Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: 'Βασανίζομαι'

   Ο Φωκίων Λαχταρίδης βασανίζεται! Και δεν βασανίζεται τώρα, ούτε πρόκειται για κάτι που του συμβαίνει εδώ και 3,42 μήνες, όοοοχι… Βασανίζεται από την εύθραυστη ηλικία των είκοσι ετών, που πήγε και παντρεύτηκε, για να μπορέσει να βρέξει επιτέλους το εργαλείο του, ένεκα των καταστάσεων στην επαρχία «τότενες»… Έκανε δύο παιδιά και καταχρεώθηκε για να μπορέσει να τα αποκαταστήσει και για να μπει, φυσικά, στο μάτι των γειτόνων, συναδέλφων και λοιπών ψυχασθενών γνωστών του. Και κάποια στιγμή οι δόσεις τον απειλούσαν… Και κάποια στιγμή έκανε ΤΙΣ θυσίες για να μπορέσει να τα βγάλει πέρα… Και κάποια στιγμή πήγε στο γιατρό, για τις τυπικές εξετάσεις…
 
    Κάπου εκεί γνωρίσαμε το «Φώκι»… ΜΕΤΑ το ραντεβού με το γιατρό… Ο μεσήλικας ήρωας της ιστορίας μας, με το κοστούμι και τη γραβάτα, με τα γκρίζα μαλλιά και τα καλογυαλισμένα παπούτσια, έχει μόλις μία εβδομάδα ζωής μπροστά του. Μετά το αρχικό σοκ, μετά τα δάκρυα που είχαν χρόνια να τον επισκεφτούν, μετά τις εσωτερικές αναζητήσεις δευτερολέπτων, έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με την ύστατη πρόκληση. «Ο θάνατος είναι κάτι που όλοι μας αντιμετωπίζουμε… μόνοι μας»!
 
vasanizomaimain
   
   Παρόντες σε αυτή την ιστορία, η οικογένειά του – βέβαια – και ο «καλύτερος φίλος του», ο Ισίδωρος. Τι βιώνει ο κεντρικός χαρακτήρ; Μμμ… μάλλον την απόλυτα αδιαφορία. Η οικογένειά του πολύ λίγο νοιάζεται για το τι τον περιμένει, παρά μόνο για το αν θα προλάβει να τακτοποιήσει τις «εκκρεμότητές του». Ο «κολλητός» πάλι είναι γεμάτος χαζοβιόλικες συμβουλές, πολλές από τις οποίες ακολούθησε ο ατυχής Λαχταρίδης στο παρελθόν, με ολέθρια αποτελέσματα. Και κάποια στιγμή έρχεται η κάθαρση… Τι, διερωτάσθε αν ο δρεπανιφόρος κάνει τελικά την εμφάνισή του; Μπα, έχει άλλες δουλειές. Στο κάτω-κάτω, τους γιατρούς τους (ξανά)ρωτήσατε για την διάγνωση; Την οικογένεια τη ρωτήσατε για το πώς θα προβάρει τα μαύρα και αν θέλει κιόλας; Το «φιλαράκι» το ρωτήσατε με ποιον θα τα λέει από δω και πέρα στα καφέ; Εεε, μα! Τι αναίσθητοι θεατές που θα γίνετε!
 
   Στην ουσία πρόκειται για ένα μονόλογο με «παρεμβολές». Ο Περικλής Λιανός είναι ο κεντρικός ήρωας, είναι ο άνθρωπος που μοιράζεται μαζί μας τον πόνο του. Ο γνωστός ηθοποιός χειρίζεται με το δικό του μοναδικό τρόπο τις άπειρες αράδες του ρόλου και καταφέρνει να μας κάνει να γελάσουμε με τα άραχνα που του συμβαίνουν. Έτσι κι αλλιώς, δεν του έλειπε η πραγματικότητα, η ψευδαίσθηση ήταν αυτή που αποζητούσε, σημειώστε το αυτό. Δίπλα του ο Βαγγέλης Λιοδάκης, στο ρόλο του «καρδιακού φίλου», ο οποίος πραγματικά το διασκεδάζει, μπουκάροντας κάθε φορά στη σκηνή με ένα μικρό χορευτικό και γυαλιά ηλίου. Στο ρόλο της συζύγου η, επίσης γνωστή, Ελένη Φιλίππα, η οποία πολύ άνετα μας κάνει να τη μισήσουμε στα λίγα λεπτά συμμετοχής. Κάτι που φάνηκε μπαμ από τις αντιδράσεις των θεατών δίπλα μου. Οι οποίοι θεατές γέλασαν και λυπήθηκαν εναλλάξ κάμποσες φορές, μέχρι που αντίκρισαν… το σπρέι!
 
Κώστας Κούλης
 
 
Ταυτότητα της παράστασης
Κείμενo: Αντώνης Τσιπιανίτης
Σκηνοθεσία: Κατερίνα Πολυχρονοπούλου
Σκηνικά- Κοστούμια: Δέσποινα Χαραλάμπους
Φωτισμοί: Ελένη Αναγνωστοπούλου
Μουσική : Ιωάννης Παπλωματάς
 
Παίζουν: Περικλής Λιανός, Βαγγέλης Λιοδάκης Ελένη Φίλιππα, Ιωάννα Χαλιαμπάλια, Γιάννης Μωραίτης
 
Δημόσιες σχέσεις: Μαρκέλλα Καζαμία
 
Πληροφορίες:
Πρεμιέρα: 2 Νοεμβρίου 2012
κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή
Χώρος: Θέατρο Άβατον, Ευπατριδών 3, Γκάζι.
Ώρα έναρξης: 21.15
Διάρκεια: 80΄
Γενική είσοδος: 12 ευρώ
Τηλ. Επικοινωνίας – κρατήσεις: 210 3412689, 698 1982591

Θεατρικές Παραστάσεις