= Βρεθήκαμε στο Μικρό Θέατρο Κεραμεικού - Η Βίλα
Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Βρεθήκαμε στο Μικρό Θέατρο Κεραμεικού - Η Βίλα

 
   To δεδομένο: η βίλα Grimaldi. Η μυστική αστυνομία του Πινοσέτ χρησιμοποίησε τον συγκεκριμένο χώρο για τέσσερα περίπου χρόνια, για φυλάκιση και βασανισμό όλων εκείνων που θεωρούσε επικίνδυνους για το καθεστώς. Πάνω από 4.500 άνθρωποι πέρασαν την πύλη της βίλας και πάνω από διακόσια άτομα "εξαφανίστηκαν". Σύνηθες φαινόμενο των έργων και ημερών του στυγνού δικτάτορα και των σκυλιών του, που έστειλαν δεκάδες χιλιάδες αθώους στην ανυπαρξία και τις χήρες να χορεύουν μόνες. Ο δε αρχηγός αυτής της εμετικής αστυνομίας, ο Marcelo Moren Brito, o Σάουρον της βίλας, καταδικάστηκε για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας σε τριακόσια χρόνια φυλακή.

   Η διαδικασία: η βίλα Grimaldi θα γίνει κάτι άλλο. Οι προτάσεις είναι δύο. Να γίνει μουσείο ή να γίνει χώρος τέχνης. Δηλαδή, οι προτάσεις είναι μάλλον δύο. Υπάρχει πάντα και το αναπάντεχο – να μείνει ως έχει δηλαδή. Ιδίως όταν αυτοί που αποφασίζουν είναι τρεις. Τρεις κυρίες αποτελούν την επιτροπή που καλείται να αποφασίσει για το μέλλον της βίλας. Η συνεδρίαση άρχεται, μοναδικοί παρόντες είναι… οι τρεις κυρίες και η αρχική ψηφοφορία δεν καταλήγει σε ομοφωνία, αφού υπάρχει μία ψήφος για τη μία πρόταση, μία ψήφος για την άλλη πρόταση και ένα άκυρο ψηφοδέλτιο. Και είναι μόλις τρεις; Πού να ήταν και καμιά δεκαριά δηλαδή…
 
villa2218

   Το κείμενο του Χιλιανού συγγραφέα Guillermo Calderón μεταφέρει στη γλώσσα μας η κυρία Ελένη Δρίβα και στη σκηνή η κυρία Λητώ Τριανταφυλλίδου. Οι τρεις της επιτροπής, οι οποίες φέρουν το ίδιο όνομα – Αλεχάνδρα… αυτή που διώχνει τους άνδρες – φαίνεται αρχικά πως έρχονται από τελείως διαφορετικά περιβάλλοντα και φαίνεται πως έχουν υιοθετήσει πλήρως τις αρχές μίας εντελώς αριστερής ιδεολογίας, η οποία όταν γίνεται εξουσία ξεχνάει. Ξεχνά και τα αριστερά και τα δεξιά και τα ίσα και βλέπει χωρίς να κοιτά. Με βάση τα «Μα το είπες; Μα πότε το είπα; Μα τώρα μόλις αυτό έλεγες! Μα εγώ δεν είπα αυτό» και διάφορες γκριμάτσες και εξάρσεις, οι τρεις επίτροποι συμφωνούν ότι διαφωνούν και συμφωνούν ότι δεν πρόκειται να συμφωνήσουν. Όταν μάλιστα μαθαίνουν το ποσόν της επιχορήγησης για τη διαμόρφωση της βίλας… Εκεί πλέον και οι όποιες συμφωνίες πήγαν να επιτευχθούν, θα πάνε περίπατο…

   Τρεις νέες κυρίες, με καλή άρθρωση, με όμορφο παράστημα και συνεχή κίνηση, μοιράζονται το κείμενο και τους ρόλους. Η κυρίες Νατάσα Εξηνταβελώνη, Λίλα Μπακλέση και Αγγελική Πασπαλιάρη, μας έκαναν να γελάσουμε, μας έκαναν να θυμώσουμε, μας έκαναν να λυπηθούμε και στο τέλος μας προβλημάτισαν. Υπάρχουν μονόλογοι για την κάθε μια τους, υπάρχουν ατάκες στην ατάκα, υπάρχει ροή και παύση… Σαν ένα μουσικό κομμάτι δείτε το, με τρία όργανα να σολάρουν εκ περιτροπής. Το κάθε κορίτσι εξιστορεί και εξίσταται, ξεσπά και ηρεμεί, ξεστομίζει ψέματα και αλήθειες και στο τέλος; Στο τέλος… Υπάρχουν Γυναίκες. Ευτυχώς δηλαδή.
 
villa2216

   Παρακολουθώντας την παράσταση, συνειδητοποιώ ότι το μίσος για τους βασανιστές μαίνεται. Το δικό μου μίσος και υποθέτω το μίσος όλων των παρευρισκομένων. Από την άλλη πάλι… Δεν γινόταν να μην σιχαθώ όλους τους εν δυνάμει πολιτικάντηδες, που όντας μέλη επιτροπών διυλίζουν τον κώνωπα. Είναι πολύ πιθανό, αν μάθαιναν ο Μαρξ και ο Ένγκελς τι σκατά έχουμε κάνει εμείς οι άνθρωποι με τις αρχές και τις απόψεις, να εύχονταν να μην είχαν μοιραστεί με κανέναν αυτές τις απόψεις, εκείνες τις αρχές. Και ίσως να λέω και λίγα.

   Γεμάτο το θέατρο, με πολύ νεαρό κόσμο και κυρίως γυναίκες, να χειροκροτεί για πάνω από δύο λεπτά τις τρεις πρωταγωνίστριες, οι οποίες με έπεισαν για τις ερμηνείες τους. Ήταν καλή ιδέα να είναι τόσο νέες οι επίτροποι. Μου θύμισε εκείνους τους τραγικούς συμφοιτητές, στις μεγάλες καταλήψεις του ’90-’91, που γίνονταν συμβούλια και διαβούλια και συζητούσαν σε γεμάτα αμφιθέατρα για τον πόλεμο στον Περσικό και για κάθε θέμα, εκτός φυσικά εκείνων που αφορούσαν εμάς. Και μας απευθύνονταν με την κλητική προσφώνηση «Συνάδελφοι»…

Κώστας Κούλης
 
villa2215

Αντί για επίλογο: θλιβερή η εικόνα στο Γκάζι. Σάββατο βράδυ, με λίγο κόσμο γενικά – και λόγω καιρού – και καθόλου μουσική. Ευτυχώς που υπάρχουν τα θέατρα και ο πολιτισμός δεν φιμώνεται. Τόσο όσο θα ήθελαν κάποιοι.

Συγγραφέας: Guillermo Calderón
Μετάφραση - Ιστορικός σύμβουλος: Ελένη Δρίβα
Σκηνοθεσία: Λητώ Τριανταφυλλίδου
Ερμηνεύουν: Νατάσα Εξηνταβελώνη, Λίλα Μπακλέση και Αγγελική Πασπαλιάρη
Σκηνικά - Κοστούμια: Γιώργος Λιντζέρης
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
Μουσική: Αλεξάνδρα Κατερινοπούλου
Φωτογράφος/Artwork: Χρίστος Συμεωνίδης
Κινησιολόγος: Αγγελική Τρομπούκη
Βοηθός Σκηνογράφου - Ενδυματολόγου: Ανθή Παρασκευά Βελουδογιάννη

Προβολή και Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου
Οργάνωση Παραγωγής: Ραφαέλα Χαμπίπη

Παραγωγή: Olympia Culture
 
villa2214
Info
Μικρό Θέατρο Κεραμεικού: Ευμολπιδών 13, Γκάζι (3' από μετρό Κεραμεικού)
Πρεμιέρα: 17 Δεκεμβρίου 2021
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Παρασκευή 20:30, Σάββατο 21:00 & Κυριακή 21:00
Τιμές εισιτηρίων: 15€, 12€ μειωμένο
Προπώληση εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/theater/villa/
⮚ Μέχρι την Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου, θα ισχύει η ειδική τιμή προπώλησης των 12€.
 
villa2217
 
  • Η παράσταση θα λειτουργήσει σύμφωνα με τις επικαιροποιημένες οδηγίες ασφαλούς διεξαγωγής ζωντανών θεαμάτων, ακροαμάτων & λοιπών παραστατικών τεχνών σε κλειστούς χώρους και με υποχρεωτική χρήση μάσκας.
Joomla Social by OrdaSoft!