Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: "Ολεάννα"

 
   Η φοιτήτρια επισκέπτεται έναν από τους καθηγητές της. Η εργασία της απέχει πολύ απ’ το να πιάσει τη βάση, η φοιτήτρια πρέπει να περάσει το μάθημα και το βιβλίο του εν λόγω καθηγητή της φαίνεται εντελώς ακαταλαβίστικο. Αυτά για αρχή… Γιατί η μέση και γενικά η συνέχεια δεν περνάει καν απ’ το μυαλό μας/σας.
 
oleanna01
   Ο Δημήτρης Καταλειφός και η Λουκία Μιχαλοπούλου μας κρατούν συντροφιά για περίπου ενενήντα λεπτά. Αυτοί οι δυο καλύπτουν τη σκηνή, αυτοί οι δυο βρίσκονται συνέχεια κει πάνω. Ούτε ένα δευτερόλεπτο δεν περνά με κάποιον εκτός προσκηνίου. Ούτε ένα! Η φοιτήτρια θέλει να δει τι κάνει λάθος, ο καθηγητής έχει όλη την καλή διάθεση να εξηγήσει, πλην όμως έχει και να μιλήσει στο τηλέφωνο για το καινούργιο σπίτι που αγοράζει. Βλέπετε, μονιμοποιείται στο πανεπιστήμιο και θέλει το κάτι παραπάνω. Έχει αργήσει για το ραντεβού του με τη γυναίκα του και το μεσίτη, θέλει όμως και να βοηθήσει τη φοιτήτριά του να κατανοήσει τα «περίεργα» (κατ’ αυτήν) νοήματά του. Χαριτωμένος και με χαμηλούς τόνους, ζητά ξανά και ξανά συγγνώμη για ό,τι μπερδεύει τη νεαρή κοπέλα, προτίθεται μάλιστα να βαθμολογήσει με άριστα την εργασία της, αρκεί εκείνη να ξαναπάει στο γραφείο του, για να της εξηγήσει το μάθημα, να της ξαναπαρουσιάσει τη θεωρία του.
 
oleanna04   Εκείνη συμπεριφέρεται σαν υστερική άγαμη σχολαστίκα… Μυξοκλαίει, θυμώνει όταν ο καθηγητής της χρησιμοποιεί δύσκολες λέξεις, κρατάει σημειώσεις για το παραμικρό και παρακαλεί για ένα βαθμό της προκοπής. Κάποια στιγμή προκαλεί τον οίκτο… «Το κακόμοιρο το κορίτσι, τι τραβάει κι αυτό»… Όταν μάλιστα ο προφέσορας χρησιμοποιεί τον όρο «καψώνι» για να περιγράψει εν γένει την εκπαίδευση… Αυτή κάπου καταρρέει… Στο μικρόκοσμό της τα είχε πλάσει αλλιώς. Πλησιάζει τον καθηγητή της, θέλει κάτι να του πει, μαζεύεται και ξανά πάλι απλώνει. Εκείνος, σαν πνευματικός της πατέρας (κάπως έτσι αισθάνεται, μέσα απ’ τη θαλπωρή του – όπου να ΄ναι – νέου του σπιτικού), της κρατά τρυφερά το χέρι. «Αυτό που θα σας πω δεν το έχω ξαναπεί πουθενά» προλαβαίνει να ψελλίσει η νεαρή κοπέλα πριν ξαναχτυπήσει το καταραμένο τηλέφωνο. Χάσαμε την εξομολόγηση; Δεν θα το μάθουμε ποτέ.

   Η κουβέντα περνά από διάφορα στάδια. Η κοπέλα δεν είναι πια και τόσο ταλαίπωρη… Σιγά-σιγά μεταμορφώνεται σε μια στρίγκλα που διψάει για εκδίκηση. Μετά από μια σκηνή γεμάτη ένταση με τον καθηγητή της, ο οποίος, πάνω στην αφελή μανία του να της μεταδώσει τη γνώση του, την πιάνει από τα χέρια για να την κρατήσει, να την κάνει να τον ακούσει, καταδίδει τον καθηγητή της για αλαζονεία και σεξουαλική παρενόχληση. Και ξαφνικά «εμφανίζει» μια ομάδα μελέτης, στην οποία, λέει, έχει εξιστορήσει όλα όσα της έχουν συμβεί – ή όχι – και στη συνέχεια, σε συνεννόηση με το δικηγόρο της, προσφεύγει στο συμβούλιο της σχολής. Ο καθηγητής βρίσκεται ένα σκαλί πριν την απόλυση, το τηλέφωνο χτυπάει σαν τρελό μια και το νέο σπίτι φαντάζει απότομα ουτοπία και η θρασύτατη φοιτήτρια εμφανίζει ένα χαρτί με απαιτήσεις! Η κορύφωση του δράματος; Μπορεί… Ένα δραματικό κλείσιμο στο τρίπτυχο «Εγώ-θυμός-φόβος»…
 
oleannamain   Ο Δημήτρης Καταλειφός μιλάει στο τηλέφωνο και στη φοιτήτρια όπως μιλάμε εμείς στην «πραγματική» ζωή. Διακόπτει και αυτό-διακόπτεται, μιλάει πάνω στον άλλο και παρουσιάζεται απόλυτα φυσικός. Η πρίμα χροιά της φωνής του πιτσάρει όταν εξίσταται και μπασάρει σπάνια… Η Λουκία Μιχαλοπούλου είναι τόσο πειστική στο ρόλο της που ήθελα, από μια στιγμή και μετά, να ανέβω πάνω στη σκηνή και να τη σακατέψω στο ξύλο! Δεν ξέρω πως αισθάνονταν οι υπόλοιποι στην αίθουσα, εγώ όμως ήθελα να την τσακίσω… Εκτιμώ ότι αυτό πιστοποιεί την ειλικρίνεια στην απόδοσή της.

   Βαριά παράσταση, δύσκολη και με πολλές δόσεις ανθρώπινου πόνου μέσα από τη ματαιοδοξία και την εικονική ασφάλεια… Θα δαγκωθείτε κάποια στιγμή, θα στριφογυρίσετε αμήχανα, θα παραμείνετε στη θέση σας μετά το τέλος και θα αναρωτηθείτε για μερικά δευτερόλεπτα… Ίσως και λεπτά… Στο μπιζάρισμα φαίνεται πόσο έντονο ήταν όλο αυτό που έζησαν οι δύο ηθοποιοί. Το χαμόγελο ήλθε λίγο αργότερα, όταν κατάφεραν να «συνέλθουν» απ’ τη φόρα του κειμένου. Και κάτι για το τέλος, μάλλον gag reel… Πριν αρχίσει η παράσταση, το ακουστικό του τηλεφώνου βρίσκεται στο πάτωμα. Ο Καταλειφός το σηκώνει αλλά το τοποθετεί πάνω στο γραφείο του και όχι στο τηλέφωνο. Η πατάσταση ξεκινάει με το τηλέφωνο να χτυπάει! Σουρεάλ; Μαζί σας!
 
Κώστας Κούλης
 
Οι συντελεστές
Μετάφραση: Δάφνη Λαρούνη
Σκηνοθεσία: Ελένη Σκότη
Σκηνικό: Γιώργος Γαβαλάς
Φωτισμοί: Νίκος Βλασσόπουλος
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Βοηθός σκηνοθέτη: Ηλιάνα Μαυρομάτη
 
Τους ρόλους ερμηνεύουν ο Δημήτρης Καταλειφός και η Λουκία Μιχαλοπούλου.
 
Παραγωγή: Ελληνική Θεαμάτων
 
Ημέρες & ώρες παραστάσεων:
Δευτέρα - Τρίτη 21:00
Κυριακή 17:45
Τιμές εισιτηρίων:
Γενική είσοδος 17 €.
Φοιτητικό 12 €, ανέργων 10 € (ισχύει για αγορά από το ταμείο με την προσκόμιση της ταυτότητας και του δελτίου ανεργίας)
 
Προπώληση:
ΘΕΑΤΡΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ
Σαρρή 11, Ψυρρή, τηλ. 210 3211750
 
Με πιστωτική κάρτα: 210 8938100
Μέσω Internet: www.ellthea.gr και www.tickehour.com

Θεατρικές Παραστάσεις