Θεατρικές Παραστάσεις

Χοροθεατρικό έργο "Αράχνες", Ομάδα Αχτένιστη, Γαλλικό Εθνικό Κέντρο Χορού

 
arachnes01   Η αγωνία, η αδυναμία στο τελεσίδικο του πεπρωμένου, η ανασφάλεια, η ελπίδα, που όμως λυγίζει στο βάρος του φόβου. Τα παραπάνω αποτελούν συναισθήματα καθολικά, πρωταρχικά και ως τέτοια αναγνωρίζουμε σ' αυτά κρυφές πλευρές του εαυτού μας. Και ενώ ταυτιζόμαστε εύκολα στην εικόνα ενός ήρωα που θα υπερβεί φόβους και δυσκολίες, τι αισθανόμαστε μπροστά σε πλάσματα που η υπερκέραση εμποδίων είναι πάνω από τις δυνάμεις τους, ο διαταραγμένος ψυχισμός τους πολύ δυνατός για να τιθασευτεί και οι φόβοι τους πολύ ισχυροί για να κατευναστούν; Τα παραπάνω θέματα συναντώνται στο έργο σύγχρονου χορού "Αράχνες", που παρουσιάστηκε μπροστά σε επαγγελματίες του χώρου στο Γαλλικό Εθνικό Κέντρο Χορού στο Παρίσι. Η σύλληψη του έργου είναι της Ελληνίδας Μαρίας Γιάνναρου, η οποία και το ερμήνευσε σε στενή συνεργασία με τη χορεύτρια Μαίρη Παρδαλάκη.

   Στο έργο γίναμε μάρτυρες ενός ζοφερού σκηνικού, όπου δυο φιγούρες, που τόσο συμβολικά παρουσιάζονται σαν γυναίκες-αράχνες, εμφανίζονται να σέρνονται εξουθενωμένες και μπερδεμένες. Κλεισμένες σ’ ένα αποκομμένο από τον έξω κόσμο χώρο, μοιάζουν να έχουν σαν μοναδικό σκοπό να υφαίνουν. Η μαρτυρική ρουτίνα όμως έχει το τίμημα στην ψυχολογία τους και έτσι η ύφανσή τους παραμένει ανολοκλήρωτη. Η αίσθηση της παρουσίας της μίας για την άλλη άλλοτε είναι συντροφική, άλλοτε αδιάφορη και άλλοτε πάλι φορτική. Δείχνουν ν’ αποτελούν φιγούρες εύθραυστες και συνάμα ευερέθιστες από το βασανιστικό περιβάλλον τους. Σε σημεία σαν να βλέπουν η μία το είδωλό της στο πρόσωπο της συντρόφου της, προκαλώντας τους τον τρόμο ή την έκπληξη. Ξαφνικά η προοπτική εξόδου τις δίνει μια κάποια ελπίδα και έτσι αναθαρρούν και σηκώνονται στα πόδια τους. Υπάρχει όμως ο δισταγμός, η προοπτική εξόδου μοιάζει σαν ένα επιπλέον ψυχολογικό φορτίο, το οποίο μπορούν (;) να υπερκεράσουν για ν' αλλάξουν το πεπρωμένο τους.
 
arachnes02   Στην παράσταση συναντάμε μια θεατρικότητα στις κινήσεις και η παρουσία πλοκής υποδηλώνει ένα χοροθεατρικό έργο, το οποίο εξελίσσεται πάνω σε μια λιτή αλλά προσεγμένη σκηνοθεσία με έντονο το εικονιστικό στοιχείο. Οι χορεύτριες-ερμηνεύτριες αλληλεπιδρούσαν μ’ ένα σκηνικό που αποτελείται από ξετυλιγμένες κουβαρίστρες, κλωστές, δαχτυλήθρες και μισοτελειωμένα υφάσματα. Η μουσική μπαρόκ συνοδεύει εκτεταμένα περάσματα του έργου, ενώ όταν απουσιάζει το θεατρικό στοιχείο αναδεικνύεται αφήνοντας ν’ ακουστούν μικροήχοι από το παιχνίδισμα των πρωταγωνιστριών με το περιβάλλον τους. Η εκφραστικότητα είναι έντονη με τη χρήση περισσότερο του σώματος και των χεριών, συχνά γύρω από επαναλαμβανόμενες, γεμάτες σύγχυση, κινήσεις, οι οποίες όμως δένουν αρμονικά παρόλη τη σπασμωδικότητά τους. Επίσης, η πλούσια κόμη των χορευτριών χρησιμοποιείται πολύ έξυπνα προκειμένου ν’ αναπαρασταθεί η τεχνική της ύφανσης. Τέλος οι καλυμμένες με μαλλιά χορεύτριες εντείνουν την αίσθηση απρόσωπων και μη διακριτών πλασμάτων.
 
arachnes04   Η επιτυχία της παράστασης έγκειται στη δημιουργία μια μυστηριακής ατμόσφαιρας, η οποία βυθίζει τον θεατή σ’ ένα ονειρικό και μυστηριακό κόσμο. Η γεμάτες σύγχυση σπασμωδικές κινήσεις των ερμηνευτριών καλλιεργούν συναισθήματα ανασφάλειας και αγωνίας στον θεατή, επιτυγχάνοντας την ταύτιση με τον βασανισμένο ψυχόκοσμο των δυο πρωταγωνιστριών. Η εικονιστικό βάρος της παράστασης ήταν πολύ έντονο σε σημείο που κάθε στιγμή θα μπορούσε να σταθεί σαν πίνακας ζωγραφικής. Όσο κυλά η παράσταση η αγωνία για τη λύτρωση μέσα από το τέλος του σισύφειου δράματος γίνεται όλο πιο έντονη, φτάνοντας στα όρια της εμμονής. Πρωτότυπη είναι η παρουσίαση προσώπων έξω από τα ηρωικά ή ακόμα και αντιηρωικά πρότυπα, φορτωμένων με ανασφάλειες που όμως βγάζουν μια οικειότητα σε επίπεδο συναισθημάτων. Μέσο είναι ένας εξπρεσιονιστικός χορός που αμβλύνει την φορμαλισμό ώστε αγκαλιάσει την εκδήλωση μιας αυθόρμητης έκφρασης. Η άψογη τεχνική των χορευτριών είναι έκδηλη αλλά έξυπνα υπηρετεί την ανάγκη ανάδειξης συναισθημάτων με αυτοσχεδιαστικά στοιχεία που δίνουν μια μοναδική ζωντάνια στο έργο.
 
Σύλληψη, χορογραφία και ερμηνεία:  Μαρία Γιάνναρου
Συνεργασία και ερμηνεία:  Μαίρη Παρδαλάκη
 
Ανίκητος Γαροφαλάκης
Φωτογραφίες: Jessy Rakotomanga
 
arachnes03

Θεατρικές Παραστάσεις