Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: ''Αναμονή''

 
   Στο θέατρο Αυλαία παρουσιάζεται για λίγες μόνο παραστάσεις η "Αναμονή" της ομάδας "Θίασος εκτ6ς", μια παράσταση που αποτελεί σωματικό θέατρο της επινόησης.
 
anamoni2   Το θέατρο της επινόησης (devised theatre) για τους μη γνωρίζοντες, είναι ένα είδος θεάτρου το οποίο -με λίγα λόγια- βασίζεται περισσότερο στη δυναμική του σώματος και λιγότερο στο λόγο του ηθοποιού. Η παράσταση προκύπτει -συνήθως- χωρίς αρχικό θεατρικό κείμενο, αλλά μέσα από αυτοσχεδιασμούς, θεατρικές ασκήσεις, θεατρικά παιχνίδια σε συνδυασμό με ερμηνεία κειμένων θεάτρου, λογοτεχνίας, ποίησης ή ακόμα και ατακών εμπνευσμένων στη διαδικασία των προβών.
 
   Η "Αναμονή" λοιπόν πραγματεύεται μέσες άκρες το ζήτημα του χρόνου και πως αυτός βιώνεται μέσα από τις στιγμές της ζωής μας, στις οποίες καλούμαστε να περιμένουμε -κοινώς όταν μας έχουν στην αναμονή-. Το δελτίο τύπου γίνεται σε κάποιο σημείο κάπως πομπώδες στην περιγραφή χωρίς λόγο, καθώς η υπόθεση είναι πολύ απλή. Παρακολουθούμε απλά τις ζωές δύο ανθρώπων, από τη γέννηση στο θάνατο και πως αυτές κυλούν και περνούν χωρίς να το πάρουν χαμπάρι σε ένα πλαίσιο κενό. Αυτό είναι όλο και είναι μια χαρά.
 
anamoni   Η σύλληψη και η σκηνοθεσία της Δήμητρας Τσάκου επίσης είναι ενδεικτική του devised theatre, και αχνοφαίνεται εμπειρία στο είδος από την σκηνοθέτιδα. Δεν ξεφεύγει βέβαια από τις πεπατημένες φόρμες του είδους, αλλά φέρνει επάξια εις πέρας την αποστολή της - οφείλω να ομολογήσω πάντως πως η σκηνή της γέννησης ήταν εκπληκτική-. Συγκροτεί την ιστορία που θέλει να πει σε ένα συγκεκριμμένο και σταθερό πλάνο, ξέρει ακριβώς τι θέλει να πει σε κάθε σκηνή και αυτό φαίνεται, καθώς πετυχαίνει την εγρήγορση του θεατή, το θέατρο ήταν ζωντανό.
 
   Το σκηνικό στερέωμα είναι απλώς ένα τετράγωνο, εσωτερικό μέρος της σκηνής, που περιφράζεται από λευκή ταινία κολλημένη στο πάτωμα. Αρκετά απλό, αλλά κάνει ικανοποιητικά τη δουλειά που πρέπει να κάνει. Από εκεί και πέρα σκηνικά αντικείμενα και έπιπλα δεν υπάρχουν -χαρακτηριστικό επίσης του είδους- και το μόνο που κάνει σποραδικά την εμφάνιση του είναι ένα φυτό-δεντράκι που μεγαλώνει παράλληλα με τους ήρωες του έργου.
 
   Την παράσταση ανεβάζει επίπεδο, η live μουσική, που ακούγεται από το βάθος της σκηνής, όπου υπάρχει ολόκληρο βάθρο με διάφορα μουσικά όργανα (ξεχωρίζει το ηλεκτρικό βιολί θεωρώ) τα οποία επιδέξια παντρεύουν τρεις μουσικοί σε όλη τη διάρκεια της παράστασης, είτε ως επικάλυψη της κύριας δράσης, είτε ως χαλί στα τεκταινόμενα. Επίσης η ευχέρεια τους να παράγουν ήχους σχετικούς με τους ήχους της δράσης των ηθοποιών απελευθερώνει τους τελευταίους στο υποκριτικό μέρος και τους δίνει τη δυνατότητα να αφοσιωθούν στο σωματικό μέρος, που είναι άλλωστε ο στοχευμένος άξονας μέσα από τον οποίο, θέλουν ως performers, να βιώσουν την "Αναμονή".
 
anamoni3   Οι ηθοποιοί παίζουν χαρούμενα, το ευχαριστιούνται και αυτό "βγαίνει" πάνω στη σκηνή. Είναι εκεί γεμάτοι ενέργεια, βασικό συστατικό για μια πετυχημένη παράσταση και δίνουν ρέστα ειδικά στα κωμικά σημεία. Στο λόγο δεν μπορούν να κριθούν καθώς ελάχιστες είναι οι φράσεις που καλούνται να πουν. Πάντως παράπονο μου είναι, πως δεν ένιωσα καθόλου τις φράσεις που ακούστηκαν στην εισαγωγή, αν και θεωρώ ότι πιο πολύ σε αυτό έφταιξε το τσιτάτο κατ'εμέ επίπεδο των φράσεων και όχι τόσο η εκφορά των ηθοποιών.
 
   Προσωπικά δεν μου αρέσει καθόλου αυτό το είδος θεάτρου, καθώς προτιμώ είτε το κλασσικό θέατρο είτε την καθαρή μορφή έκφρασης του σώματος, το χοροθέατρο. Παραταύτα η "Αναμονή" εν τέλει μου κέντρισε το ενδιαφέρον παρά την αρχική μου διστακτικότητα να πάω να το δω και το γενικό αποτέλεσμα μου άφησε γενικά μια ευχάριστη αίσθηση, δεν βαρέθηκα, έμεινα διαρκώς προσηλωμένος και σε κάποια σημεία μάλιστα γέλασα με την καρδιά μου. Εξαίρεση αποτέλεσε μονάχα η σκηνή προς το τέλος με το δελτίο ειδήσεων, που τη βρήκα κάπως τραβηγμένη και κουραστική, αν και καλοδουλεμένη όπως άλλωστε όλο το έργο, βρήκα υπερβολικά αργό το τέμπο της -ειδικά το πλάνο στο video art- δίχως ιδιαίτερο λόγο.
 
anamoni5   Κλείνοντας θα κάνω και μια αναφορά στην υπόκλιση, που ήταν μια από τις πιο ωραίες υποκλίσεις που έχω δει. Θα τη θυμάμαι για χρόνια καθώς θα μου θυμίζει, πως το θέατρο πέρα από όλες τις αναλύσεις, δεν παύει να είναι ένα "παιχνίδι" έκφρασης. Το "αόρατο τραμπολίνο" πάνω στο οποίο χοροπηδούσαν γεμάτοι χαμόγελο, καλοκουρδισμένα όλοι μαζί, πιασμένοι χέρι χέρι σε μια ευθεία, άξιζε πλήρως το ζεστό χειροκρότημα μας.
 
   H "Αναμονή" λοιπόν αποτελεί κλασσικό αντιπροσωπευτικό δείγμα-δουλειά αυτής της τεχνοτροπίας. Ο Θίασος εκτ6ς, παρουσιάζει μια αξιόλογη θεατρική πρόταση, είτε για αυτούς που θέλουν να γνωρίσουν το θέατρο της επινόησης, είτε για αυτούς που τους αρέσει ήδη και δεν το συναντάνε συχνά στις σκηνές της πόλης.
 
Γιάννης Τσιαβός
 
Συντελεστές
Σύλληψη-Σκηνοθεσία: Δήμητρα Τσάκου
Μουσική Σύνθεση: Νίκος Κιουρκτσής aka tourbis
Κινησιολογία-Χορογραφίες: Μαρία Στεφανίδου
Video-Art: Βαγγέλης Κολότσιος, Χέμη Μποζίνη
Κοστούμια-Σκηνογραφική Επιμέλεια: Έλλη Τελεβάντου
Φωτισμοί: Στράτος Κουτράκης, Έλενα Κώτση
Οργάνωση παραγωγής: Δώρα Σεϊτανίδου, Αποστόλης Λιάπης
Κατασκευές: Θάνος Καρώνης
Φωτογραφίες: Γιώργος Σκανδαλάρης
Σχεδιασμός αφίσας-flyer: Βαγγέλης Κολότσιος
Παραγωγή: Πολυχώρος εκτ6ς
Παίζουν οι ηθοποιοί: Χριστίνα Γεωργίου, Γιάννης Δρόσος, Βασιλίνα Κατερίνη, Δημήτρης Κουστολίδης,, Σταύρος Μπαρτζόκας, Μαρία Στεφανίδου.
Παίζουν επί σκηνής οι μουσικοί: Νίκος Κιουρκτσής aka tourbis, Ηλίας Τσιπτσές, Αστέρης Βαρελάς
 
Πληροφορίες παράστασης
Χώρος: Θέατρο Αυλαία
Πρεμιέρα: 13 Ιανουαρίου 2014
Διάρκεια παραστάσεων: 13 Ιανουαρίου – 4 Φεβρουαρίου 2014
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Διάρκεια παράστασης: 1 ώρα και 20 λεπτά
Εισιτήρια: Γενική είσοδος 12€, φοιτητικό 10€, ανέργων – ατέλειες – ομαδικό 6€

Θεατρικές Παραστάσεις