Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: ''Debrayaz''

 
   Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει για την θεατρική περίοδο 2013-2014 το έργο του Ρεμί Ντε Βος, “Debrayaz”. Ένα έργο 20 χρονών, το οποίο αναφέρεται στην διατάραξη των εργασιακών σχέσεων στη Γαλλία του '90.
 
debra   Το “Debrayaz” είναι ένα σπονδυλωτό θεατρικό έργο, όπου παρουσιάζονται διάφορες ιστορίες, που όλες έχουν κοινό παρανομαστή θέματα σχετικά με την εργασία. Σχέσεις μεταξύ συναδέλφων, σχέσεις προϊσταμένων και υφισταμένων, συνέντευξη για την κάλυψη κάποιας θέσης εργασίας ή ακόμα και το που μπορεί να οδηγήσει ένα άτομο η έλλειψη κάποιας θέσης εργασίας, είναι κάποια από τα θέματα των ιστοριών αυτών. Με αρκετό χιούμορ, αλλά χωρίς εκχυδαϊσμό του θέματος και των καταστάσεων, ούτε μείωση της σοβαρότητα τους, γίνεται η εξιστόρηση τους. Καταστάσεις εμπνευσμένες από τις εμπειρίες του συγγραφέα από τη Γαλλία του '90, οι οποίες, δυστυχώς, είναι πολύ γνώριμες στη σύγχρονη Ελλάδα. Ένα έργο “τρομακτικά επίκαιρο”, όπως το χαρακτήρισε ο συγγραφέας του σε συζήτηση που πραγματοποιήθηκε πριν κάποιες μέρες στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης με θέμα “Παράσταση "Débrayage": Από τη Γαλλία του 1994 στην Ελλάδα της κρίσης”.
 
debra2   Το έργο αρχίζει με την απόλυση κάποιων εργαζομένων λόγω της κατάργησης των θέσεων που κατείχαν. Η προσπάθεια του υπεύθυνου που τους ανακοινώνει τις απολύσεις τους να τους πείσει ότι δεν είναι κάτι αρνητικό αυτό και, στη συνέχεια, ο μονόλογος του και η, τρόπον τινά, απολογία του, βάζουν αμέσως το θεατή στο θέμα της παράστασης. Ακολουθούν διάφορες άλλες ιστορίες με διαφορετικούς πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες κάθε φορά. Χαρακτήρες που βλέπουμε στην καθημερινότητα. Ανθρώπους της διπλανής πόρτας, οι οποίοι εκφράζουν με πολύ δυνατό τρόπο τα θέματα γύρω από την εργασία και την προσπάθεια εξασφάλισης ή διατήρησης μίας θέσης, που πολλές φορές οδηγούνται στην απελπισία, η οποία εν συνεχεία γεννάει ξενοφοβία, λαϊκισμό και υποτίμηση της αυτοπεποίθησης και της αυτοεκτίμησης τους. Όλα τα παραπάνω οδηγούν τα άτομα αυτά σε πράξεις που, σε άλλες καταστάσεις, δε θα επέτρεπαν στους εαυτούς τους.
 
debray3   Η σκηνή είναι διαμορφωμένη ώστε να θυμίζει τουαλέτες, σκηνικό όπου διαδραματίζονται οι περισσότερες ιστορίες, είτε δημόσιες είτε κάποιας εταιρίας. Όμως, έξυπνα τεχνάσματα, όπως η αλλαγή της χρήσης κομματιών του και μικρές μεταβολές του, με τη βοήθεια, παραδείγματος χάριν, κάποιων συρόμενων πορτών, αλλάζουν τις τουαλέτες αυτές σε αίθουσα αναμονής ή σε δωμάτιο όπου λαμβάνει χώρα συνέντευξη για την πρόσληψη νέων εργαζομένων. Η εναλλαγή των σκηνών και του σκηνικού γίνεται με τη βοήθεια μουσικών τραγουδιών, κατά κόρον από το χώρο του ξένου rock και punk, με εφάμιλλο θέμα στίχων. Πολύ ταιριαστή μουσική επένδυση για μία τέτοια παράσταση, που προσδίδει συναισθηματική ένταση και δεν αφήνει το θεατή να χάσει την επαφή που έχει δημιουργηθεί με το έργο.
 
   Αξιοσημείωτη είναι και μία φράση που είναι γραμμένη σε έναν τοίχο του σκηνικού. Η φράση "the quick brown fox jumps over the lazy dog", που σημαίνει "η γρήγορη καφέ αλεπού πηδάει πάνω από το τεμπέλικο σκυλί". Αυτή η φράση περιγράφει απόλυτα τον τρόπο με τον οποίο προσπαθούν οι εργοδότες να κάνουν τους υπαλλήλους τους να σκέφτονται και να πράττουν. (Ένα ακόμα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της φράσης αυτής, που όμως δεν έχει σχέση με το έργο, είναι ότι σχηματίζεται με όλα τα γράμματα του αγγλικού αλφαβήτου! Είναι ελάχιστες οι φράσεις με το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό.)
 
debra4   Όλοι οι ηθοποιοί ερμηνεύουν πολύ ωραία τους χαρακτήρες, περνώντας εύκολα από την ελαφρότητα στη σοβαρότητα και από την ηρεμία στην ένταση, φτάνοντας ακόμα και στον παροξυσμό, όπου το απαιτεί ο χαρακτήρας και το κείμενο του έργου. Οι κορυφώσεις σε συναισθηματικά έντονες σκηνές πολλές, όπως όμως και η χαλάρωση, σε πιο ελαφρές και, τρόπον τινά, αστείες σκηνές. Τέλος, αξιοσημείωτη είναι η ευκολία αλλαγής χαρακτήρων που κατάφεραν αν επιτύχουν οι ηθοποιοί, όπου ανάλογα με το χαρακτήρα που υποδύονταν άλλαζαν τον τρόπο ομιλίας και την στάση του σώματος τους, δημιουργώντας ένα πολύ ωραίο αποτέλεσμα και την ξεκάθαρη εντύπωση πολλών και διαφορετικών ατόμων.
 
   Ένα πολύ ωραίο και άρτια παρουσιασμένο έργο, το οποίο πραγματεύεται θέματα γύρω από την εργασία και την υποτίμηση της σε δουλειά. Γύρω από αυτό το θέμα, σχολιάζει και την υποβάθμιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας από δύσκολες καταστάσεις που δημιουργεί η αναζήτηση της, η προσπάθεια διατήρησης της ή ακόμα και η έλλειψη της. Ένα πολύ δυνατό, συναισθηματικά και νοηματικά, έργο που αξίζει κάποιος να παρακολουθήσει.
 
Δημήτρης Σταυρόπουλος
 
Συντελεστές 
Συγγραφέας:Ντε Βος, Ρεμί
Μετάφραση:Βασιλικιώτη, Έρση
Σκηνοθεσία:Χατζηβασιλείου, Χριστίνα
Σκηνική προσαρμογή:Χατζηβασιλείου, Χριστίνα
Σκηνικά:Χατζηιακώβου, Όλγα
Κοστούμια:Χατζηιακώβου, Όλγα
Φωτισμοί:Αλεξανδροπούλου, Ελίζα
Φωτισμοί:Λαζαρίδου, Μαρία
Video Art:Πειραλής, Γιάννης
Video Art:Ρηγάκη, Βιργινία
Ηχητικό περιβάλλον:Πειραλής, Γιάννης
Ηχητικό περιβάλλον:Ρηγάκη, Βιργινία
Μουσική:Electro Vampires
Βοηθός σκηνοθέτη:Λαζαρίδου, Μαρία
Οργάνωση παραγωγής:Κοκόζης, Πέτρος
 
Ηθοποιοί
Μαραγκόπουλος, Νίκος
Παπαδόπουλος, Τιμολέων
Πατιερίδης, Σίμος
Σαμαράς, Μίλτος
Σαρμή, Εύη
Τουμανίδου, Χρύσα
Χατζησάββας, Κωνσταντίνος

Θεατρικές Παραστάσεις