Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: ''Το Κουρδιστό Πορτοκάλι''

 
   Διάβασα πως το 1987 ο ίδιος ο συγγραφέας του έργου, ο Anthony Burgess, μετέφερε τη νουβέλα του στο θέατρο. Η διασκευή είχε να κάνει και με το γεγονός ότι διαφωνούσε καλλιτεχνικά με το Stanley Kubrick, όσον αφορά την κινηματογραφική «έκδοση». Καλά, κάτι σε Στανισλάφσκι -Τσέχωφ μου κάνει αυτό, αλλά πολύ λίγο θα πρέπει να σας ενδιαφέρει. Η ουσία είναι πολλή απλή. Η ταινία σπέρνει και παίρνει κεφάλια και το θεατρικό αυτό εδώ θα σας κρατήσει ανήσυχους στην καρέκλα σας για όση ώρα κρατά η παράσταση.
 
kourdisto01
 
   Ο Άλεξ και η παρέα του συνηθίζουν να πηγαίνουν σε ένα γαλακτοπωλείο, εκεί στην περιοχή τους και να πλακώνονται να πίνουν γάλα… Γάλα τίγκα στα ναρκωτικά βέβαια. Καλή ιδέα, μάγκα μου… Αφού παρακολουθούν και τσιμπάνε τα ξύδια και τις βάναυσες καταναλώσεις, θα κρύβουμε τις αμφεταμίνες στο προϊόν των αγελάδων και των προβάτων και όλα μια χαρά! Η τετραμελής ομάδα, αφού δει το Τζιμ και τον Ινδιάνο μετά από τόση γαλοκατάνυξη, βγαίνει στους δρόμους και κάνει τα ίδια «βαρετά» πράγματα κάθε βράδυ… Επιθέσεις σε ανύποπτους περαστικούς και όχι μόνο, βιασμούς, φόνους… Ο Άλεξ είναι ακόμα μαθητής, συμπεριφέρεται όμως σαν να έχει δέκα διδακτορικά στη βία και την καταστροφή.
 
kourdisto02
 
   Κάποια στιγμή… συλλαμβάνεται. Δικάζεται, καταδικάζεται, μπαίνει στη φυλακή και εκεί μαθαίνει πως αν πάρει μέρος σε κάποιο πείραμα… Θα βγει πολύ γρήγορα στον έξω κόσμο. Υπογράφει τα σχετικά χαρτιά και…
 
kourdisto03   Οκτώ ηθοποιοί κάνουν άνω-κάτω τη σκηνή. Εννοείται πως στο θέατρο δεν μπορείς να έχεις όλα αυτά που έχεις στο σινεμά, όσον αφορά τους χώρους, η σκηνοθεσία όμως φρόντισε να μας αποζημιώσει με τρελή κινησιολογία και θεματική που νίκησε την έλλειψη ανοιχτών πλάνων. Ο Άρης Σερβετάλης είναι ο αφηγητής και κεντρικός ήρωας, ματώνει το ρόλο και πραγματικά κατασκοτώνεται πάνω στη σκηνή. Χτυπάει και χτυπιέται, αντιμετωπίζεται σαν πειραματόζωο, κοπανιέται ανελέητα… Τον είδα στο μπιζάρισμα, ήταν σαν να είχε τρέξει δύο μαραθώνιους. Το ρομποτίστικο στην κίνησή του, ο τρόπος που κοιτάζει, ο τρόπος που μιλάει… Γνήσια αποτύπωση αγνής ανθρώπινης τρέλας! Οι υπόλοιποι επτά ηθοποιοί είναι κι αυτοί παντού στη σκηνή, παίζουν διάφορους ρόλους, χορεύουν, προζάρουν και εξαφανίζονται για να εμφανιστούν σαν κάτι άλλο. Υπάρχουν πολύ δυνατές σκηνές, όπως αυτή της «εκπομπής» ή εκείνη της «αυτοκτονίας», υπάρχει ένταση και ειρωνεία, υπάρχει μουσική και… η Ενάτη του Μπετόβεν…
 
   Στο τέλος της ημέρας… η κάθαρση είναι εντελώς ψεύτικη; Πήραμε έναν άνθρωπο που ήταν εγκληματίας και τελικά τον παραδώσαμε στην κοινωνία όπως τον βρήκαμε και βαυκαλιζόμαστε ότι επιτύχαμε, ότι τον θεραπεύσαμε; Το τίποτα είναι η αμοιβή των κρατούντων προς το σύνολο; Τελικά, δεν υπάρχει γιατρειά, παρά μόνο μπλα-μπλα και κάμερες. Το κουρδιστό ψέμα σε όλο του το μεγαλείο. Η ζωή μας είναι απλά ένα πορτοκάλι για στύψιμο… ή κάπως έτσι…
 
Κώστας Κούλης
 
kourdisto04

Θεατρικές Παραστάσεις