Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: 'Ο Πατέρας'

 
   Στο κείμενο «Ο Πατέρας», γραμμένο το 1887 από τον Αύγουστο Στρίντμπεργκ, θίγονται οι σχέσεις εξάρτησης αλλά και πάλης ανάμεσα σε έναν άνδρα και μια γυναίκα. Ωστόσο, 126 χρόνια μετά την αρχική παρουσίαση του έργου και παρά τις όποιες αλλαγές στη δομή των κοινωνιών, οι εκρηκτικές σχέσεις που οδηγούν σε εφιαλτικές μάχες υπάρχουν ακόμη και σήμερα ανάμεσα στα ζευγάρια. Ίσως πιο κρυμμένες, όπως είπε η σκηνοθέτις της παράστασης Λίλλυ Μελεμέ, ίσως σε άλλο βαθμό, αλλά εξακολουθούν να δίνουν την αίσθηση ότι, στο τέλος, ο ένας θα υπερισχύει του άλλου.
 
pateras2   Ο Στρίντμπεργκ, με σκοπό να φανερώσει μια σκληρή μάχη της ζωής και να αντλήσει χαρά από το μάθημα που διδάσκει η τραγωδία αυτή, ασχολείται με την περίπτωση της συζυγικής διαμάχης για την αναζήτηση της αλήθειας και την επικράτηση του πιο ισχυρού. Με χαρακτήρες σύγχρονους, που ζουν διχασμένοι ανάμεσα στην παράδοση και την εξέγερση, μεταβιβάζει με έξυπνο τρόπο τη δύναμη που παρέχει ο νόμος στον άνδρα στα χέρια της γυναίκας, θίγοντας το λεπτό ζήτημα της πατρότητας.
 
   Ο Ίλαρχος και η γυναίκα του Λάουρα διαφωνούν για το μέλλον της κόρης τους Βέρθας. Σύμφωνα με το νόμο, μετά το γάμο η γυναίκα μεταβιβάζει όλα τα δικαιώματα της στο σύζυγο της, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την ίδια και τα παιδιά της. Η αδύναμη φαινομενικά Λάουρα αρνείται αυτήν την αδικία, «δανείζεται τις σκέψεις» του συζύγου της και τις χρησιμοποιεί αρχικά για να αμυνθεί και έπειτα για να επιτεθεί. Σε όλον αυτόν τον αγώνα εξουσίας, η Εκκλησία (μέσω του Πάστορα) και η Επιστήμη (μέσω του Γιατρού) σωπαίνουν, ενώ γνωρίζουν ότι συναινούν σε ένα έγκλημα.
 
pateras4   Ο Ίλαρχος, που δεν πιστεύει στην άλλη ζωή, λαχταρά απεγνωσμένα ένα σημάδι αθανασίας, τη μία και μοναδική ιδέα που θα δώσει κάποιο νόημα στη φθαρτή του ύπαρξη. Αναζητά μια αλήθεια που, όμως, δεν θα μπορέσει ποτέ να του αποκαλυφθεί, καθώς το μυστικό είναι καλά φυλαγμένο μέσα στα σπλάχνα της γυναίκας του. Της γυναίκας που από αγαπημένη σύντροφος γίνεται μισητός εχθρός, αλλά και ισάξιος –ίσως και ανώτερος- αντίπαλος. Η καταστροφή αυτής της ιδέας, της ενσάρκωσης της αιώνιας ζωής, είναι που τον καταδικάζει σε θάνατο.
 
   Οι ερμηνείες ωραίες, χωρίς περιττές υπερβολές και άσκοπες φωνές, που θα κούραζαν το θεατή, κινήθηκαν σε φυσιολογικούς ρυθμούς με γρήγορες αλλαγές στο ύφος, στη διάθεση και στον τόνο της φωνής, όταν αυτό ήταν απαραίτητο, δείχνοντας στο κοινό το πραγματικό μέγεθος της τραγωδίας που εκτυλίσσεται επί σκηνής.
 
   Η επιτυχία του έργου είναι, ότι στο τέλος της παράστασης δεν είναι ξεκάθαρο για το θεατή ποιος είναι ο θύτης και ποιο το θύμα. Συμπονάς και λυπάσαι τον άνδρα που καταλήγει ο αδύναμος της συγκεκριμένης συζυγικής διαμάχης αλλά αναγνωρίζεις και τους λόγους της επανάστασης και τα δικαιώματα της γυναίκας που επί αιώνες καταπατούνται. Άλλωστε και ο Γιάννης Φέρτης, που υποδύεται τον ισχυρό (αρχικά) Ίλαρχο, στη συνέντευξη τύπου παραδέχτηκε ότι δικαιώνει την αντίδραση της συζύγου του στην παράσταση.
 
pateras   Επιπλέον, ένα τραπέζι και δύο καρέκλες αποτελούν το λιτό σκηνικό, «το συνδετικό κρίκο που χωρίζει και ενώνει δύο πρόσωπα», αφού και ο ίδιος ο Στρίντμπεργκ αποστρεφόταν το φόρτωμα της σκηνής και χρησιμοποιούσε τα αντικείμενα εκείνα που είχαν τόση σημασία όση και οι έμψυχοι ήρωες του. Ωστόσο, είναι πολύ εντυπωσιακές οι αλλαγές στο φωτισμό του σκηνικού, καθώς χρησιμοποιούνται χρώματα που απεικονίζουν άλλοτε την οργή, άλλοτε την ηρεμία, και άλλοτε την απόγνωση των ηρώων που βρίσκονται σε συνεχή κρίση.
 
   Ο Αύγουστος Στρίντμπεργκ σαρκάζει, με τον τρόπο του, την τραγική μοίρα των ανθρώπων που αναζητούν διαρκώς απαντήσεις ως προς το αληθινό νόημα της ζωής και τα μυστήρια του σύμπαντος. Με την ωμή του γλώσσα, με καταιγιστικό ρυθμό και κοφτερούς -σαν λεπίδι- διαλόγους, συνθλίβει τα ασφυκτικά όρια ενός οικογενειακού δράματος και προκαλεί τριγμούς σε ολόκληρη τη σαθρή κοινωνία που την περιβάλλει.
 
Σοφία Μαρτιγοπούλου

Συντελεστές
Μετάφραση: Νίκος Γκάτσος
Σκηνοθεσία: Λίλλυ Μελεμέ
Σκηνικά – Κοστούμια: Ελένη Δουνδουλάκη
Μουσική: Μαρίνα Χρονοπούλου
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελβίνα Μποτονάκη
Βοηθός Σκηνογράφου: Μαρία Γίτσα
Διανομή: (Ίλαρχος) Γιάννης Φέρτης, (Λάουρα) Μαρίνα Ψάλτη, (Μάργκρετ) Έρση Μαλικένζου, (Πάστορας) Φαίδων Καστρής, (Γιατρός Έστερμαρκ) Δημήτρης Μυλωνάς, (Βέρθα) Ιουλία Γεωργίου, (Νιέντ) Παναγιώτης Νάτσης
 
Πληροφορίες
Θέατρο Αθήναιον, Βασιλίσσης Όλγας 35, Θεσσαλονίκη, Τηλ. 2310 832060
Hμέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη και Κυριακή 20:00, Πέμπτη και Παρασκευή 21:15, Σάββατο 18:00 και 21:15
Τιμές εισιτηρίων: Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο (απογευματινή)- γενική είσοδος: 15 ευρώ, φοιτητικό, άνεργοι (ΟΑΕΔ): 12 ευρώ
Σάββατο (βραδινή) & Κυριακή- γενική είσοδος: 18 ευρώ, φοιτητικό: 15 ευρώ, άνεργοι (ΟΑΕΔ): 12

Θεατρικές Παραστάσεις