Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: ''Απατεώνες και Τζέντλεμεν''

 

 

Ανταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: Απατεώνες και Τζέντλεμεν

  

ap2Χωρίς περιστροφές η Ελληνική Θεαμάτων σε συνεργασία με το Μέγαρο Μουσικής, με την παράσταση Απατεώνες και Τζέντλεμεν, μεγαλούργησε και πάλι προσφέροντας μας ένα απίστευτα φαντασμαγορικό θέαμα, ένα μιούζικαλ, μία κωμωδία μετά ασμάτων όπως είναι και η ελληνική μετάφραση του όρου.

 

Γνωρίζοντας επακριβώς τους κανόνες της τρισύλλαβης αυτής αμερικάνικης λέξης και χωρίς καμία φειδώ στο κόστος παραγωγής ανέθεσαν σε δύο έμπειρους και καταξιωμένους ηθοποιούς, τον Γιάννη Μπέζο και τον Πέτρο Φιλιππίδη, την μετάφραση (μαζί τους στη μετάφραση και ο Χρήστος Σιμαρδάνης) αλλά και την σκηνοθεσία του «Dirty Rotten Scounderls» όπου είναι και ο αυθεντικός τίτλος του έργου. Σας θυμίζω πως το εν λόγω έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1988 με ιδιαίτερη επιτυχία και πρωταγωνιστές τους Στιβ Μάρτιν και Μάικλ Κέιν, ενώ στη συνέχεια παρουσιάστηκε και στο Θέατρο ως μιούζικαλ.

 

   Για την ιστορία το Μιούζικαλ έχει αγγλικές ρίζες αλλά διαμορφώθηκε ως αυτοτελές ap3Θεατρικό είδος στην Αμερική και περιέχει στοιχεία μουσικής, πρόζας, φάρσας, μελό εμπλουτισμένο από ένα χλιδάτο φορτίο σκηνικών, κοστουμιών και εξελιγμένων τεχνικών πτυχών ( π.χ. οπτικά εφέ). Πιο απλά δηλαδή είναι ένας τρόπος να πεις μία ιστορία και να εκφράσεις το συναισθηματικό περιεχόμενο της, το χιούμορ, το πάθος, τον έρωτα, το θυμό μέσα από το κείμενο, την μουσική αλλά και την κίνηση, ώστε να δημιουργηθεί ένα ενιαίο σύνολο χωρίς ωστόσο καμία από τις τέχνες να ξεχωρίζει από την άλλη.

 

   Πολλοί το εκλαμβάνουν ως ένα εύπεπτο, επικερδές καταναλωτικό προϊόν, που  όμως δεν είναι τόσο συνηθισμένο για ελληνικά δεδομένα, καθώς δεν υπάρχει ούτε και η ανάλογη Θεατρική και Μουσική εκπαίδευση των ηθοποιών, ούτε και η παράδοση ως είδος αλλά ούτε και η αντίστοιχη εξοικείωση του Θεατή.  Ένα εγχείρημα παρακινδυνευμένο στα όρια του ακροβατικού λοιπόν τόλμησαν και πέτυχαν αφού αφομοίωσαν στο έπακρο τα ιδιαίτερα και απαιτητικά στοιχεία του είδους προσφέροντας μία υπερπαραγωγή εθνικών προδιαγραφών.

 

   Δύο γοητευτικοί απατεώνες (Μπέζος – Φιλιππίδης) που εξαπατούν πλούσιες κυρίες με σκοπό το προσωπικό τους κέρδος από ανταγωνιστές γίνονται συνεργάτες βάζοντας ένα στοίχημα για μία κυρία (Ιωάννα Τριανταφυλλίδου) που τελικά αποδεικνύεται πιο δαιμόνια από τους ίδιους.

  

   Ο κος Μπέζος ανέλαβε τον μπλαζέ τύπο του αρχοντικού Λόρενς πετυχαίνοντας έναν αυθεντικό τζέντλεμαν και αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά την μεγάλη κλάση του, την εσωτερική του τεχνική αλλά και την μουσική του παιδεία. Ένας μεγάλος πρωταγωνιστής του Θεάτρου που μεγαλουργεί.

 

   Στο ίδιο μήκος κινήθηκε και ο κος Φιλιππίδης ο οποίος απέδειξε για ακόμη μια φορά πως είναι ένας χαρισματικός κωμικός διασκεδαστής του Θεάτρου μας. Με αεικίνητη ευκολία μας χάρισε έναν εξαίσιο Φρέντι προκαλώντας πολλές φορές τα σχόλια, το γέλιο και το χειροκρότημα των θεατών.

 

   Μία νέα, αυτόφωτη (όπως έδειξε) ηθοποιός, μια όμορφη παρουσία και με έξοχη κίνηση η Ιωάννα Τριανταφυλλίδη στάθηκε αξιοπρεπώς δίπλα στους δύο αρτίστες μας χαρίζοντάς μας μία δροσερή και απολαυστική Κολγκέιτ. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί υπερασπίστηκαν με σθένος και αφοσίωση την σκηνοθεσία και το όραμα της παράστασης.

 

   Βέβαια μιλάμε για μιούζικαλ και όπως προαναφέραμε, μιούζικαλ χωρίς σκηνικά (Μανώλης Παντελιδάκης) και κοστούμια (Βασίλης Ζούλιας) δεν υφίσταται. Και εδώ είναι που συντελέστηκε ένα μικρό θαύμα. Τι υπερπολυτελή ξενοδοχεία, τι επαύλεις, τι καζίνο, αμμουδιές, τρένα, αεροπλάνα, κελιά φυλακών, μέχρι και ένα ολόχρυσο αυτοκίνητο βολτάρει στην σκηνή θαμπώνοντας το μάτι και την ψυχή του θεατή. Βλέποντας την παράσταση αναρωτιόμουν πως ίσως τα σκηνικά θα πρέπει να χρειάστηκαν περισσότερες πρόβες από τους ηθοποιούς.

 

   Γλαφυρές πινελιές και οι χορογραφίες (Ελπίδα Νίνου-Θανάσης Γιαννακόπουλος) με ρυθμικά σχήματα υψηλής ακριβείας και γούστου, ζεστά και λειτουργικά τα φώτα του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
Εν κατακλείδι μία γενναιόδωρη παραγωγή που δεν εξαπατά τον θεατή ούτε σαν θέαμα ούτε και σαν παραγωγή.

 

Σπύρος Μέλλιος

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Μετάφραση:
Πέτρος Φιλιππίδης - Γιάννης Μπέζος - Χρήστος Σιμαρδάνης
Σκηνοθεσία: Πέτρος Φιλιππίδης - Γιάννης Μπέζος
Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης
Κοστούμια: Βασίλης Ζούλιας
Μουσική διασκευή - διδασκαλία: Παναγιώτης Τσεβάς
Χορογραφίες - Κίνηση: Ελπίδα Νίνου - Θανάσης Γιαννακόπουλος
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Πρωταγωνιστές: Γιάννης Μπέζος, Πέτρος Φιλιππίδης, Ιωάννα Τριανταφυλλίδου
Μαζί τους οι: Γιάννης Στόλλας, Γιάννα Παπαγεωργίου, Μαριάνθη Φωτάκη, Ηλίας Γιαννάκης, Θοδωρής Μπουζικάκος, Δημήτρης Κανέλλος, Μανώλης Χουρδάκης, Λήδα Καπνά, Αντώνης Αντωνάκος, Σταυρίνα Ψιμοπούλου, Σύνθια Μπατσή, Θανάσης Γιαννακόπουλος, Αντιγόνη Δούμου.
 

Θεατρικές Παραστάσεις