Θεατρικές Παραστάσεις

Aνταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: ''Οι Δίκαιοι''

 
   Στο Studio Vis Motrix παρουσιάζεται το έργο του Αλμπέρ Καμύ "Οι Δίκαιοι", σε παραγωγή της UBU ART CREW.
 
dikaioi   Ο Albert Camus από τους πιο διάσημους συγγραφείς του 20ου αιώνα, γεννήθηκε στην γαλλοκρατούμενη Αλγερία το 1913 και πέθανε το 1960 σε αυτοκινητιστικό ατύχημα στη Γαλλία, όπου και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Εργάστηκε επίσης σαν σκηνοθέτης, διασκευαστής και ηθοποιός, αλλά διέπρεψε σαν συγγραφέας και δοκιμιογράφος, υπογράφοντας μεταξύ άλλων τα δημοφιλή μυθιστορήματα "Ο Ξένος", "Η Πανούκλα" και "Πτώση που τον έκαναν ευρέως γνωστό, τα θεατρικά έργα "Καλιγούλας" και "Οι Δίκαιοι" και τέλος τα πιο προσωπικά του φιλοσοφικά δοκίμια "Ο μύθος του Σίσυφου" και "Ο επαναστατημένος άνθρωπος".
 
 
   Ο Καμύ, δεν αναλώθηκε όμως μονάχα θεωρητικά στα φιλοσοφικα ρεύματα της εποχής του αλλά διερεύνησε επίμονα τον ίδιο τον Άνθρωπο. Δε σταμάτησε ποτέ την πάλη ενάντια στα ιδεολογήματα και τις αφαιρέσεις που αποστρέφονται την ανθρώπινη φύση. Ασυμβίβαστος με κάθε ιδεολογία που απαιτεί τυφλή πίστη και υποταγή, αρνήθηκε την ιστορία όπως και τη βεβαιότητα κάθε αξιοκρατικής λογικής και ήρθε σε σύγκρουση με τον Χριστιανισμό, τον Μαρξισμό μέχρι και με τον ίδιο τον Υπαρξισμό, αν και η φιλοσοφία θεωρητικώς γειτόνευε με τις αντιλήψεις του για τη ζωή και το θάνατο.
 
dikaioi5   "Οι Δίκαιοι" είναι ένα έργο, πέρα από όλα τα άλλα, ιστορικό (αν και ο Καμύ αρνείται αυτόν τον χαρακτηρισμό) καθώς πραγματεύεται την δολοφονία του Μεγάλου Δούκα Σέργιου, θείο του Τσάρου, το 1905 στη Μόσχα από την τρομοκρατική ομάδα "Οργάνωση Μάχης". Τα πρόσωπα και οι καταστάσεις της υπόθεσης είναι όλα πραγματικά. Ο Καμύ απλά έπλασε γύρω από τα γεγονότα, κάποιους πιθανούς διάλογους των πρωταγωνιστών, μέσα στους οποίους εμποτίζει την φιλοσοφία του για τον "Επαναστατημένο Άνθρωπο".
 
   Θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμα για τον Καμύ, τον "Επαναστατημένο άνθρωπο" ή το συγκεκριμμένο έργο, αλλά θα ολοκληρώσω με την πρώτη παράγραφο, που έχει γράψει στο σημείωμα του στο βιβλίο, ο μεταφραστής Σάββας Στρούμπος. Θεωρώ πως συνοψίζει τα πάντα. Ειλικρινά δε θα μπορούσα να τα πω καλύτερα, οπότε παραχωρώ τη θέση μου...
 
   "Οι Δίκαιοι"... Σκιές μιας επανάστασης στις παρυφές των ονείρων. Κλεισμένοι στα συντρίμμια ενός κόσμου που σαπίζει, αγωνίζονται και πεθαίνουν για την Ιδέα. Χωρίς Θεό, ούτε αφέντη. Ποιος όμως ορίζει το δίκαιο μιας Ιδέας, σε ένα σύμπαν άδειο από θεούς, σε έναν κόσμο όπου καμιά εξουσία δεν είναι εκ των προτέρων αποδεκτή; Βρίσκονται μόνοι, στους στροβιλισμούς ενός αέναου χορού θανάτου, κι εκεί δίκαιος είναι μονάχα ο αγώνας, η θυσία, ο ίδιος ο θάνατος.
 
dikaioi2   Η Μαρία Γρίβα, σκηνοθέτις της παράστασης, και οι βοηθοί της χειρίστηκαν δραματουργικά άψογα το θεατρικό κείμενο. Απορρόφησαν τους κραδασμούς των υπερβολών ηρωϊσμού και πεσιμισμού στους διαλόγους χωρίς όμως να χαθεί η λεπτή ηθικολογία του έργου, αυτήν η φιλοσοφική ηθικολογία του Καμύ που ναι μεν σχολιάζει γοητευτικά πάνω στο προφανές, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί έμμεσο βαρίδι για την θεατρική μεταφορά του. Με λιτές απαλλαγές λοιπόν, η σκηνοθέτις, κρατά τα ουσιώδη και τα μεταφέρει πάνω στη σκηνή της με απόλυτο σεβασμό στο γενικό ύφος.
 
   Γενικά η παράσταση συνθέτεται με μια -σε υπερθετικό βαθμό- σύγχρονη ματιά, χωρίς όμως να υποβαθμίζεται αυτή η αίσθηση του παράλογου που φέρει το έργο και μένοντας αφοσιωμένη στον χαρακτήρα του "αμέτοχου" που αυτό απαιτεί. Και μετά το παράσημο για την πιστή ενσάρκωση του έργου, ειδική μνεία θα κάνω στην 5η πράξη, το φινάλε, που πραγματικά με άφησε άλαλο, καθώς υπερέβη την πρωτότυπη συνταγογραφία του έργου -πάντα χωρίς εκπτώσεις-. Με έναν μαγικό τρόπο συμπύκνωσε μια ολόκληρη σκηνή σε μια ρευστή εικόνα με κορώνα ένα συναίσθημα -ξένου-. ΝΑΙ! Αυτό είναι το θέατρο του Καμύ! Δεν περιγράφω άλλο...
 
dikaioi3
...και συνεχίζω! Η παράσταση σε όλα τα τεχνικά μέρη είναι για σεμινάριο.
 
   Τα κοστούμια, παλαιάς κοπής αλλά με φουτουριστική αίσθηση- ενώνουν το παρελθόν και το μέλλον σε μια σταγόνα. Τα σκηνικά αποδεικνύουν ότι αν υπάρχει φαντασία μερικά ξύλινα κουτιά μπορούν να αναπαραστήσουν σε λίγα δευτερόλεπτα τα πάντα. Το εικαστικό περιβάλλον δομεί ένα μόνιμα ψυχρό τοπίο που μεταβάλλεται στη στιγμή ανάλογα με τις ανάγκες κάθε πράξης. Και τέλος οι φωτισμοί του Στάθη Μήτσιου (και ειδικά το video mapping) κυριολεκτικά απογειώνουν την παράσταση και την πάνε σε άλλο επίπεδο.
 
   Η μουσική ταίριαξε απόλυτα στο όλο ύφος. Λιτοί μοντέρνοι ήχοι πανέξυπνα τοποθετημένοι ως υπόστρωμα, δεν σε αποσπούν καθόλου από τα τεκταινόμενα. Καθαρά προσωπικό γούστο εδώ, θα προτιμούσα ίσως κάτι λίγο πιο αναχρονιστικό σε αυτό το σημείο, κάτι που να έφερνε ένα άρωμα χειμώνα εν μέσω τσαρικής αυτοκρατορίας. Η αλήθεια είναι πως θα ήμουν απόλυτα ευχαριστημένος με κάποιες πρόσθετες διακριτές νότες κλασσικού πιάνου στο υπάρχον υλικό, καθώς τις αποζητούσε η ακοή μου...
 
dikaioi4   Οι ηθοποιοί τέλος είναι όλοι τους -επίσης- πολύ καλοί, δεν υστέρησαν σε κανένα σημείο. Δεν έχουν κάποιο ιδιαίτερο σημείο αναφοράς, μιας και ούτε το κείμενο αφήνει πολλές ελευθερίες, ούτε η αποστασιοποιημένη οπτική της σκηνοθεσίας σε συνδυασμό με την εξπρεσιονιστικη διάθεση της παραγωγικής ομάδας. Οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές πάντως, Γρηγόρης Παπαδόπουλος και Γιώργος Σακελλαρίου, που πάνω τους στηρίζεται το κύριο διαλογικό δίπολο της ηθοπλασίας, υποστηρίζουν με χαρακτηριστική άνεση τους ήρωες τους, όπως επίσης και η Αντιγόνη Μπάρμπα που κουμπώνει και ισορροπεί εύθραυστα ανάμεσα τους σε αυτή την τραγική πορεία προς την Εξιλέωση.
 
   Δε θα γράψω άλλα, γιατί νομίζω πως έγινα σαφής.
 
   Αντικειμενικά οι "Δίκαιοι" είναι μια παράσταση που αξίζει να δουν όλοι! (...και όποιος λάτρης του Καμύ την χάσει, διαπράττει αμαρτία.)
 
Περιμένω να με πάρεις από αυτόν τον δηλητηριασμένο από την αδικία κόσμο...
(...) Θυμάσαι το καλοκαίρι; Όμως όχι, εμείς ζούμε τον αιώνιο χειμώνα.
Δεν είμαστε από αυτόν τον κόσμο. Είμαστε Δίκαιοι.
Υπάρχει μια ζεστασιά που δεν είναι για μας.

Γιάννης Τσιαβός
 

Περιγραφή
UBU ART CREW
ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ: ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΙ
Μετάφραση: Σάββας Στρούμπος
Προσαρμογή κειμένου-
Δραματουργία: Αναστασία Τζέλλου, Μαρία Γρίβα
Σκηνοθεσία: Μαρία Γρίβα
Σκηνικά: Βαγγέλης Ξώνογλου
Κοστούμια: Χρήστος Μπρούφας
Φωτισμοί-Video mapping: Στάθης Μήτσιος
Πρωτότυπη Μουσική: Δημήτρης Δαλέζης
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελευθερία Τσάκουρη
Φωτογραφίες: Ελευθερία Καλπενίδου
Σχεδιασμός αφίσας: Πασχάλης Μουδούρης
Οργάνωση παραγωγής-
Πρόγραμμα παράστασης: Ελένη Παυλίδου
 
Παίζουν
Δημήτρης Κρίκος - ΑΛΕΞΕΪ ΒΟΪΝΟΦ
Αλέξανδρος Κωχ - ΜΠΟΡΙΣ ΑΝΝΕΝΚΟΦ
Αντιγόνη Μπάρμπα - ΝΤΟΡΑ ΝΤΟΥΛΕΜΠΟΦ
Γρηγόρης Παπαδόπουλος - ΙΒΑΝ ΚΑΛΙΑΓΙΕΦ
Γιώργος Σακελλαρίου - ΣΤΕΠΑΝ ΦΕΝΤΟΡΟΦ
Ελευθερία Τσάκουρη - ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΥΚΙΣΣΑ
 
H παράσταση γίνεται με την υποστήριξη του Γενικού Προξενείου της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη και του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης.
 
Πληροφορίες Παράστασης
Έναρξη παραστάσεων: Παρασκευή 17/1/2014
Θέατρο: Studio Vis Motrix, Αγν. Στρατιώτη 20, έναντι εκκλησίας Αγ.Δημητρίου, Θεσσαλονίκη
Παραστάσεις: Πέμπτη-Σάββατο 21:15, Κυριακή 20:15
 
Τιμές εισιτηρίων
Κανονικό: 12 ευρώ
Φοιτητικό, Ανέργων: 8 ευρώ (με επίδειξη ταυτότητας και κάρτας ανεργίας)
Ατέλειες: 5 ευρώ
Πληροφορίες-Κρατήσεις: 6977051947, 2311251511

Facebook Comments

Θεατρικές Παραστάσεις