Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Ανταπόκριση θεατρικής παράστασης: Μεταγωγή

 
   Ένα από τα πράγματα που θα ήθελα να κάνω στη ζωή μου (και που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν μπορούν να συμβούν), είναι να κάνω έναν απολογισμό της, παρέα με το μικρό μου εαυτό. Ξέρετε, τον ατίθασο δεκαεφτάρη που τα ήξερε όλα, είχε όλες τις απαντήσεις, την ορμή, τη δίψα, την πίστη. Που οι ιδέες του ήταν οι καλύτερες, οι σωστότερες, οι αγνότερες. Που η επιτυχία τους ήταν δεδομένη, αν κι εφόσον με άφηναν οι «άλλοι».
 
metagogi2088
   Μην σας κάνει καμία εντύπωση αυτό που σας γράφω. Δεν γεννήθηκα νεκρός! Μπορεί να μην πίστεψα ποτέ στη δικτατορία του προλεταριάτου, την ανάγκη για ισοπέδωση των πάντων μέσω κατάλυσης του συστήματος ή ακόμα και τη διάλυση του καπιταλισμού μέσω της κοινοκτημοσύνης κτλ., αλλά ήμουν ατίθασο νιάτο. Είχα όνειρα και φιλοδοξίες. Άσχετα αν προσγειώθηκα απότομα στην πραγματικότητα κατ’ επιλογήν. Να μπορούσα μόνο να τον προειδοποιήσω για τις κακοτοπιές, να τον ενημερώσω για τα όμορφα που τον περιμένουν. Να τολμήσω να τον αντιμετωπίσω με την πείρα μου, έναντι στην ορμή του. Να μην υποκύψω στις επιθέσεις και τις προσβολές του, όταν θα με αποκαλούσε βολεμένο γέρο που παραιτήθηκε. Και να μπορέσω να καταλήξω σε ένα συμπέρασμα, αν τελικά τα πεπραγμένα μου ήταν τα σωστά.

   Δύσκολο να συμβεί, αλλά τουλάχιστον μπορώ να πω ότι πλέον έχω μια εικόνα του τι θα συνέβαινε σε μια τέτοια περίπτωση. Βλέπετε φρόντισε γι’ αυτό ο Γιώργος Βέλτσος με το έργο του Μεταγωγή. Ένα ζευγάρι απομονωμένο στο σπίτι του, παλεύοντας επί της ουσίας με τη μοναξιά αλλά και τις εμμονές του, έρχεται αντιμέτωπο με ένα κατά πολύ νεότερο και δημιουργείται αμέσως μια διαμάχη. Από τα συμφραζόμενα και το όλο κλίμα, είμαι βέβαιος ότι το νέο και το γηραιότερο ζευγάρι είναι οι ίδιοι άνθρωποι (χωρίς να έχει και ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι αντιθέσεις των γενεών υφίστανται και μεταξύ αγνώστων, φτάνει να έχουν όμως κοινή αφετηρία). Το παρόν και το παρελθόν. Το όνειρο και η μετουσίωση. Η φαντασία και η πραγματικότητα. Οι νέοι, με τις ορμόνες στο φουλ, αντιμετωπίζουν με περιφρόνηση τους «γέρους» που τα παράτησαν και το ‘ριξαν στο διάβασμα. Μάταια οι μεγαλύτεροι προσπαθούν να τους πείσουν για το λογικό των κινήσεών τους. Μάταια προσπαθούν να τους χαλαρώσουν, ενώ το αίμα τους βράζει. Μάταια βέβαια και οι νέοι προσπαθούν να επιβληθούν με τα δικά τους επιχειρήματα. Είναι όλα πλέον απαντημένα για τους γηραιότερους, οι άσοι στο μανίκι έχουν τελειώσει. Συμπέρασμα βέβαια για το ποια πλευρά έχει δίκιο δεν βγαίνει από το έργο. Αυτό είναι κάτι που εναπόκειται στο θεατή να το κρίνει. Τα επιχειρήματα παρουσιάζονται όλα στο τραπέζι, η παρτίδα σκάκι ξεκινά. Απλά εμείς πρέπει να επιλέξουμε στο τέλος το νικητή.
 
metagogi2096
   Οι τέσσερις ηθοποιοί (Βαγγέλης Παπαδάκης, Μυρτώ Ρήγου, Χρήστος Κίτσιος, Εμμανουέλα Κοντογιώργου) ήταν καταπληκτικοί στο ρόλο τους. Λυρικότατοι, εκφραστικοί, ανθρώπινοι. Θα ζητήσω συγνώμη από τους υπολοίπους και θα ξεχωρίσω λίγο περισσότερο την ερμηνεία του Βαγγέλη Παπαδάκη. Και θα είμαι φειδωλός με τις λέξεις μου. Απλά ταυτίστηκα! Θέλω να πιστεύω ότι δεν με ξεγελάσανε τα γκρίζα μαλλιά και τον υπολόγισα (κακώς) ως συνομήλικό μου (τα κάνω κάτι τέτοια λάθη τελευταία, βλέπετε).Όπως μπήκε εκείνος στο πετσί του ρόλου, έτσι κι εγώ βίωσα μέσω εκείνου αυτή τη συνάντηση, τη σύγκρουση, την απογοήτευση, την τελική επικράτηση (κατ’ εμέ). Η σκηνοθεσία της Χρύσας Καψούλη, σε συνδυασμό με τα σκηνικά και τα κουστούμια του Σπύρου Γκέκα, τη μουσική του Μιχάλη Τσίχλη και το Visual Art από τους COM.ODD.OR & Βασίλη Σέντζα, έδενε απόλυτα με την παράσταση. Όλα ήταν κατανοητά, εκτός ίσως από ένα κομμάτι στο τέλος, το οποίο και δεν κατάφερα να αποκωδικοποιήσω, χωρίς αυτό να σημαίνει και τίποτα, ούτε να χαλάει η γενική εικόνα. Ίσως ήταν η «γυμνή αλήθεια» που όλοι πρέπει να αντικρύσουμε κάποια στιγμή. Ίσως και όχι.

   Τουλάχιστον ξέρω πλέον τι θα πω στο δεκαεπτάχρονο εαυτό μου όταν το συναντήσω. Αλλά αυτό θα το κρατήσω για μένα, αν δεν σας ενοχλεί. Αξίζει το χρόνο σας.

Νάσος Κονίτσας
 
metagogi2037
 
Ταυτότητα παράστασης
Κείμενο: Γιώργος Βέλτσος
Σκηνοθεσία: Χρύσα Καψούλη
Σκηνικό-Κοστούμια: Σπύρος Γκέκας
Μουσική: Μιχάλης Τσίχλης
Visual Art: COM.ODD.OR & Βασίλης Σκέντζας
Φωτισμοί: Χρήστος Μπαλαγιάννης
Βοηθοί Σκηνοθέτη, Θεατρολόγοι: Σπύρος Μπέτσης, Αλέξανδρος Λούμας
Ερμηνεύουν οι: Βαγγέλης Παπαδάκης, Μυρτώ Ρήγου, Χρήστος Κίτσιος, Εμμανουέλλα Κοντογιώργου-Οικονόμου
Φωτογραφίες: Πέτρος Σοφικίτης
Marketing & Οργάνωση Παραγωγής: Άρης Σομπότης
Curator πλατφόρμας A Small Argo full of Art: Χρύσα Καψούλη
Παραγωγή: Καλλιτεχνική Εταιρεία Θεάτρου ΑΡΓΩ
Επικοινωνία θεάτρου ΑΡΓΩ: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου
 
metagogi2063
INFO
Παραστάσεις: από 18 Ιανουαρίου έως 12 Απριλίου 2020
Ημέρες & ώρες: Σάββατο και Κυριακή στις 21:00
Διάρκεια: 80΄

Εισιτήρια: €15, €12 (φοιτητικό), €10 (ανέργων και 65+)
Προσφορά προπώλησης έως 17/1/2020: €12
Προπώληση: VIVA.GR https://www.viva.gr/tickets/theater/argo/metagogi/
 
A Small Argo full of Art (Δεύτερη Σκηνή Θεάτρου ΑΡΓΩ)
Ελευσινίων 15, Μεταξουργείο, Τηλέφωνο: 210 5201684 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
 

Θεατρικές Παραστάσεις