Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: 'Golfo director's cut'

 
golfw   Ο μύθος της Γκόλφως και του Τάσου άρχισε το 1893, όταν ο Σπυρίδων Περεσιάδης εξέδωσε τη δική του εκδοχή για τον καταδικασμένο, λόγω κοινωνικών συνθηκών, έρωτα δύο νέων. Ένα βουκολικό δραματικό ειδύλλιο σε πέντε πράξεις, το οποίο την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε στην γενέτειρα του δημιουργού του, Ακράτα. Ο μύθος αυτός, έχοντας δημιουργηθεί σαν θεατρικό έργο, μεταπήδησε στην έβδομη τέχνη και έγινε η πρώτη γνωστή μεγάλου μήκους βουβή ταινία του ελληνικού κινηματογράφου το 1914 από τον Κώστα Μπαχατόρη και στη συνέχεια με την πιο δημοφιλή ομιλούσα εκδοχή της του Ορέστη Λάσκου το 1955. Μέσα από την καλλιτεχνική ματιά του Σίμου Κακάλα, επανήλθε στο θέατρο σε μία σύγχρονη έκδοση του μύθου, μεταπηδώντας παράλληλα στην ένατη τέχνη, τα κόμιξ, και δη τα ιαπωνικά μάνγκα. Η παρουσίαση της εκδοχής αυτής της Γκόλφω έγινε στο Principal Club Theater στο Μύλο, το Σάββατο 26 Ιανουαρίου, 2013.
 
   Πώς θα ήταν η ιστορία της Γκόλφω αν εξελισσόταν στη σύγχρονη εποχή; Σε μία εποχή κοινωνικής αλλά και οικολογικής παρακμής; Αυτό προσπάθησε και κατάφερε να μας δείξει ο Σίμος Κακάλας κρατώντας τη μορφή και πλοκή του αυθεντικού κειμένου, παίζοντας με την κινησιολογία, την ενδυματολογία των ηρώων της ιστορίας, τοποθετώντας τους σε έναν σκοτεινό κόσμο που θυμίζει πολύ τη σύγχρονη εποχή.
 
golfw3   Σκηνικά ανύπαρκτα. Το ρόλο τους, επάξια θεωρώ, έπαιξε η οθόνη που πρόβαλε κομιξικού ύφους κινούμενες εικόνες, με την τεχνοτροπία των μάνγκα να είναι κυρίαρχη. Εγκαταλελειμμένα κτίρια με τα σίδερα των θεμελίων τους να φαίνονται και με έναν κρεμασμένο σε μία τους άκρη. Ερειπωμένα κτίρια από όπου βλέπαμε ανθρώπους να πέφτουν, τα οποία κατεδαφίζονταν στο τέλος. Η ακρόπολη των Αθηνών, με μία απεχθή βιομηχανική ζώνη να αρχίζει εκεί που τελειώνει ο βράχος. Ένα αστικό τοπίο με σημαίες κοινωνικών αγώνων να κυματίζουν τραβώντας το δρόμο τους. Αυτά είναι κάποια από τα “σκηνικά” τα οποία ολοκλήρωναν την παράσταση, δίνοντας έναν σκοτεινό χαρακτήρα στο έργο.. Όχι πως, η παράσταση, περίμενε από τα κινούμενα σχέδια που προβάλλονταν να πάρει έναν πιο σκοτεινό και gothic χαρακτήρα. Τα ρούχα των χαρακτήρων του έργου έδειχναν να είναι βγαλμένα από μία πραγματικότητα όπου το μαύρο χρώμα είναι το επικρατέστερο και τα πλάσματα της νύχτας διαφεντεύουν τον κόσμο.
 
   Χρησιμοποιώντας σαν χρώματα όλες τις αποχρώσεις από το άσπρο μέχρι το μαύρο, τόνισε το μοναδικό άλλο χρώμα που υπήρχε στην παράσταση, το κόκκινο του αίματος. Ένα μήλο και ένα τριαντάφυλλο, με καθαρά συμβολικό χαρακτήρα, ήταν τα μοναδικά έγχρωμα αντικείμενα της παράστασης.
 
golfw2   Οι τρεις ηθοποιοί έφεραν εις πέρας το δύσκολο εγχείρημα της ερμηνείας πολλών ρόλων ο καθένας. Με διαφορετικά ρούχα και φωνή γίνονταν αντιληπτές οι αλλαγές των χαρακτήρων. Οι μάσκες έπαιξαν σημαντικό ρόλο, όπως και στα υπόλοιπα έργα του σκηνοθέτη σε σημείο που αν κάποιος δεν γνώριζε την ύπαρξη μόνο των τριών ηθοποιών, θα μπορούσε να πιστέψει ότι ο θίασος ήταν μεγαλύτερος. Οι κινήσεις των ηθοποιών θύμιζαν ρομπότ, κάτι που έδινε έναν ενδιαφέροντα χαρακτήρα στην παράσταση, με αρνητικό ότι λίγες φορές γινόταν λίγο κουραστικό. Η εντύπωση όμως αυτή αναιρούταν με στιγμές πιο ανάλαφρες όπου χωρίς να γελοιοποιείται το θέαμα, χάριζαν γέλιο στο θεατή.
 
   Η gothic αισθητική του έργου έδινε ένα διαφορετικό χρώμα στην ιστορία. Χωρίς να αλλάξει τίποτα από την πλοκή και κρατώντας τους διαλόγους στον δεκαπεντασύλλαβο που είχε το αρχικό κείμενο, κατάφερε ο Σίμος Κακάλας να παρουσιάσει ένα, πλέον κλασικό έργο, με μία φρέσκια ματιά, τοποθετώντας τους ήρωες του στο σύγχρονο κόσμο, με τα προβλήματα και τις αγωνίες του σήμερα. Η μόλυνση του περιβάλλοντος και η κοινωνική παρακμή ήταν από τα βασικά στοιχεία των σκηνικών.
 
golfw4   Εν κατακλείδι, ήταν μία πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση. Κατάφεραν να συνδυάσουν ένα βουκολικό ερωτικό δράμα με την ένατη τέχνη και τα κινούμενα σχέδια. Το αποτέλεσμα ήταν ένας σκοτεινός κόσμος στον οποίο εκτυλισσόταν ένα ερωτικό δράμα, προσφέροντας ένα πολύ ωραίο και διαφορετικό θέαμα.
 
Δημήτρης Σταυρόπουλος
 
 
 
 Συντελεστές
Σκηνοθεσία - Σκηνικό - Κίνηση: Σίμος Κακάλας
Επεξεργασία κειμένου: Σίμος Κακάλας, Ξένια Αηδονοπούλου
Κοστούμια - Μάσκες: Μάρθα Φωκά
Μουσική: Γιώργος Μαυρίδης
Βίντεο: Μπάμπης Βενετόπουλος
Φωτισμοί: Περικλής Μαθιέλης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Δημήτρης Καλακίδης
Mangaka: Eli Ketzi, Κατερίνα Παπφλωράτου
Τραγούδι τίτλων: Margin of existence
Διεύθυνση Παραγωγής: Στέλα Τενεκετζή
Παίζουν: Σίμος Κακάλας, Δήμητρα Κούζα, Έλενα Μαυρίδου
 
Με την συμμετοχή των: οίκος τελετών «Φάνης Μπαμπούλας» / κομμωτήριο «Θριξ» / artminds productions

 

 

Θεατρικές Παραστάσεις