Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Συνέντευξη με το Χάρη Μαυρουδή

 
   Είναι απλά ένας υπέροχος άνθρωπος! Ο Χάρης Μαυρουδής έχει φιλοξενηθεί στο περιοδικό μας και άλλες φορές. Και δεν ήταν μόνο οι παραστάσεις στις οποίες πρωταγωνιστούσε… Ήταν και είναι το ήθος του, η γλυκύτητά του, η περισσή ευγένειά του. Με αφορμή την παράσταση «Δάχτυλο στο μέλι», στην οποία πρωταγωνιστεί, βρεθήκαμε με το δημοφιλέστατο ηθοποιό στο θέατρο ΕΛΙΑΡΤ, λίγο πριν ξεκινήσει η παράσταση και μιλήσαμε για το έργο, για το επόμενο έργο που ετοιμάζει, για τις νέες αρμοδιότητές του (είναι πλέον αντιδήμαρχος στο Χαλάνδρι) και την αγάπη του για ό,τι τον παθιάζει. Συγκρατούμε απόλυτα όσα μας είπε, κρατήσαμε στην καρδιά μας τα «εκτός αέρα» και με πολλή χαρά μας θα πάμε να τον ξαναδούμε να παίζει, κάτι που κάνουμε εδώ και αρκετά χρόνια. Πολλά ευχαριστώ στις εξίσου υπέροχες κυρίες Βάσω Σωτηρίου και Όλγα Κομνηνού, που φρόντισαν να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
mavroudis1944 
Το μέλι δεν το μίσησε κανείς. Κανένας! Ιδίως οι πολιτικοί. Εδώ με τι έχουμε να κάνουμε; Υπάρχει ένα μοτίβο «Υπάρχει και φιλότιμο»; Υπάρχει κάτι άλλο, καινοτόμο;
Κοίτα… εδώ έχουμε να κάνουμε με μία απεικόνιση, πάντα στην αστεία της πλευρά, έτσι; Γιατί στην πραγματικότητα είναι μία πολύ θλιβερή ιστορία αυτό που γίνεται, με το μέλι. Και ξέρεις, το μέλι δεν είναι μία ιστορία που ξεκίνησε σήμερα. Είναι μία ιστορία που δεν ξεκίνησε στην Ελλάδα. Είναι μία ιστορία που συνοδεύει την ανθρώπινη ματαιοδοξία και την ανθρώπινη πλεονεξία πάντα. Σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, ανεξαρτήτως συστήματος, το μέλι είναι μία ειδοποιός διαφορά του ανθρώπινου είδους από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο. Γιατί και της αρκούδας της αρέσει το μέλι, αλλά τρώει τόσο όσο για να μην σκάσει. Εδώ, η ανθρωπότητα τρώει μέχρι να σκάσει αυτή και όλος ο υπόλοιπος πλανήτης. Γι’ αυτό και έχουμε ένα σωρό κακώς κείμενα και μάλιστα σε μία χώρα σαν την Ελλάδα, που δεν έχουμε θεσμούς προάσπισης. Είναι πιο έντονο εδώ. Έχει μάλιστα επικρατήσει μια λογική τύπου «Εντάξει, φάγανε… Αλλά κάνανε και έργο». Δύο αυτονοήτως αντίθετες θέσεις στην ίδια πρόταση. Εδώ λοιπόν, στην παράστασή μας, με αφορμή τη δεκαετία του ’80, που, στη μεταπολιτευτική γενιά – στην οποία, κατά κάποιο τρόπο ανήκουμε κι εμείς… οι βάσεις που τέθηκαν ήταν κίβδηλες. Σαθρές. Έφεραν τα αποτελέσματα που διαιωνίστηκαν, τα αποτελέσματα που όλοι γνωρίζουμε. Την οικονομική κρίση, την έκρηξη της ακροδεξιάς ρητορικής και πρακτικής, που φάνηκαν όταν φτάσαμε μέχρι εδώ. Δεκαετία του ’80 λοιπόν… Ένας δήμαρχος στις πρώτες μέρες του, που κοιτάζει να δει πώς θα πιάσει την καλή… Όπως λέει κι ο ίδιος, κατά τη διάρκεια του έργου, δεν ξέρει αν θα είναι και την επόμενη τετραετία, άρα θα πρέπει να ξεκινήσει νωρίς-νωρίς. Τελείως απενοχοποιημένος, με άγχος και αγωνία του πρωτάρη. Αν το δεις δραματουργικά, είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος για χρόνια, μέχρι να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη, προσπαθούσε για χρόνια για αυτή την εξέλιξη. Γαμπρός του πρώην δημάρχου, που ήταν για πολλές θητείες δήμαρχος… Όλη αυτή η παράνοια, που αφορά όχι μόνο την πολιτική σκηνή αλλά και τις κοινωνικές προεκτάσεις, παρουσιάζεται στο έργο, απενοχοποιημένα, γιατί δεν μιλάμε για το σήμερα, αλλά για το χτες.

Το οποίο χτες όμως είναι τόσο επίκαιρο, μέσω του έργου…
Δυστυχώς… Το χτες μιλάει για το σήμερα και το αύριο. Μιλάμε για μία πολύ θλιβερή ιστορία, η οποία βέβαια παρουσιάζεται με ένα χιουμοριστικό τρόπο. Ένα από τα θετικά του λαού μας είναι ότι μέσω του χιούμορ εξωραΐζουμε ή απογυμνώνουμε μία άλλη παράλληλη στριφνή πραγματικότητα. Κι επειδή έχουμε ένα μεγαλοϊδεατισμό, αν και σαν χώρα είμαστε τελευταία σε δείκτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εξαιτίας αυτού του μεγαλοϊδεατισμού δεν μπορούμε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Ενώ μέσα από την κωμική τους πλευρά, κάποια πράγματα λέγονται πιο εύκολα. Παρόλα αυτά, δεν είναι ένα πολιτικό έργο. Είναι μια κωμωδία. Η οποία όμως έχει τις κοινωνικές της προεκτάσεις…
 
mavroudis1945
Είχες καιρό να κάνεις κωμωδία ή μου φαίνεται;
Είχα πολύ καιρό να κάνω κωμωδία. Νομίζω ότι την τελευταία φορά ο γιος μου πήγαινε στο νηπιαγωγείο και τώρα τελειώνει την έκτη δημοτικού. Επτά χρόνια σχεδόν…

Σου είχε λείψει καθόλου;
Πολύ! Αυτοί που με γνωρίζουν, ξέρουν ότι η κωμωδία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Με αυτό τον τρόπο λειτουργώ, είτε σε δύσκολες καταστάσεις είτε στην απλή ρουτίνα μου. Και όταν μου δίνεται η ευκαιρία να το βιώνω αυτό και στο σανίδι, τότε είναι ευτυχία.

Συνήθως οι ηθοποιοί που κάνουν κωμωδίες, δεν γελάνε με τα αστεία του έργου τόσο πολύ, γιατί τα έχουν πει χιλιάδες φορές στις πρόβες. Όταν ξεκινάγατε όμως, κάθε πόση ώρα σταματάγατε από τα γέλια;
Η αλήθεια είναι ότι είμαι μεγάλος χάχας κι εγώ (γέλια) κι εδώ βρήκα ανθρώπους που με ανταγωνίζονται σε αυτό επάξια! (πολλά γέλια) Και γελούσαμε παρά πολύ. Αλλά, από ένα σημείο και μετά, όταν συνηθίζεις τις φράσεις και δεν έχεις πια τον καινούργιο θεατή, ώστε να τον ακούσεις να γελά, είναι πολύ ψυχρή διαδικασία. Είναι τραγική διαδικασία, γιατί δεν ξέρεις αν αυτό που έχεις πει τόσες φορές λειτουργεί ή όχι. Είναι πολύ σημαντικό το ότι, όταν ήλθαν οι πρώτοι θεατές και γέμισε το θέατρο, αυτά τα αστεία λειτούργησαν και λειτουργούν. Είναι ευτυχές που ο συγγραφέας βρίσκεται συνεχώς δίπλα μας, ο Μίμης Καπέρδος έχει κάνει εκπληκτικά πράγματα, όπως και ο Χρήστος Ευθυμίου στη συν-σκηνοθεσία, ενώ στη σκηνή ο θίασος όλος λάμπει πραγματικά.
 
mavroudis1946

Έτσι όπως το βιώνεις, από την παράσταση πια, ο δήμαρχος είναι τελικά τραγική φιγούρα;
Με τους ηθικούς κανόνες που έχω ως άνθρωπος και που θέλω να πιστεύω ότι μοιράζονται και οι συνάνθρωποί μας, θεωρώ πως είναι μία τραγική φιγούρα, είναι όμως και δεσποτική φιγούρα. Που υπάρχει και μας δυναστεύει. Από τους παππούδες μας μέχρι και τα τρισέγγονά μας και ποιος ξέρει πόσους ακόμα. Είναι η φιγούρα που έχει στερήσει από τη χώρα μας πόρους που θα μπορούσαν να δοθούν στην υγεία, την παιδεία, την τέχνη, με την έννοια του πολιτισμού…

Μαυροκορδάτος, ε;
(Γελάει) Είναι πραγματικά αυτοί οι πολιτικοί, οι οποίοι βρίσκουν τρόπο να υπάρχουν και να διαιωνίζονται. Είναι αυτοί που βρίσκουν τον τρόπο να επανεκλέγονται πανηγυρικά, κλείνοντας το μάτι στον ψηφοφόρο και χτυπώντας τον στην πλάτη... Συμμετέχοντας πλέον στα κοινά, στο Χαλάνδρι, γνωρίζω ότι δεν είναι μονόδρομος αυτό. Αποτελεί επιλογή. Ανήκω σε μία παράταξη που τα προηγούμενα πέντε χρόνια κατάφερε να μειώσει τα λειτουργικά έξοδα του Δήμου. Τα λειτουργικά, όχι τα έξοδα μισθοδοσίας, που είναι μία άλλη ανήθικη ιστορία… Υπάρχει η δυνατότητα να παραμείνεις πιστός στις ιδέες σου και να βοηθήσεις.

Μέχρι πότε θα είστε εδώ με το καλό;
Ξέρω ότι θα είμαστε μέχρι τέλος Ιανουαρίου… Τα πρώτα βήματα είναι πολύ θετικά. Ο κόσμος που έρχεται εδώ γελάει και μάλιστα χωρίς να εκβιάζουμε το γέλιο.

Τα άλλα πλάνα σου;
Θα με δείτε σε μία υπέροχη παράσταση. Στο τέλος Ιανουαρίου θα ξεκινήσει και αυτή, στο Αγγέλων Βήμα. Είναι το έργο «Οι άτρωτοι»… Την είχα δει ως θεατής, χωρίς φυσικά να μου περάσει καν από το μυαλό ότι θα μου ζητήσουν να κάνω αντικατάσταση… Όταν έφυγα από το θέατρο, σκεφτόμουν ότι είναι μία από τις ωραιότερες παραστάσεις που έχω δει τα τελευταία δέκα χρόνια.

Ποιον θα υποδυθείς;
Ποιον λες εσύ;

Τον άλλο; Τον οπαδό της εθνικής Αγγλίας;
Αυτόν!
 
mavroudis1947
Είναι κόντρα ρόλος!
Είναι τελείως κόντρα ρόλος. Είναι τελείως έξω, σαν φιζίκ… Είναι τελείως άλλος κόσμος. Ένας ηθοποιός οφείλει να κάνει πράγματα που δεν είναι πάνω του. Είναι αυτές οι προκλήσεις… Δεν έχω ξαναβάλει στη ζωή μου τόσο τρέξιμο. Έχω και το πανεπιστήμιο, έχω πάρει τρεις θεματικές ενότητες, που είναι το μάξιμουμ μαθημάτων για τη χρονιά.

Πέρα από το μοτίβο του ηθοποιού, που το υπηρετείς με τον καλύτερο τρόπο, έχεις σκεφτεί και να σκηνοθετήσεις, να γράψεις…
Κοίτα… Είναι πολλά αυτά που θέλω να κάνω στη ζωή μου. Νιώθω ικανός να διορθώνω πράγματα στα γραπτά. Και πιστεύω ότι μπορώ να γράψω. Όχι μόνος μου, δεν θέλω να γράψω μόνος μου. Θέλω να ξεκινήσω να γράφω μαζί με κάποιον άλλο, αλλά νιώθω ότι μπορώ πλέον να γράψω. Και είναι κάτι που θέλω να το κάνω. Επίσης, πριν από ένα χρόνο, σκηνοθέτησα μία ερασιτεχνική ομάδα. Και εκεί συνειδητοποίησα ότι μπορώ να σκηνοθετήσω. Αυτά είναι δύο βήματα, τα οποία θέλω να πραγματοποιήσω στα επόμενα δέκα χρόνια της ζωής μου. Το πανεπιστήμιο μου έχει ανοίξει τους ορίζοντες. Με ό,τι ασχολούμαι παθιάζομαι. Και θέλω να το ακολουθήσω. Όταν αναλαμβάνω κάτι, χωρίς να με περιγράφω ως τελειομανή, έχω την ανάγκη να το υπηρετήσω καλά.

Κώστας Κούλης
 

Θεατρικές Παραστάσεις