Θεατρικές Παραστάσεις

Ρίττερ, Ντένε, Φος

   Η κόλαση των Βόρρινγκερ θα μπορούσε να ονομαστεί η παράσταση «Ρίττερ, Ντένε, Φος» που παρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς και πρωταγωνιστούν τρεις σπουδαίοι ηθοποιοί, η Ράνια Οικονομίδου, η Άννα Κοκκίνου και ο Δημήτρης Καταλειφός. Η σκηνοθεσία είναι των τριών ηθοποιών σε σύμπραξη με τον Πάνο Παπαδόπουλο. Το έργο γράφτηκε το 1984 και θεωρείται από τα σημαντικότερα του Τόμας Μπέρνχαρντ.
 
   Η υπόθεση διαδραματίζεται στο αρχοντικό της βαθύπλουτης οικογένειας Βόρρινγκερ σ' ένα προάστιο της Βιέννης στη διάρκεια μιας μέρας. Τα πρόσωπα είναι τα τρία αδέρφια, Ρίττερ, Ντένε και ο Λούντβιχ/Φος. Είναι η μέρα που η μεγάλη αδερφή Ντένε, έχει φέρει για μόνιμη εγκατάσταση στο σπίτι τον φιλόσοφο αδερφό της, Λούντβιχ, ύστερα από την παραμονή του επί είκοσι χρόνια στο ψυχιατρείο.

   Η Ντένε (Ά. Κοκκίνου), ένα πρόσωπο απόλυτα προσκολλημένο στις αρχές και το πνεύμα της οικογένειας Βόρρινγκερ προσδοκά να εντάξει και πάλι τον αδερφό της στο σπίτι και στα ιδανικά του.

   Η Ρίττερ (Ρ. Οικονομίδου) είναι ένα πρόσωπο εντελώς αδιάφορο για τα ιδανικά αυτά αλλά και για οτιδήποτε άλλο. Είναι τελείως αντίθετη με την επιστροφή του αδερφού τους στο σπίτι, τον οποίο θεωρεί τέρας εγωισμού και καταπιεστή τους.

   Και κάπου εδώ αρχίζει η σύγκρουση μεταξύ των δύο αδερφών και κορυφώνεται με την είσοδο στη σκηνή του αδερφού τους, Λούντβιχ (Δ. Καταλειφός). Ο Λούντβιχ, ένα πρόσωπο βαθιά απορροφημένο από τις σκέψεις του και βασανιστικά εξαρτώμενο από την οικογένεια αυτή και το σπίτι, αγωνίζεται να εξουσιάσει την ίδια του τη σκέψη του και να σπάσει τους δεσμούς αυτούς ξεσπώντας και αλλάζοντας τον χώρο που τον στοιχειώνει ή καλύτερα, προσπαθεί να το κάνει!
 
   Με πόση μαεστρία ο καθένας απ’ τους τρεις ηθοποιούς υφαίνει και ξετυλίγει τα χαρακτηριστικά του, είναι χάρμα οφθαλμών. Η Άννα Κοκκίνου αποπνέει τον συντηρητισμό της στο ντύσιμο, τις κινήσεις (π.χ. στρώσιμο τραπεζιού με την παραμικρή του λεπτομέρεια), ακόμα και στην ομιλία της, (μιλάει χαμηλόφωνα χωρίς να ξεχωρίζουν πολλές φορές οι λέξεις αλλά μόνο οι ήχοι, σα να τραγουδάει). Συμβατική και συμβιβασμένη με όλα, δεν τολμά να αλλάξει τίποτα, στις συνήθειές της, στο σπίτι αλλά και στη ζωή της.

   Αντιθέτως, η Ράνια Οικονομίδου, ως ατίθαση, αντιδραστική και “σκανδαλιάρα” αδερφή, ερμηνεύει ένα ρόλο με νεύρο και κίνηση. Ο τρόπος που κάθεται, το πώς καπνίζει, πως στέκεται, το ότι διαβάζει στην εφημερίδα θέματα άσχετα και αδιάφορα, το ότι κάνει οτιδήποτε με μόνο σκοπό να ερεθίσει και να κοντράρει την αδερφή της σαρκάζοντας τα πάντα ακόμα και τον εαυτό της. Και το πετυχαίνει!

   Θύτες και θύματα μαζί, εγκλωβισμένοι στην βαθιά ριζωμένη νοοτροπία πλουσίων, κάνουν ότι μπορούν να απαγκιστρωθούν απ’ ότι τους δένει μεταξύ τους, με το σπίτι και το παρελθόν τους αλλά μάταια γιατί εξακολουθούν να ζουν σ’ ένα σπίτι – μουσείο παρέα με πορτρέτα πεθαμένων.

   Σ’ ένα παραλήρημά του ο Λούντβιχ (Δημήτρης Καταλειφός), μιλάει για αποτυχία θεσμών και δομών της κοινωνίας και κριτικάρει επιστήμη, τέχνες και ότι άλλο θεωρείται ότι μας ενώνει (οικογένεια, γλώσσα, πολιτισμός, επιστήμη).
 
   Το κείμενο ρέει σα ποτάμι, χωρίς να διακρίνεται η παύση σε καμιά παράγραφο απ’ αρχής μέχρι τέλους, με μόνη ανάσα τις επαναλήψεις λέξεων, που εκτός από έμφαση, δίνουν ρυθμό και παρασύρουν τον θεατή σ’ ένα ταγκό λόγου και ερμηνείας.

   Συγκλονιστικός, με νεύρο, ο Δημήτρης Καταλειφός αποδίδει όλη την παράνοια του χαρακτήρα του Λούντβιχ, σε μια εκπληκτική ερμηνεία- μάθημα υποκριτικής απλού θεάτρου για όλους. Ένας οδοστρωτήρας που ισοπεδώνει παρόν και παρελθόν.

   Οι ηθοποιοί βρίσκονται σε ερμηνευτική αρμονία μεταξύ τους, σ’ ένα λειτουργικό και απόλυτα ταιριαστό σκηνικό που αναπαριστά την αρχοντιά της πλούσιας οικογένειας και παράλληλα τη σημερινή φθορά της. Με την κατάλληλη μουσική επένδυση, λυτρωτική για τον ήρωα και τον θεατή. Ένα τρίωρο ταξίδι που ο κάθε θεατρόφιλος και μη, θα το κρατήσει στη μνήμη του για καιρό, αν και σε πολλούς μπορεί να φανεί στατικό, φλύαρο και χωρίς δράση, αλλά… αυτός είναι ο Μπέρνχαρντ! Μοναδική μας ένσταση είναι η μεγάλη διάρκεια της παράστασης, χωρίς να εντοπίζουμε σε αυτή ιδιαίτερα “σκηνοθετικά ευρήματα” που θα βοηθούσαν τους ηθοποιούς και τον θεατή να μείνουν προσκολλημένοι στη σκηνή και στο πως εξελίσσεται η ιστορία.
 
Σπύρος Μέλλιος

Συντελεστές της παράστασης:
Μετάφραση: βασισμένη σε μετάφραση της Ιωάννας Μεϊτάνη
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καταλειφός, Άννα Κοκκίνου, Ράνια Οικονομίδου, Πάνος Παπαδόπουλος
Σκηνικό: Εύα Μανιδάκη
Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος
Επιμέλεια κοστουμιών: Μάγδα Καλορίτη
Το ανδρικό κοστούμι επιμελήθηκε ο οίκος GIANNETOS
Κίνηση: Πέρσα Σταματοπούλου
Ηχητικός σχεδιασμός: Ορέστης Καμπερίδης
Η μουσική του ρολογιού έγινε πάνω σε θέμα από το κουαρτέτο 132 του Μπετόβεν από τη Στέλλα Γαδέδη.
Πληροφορίες:
Παραστάσεις: Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 20.00 , Τετάρτη, Κυριακή στις 19.00
Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς Μελίνα Μερκούρη (Αργυρουπόλεως και Μεταμορφώσεως 7-9, Παλιό Δημαρχείο, Τ. 2310458591-2)
Τιμές εισιτηρίων: 20 ευρώ, 15 ευρώ (φοιτητικό)
181

Θεατρικές Παραστάσεις