατρο και ό,τι πλαισιώνεται σε αυτό.
 
kori2216

   Χιλή, χρόνια μετά τη δικτατορία του Πινοσέτ. Ένα ζευγάρι ζει απομονωμένο, μακριά από τη βουή της πόλης. Μια απρόσμενη επίσκεψη όμως θα ξυπνήσει παλιούς εφιάλτες. Η σκηνοθέτις μας μεταφέρει στο εσωτερικό του σπιτιού, που μοιάζει απόκοσμο και βουβό, έτσι σκοτεινό όπως το παρουσιάζει. Τα φαντάσματα του παρελθόντος είναι υπαρκτά και οι ψυχές που ζουν μέσα σε αυτό το σπίτι αδυνατούν να τα αφήσουν πίσω τους.

   Η ιστορία μας ξεκινά έως εξής. Η κυβέρνηση της μεταπολίτευσης ορίζει μια επιτροπή που αναλαμβάνει να πιάσει όποιον κατά τη δικτατορία διέπραξε εγκλήματα (βασανισμούς, απαγωγές, δολοφονίες). Μια είδηση που πολλούς θα τους κάνει να νιώσουν ότι ίσως δικαιωθούν. Είναι όμως έτσι;

   Το έχουν χαρακτηρίσει θρίλερ. Εγώ θα το χαρακτήριζα σκοτεινό ψυχολογικό θρίλερ. Είναι τέτοια η ένταση που βιώνει ο θεατής από σκηνή σε σκηνή, που μπαίνει και ο ίδιος στο έργο. Παύει να είναι θεατής και γίνεται η φωνή της αλήθειας, που μόνο εκείνος γνωρίζει. Ή μήπως νομίζει ότι γνωρίζει;
 
kori2217

   Οι ερμηνείες καθηλωτικές. Καταστάσεις για τις οποίες απαγορεύεται να μιλήσεις αλλά σε στοιχειώνουν, όπως την ηρωίδα μας, φτάνουν στο σημείο να εμφανιστούν ώστε να ζητήσουν την αλήθεια που δεν βγήκε ποτέ στο φως. Τη δικαίωση και ένα γιατί, ένα γιατί τόσος πόνος; Μια δικαίωση που δεν ήρθε ποτέ, αφού σε όλα αυτά τα πολιτεύματα οι ένοχοι δεν τιμωρούνται ποτέ και απλά περιφέρονται ανάμεσά μας, σαν να μην έχουν διαπράξει κανενός είδους έγκλημα.

   Ένας δικηγόρος, ένας γιατρός και μια «σύζυγος» με εμμονές. Μήπως όμως δεν έχει εμμονές; Μήπως η ζωή της σταμάτησε σε εκείνο το υγρό υπόγειο, που εξευτέλισαν την ανθρώπινή της φύση; Η φωνή του, η μυρωδιά του δέρματός του, της θυμίζει εκείνον, τον βασανιστή της. Δεν έπαψε ούτε μια στιγμή να θυμάται. Δεν κατάφερε ποτέ να ξεφύγει από τον χώρο του θανάτου της. Κάθε που ακούει έναν ήχο, όταν βρίσκεται μόνη στο σπίτι, το χέρι της οπλίζεται από τον φόβο και ο ίδιος ο φόβος γίνεται ανταριασμένη ανάσα και δάκρυα στα μάτια της, που κυλάνε καυτά. Φοβάται ότι κάποτε εκείνος θα γυρίσει να της κάνει όλα εκείνα τα απάνθρωπα, τα χυδαία. Να βάλει δυνατά μουσική Schubert, ώστε να μην ακούγονται οι κραυγές της.

   Πολλές από τις περιγραφές πονάνε, άκουσα και φαντάστηκα τα βασανιστήρια που υπέστη η γυναίκα. Ανατριχιαστικό! Σε αυτό δίνω συγχαρητήρια στους ηθοποιούς που το κατάφεραν - αυτό είναι το ζουτούμενο - αλλά και στη σκηνοθέτιδα. Είναι μια παράσταση που δημιουργεί τροφή για σκέψη. Με στοίχειωσε το βλοσυρό πρόσωπο του γιατρού. Η ανάγκη του συζύγου και δικηγόρου να ξεχάσει και να προχωρήσει παρακάτω και εκείνη η γυναίκα που ζούσε χωρίς να ζει, ζητώντας την πολυπόθητη δικαιοσύνη. Άραγε θα νιώσει ποτέ ξανά ηρεμία;
 
kori2215

   Θύμα, θήτης και λογική μπερδεύονται σε ένα τρελό γαϊτανάκι… Ποιο είναι το τέλος; Σας αφήνω να το ανακαλύψετε.

Κατερίνα Κονίτσα Σωπύλη

Μετάφραση-Διασκευή: Θάλεια Γρίβα, Σίσσυ Μαράθου
Σκηνοθεσία: Θάλεια Γρίβα
Σκηνικά-Κοστούμια: Έλλη Εμπεδοκλή
Video design: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Φωτισμοί: Στέβη Κουτσοθανάση
Βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνα Πανταζή
Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Μαριάννα Φραγκούλη
Διεύθυνση παραγωγής: Αναστασία Γεωργοπούλου-Ναταλία Μπαρούς

ΠΑΙΖΟΥΝ
Κωνσταντίνος Δανίκας
Σίσσυ Μαράθου
Στράτος Σωπύλης

Φιλική συμμετοχή σε βίντεο: Σμαράγδα Κάκκινου
 
kori2214
Trailer: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Φωτογραφίες προώθησης: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Φωτογραφίες παράστασης: Μαριλένα Αναστασιάδου
Γραφίστας-Σχεδιασμός αφίσας: Έλλη Νικολαΐδου
Βοηθός οπερατέρ: Δημήτρης Γιαννακόπουλος
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Ανζελίκα Καψαμπέλη

INFO:
Θέατρο 104 |Ευμολπιδών 41, Γκάζι |Μετρό Κεραμεικός | t. 695 126 9828

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Σάββατο 21.15 | Κυριακή 18.30

Διάρκεια: 90 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων:
15 ευρώ – κανονικό | 12 ευρώ – φοιτητικό & ανέργων | 5 ευρώ - ατέλεια

Προπώληση: Ticketservices.gr

Ευχαριστούμε:
  • Τον Άρη Βιόλατζη, Συμβουλευτικό Ψυχολόγο, B.A., Grd.Cert., Pgd.Dip., MSc., για τη συμβολή του στην απόδοση των χαρακτήρων και τη βοήθειά του στην κατανόηση της λειτουργίας του μετατραυματικού στρες.
  • Τους Άρη Παυλίδη(ηχοληψία- κάμερα) και Χρήστο Ευθυμίου(κάμερα), για την πολύτιμη συμμετοχή τους στα γυρίσματα των βίντεο.
  • Την Euripides Art Gallery για την παραχώρηση του χώρου, καθώς και τους καλλιτέχνες της έκθεσης που φιλοξενείται στους χώρους της, για την χρήση των έργων τους, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.
  • Τον Philipp Weiss στο ρόλο του προέδρου.
  • Την Εμμανουέλα Καμπίτση για την συμβολή της στον τεχνικό σχεδιασμό των βίντεο.
 
Επικοινωνία-Προβολή στα ΜΜΕ
Ανζελίκα Καψαμπέλη
 
Joomla Social by OrdaSoft!