Θεατρικές Παραστάσεις

Κριτική συγκινητικής παράστασης: Η Μελωδία Της Ευτυχίας @ Κηποθέατρο Παπάγου, 26-8-2015

 
   Κοίτα να δεις χαρά και χειροκρότημα πάνω στο τρίτο κουδούνι! Τα πιτσιρίκια άστραφταν χαμογελώντας, οι γονείς προσπαθούσαν να τα κρατήσουν κοντά τους, χωρίς πολλά-πολλά όμως και δίχως τον πανικό του «κλασσικού Έλληνα γονέα»… Προφανώς η αντίδραση είχε να κάνει με τη συμμετοχή της Demy στην παράσταση, σε ένα έργο που έχει δημιουργηθεί για να προκαλεί μεγάλες συγκινήσεις. Και εκείνο το βράδυ στου Παπάγου… συγκινήθηκαν ακόμα και οι καρέκλες!
 
melodia18
   «Η μελωδία της ευτυχίας» είναι από μόνη της μια θάλασσα ήχων, στίχων και μουσικών καρυκευμάτων. Το μιούζικαλ και η ταινία, βασισμένα στην αυτοβιογραφία της Μαρίας Φον Τραπ, αποδίδουν στα αυτιά μας τη μαγεία της μελωδίας. «Ο ήχος της μουσικής», όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος της, περιέχει μερικά από τα πιο όμορφα τραγούδια που έχουμε ακούσει, μας ταξιδεύει σε άλλες εποχές, παραμένει διαχρονική ως προς το μήνυμά της (φυσικά και αναφέρομαι στους Γερμανούς και τα «καμώματά τους») και είναι στην ουσία η ταινία που ισοπέδωσε τα πάντα, κάνοντας ρεκόρ εισιτηρίων, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στον πίνακα των ταινιών με τις μεγαλύτερες εισπράξεις όλων των εποχών (προσαρμοσμένες στον πληθωρισμό) και κερδίζοντας πέντε όσκαρ. Η Τζούλι Άντριους παίζει και τραγουδάει και ξετρελαίνει. Πιστέψτε, το ίδιο ξετρελαθήκαμε με το καστ το δικό μας! Και εύκολα μάλιστα…

   Δεν είχα ιδέα τι μπορεί να κάνει η Demy σε ένα μιούζικαλ. Στο δρόμο για το κηποθέατρο ήμουν και λίγο σαρκαστικός, ομολογώ όμως πως η τάπα που έφαγα ήταν όλη δική μου! Το έχει η κοπέλα. Τραγούδησε πολύ όμορφα, λειτούργησε το ίδιο καλά και στην πρόζα. Έχοντας από δίπλα δύο σπουδαίους ηθοποιούς, τον Άρη Σακελλαρίου και τη Ναταλία Δραγούμη, καθώς και έναν άψογο καρατερίστα, το Γιώργο Τζαβάρα, το νεαρό κορίτσι δεν θα μπορούσε παρά να επηρεαστεί θετικά. Και μπορεί στην πρώτη σκηνή που είναι μόνη της να με ψιλομούδιασε, μετά όμως φρόντισε να με ενθουσιάσει. Ο Σακελλαρίου δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Βγάζει γέλιο από το πουθενά και είναι πάντα άνετος, ανεξαρτήτως ρόλου. Η Δραγούμη, πέρα από το υπέρ-εντυπωσιακό εξτίριορ, είναι μια ηθοποιός που στέκεται πάντα σε υψηλό επίπεδο, ενώ ο Τζαβάρας έδειξε πόσο εύκολα μπορεί να φλερτάρει με το σενάριο για να παρουσιάσει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα οπτικοακουστικά. Δεν θα μπορούσα φυσικά να παραλείψω τη συμμετοχή του εξίσου σπουδαίου Περικλή Λιανού στο ρόλο του μπάτλερ του πλοιάρχου, ο οποίος έδειξε για ακόμα μια φορά τη μοναδική άνεσή του στη σκηνή.
 
melodia19
   Για μένα όμως την παράσταση έκλεψαν τα «Παιδιά του Πλοιάρχου Φον Τραπ»… Τα επτά αγγελούδια που τραγούδησαν σαν άγγελοι και που μας έκαναν να συγκινηθούμε τόσο πολύ… Επτά υπέροχες φωνές, επτά φοβερά ζουζούνια, που έβγαλαν καθάριο γέλιο και υπέροχο δάκρυ. Είχα διαβάσει πως οι οντισιόν για τα παιδιά ήταν πολύ αυστηρές, δεν είχα ιδέα όμως πόσο ταλαντούχα ήταν εκείνα τα υπέροχα πλάσματα που επελέγησαν για τους ρόλους. Σημειώνω επίσης με μεγάλα γράμματα την παρουσία της «Αγίας Ηγουμένης», η οποία είναι μια καταπληκτική σοπράνο και μία από τις πιο ωραίες φωνές που έχω ακούσει τελευταία. Γενικά, πρόκειται για μία φανταστική παράσταση – μιλάμε για πάνω από δυόμιση ώρες – και όσοι από εσάς έχετε παιδάκια, σας παρακαλώ, μην κάνετε το λάθος να μην τα πάρετε μαζί σας όταν πάτε. Δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας πόσο θα τα αιχμαλωτίσει αυτό που θα βιώσουν. Σας το λέω, σας το γράφω και σας το τονίζω γιατί είδα με τα μάτια μου τι συνέβη και θεωρώ ότι αυτό ήταν και είναι η καλύτερη διαφήμιση για το έργο.

   Μακάρι να αποφασίσει η παραγωγή να δώσει στέγη στην παράσταση για τη σεζόν που έρχεται. Θα είναι μια εξαιρετική επιλογή, δίνοντας σε μας και στα πιτσιρίκια που κουβαλάμε το δώρο της μουσικής. Και είναι μεγάααααλο αυτό το δώρο, θυμηθείτε το μου!

Κώστας Κούλης
 

Θεατρικές Παραστάσεις