Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Άνθος Tου Γιαλού

   «Άνθος του γιαλού» ονομάζεται η θεατρική παράσταση που ανεβαίνει στη σκηνή του θεάτρου Άνετον, στη Θεσσαλονίκη, για λίγες μόνο παραστάσεις, έως τις 2 Νοεμβρίου και πραγματεύεται τρία διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, «Μοιρολόγι φώκιας», «Έρως – Ήρως» και «Άνθος του γιαλού». Η θεατρική προσαρμογή των τριών κειμένων έγινε από τον Ερρίκο Μπελιέ και η σκηνοθεσία από τη Μάνια Παπαδημητρίου, ενώ τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη σκηνή έχει ο Τάκης Χρυσικάκος.
 
   Το «Άνθος του γιαλού» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2005 και έχει ταξιδέψει σε πολλές πόλεις αποσπώντας εξαιρετικά σχόλια, τόσο για την θεατρική προσαρμογή και την σκηνοθεσία, όσο και για την ερμηνεία του Τάκη Χρυσικάκου.
 
   Τα τελευταία χρόνια διαπιστώνουμε ότι όλο και περισσότεροι επιλέγουν κείμενα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη για να τα μεταφέρουν στην θεατρική σκηνή. Αναρωτιόμαστε όμως, αυτό συμβαίνει γιατί παρατηρείται μια επιστροφή σε οτιδήποτε ελληνικό ή ο Παπαδιαμάντης παραμένει ένας επίκαιρος συγγραφέας; Μπορεί σε άλλες περιπτώσεις να ισχύει η πρώτη περίπτωση, αλλά στη συγκεκριμένη θεατρική μεταφορά εκτιμούμε ότι ισχύει το δεύτερο. Επίκαιρος όσο ποτέ, λοιπόν, παραμένει ζωντανός παρατηρητής- αφηγητής, για τα χρόνια που ζούμε, αυτά της φτώχειας της εξαθλίωσης και της κοινωνικής αδικίας. Επουδενί δεν μπορεί να θεωρηθεί απολίθωμα του παρελθόντος και ξεπερασμένος. Μπορεί η γλώσσα που χρησιμοποιεί να είναι η καθαρεύουσα και να φαντάζει δύσκολη στην κατανόησή της, αλλά δεν είναι έτσι. Πλούσιος λόγος και ποιητικός, με ιστορίες που μιλάνε για ανθρώπους ταπεινούς, καθημερινούς, οι οποίοι βιώνουν υπομονετικά τα απανωτά χτυπήματα της μοίρας, δεν μπορεί να είναι δυσνόητος μιας και τα συναισθήματα παραμένουν ίδια, ιδίως στις μέρες μας που στρεφόμαστε όλο και περισσότερο σε ξεχασμένες αξίες και στις ρίζες μας ως έθνος. Ο Παπαδιαμάντης βαθιά ηθογραφικός στα κείμενά του και ολιγαρκής στη ζωή του, καταφέρνει να εισχωρεί στο δράμα της ανθρώπινης ψυχής και να τον απασχολεί η ουσία της ύπαρξης.
 
   Τα θέματά των τριών διηγημάτων που παρουσιάζονται είναι τραγικά σαν τους ήρωες: η γριά Λούκαινα που μετά από μια σειρά οικογενειακές τραγωδίες ακούει να πνίγεται αβοήθητη στη θάλασσα η εννιάχρονη εγγονή της (μοιρολόι φώκιας), ο νεαρός Γιωργής βλέπει να παντρεύουν την αγαπημένη του Αρχοντώ με έναν μεσήλικα μεγαλοκτηματία και υποχρεώνεται να μεταφέρει τους νεόνυμφους με τη βάρκα του (Έρως – Ήρως) και τέλος η Λουλούδω, η οποία μάταια περιμένει το αγαπημένο της αρχοντόπουλο να επιστρέψει από τον πόλεμο για τον γάμο τους (Άνθος του γιαλού).
 
   Τρεις διαφορετικές ιστορίες, τρεις διαφορετικοί πρωταγωνιστές. Κοινό τοπίο, η θάλασσα και η ακρογιαλιά. Εκεί σε μεταφέρει το σκηνικό του Νίκου Πετρόπουλου, μιας και είναι η πρώτη εικόνα που συναντά ο θεατής μπαίνοντας στην θεατρική αίθουσα. Φαντάζει ονειρικό και ρεαλιστικό συνάμα. Χωρίς συμμετρία, φυσικό και λιτό. Ορίζει με τον καλύτερο τρόπο το πεδίο δράσης. Ξεροί κορμοί δέντρων, βράχια, ένα παλιό φανάρι, μια κασέλα, ναυτικά σχοινιά και ένα πέπλο σκαλωμένο σ’ ένα κλαδί να σηματοδοτεί τους τρεις γάμους που δεν έγιναν ποτέ. Κυρίαρχο χρώμα το λευκό να συμβολίζει την αθωότητα των κοριτσιών και σ’ αυτό βοηθάνε και οι φωτισμοί του Δήμου Αβδελιώτη σε λευκό και μοβ, τα οποία υπηρετούν την ιδέα.
 
   Ο Τάκης Χρυσικάκος, ως ο μόνος ερμηνευτής των ιστοριών, ήταν εξαιρετικός με όλη τη σημασία της λέξης. Σα να έχει βγει από τα διηγήματα του Παπαδιαμάντη. Με μια σπάνια ευαισθησία και ξεχωριστή υποκριτική δεινότητα, διαθέτει απίστευτη άνεση στο να μεταμορφώνεται από τη μια στιγμή στην άλλη από τον κυρτό και γερασμένο Παπαδιαμάντη, στη γριά Λούκαινα που θρηνεί για το χαμό της εγγονής της, έπειτα στον εικοσάχρονο ερωτοχτυπημένο και προδομένο Γιωργή ή στο γέρο καπετάνιο Σιγουράντζα με τη βαριά φωνή μέχρι και στη «γραία» μάνα της Αρχοντώς αλλάζοντας κάθε φορά με περισσή μαεστρία την χροιά και τον τόνο της φωνής του, την προφορά του, τις εκφράσεις του προσώπου του, αλλά και το βλέμμα του ανάλογα με τον χαρακτήρα που υποδύεται. Το σύντομο αλλά σπαραχτικό μοιρολόι της φώκιας, σε κάνει να ριγείς. Παραστατικός στις περιγραφές του, «πατώντας» στις εικόνες που δημιουργεί ο λόγος του Παπαδιαμάντη, με τις κινήσεις των χεριών του αλλά και του σώματός του, σάρωσε στη σκηνή παρασύροντας τους θεατές να συμμετέχουν στη δράση.
 
   Η μουσική (επιμέλεια Λάμπρος Λιάβας, τραγούδι Λουδοβίκος των Ανωγείων), πότε γλυκιά και μελωδική, πότε νοσταλγική ή μελαγχολική, ντύνει άψογα τις αφηγήσεις, συνοδεύοντας και εξυψώνοντας τα συναισθήματα που δημιουργούνται.
 
   Μην αφήσετε χαμένη την ευκαιρία λοιπόν να δείτε αυτή την παράσταση για κανένα λόγο!
 
Σπύρος Μέλλιος
 
Συντελεστές:
Θεατρική προσαρμογή: Ερρίκος Μπελιές
Σκηνοθεσία: Μάνια Παπαδημητρίου
Εικαστική παρέμβαση: Νίκος Πετρόπουλος
Μουσική επιμέλεια: Λάμπρος Λιάβας
Φωτισμοί: Δήμος Αβδελιώδης
Πληροφορίες:
Θέατρο Αυλαία (Παρασκευοπούλου 42, Τ.2310 869869)
Παραστάσεις έως 2 Νοεμβρίου
Ώρα: 21:15
Εισιτήρια: γενική είσοδος 12€, προπώληση10€,
φοιτητικό – μαθητικό 10€, ομαδικά (σχολεία) 5€ / ισχύουν εισιτήρια ΟΓΑ
Προπώληση εισιτηρίων: βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ (Αριστοτέλους 7 τηλ: 2310 276 447)
 
Επιπλέον 2 παραστάσεις το Σάββατο 3/11 ώρα:18:15 & 21:15 λόγω μεγάλης ανταπόκρισης του κοινού.
CHRYSIKAKOStheaterreview

Θεατρικές Παραστάσεις