Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Βρεθήκαμε στο OLVIO - Το ξεκατίνιασμα του Ολύμπου

 
   Αυτός ο χλιμητζουρίδης ο Απόλλων πάλι δεν θα πάρει μέρος στην ολομέλεια; Θεός του Ολύμπου είναι τούτος ή κοπανατζής μαθητής, που μόνο με έγγραφα και δι’ αντιπροσώπων απαντά; Οι υπόλοιποι της δωδεκάδας γιατί έρχονται δηλαδή; Εκείνοι δουλειές δεν έχουν; Πρέπει δηλαδή να ανεβαίνουν κάθε τόσο τα δύο οχτακόσια τόσα χιλιόμετρα, κρατώντας μάλιστα φάτσα-φόρα τα πιστοποιητικά εμβολιασμού; Ιδίως απόψε, που τα πράγματα είναι μάλλον δύσκολα και η κουβέντα θα τραβήξει σε μάκρος. Αχαιοί βέρσους Τρώες. Αμφίρροπο, ίσως και απρόσιτο και οι αποδόσεις όχι και οι καλύτερες στον χώρο. Ποιους θα υποστηρίξουν οι θεοί; Γιατί; Με ποιο όφελος; Ο Δίας συγκαλεί. Η συνεδρίασις άρχεται… Ο υπάλληλος της βουλής των θεών ετοιμάζει ποτήρια νερό και διάφορα περίεργα καταπιοειδή εμπριμέ.
 
xekat2114

   Το είχα δει και πέρυσι, τέτοιο καιρό, λίγο πριν μας κλείσουν για δεύτερη φορά – και τελευταία θεωρώ και ελπίζω. Πριν σακατέψουν τον πολιτισμό για δεύτερη φορά. Και είχα πάθει πλάκα! Τι απίστευτο κείμενο ήταν αυτό! Η ΑβγίΠαπ, η συγγραφέας του έργου, φρόντισε να μας δώσει ένα κείμενο σύγχρονο, τίγκα στον αναχρονισμό και τα «μελλούμενα», γεμάτο δροσιά και γέλιο. Έμμετρο, αθυρόστομο, βάναυσο, ντελικάτο. Όλα μαζί. Ο Δημήτρης Κανέλλος ανέλαβε να σκηνοθετήσει μία παράσταση, κατά τη διάρκεια της οποίας όλοι οι ηθοποιοί σχεδόν βρίσκονται πάνω στη σκηνή. Ταυτόχρονα. Παράλληλα. Με όλες τις δυσκολίες που αυτό συνεπάγεται. Και το έκανε με θαυμάσιο τρόπο! Οι ατάκες έρχονται από παντού, τα συντονισμένα φωνητικά – ναι και τέτοια έχουμε – είναι άψογα, οι ηθοποιοί γίνονται κουβάρι και ακροβολίζονται χωρίς καμία προειδοποίηση και η ροή είναι συνεχής και ορμητική. Η Νατάσα Παπαμιχαήλ, που επιμελήθηκε την κίνηση, έκανε το θαύμα της. Να εξάρω εδώ και τα σκηνικά/κοστούμια του Βαγγέλη Ζιλέλη, ο οποίος έκανε μοναδικά πράγματα, ντύνοντας το δωδεκάθεο με τρόπο θεϊκό.

   Θα ήθελα να εστιάσω σε όλους τους ηθοποιούς. Γιατί όλοι τους ήταν τόσο καλοί που πραγματικά δεν θέλω να αφήσω απ’ έξω κανέναν. Γρανάζι σημαντικότατο της μηχανής ο καθένας τους, φρόντισε να είναι τόσο καλός ώστε να φανεί και η ομάδα άριστη. Είχα γράψει πέρυσι για κάποιους συγκεκριμένα, φέτος θέλω να μιλήσω για όλους σαν έναν. Εκπληκτική απόδοση, από την αρχή του έργου κιόλας, που βρίσκονται ήδη πάνω στη σκηνή, την ώρα που μπαίνουν στον χώρο οι θεατές και μάλιστα είναι όλοι τους «στοπ καρέ», έχοντας «κολλήσει» σε κίνηση που δείχνει ένταση και έναυσμα για διαπληκτισμό. Από την εισαγωγή έχει ψαρώσει το κοινό, το οποίο στη συνέχεια γίνεται μάρτυρας μίας μπόρας, μίας καταιγίδας που καταλαμβάνει τη σκηνή. Η όλη σημειολογία, οι στιχομυθίες, η άφιξη του Ποσειδώνα με κοστούμι, αναπνευστήρα και βατραχοπέδιλα, η άφιξη της Ήρας με πατίνι και διάφορα δυσλειτουργικά στο ντύσιμό της, η προσπάθεια των κοριτσιών να κρατηθούν μακριά από τον Δία και η απόπειρα του τελευταίου να βρεθεί όσο πιο κοντά τους γίνεται.
 
xekat2115

   Να πω εδώ ότι τα χτενίσματα των κυριών της παράστασης είναι απίστευτα! Μιλάμε για ΤΙΣ υπέρ-παραγωγές! Δεν θα ρωτήσω καν πόση θέλουν για να τα σχηματοποιήσουν κατά τέτοιο τρόπο. Μάλλον… ναι, θα το ρωτήσω στη συνέντευξη. Γιατί έχουμε ήδη κλείσει και γιατί η Αφροδίτη μας φαίνεται πολύ μπάνικια.

   Ο επίλογος είναι μαχαιριά στην καρδιά. Δεν θα αποκαλύψουμε τίποτα, εννοείται, δεν σημαίνει αυτό όμως ότι δεν πρέπει να δείξουμε κάτι από την πραμάτεια. Το έργο είναι προορισμένο να βγάλει γέλιο και το κάνει αβίαστα. Μας κάνει όμως να προβληματιστούμε. Να αναρωτηθούμε. Να σκεφτούμε πού πάει αυτός ο τόπος. Όταν ακόμα και οι θεοί ασχολούνται μόνο με τα πλούτη τους, τι απαιτήσεις να έχουμε από τους «απλούς ανθρώπους»; Θεοί που συμπεριφέρονται σαν δημόσιοι υπάλληλοι στα μέση της δεκαετίας του ’90. Που δεν θέλουν καμία πρόοδο, καμία πρωτοβουλία, καμία ένδειξη ώριμης σκέψης. Τους εμποδίζουν όλα αυτά στο να αποκτήσουν ακόμα περισσότερα. Το να είσαι μίζερος και θνητός είναι κάτι που μάλλον υποφέρεται. Όταν όμως παραμένεις άφθαρτος στον χρόνο και η μιζέρια είναι το μοναδικό χαρακτηριστικό σου… Τότε, απλά δεν υποφέρεσαι! Το αυτό ισχύει, εις τη νιοστή, για τους θεούς της ιστορίας μας. Εξαιρείται μόνο το μήλο της Αφροδίτης και το «Μμ-μμ-ΜΜΜ» της Αθηνάς στο άκουσμα της λέξεως… Σσσς! Δεν το λέω, γιατί θα το ξανακάνει. Πάτε, εννοείται, βλέπετε, γελάτε ΠΟΛΥ, προβληματίζεστε ΠΟΛΥ και μάλλον ξαναπάτε. Κάπως έτσι θα γίνει και με μας.

Κώστας Κούλης

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: ΑβγίΠαπ
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Κανέλλος
Σκηνικά - Κοστούμια: Βαγγέλης Ζιλέλης
Φωτισμοί: Νίκος Βούλγαρης
Επιμέλεια κίνησης: Νατάσα Παπαμιχαήλ
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Νικηφόρος Χρυσολωράς
Βοηθός Σκηνοθέτη: Καλλιόπη Καραμάνη
 
xekat2116

Ερμηνεύουν (με αλφαβητική σειρά):
Χάρης Αγγέλου
Αντώνης Αντωνάκος
Έλενα Αρβανίτη
Ειρήνη Ιωάννου
Λίνα Καμπούρογλου
Χοβίκ Καραμπετιάν
Μαριάννα Λαγουρού
Αρμάν Μενετιάν
Βασίλης Πουλάκος
Τάκης Σακελλαρίου
Χαρά Τσιτομενέα
Κωνσταντίνος Φερεντούρος
Λήδα Χατζή
Φιλική συμμετοχή: Ντίνος Φράγκος

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Πρεμιέρα: Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2021
Η παράσταση θα παρουσιαστεί και την Παρασκευή 1η Οκτωβρίου στο φεστιβάλ ΙΩΝΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ 2021 του Δήμου Νέας Σμύρνης.

Διάρκεια: 85 λεπτά χωρίς διάλειμμα

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ
Προπώληση: Από 12€ στο Viva.gr
https://www.viva.gr/tickets/theatre/olvio/to-xekatiniasma-tou-olympou

Θέατρο OLVIO
Ιερά Οδός 67 & Φαλαισίας 7, Βοτανικός, τηλ: 210 34 14 118
Ώρες κράτησης εισιτηρίων: 17:00 - 21:00
W www.olviotheater.gr | Μ Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | FB OLVIO.theater

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ειρήνη Λαγουρού
 

Θεατρικές Παραστάσεις