Θεατρικές Παραστάσεις

Blame It On Me-Bob Theatre Festival

"Blame It On Me" από την θεατρική ομάδα Nothing to Declare

Bob Theatre Festival 2012


blame it on me3   Από την αρχή η παράσταση φαινόταν ότι ήταν κάτι το διαφορετικό, το πρωτότυπο. Το μπαρ του bios ήταν γεμάτο απο διάσπαρτες καρέκλες και καναπέδες με τέτοιο τρόπο που σχηματιζόταν ένας μικρός ελεύθερος χώρος στη μεση. Καθίσαμε και περιμέναμε ακούγοντας μουσική σαν να ήμασταν σε κάποιο μπαρ για ποτό. Προσπάθησα για λίγο να ξεχωρίσω ποιοι ήταν οι ηθοποιοί, όμως άδικα. Τα φώτα έκλεισαν και οι προβολείς έπεσαν πάνω στους 3 πρωταγωνιστές όπου είχαν μπερδευτεί ανάμεσα στους θεατές.


    Μετά από αρκετά λεπτά αλλαγής βλεμμάτων έγινε η πρώτη γνωριμία με τον Ανδρέα, ένα παιδί όχι σαν όλα τ' άλλα, έχοντας καλά κριμένους πολλούς προβληματισμούς μέσα στο μυαλό του. Σε αυτό το σημείο λοιπόν ήρθαν οι Σωσω Χατζημανώλη και Άννα Μανουκιάν να παραστήσουν τους κριτές στις επιλογές του Ανδρέα. Το “παραλήρημα” ξεκίνησε με τις 2 γυναίκες να του υπενθυμίσουν όλες τις σκέψεις που τον κυνηγούσαν και όσα έκρυβε βαθιά μέσα στο υποσυνείδητο του. Όλους αυτούς τους κανόνες που έπρεπε να ακολουθήσει όλα αυτά τα χρόνια από πολύ μικρός ακόμα δίνοντας έμφαση στον καθωσπρεπισμό και στους κανόνες που πρέπει να ακολουθεί ένας σωστός άνδρας.

blame it on me    Συνεχίζοντας να προτάσσουν την κακή μα όχι κακοπροαίρετη επιρροή των γονιών μας στην ζωή μας, μία κοπέλα αυτή την φορά πολιορκείται από το κήρυγμα της μητέρας της για τις επιλογές που έχει κάνει στην ζωή της. Αυτή όμως η μη αποδοχή του διαφορετικού από την κοινωνία δείχνει να φέρνει τους πρωταγωνιστές μας σε ένα σημείο που δεν αντέχουν άλλο και δείχνουν να έχουν γίνει ωρολογιακές βόμβες που είναι θέμα χρόνου να ανατιναχτούν.

    Το δεύτερο λοιπόν “παραλήρημα” ξεκινάει, αυτή τη φορά από την τρίτη πρωταγωνίστρια όπου μιλώντας μπροστά σε μια κάμερα που την ακολουθούσε στο χώρο ακόμη και σε σημεία που δεν μπορούσαμε εμείς να την δούμε, αρχίζει το δικό της μονόλογο εκφράζοντας τα όσα έχει στο μυαλό της ή που προσπαθεί να πιστέψει για κάποιον πιθανό έρωτα της ζωής της, προσπαθώντας να τον απομυθοποιήσει μειώνοντάς την αξία του ακόμη και σαν ανθρώπινο ύπαρξη.



    Όλη αυτή λοιπόν η απογύμνωση της ανθρώπινης σκέψης και η αποδοχή των παθών που έχουμε στο μυαλό μας αλλά δεν έχουμε το θάρρος να τα υλοποιήσουμε, μας ζητούν στο τέλος της παράστασης να τα μοιραστούμε μαζί τους. Το μόνο που χρειάζεται σε αυτήν την περίπτωση, όπως είπαν, είναι να είμαστε ειλικρινείς. Έτσι ξεκινώντας πρώτοι αυτοί αρχίζουν να διατυπώνουν τις πιο βρόμικες σκέψεις που περνάνε από το μυαλό τους ακόμη και για απλά πράγματα, ακόμη και για έναν περαστικό που παρατήρησαν και έκριναν στον δρόμο. Τόση κακία συσσωρευμένη που εξωτερικεύεται με σκληρό τρόπο, συγχρόνως όμως τόσο οικεία σε πολλούς από εμάς.

blame it on me9    Πραγματικά μία παράσταση με λιτούς διαλόγους, σκληρά λόγια και εικόνες που πολλές φορές αντικατοπτρίζουν την γενική πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που δυσκολευόμαστε να αποδεχθούμε. Η ομάδα Nothing to Declare πραγματικά άφησε πίσω της οποιεσδήποτε συνηθισμένες συνθήκες σκηνικής παρουσίασης και θεατρικής φόρμας και μέσα από την έντονη συναισθηματική φόρτιση και την γρήγορη, γεμάτη ξεσπάσματα αφήγηση καταφέρνει να θέσει προβληματισμούς κα ερωτηματικά που αφορούν την ανθρώπινη ύπαρξη.


Κείμενο, Φωτογραφίες: Γιώργος Γκουγκούδης


PHOTO REPORT


blame it on me5

Facebook Comments

Θεατρικές Παραστάσεις