= Βρεθήκαμε στο Σύγχρονο Θέατρο - Ανάμεσα σε δύο κόσμους
Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Βρεθήκαμε στο Σύγχρονο Θέατρο - Ανάμεσα σε δύο κόσμους

 
Μέρος πρώτο
   Έρωτας, ένα συναίσθημα που μπορεί να σου δώσει φτερά, αλλά και να σε καταποντίσει.

   Ο Γιάκοφ, ένα νεαρό αγόρι, έχει κλειστεί μέσα στο σπίτι του μετά τον θάνατο του πάτερα του. Μόνη του συντροφιά η θεία του, που τον έχει μεγαλώσει και ο μοναδικός του φίλος μάλλον, που - παρόλη τη σκοτεινιά που έχει κυκλώσει τον Γιάκοφ - προσπαθεί να τον βγάλει στο φως.

   Σε μια επιπόλαιη για τα δεδομένα του Γιάκοφ στιγμή, ο φίλος του καταφέρνει να τον πάρει μαζί του στο θέατρο. Εκεί βλέπει για δεύτερη φορά την Κλάρα. Μια πολύ ιδιαίτερη καλλιτέχνιδα που εμπρός της το μέλλον διαγράφεται με χρυσά γράμματα. Τον κοιτά έντονα καθώς διαβάζει ένα ποίημα. Είναι σαν να το απαγγέλει σε εκείνον. Σαν να το απαγγέλει για εκείνον. Αυτός δειλιάζει, τα ανάμικτα συναισθήματα που έρχονται στην επιφάνεια δεν μπορεί να τα διαχειριστεί και το βάζει στα πόδια.

   Χώνεται στο σκοτεινό του δωμάτιο και προσπαθεί να καταλάβει τι έχει συμβεί. Δεν μπορεί να πιστέψει ότι αυτή η κοπέλα του δείχνει ενδιαφέρον. Η ηθική του αλλά και τα πιστεύω του δεν μπορούν να του δείξουν τον δρόμο της ζωής.

   Τα βιβλία μπορούν να σε κάνουν να καταλάβεις πολλά, αλλά αν δεν ζεις; Αν δεν συναναστρέφεσαι; Πώς να σε βοηθήσουν τότε; Ακόμα και όταν έχεις μπροστά σου το άλλο σου μισό, εσύ κοιτάς πέρα από αυτό, χάνεσαι σε κόσμους της φαντασίας και στα λόγια άλλων, χωρίς να μπορείς να αρθρώσεις, χωρίς ούτε καν να σκεφτείς τις δικές σου αλήθειες.
 
anamesa2214

   Η νεαρή Κλάρα είναι βαθύτατα ερωτευμένη με τον Γιάκοφ και κάνει άλλη μια προσπάθεια να τον συναντήσει. Εκείνος, παρόλο που πηγαίνει στο ραντεβού, είναι εριστικός απέναντί της, μην μπορώντας ακόμα να καταλάβει το γιατί. Μιλά σκληρά στην Κλάρα, δεν αφήνει περιθώρια να του αποκαλύψει τον έρωτά της καθώς το βάζει στα πόδια για άλλη μια φορά.

   Τα συναισθήματα του νεαρού Γιάκοφ γίνονται θύελλα. Μπερδεμένες λέξεις, σκέψεις του τρώνε τα σωθικά. Όταν συνειδητοποιεί ότι και εκείνος τρέφει πολύ δυνατά συναισθήματα για εκείνη, ο κόσμος χάνεται…

   Η παράσταση που παρακολουθήσαμε στο Σύγχρονο Θέατρο ήταν ανατριχιαστική. Όλα τα έμψυχα αλλά και άψυχα είχαν τη δική τους μοναδική βαρύτητα πάνω στη σκηνή. Τα φώτα, που τόνιζαν άλλοτε τον ρομαντισμό, άλλοτε τη ζωή και άλλοτε τα σκοτεινά ταξίδια του μυαλού. Η σκηνή, που περιστρεφόταν λυρικά καθόλη τη διάρκεια, έδινε μια μεστή μελαγχολική αίσθηση στο κοινό. Τα κρεμασμένα λευκά ρέλια έδιναν μία εσάνς ρομαντισμού, ενώ γίνονταν και οθόνη για τις ανάγκες της παράστασης.

   Λάτρεψα τον Δημήτρη Μανδρινό στο ρόλο του Γιάκοφ, έδωσε στον χαρακτήρα που υποδυόταν μια ταπεινοσύνη, έναν απαράμιλλο ρομαντισμό, ενώ όδευε να συναντά τον Πόε στη μελαγχολία του. Η γλυκιά θεία, Νίκη Παλληκαράκη έλαμψε σε αυτό τον ρόλο. Ήταν το φως στη σκοτεινιά. Τη θεωρώ πολύ μεγάλη ηθοποιό και πάντα μαγεύομαι από τους ρόλους που υποδύεται. Είναι τόσο ζωντανή, τόσο οικεία σε ό,τι κάνει, που δένεσαι μαζί της. Ο αλέγκρος Ορέστης Τρίκας ήταν το αλατοπίπερο στην παράσταση. Πληθωρικός, αεικίνητος, γεμάτος ορμή και τόσο μα τόσο συναισθηματικός, μας έκανε να χαμογελάμε γλυκά. Η Φιλίππα Κουτούπα, με την απίστευτα μελωδική φωνή της, αλλά και τον τόσο γλυκό τρόπο που υποδύθηκε την Κλάρα, μας μαγνήτιζε καθόλη τη διάρκεια της παράστασης. Επιβλητική και δυναμική ήταν στη σκηνή και η Σοφία Πανάγου, που μας έδωσε έντονες στιγμές και έγινε ο συνδετικός κρίκος των δύο πρωταγωνιστών.

   Η Κωνσταντίνα Νικολαΐδη για άλλη μια φορά κέρδισε το στοίχημα! Κατάφερε να δώσει με λιτό τρόπο τις μεγάλες αλήθειες που διαχέονται μέσα από το βιβλίο. Πολλά συγχαρητήρια σε όλους για την πιο συγκλονιστική παράσταση της χρονιάς!

Μαίρη Ζαρακοβίτη

Μέρος δεύτερο
   Ο Ρωμαίος, ο Άμλετ και όλοι οι ρομαντικοί υπέρ-ήρωες της παγκόσμιας λογοτεχνίας… Το να πεθαίνεις από αγάπη. Μεταφορικά και κυριολεκτικά – ίσως; Ο Γιάκοφ και η Κλάρα. Σαν να λέμε ο Ιβάν και η Παυλίνα; Ο Ρώσος συγγραφέας ερωτεύθηκε με όλη του την ψυχή τη μεγάλη μουσικό. Εκείνη πάλι φρόντιζε να λέει σε όλο τον κόσμο πόσο σπουδαίος είναι. Ο Σοπέν, του οποίου η μουσική γεμίζει ηχητικά την παράσταση, ήταν εραστής επιστήθιας φίλης της Παυλίνας. Ο Τουργκένιεφ εντάσσει και κάτι από τον εαυτό του στο περιεχόμενο της τελευταίας του νουβέλας; Η Κλάρα Μίλιτς εμπεριέχει κάτι από την Παυλίνα Βιαρντό;
 
anamesa2215

   Η Κωνσταντίνα Νικολαΐδη έκανε το βιβλίο έργο. Και το έκανε με γνώμονα την αγάπη και το σημείο που εκείνη – η αγάπη – μπορεί να φτάσει την ανθρώπινη ψυχή, κατ’ επέκταση τον ανθρώπινο νου, μέσα από μία σειρά καταστάσεων, λανθασμένων αποφάσεων και κακών απαντήσεων. Όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος – πραγματικά. Η σκηνοθέτις παίζει με όλα όσα της προσφέρει το θέατρο. Τη σκηνή που περιστρέφεται, τα φώτα, τα οποία σχεδίασε με χειρουργική αριστουργηματικότητα – ακριβώς όπως το γράφω, καταχρώμενος κατά τι την ελληνική γλώσσα – ο κύριος Αργύρης Θέος, ό,τι της δόθηκε σε φυσική μορφή. Η «οθόνη» στο πίσω μέρος της σκηνής είναι απλά ευρηματική. Το βαλς του «ζευγαριού» θα μπορούσε άνετα να είναι ζωγραφικός πίνακας, ιδίως κατά την έξοδό του.

   Πέντε ηθοποιοί απόλυτα δασκαλεμένοι. Γρανάζια σε πλήρη λειτουργία και υπέρ-πλήρη λειτουργικότητα. Το κείμενο λαμβάνει κινηματογραφικές διαστάσεις, διαμέσου ενός θεατρικού κρεσέντο, που μεταμορφώνει τις σκηνές σε ακουαρέλες. Με αιχμή του δόρατος έναν απίστευτο Ορέστη Τρίκα, ο οποίος, ως φίλος του Γιάκοφ, κατέλαβε όλη τη σκηνή και ο οποίος μας έκανε να μην διανοηθούμε καν να πάρουμε τα μάτια μας από πάνω του για όση ώρα ερμήνευε και μία απόλυτα συγκινητική Νίκη Παλληκαράκη, η οποία έδειξε τη στόφα της, τη φλόγα της και την κλάση της, υποδυόμενη τη θεία του Γιάκοφ.

   O άνθρωπος μπορεί να είναι κακό ζώο, έχει όμως τις όμορφες πλευρές του. Και τις έχει, σχεδόν πάντα, όταν είναι ένας απλός, ανώνυμος, κομπάρσος της πραγματικότητας. Όταν είναι μία από τις τόσες ψυχές. Εκεί αφήνει να ξεδιπλωθεί το μεγαλείο του. Η παράσταση αυτή είναι στην ουσία μία ωδή στον «απλό» άνθρωπο. Στο μεγαλείο που γράψαμε πιο πάνω. Στο ότι δεν φοβάται να ξεγυμνωθεί και να πει «Ναι, αγαπώ και θα κάνω τα πάντα γι’ αυτή την αγάπη». Στις αύρες των δύο ερωτευμένων, που ενώνονται σε ένα φιλί, πέρα από το πάθος και τη λαιμαργία της σάρκας. Η παράσταση αυτή είναι μία ζωντανή μετάδοση για τη ζωή στον θάνατο. Γιατί η αγάπη είναι ζωή. Και γιατί η αγάπη είναι ακατανίκητη.

Κώστας Κούλης

Μετάφραση (από τα ρωσικά): Παύλος Στεφάνου

Διασκευή/Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη www.a-priori.gr

Σκηνικά: Μαρία Φιλίππου www.mariafilippoudesign.com

Κοστούμια: Μαντώ Ψυχουντάκη

Επιμέλεια μουσικής: Γιάννης Οικονόμου

Διασκευή βαλς για δύο πιάνα: Χρίστος Θεοδώρου

Ζωγράφος : Νίκος Απέργης

Κίνηση/Χορογραφία: Χριστίνα Φωτεινάκη

Σχεδιασμός φωτισμών: Αργύρης Θέος www.argie.gr

Video-art: Γιάννης Ντουσιόπουλος www.vimeo.com/yannisntousiopoulos

Βοηθός σκηνοθέτη: Πάμελα Οικονομάκη

Make-up artist: Ράνια Γιαννάκη

Τεχνικός πιάνου: Πάνος Τσίγκος www.panospianotech.com

Τεχνικός σκηνής: Νίκος Βατικιώτης

Τεχνικός φώτων: Σπύρος Γουβέλης

Τεχνικός ήχου/εικόνας: Βασίλης Χρηστακέας

Creative Agency: Grid Fox www.gridfox.gr

Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού www.pearpr.com

Παίζουν οι ηθοποιοί (αλφαβητικά)

Φιλίππα Κουτούπα, Δημήτρης Μανδρινός, Νίκη Παλληκαράκη, Σοφία Πανάγου, Ορέστης Τρίκας

Διάρκεια παράστασης

105’ (χωρίς διάλειμμα)

Τιμές εισιτηρίων

16€ Ζώνη Α / 14€ Ζώνη Β / 12€ Ζώνη Γ

Παιδικό/Μαθητικό/Φοιτητικό: 10€

Προπώληση
  • TICKETMASTER https://bit.ly/33y0WWJ
  • ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΘΕΑΤΡΟ (τηλ. κρατήσεις 2103464380)
  • Τηλεφωνικό Κέντρο TICKETMASTER, τηλ. 2111981535
Πρόσβαση στο θέατρο

Σύγχρονο Θέατρο

Ευμολπιδών 45, Αθήνα, 11854

Χάρτης: https://goo.gl/maps/KNwW9AkdjA8GRGrJ6

Facebook Page

https://www.facebook.com/theatreapriori/

Μέρος των εσόδων μας θα διατεθούν για την στήριξη του

chooselifeworld.png

www.chooselifeworld.com

Joomla Social by OrdaSoft!