Θεατρικές Παραστάσεις

Aνταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: ''Cabaret''

 
   Η μεγάλη θεατρική επιτυχία του φετινού χειμώνα , που συγκέντρωσε πάνω από 30.000 θεατές στην Αθήνα, έρχεται στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης για δέκα συλλεκτικές παραστάσεις.
 
   Καλωσορίσατε λοιπόν στο Καμπαρέ…
 
cabaret2   Το Καμπαρέ θεωρώ πως είναι ένα από τα καλύτερα μιούζικαλ όλων των εποχών, όχι μόνο γιατί πρόκειται για ένα έργο που έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία των μιούζικαλ και των θεατρικών μεταφορών, όχι μόνο για τα οχτώ Όσκαρ και Τόνυ που εισέπραξε , όχι μόνο για την κινηματογραφική μεταφορά και εκδοχή του Μπόμπ Φόσι και τη μνημειώδη ερμηνεία της Λάιζα Μινέλι ,αλλά κυρίως για την εντυπωσιακή δραματουργική αρτιότητά του.
 
   Μέσα σε δύο χώρους, το καμπαρέ από την μία και το σπίτι της φράου Σνάιντερ από την άλλη, όλα τα πρόσωπα του έργου κινούνται στους ρυθμούς της νύχτας με φόντο το ναζιστικό εφιάλτη. Το καμπαρέ δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αφορμή να ξετυλιχτεί το κουβάρι δύο ιστοριών, που εξελίσσονται παράλληλα, της εκρηκτικής Σάλι Μπόουλς με τον Αμερικανό συγγραφέα Κλίφορντ Μπράντσο και της μεσόκοπης γεροντοκόρης φράου Σνάιντερ με τον Εβραίο νοικιάρη της Σουλτς.
 
   Ο κομπέρ είναι και ο μαέστρος της παράστασης, ο οποίος με τη βοήθεια ενός καθρέφτη αντανακλά την ίδια την πραγματικόπτητα, είναι η γέφυρα ανάμεσα στην ψευδαίσθηση και το ρεαλισμό. Ο θεατής βλέπει τον ίδιο του τον εαυτό  και την κατάσταση, την οποία βιώνει. Πόσο επίκαιρο θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς, αφού παραπέμπει άμεσα στην οικονομική και πολιτική κρίση της εποχής μας;
 
   Και πάμε να δούμε το καμπαρέ του Ρήγου. Κάπως έτσι θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω, αφού δίχασε κοινό και κριτικούς και αποτέλεσε σημείο αναφοράς και συζητήσεων σε θεατρικά και μη πηγαδάκια. Πάντως προκάλεσε, ξάφνιασε, εντυπωσίασε. Και αυτό σημαίνει πολλά. Το έχω ξαναγράψει πως δεν υπάρχει παρθενογέννεση στην Τέχνη. Μας ενδιαφέρει αν το έργο υπηρέτησε πιστά το είδος και τους κανόνες που εκπροσωπεί και αν πρόσθεσε ένα λιθαράκι στον βωμό της Τέχνης.
 
cabaret3   Ο Κωνσταντίνος Ρήγος, λοιπόν, κατέβηκε στο θεατρικό στίβο με τριπλή ιδιότητα υπογράφοντας την σκηνοθεσία, τη χορογραφία αλλά και την σκηνογραφία. Πού να δώσει βάρος: στους ηθοποιούς, στους χορευτές ή στην σκηνογραφία;
 
   Έχοντας ως αρωγούς την εξαιρετική μετάφραση της Έρι Κύργια και την απόδοση στίχων του Νίκου Μωραίτη και μένοντας πιστός στην θεατρική μορφή του έργου, μπορώ να πω πως εν μέρει κατάφερε να δώσει το προσωπικό του στίγμα, αλλά έλειπε η ψυχή, η δύναμη, η ένταση να το απογειώσει και να μεγαλουργήσει, να πιστέψει περισσότερο στο όραμά του.
 
   Ακόμη και στις χορογραφίες που θεωρητικά και πρακτικά του ήταν πιο άμεσες και γνώριμες ως χορογράφος, δεν κατάφερε να δώσει την μαγεία εκείνη όπου η μουσική γίνεται ορατή και ο χορός ακούγεται!!!
 
   Στο σκηνογραφικό κομμάτι θεωρώ πως αξιοποίησε στο έπακρο την αχανή σκηνή του Μεγάρου υπαγορεύοντάς μας ένα λαμπερό, φαντασμαγορικό μιούζικαλ με μία πολιτική και οικονομική χροιά. Ιδιαίτερη μνεία οφείλεται στους εννιά μουσικούς στο υπερώο, που έδωσαν πνοή στα υπέροχα κομμάτια του καμπαρέ.
 
   Βέβαια μη αμελούμε πως το μιούζικαλ είναι ένα ενιαίο σύνολο που περιλαμβάνει τραγούδια, χορό αλλά και διαλόγους (πρόζα). Σε καμία περίπτωση όμως καμία από τις τέχνες που το περιλαμβάνει δεν πρέπει να ξεχωρίζει από την άλλη. Η πρόζα όμως νομίζω πως πλαταίνει. Όλοι είχαν τις καλές και τις αδύναμες πλευρές τους.
 
   Η Μαρία Ναυπλιώτου είχε να αναμετρηθεί με έναν ρόλο στιγματισμένο με το όνομα της Λάιζα Μινέλι, ωστόσο απέδωσε καίρια την δυναμικότητα της Σαλλυ Μπόουλς περισσότερο με την αποστράπτουσα παρουσία της παρά ως ένα ενιαίο εργαλείο φωνής, σώματος και υποκριτικής . Ας μη λησμονούμε πως το μιούζικαλ είναι ένα είδος Θεάτρου που δεν είναι οικείο με τα ελληνικά δεδομένα, καθώς δεν υπάρχει επαρκής εκπαίδευση των ηθοποιών μας σ' αυτό το είδος. Έχοντας δίπλα της έναν τυπικό και μονοδιάστατο Γιώργο Νανούρη στον ρόλο του Αμερικάνου συγγραφέα μπόρεσε ωστόσο να επισκιάσει με έντεχνο τρόπο τις αδυναμίες της.
 
cabare   Από την άλλη, η Τάνια Τσανακλίδου και ο Μιχάλης Μητρούσης δημιούργησαν ένα μοναδικό θεατρικό ζευγάρι με όλη την συγκίνηση και ευαισθησία που μπορεί να προσφέρει ένα ντουέτο όπως πχ στο ''Τραγούδι του ανανά'', που και ήταν μία από τις καλύτερες σκηνές της παράστασης.
 
   Διεκπεραιωτικός ο ρόλος του Παναγιώτη Μπουγιούρη, ενώ αντίθετα εντυπωσίασε με τις φωνητικές της ικανότητες η Νάντια Μπουλέ ως φροιλάιν Κοστ.
 
   Τέλος ο Δημήτρης Λιγνάδης μας πρόσφερε έναν απολαυστικό κομπέρ με όλη την δυναμικότητα και σαρκασμό που απαιτεί ο χαρακτήρας.
 
   Εν τέλει πρόκειται για μία παράσταση όπου η σαμπάνια είναι παγωμένη, το χαβιάρι μαύρο και το τυρί μουχλιασμένο.
 
   Γιατί η ίδια μας η ζωή είναι ένα Καμπαρέ.
 
Σπύρος Μέλλιος

 
Στοιχεία της παράστασης:
Βασισμένο στο λιμπρέτο του Joe Masteroff, το έργο του John van Drutenκαι τις ιστορίες του Christopher Isherwood

Στίχοι: Fred Ebb
Μουσική: John Kander
Σκηνοθεσία – Χορογραφία – Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Ρήγος
Μετάφραση: Έρι Κύργια
Απόδοση στίχων: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική διεύθυνση - ενορχήστρωση: Δημοσθένης Γρίβας
Φωνητική Διδασκαλία: Λία Βίσση
Συνεργάτης Σκηνογράφος: Μαίρη Τσαγκάρη
Ενδυματολόγος: Γιώργος Σεγρεδάκης
Σχεδιασμός Φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Σχεδιασμός Ήχου: Γιάννης Βενιός
Videodesign:grou3
Ηχολήπτης stage: Ηλίας Τριντής
Επιμέλεια Μακιγιάζ: Έλενα Χατζηνικολίδου
Βοηθοί σκηνοθέτη: Άγγελος Παναγόπουλος, Έλενα Σκουλά
Βοηθός χορογράφου: Νίκος Μαριάνος
Βοηθοί σκηνογράφου: Μανταλένα Μπαστακού, Βάσια Βαπορίδου

Πρωταγωνιστούν:
Κομπέρ: Δημήτρης Λιγνάδης
Σάλλυ Μπόουλς : Μαρία Ναυπλιώτου
Φροϊλάιν Σνάιντερ: Τάνια Τσανακλίδου
Χερ Σουλτζ: Μιχάλης Μητρούσης
Ερνστ Λούντβιχ: Παναγιώτης Μπουγιούρης
Κλίφορντ Μπράντσο: Γιώργος Νανούρης
Φροϊλάιν Κοστ: Νάντια Μπουλέ
Μαξ: Χρήστος Τανταλάκης
Μπόμπυ: Βασίλης Λιάκος
KitKatClub:
Ρόζι: Ελίζα Γεροντάκη
Λούλου: Ιώβη Φραγκάτου / Χριστίνα Ελληνοδέλη
Κλάρα: Αλεξάνδρα Γρηγορίου
Φρίτζι: Άννα Μάγκου
Τέξας: Δήμητρα Βλάχου
Χέλγκα: Φανή Φωκάn>
Χέλγκα: Φανή Φωκά
Βίκτωρ: Ραφαήλ Σωτήρης Μποβολανέας
Γκάσπαρ: Αναστάσιος Ξιαρχογιαννόπουλος
Χανς: Πάνος Αθανασόπουλος
Χέρμαν: Χρήστος Ξυραφάκης

Μουσικοί:
Δημοσθένης Γρίβας (διεύθυνση ορχήστρας, μπάσο, ηλ. κιθάρα)
Κώστας Γιαξόγλου (πιάνο)
Γιάννης Καϊκης (τρομπόνι)
Στέλιος Χατζηκαλέας (τρομπέτα, φλικόρνο)
Χρήστος Κωνσταντινίδης (τύμπανα)
Γιώργος Κάστανος (κλαρινέτο, τενόρο σαξόφωνο)
Χρύσα Χατζηαντωνίου (ακορντεόν)
Βαρβάρα Τσότρα (βιολοντσέλλο)
Γιώργος Κοντομιχάλης (άλτο και σοπράνο σαξόφωνο)

Θέατρο:
Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, 25ης Μαρτίου και Παραλία

Ημερομηνίες:
Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου : 21.00
Σάββατο, 18 Ιανουαρίου: 17.00 & 21.00
Κυριακή, 19 Ιανουαρίου: 17.00 & 21.00
Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου: 21.00
Σάββατο, 25 Ιανουαρίου: 17.00 & 21.00
Κυριακή, 26 Ιανουαρίου: 17.00 & 21.00

Τιμές Εισιτηρίων:
€ 35 (Διακεκριμένη Ζώνη) - € 30 (Ζώνη Α’) - € 25 (Ζώνη Β΄) - € 20 (Ζώνη Γ’) - €15 (Ζώνη Δ’)
€ 10 (Μειωμένο για φοιτητές, ΑΜΕΑ, ανέργους)
Τιμές Εισιτηρίων για Ομαδικές Κρατήσεις (άνω των 20 ατόμων):
€ 26 (Διακεκριμένη Ζώνη) - € 23 (Ζώνη Α’) - € 19 (Ζώνη Β΄) - € 15 (Ζώνη Γ’) - € 11 (Ζώνη Δ’)
 
Προπώληση Εισιτηρίων:
Εκδοτήρια εισιτηρίων Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης
Καταστήματα Public
tch.gr
Παραγωγή:Live2 / Θέτιδος 10, 115 28 Αθήνα / Τ.: 210-7475080 / www.live2.gr

Facebook Comments

Θεατρικές Παραστάσεις