Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση απίστευτης παράστασης: Το παγκάκι

 
   Το έργο του Αλεξάντερ Γκέλμαν «Το Παγκάκι» γράφτηκε το 1983. Είναι η ιστορία δύο μοναχικών ανθρώπων που δεν μπόρεσαν να κάνουν αυτό που ονειρεύτηκαν. Να βρουν το έτερον ήμισυ. Να νιώσουν ευτυχία, θαλπωρή, αγάπη, να βιώσουν τον έρωτα.
 
pagkaki1989

   Η παράσταση ξεκινά με το Γιώργο Κιμούλη να μπαίνει στη σκηνή και να κάθεται σε ένα παγκάκι. Εκεί, μιλώντας με τον εαυτό του, «δηλώνει» πως θέλει να βρει τον άνθρωπο που θα μοιραστεί μαζί του τις χαρές και τις λύπες του. Θέλει αλλά δεν μπορεί. Πιστεύει πως είναι η εξαίρεση στον κανόνα και πως οι γυναίκες διαλέγουν πάντα άνδρες που τις κάνουν δυστυχισμένες και δεν δίνουν ευκαιρίες σε άνδρες που θα μπορούσαν να τους δώσουν όλο τον κόσμο.

   Μέχρι εδώ καλά, το «τρώμε» το παραμύθι και σχηματίζουμε την άποψη πως αυτός ο γλυκός πενηνταπεντάρης (καλά, μπορεί και λίγο παραπάνω, αλλά δεν κολλάμε στην ηλικία), μπορεί να έχει περάσει πολύ άσχημα, να έχει φάει πολλές φορές τα μούτρα του και γι’ αυτό να βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση.

   Το σκηνικό αλλάζει καθώς μπαίνει στο χώρο η Φωτεινή Μπαξεβάνη. Κάθεται δίπλα του στο παγκάκι. Εκείνος δεν χάνει καιρό και σπεύδει να τη γνωρίσει. Το λεγόμενο πέσιμο. Βέβαια είναι και άγαρμπος ο κακομοίρης, είναι και άτσαλος (άλλος ένας λόγος για να το λυπηθούμε). Η αντίδραση της κοπέλας είναι απότομη και εχθρική. Μα τι συμβαίνει εδώ; Ισχυρίζεται ότι γνωρίζονται, ότι την έχει κοροϊδέψει στο παρελθόν και τώρα κάνει πως δεν τη θυμάται; Ο κύριος τα χάνει, μαζί του και εμείς. Είναι δυνατόν; Πώς το φάγαμε το παραμυθάκι; Αμάσητο!
 
pagkaki1990

   Αυτή είναι η αρχή μιας απόλυτης παράνοιας, καθώς το ο λεγάμενος, προσπαθεί να δικαιολογήσει τις πράξεις του από τη μια, ενώ από την άλλη προσπαθεί να κερδίσει την εύνοια της κοπέλας, λέγοντας πάλι ψέματα. Είναι παντρεμένος, έχει ένα παιδί και δεν είναι σε διάσταση με τη σύζυγο. Τα ψέματα που αραδιάζει πέφτουν σαν τραπουλόχαρτα που τα πήρε ο αέρας. Η κοπέλα είναι από τη μια σαστισμένη αλλά και εύκολο θύμα, καθώς η μοναξιά την έχει τσακίσει και ψάχνει απεγνωσμένα για διέξοδο. Έχει όμως και αυτοκυριαρχία γιατί φτάνει σε ακραία σημεία για να αποδείξει στον ερωτύλο ότι δεν τρώει κουτόχορτο και καλύτερο και πιο τίμιο θα ήταν να της πει έστω μια φορά την αλήθεια. Πράγμα δύσκολο, αυτό το καταλάβαμε!

   Όμως η απόγνωση δεν βρίσκεται μόνο στα μάτια της κοπέλας, αλλά και του άνδρα, όπου μέσα από εφήμερες σχέσεις ψάχνει να βρει θαλπωρή. Δεν κατανοεί πως όλο αυτό δεν λύνει το πρόβλημα. Η μοναξιά δεν σταματά με ένα… Ίσα ίσα που διογκώνεται, καθώς αμέσως μετά τα λίγα λεπτά ευχαρίστησης έρχεται και σε τραβά πιο κάτω στο στον πάτο του βαρελιού. Πώς διορθώνεται; Όχι από μόνο του. Χρειάζεται να κατανοήσεις τον εαυτό σου, να δουλέψεις πάνω σε όσα σε φτάνουν σε αυτή την κατάσταση. Χρειάζονται αλλαγές που για να γίνουν θέλουν κότσια. Ο κύριος δεν φαίνεται να τα έχει… Τι θα συμβεί στο τέλος; Αυτό θα καθοριστεί από τους ήρωες. Εκείνοι θα αποφασίσουν αν θα λυτρωθούν ή θα συνεχίσουν στο ίδιο μοτίβο. Άλλωστε, έτσι δεν συμβαίνει και στη ζωή; Εμείς δεν παίρνουμε τις αποφάσεις, όποιες και αν είναι αυτές; Δεν είμαστε υπόλογοι; Εμείς δεν λυτρώνουμε ή καταστρέφουμε τον εαυτό μας;

   Το Παγκάκι είναι μια παράσταση που «λυσσά» πάνω σε καταστάσεις, χαρακτήρες αλλά και κοινωνίες που αποζητούν τα εφήμερα - όποια και αν είναι αυτά - και επικροτούν τα ψέματα και τα δήθεν. Το νόημα της ζωής όμως είναι τόσο απλό που βουλιάζει μπρος στα μάτια μας κάθε μέρα. Ο καθένας από εμάς έχει τη δύναμη να το βρει αλλά πολύ λίγοι το τολμούν. Η ευτυχία δεν κρύβεται στα ψέματα, δεν αγοράζεται, ούτε κλέβεται για ένα βράδυ. Θέλει δουλειά και ξεκάθαρα πράγματα, θέλει υπομονή.
 
pagkaki1991

   Υπέροχος στο ρόλο του ο Γιώργος Κιμούλης. Μας έκανε πολλές φορές να το μισήσουμε. Έδωσε τα χαρακτηριστικά του άνδρα προς αποφυγήν με μεγάλη μαεστρία. Ο εριστικός τρόπος που προσέγγισε τον ήρωα που υποδυόταν έκανε το ρόλο να απογειωθεί. Η Φωτεινή Μπαξεβάνη απέδωσε με ασύγκριτο μεγαλείο το ρόλο της γυναίκας στη σημερινή εποχή. Πήρε κράματα από τύπους γυναικών και τα έκανε ένα ζωντανό οργανισμό. Με εντυπωσίασε ο τρόπος που και οι δύο ηθοποιοί έδεσαν τόσο απόλυτα με το έργο. Ήταν και η πρώτη παράσταση φανταστείτε. Είναι εξαιρετικό δίδυμο και το έργο τους δίνει πολλές δυνατότητες που εκμεταλλευτήκαν στο έπακρον.

   Το Παγκάκι είναι μια παράσταση που επιβάλλεται να δείτε!

Μαίρη Ζαρακοβίτη
 
pagkaki1992
 
Αντί επιλόγου: Η ζωή δεν έχει χαμογελάσει σε κανέναν από τους δυο. Δεν τους έχει φερθεί καλά. Κανένας τους δεν έχει κάτι να θυμάται που να μην του κάνει το χαμόγελο λεμόνι. Σε εκείνο το παγκάκι συναντιούνται και εκτίθενται. Στα μάτια μας είναι χαμίνια. Είναι στο βάθος του πηγαδιού, δεν θα τους ρίχναμε δεύτερη ματιά, δεν θα τους δίναμε σημασία. Ο διάλογός τους, οι στιχομυθίες τους, όλα τα λόγια που αντάλλαξαν και θα ανταλλάξουν είναι χωρίς σημασία. Ο Μέρφυ έλεγε πως αν κάνεις δημόσια διάλογο με έναν ηλίθιο, κανείς από τους παρευρισκόμενους δεν θα καταλάβει ποιος είναι πραγματικά απ’ τους δυο σας ο ηλίθιος. Εμείς πάλι λέμε ότι είναι καλύτερα να απομακρυνθούμε από το σημείο που κουβεντιάζουν οι δυο τους. Απλά δεν θέλουμε να ακούσουμε…

Εύθραυστο το θέμα, τρυφερό, με πολλή μιζέρια στο πίσω μέρος της πλοκής του. Ο Γιώργος Κιμούλης υποδύεται τον άνδρα με τα διάφορα ονόματα και την ανύπαρκτη ζωή. Ο ίδιος έχει επιβλεφθεί τη διασκευή του κειμένου που μετέφρασε με μοναδικό τρόπο ο Νίκος Καμτσής, αλλά και το σκηνικό. Τον έχω δει τον Κιμούλη τα τελευταία χρόνια – ευτυχώς – αρκετές φορές και φιλοδοξώ για πολλαπλάσιες. Είναι συγκλονιστικό αυτό που συμβαίνει. Δεν πρόκειται για ερμηνεία. Πρόκειται για ένα κομμάτι ζωής ανθρώπου πάνω στη σκηνή. Δεν παίζει αυτός ο άνθρωπος. Ζει! Είναι αδύνατο να περιγραφεί, πρέπει απλά να το δείτε. Για άλλη παράστασή του είχα γράψει ότι θα πήγαινα να την ξαναδώ, μόνο και μόνο για να παρατηρήσω αν θα κάνει τα ίδια πράγματα το επόμενο ή μεθεπόμενο βράδυ. Είναι απίστευτη η εκφορά του λόγου, είναι εκπληκτική η στάση σώματος και οι γκριμάτσες, είναι μοναδικό το συναίσθημα. Ο Κιμούλης κάνει την τέχνη του ζωή και ζει την τέχνη του διαμέσω των χαρακτήρων που κοινωνεί. Κι όταν έχεις δίπλα σου ένα τέτοιο σουπερνόβα, είναι απίθανο να μην επηρεαστείς και να μην ακολουθήσεις. Η Φωτεινή Μπαξεβάνη είναι γλυκιά και γνήσια τίμια και ειλικρινής στο ρόλο της. Είναι απόλυτα πειστική, είναι εκείνη η κυρία που μένει απέναντί μας, σε εκείνο το σπίτι με το «γαλλικό» μπαλκόνι, τη σημαία στο πλάι και τη γλαστρούλα με το βασιλικό, που ίσα ίσα χωράει στο μπαλκόνι. Κάθε απόγευμα βγαίνει στο μπαλκόνι και χαζεύει τον κόσμο για ώρες. Δεν είναι και πέρασμα εκεί που μένει, όσο να ‘ναι όμως, όλο και κάποιος θα διασχίσει το δρόμο. Είναι ένα εκπληκτικό ζευγάρι οι δυο τους, είναι μια εκπληκτική παράσταση. Και το τελείωμα σε χτυπάει κατευθείαν στην καρδιά. Και η καρδιά συνεννοείται αυτόματα με την ψυχή και πονούν ταυτόχρονα. Είναι το ίδιο συναίσθημα με το μπάσιμο της φυσαρμόνικας στο “The River”. H ίδια ανατριχίλα, η ίδια πικρή γεύση, η ίδια μιζέρια που ποζάρει αγέρωχη…

Κώστας Κούλης
 
pagkaki1988
 

Για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων
Κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή 21:00
 
Το Παγκάκι
του Αλεξάντερ Γκέλμαν
Σκηνοθεσία: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΜΟΥΛΗΣ
Μετάφραση: ΝΙΚΟΣ ΚΑΜΤΣΗΣ
Διασκευή: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΜΟΥΛΗΣ
Σκηνικά: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΜΟΥΛΗΣ
Κοστούμια: ΣΟΦΙΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ
Φωτισμοί: ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΛΤΣΟΥ
Φωτογραφίες: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΟΥΛΗΣ
Video: ΚΩΣΤΑΣ ΚΙΜΟΥΛΗΣ

Παίζουν:
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΜΟΥΛΗΣ
ΦΩΤΕΙΝΗ ΜΠΑΞΕΒΑΝΗ

ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟύ
Κεφαλληνίας 17 & Κυκλάδων
Τηλ: 210 8656004, 210 8679535
Viva.gr:
https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-topos-allou/to-pagkaki/
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ Μ.Μ.Ε.: Le Canard qui Parle, Άντα Κουγιά
 

Θεατρικές Παραστάσεις