Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Ανταπόκριση Θεατρικής Παράστασης: "Adolf"

 

   Βερολίνο, Απρίλης του 1945. Η πτώση της ναζιστικής πρωτεύουσας είναι πλέον αναπόφευκτη. Ο Αδόλφος Χίτλερ απευθύνει τα τελευταία του λόγια στους λίγους πιστούς του φίλους που έχουν μείνει μαζί του στο καταφύγιο.
 
   Πολύ εύκολα θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί ότι η συγκεκριμένη παράσταση περιστρέφεται μονάχα γύρω από τον Φύρερ, το όραμα του και τις δικαιολογίες για την μαζική δολοφονία των Εβραίων. Στην πραγματικότητα είναι κάτι βαθύτερο. Ο μονόλογος του βραβευμένου Βρετανού ηθοποιού Pip Utton, μας παρακινεί να διερευνήσουμε τις πτυχές εκείνες του εαυτού μας οι οποίες δέχονται υποσυνείδητα την επιρροή του φασισμού στην οποιαδήποτε έκφανσή του.
Adolf 2 
   Το σκηνικό, λιτό: Η ναζιστική σημαία, μια ξύλινη καρέκλα, ένα τραπέζι με μια λάμπα και ένα ποτήρι με νερό πάνω του. Τα φώτα χαμηλά και μοναδικός ήχος το τικ-τακ ενός ρολογιού… και ο Adolf εμφανίζεται.
 
   Ένας από τους μεγαλύτερους δημαγωγούς όλων των εποχών, ο Χίτλερ, είχε την ικανότητα να ξεσηκώνει το κοινό με τη ρητορική του δεινότητα, τη μεταδοτικότητα και το πάθος για τις πεποιθήσεις του. Ο Utton υιοθετεί στο έπακρο αυτό το χαρακτηριστικό, όπως και πολλά άλλα. Η ένταση της φωνής του που αυξάνεται σχεδόν βίαια σε στιγμές ορμής, το αυστηρό – παγερό βλέμμα του, οι σπασμωδικές κινήσεις ακόμα και το σχεδόν ψυχαναγκαστικό «φτιάξιμο» των μαλλιών του συνθέτουν με απόλυτο ρεαλισμό τη χαρακτηριστική φιγούρα του Φύρερ. Πέρα όμως από την επιφανειακή προσέγγιση, στην παράσταση παρουσιάζεται ένα είδος ενδοσκόπησης στον βαθύτερο ψυχισμό μιας από τις πιο εγκληματικές προσωπικότητες της ιστορίας. Ο Utton έχει εμβαθύνει στο διαταραγμένο νου του Αδόλφου αποκαλύπτοντας τις εμμονές και τις μεθόδους του που πέτυχαν τη διαμόρφωση νοοτροπίας ενός ολόκληρου έθνους.
 
   Οι θεατές έχουν το ρόλο των φίλων και των υποστηρικτών του Adolf. O ίδιος θεωρεί τη συναίνεση και την υποταγή μας στα ιδανικά του δεδομένη. Είμαστε εκεί για να διαδώσουμε τις ιδέες του ως «Ευαγγέλιο» με εκείνον στο ρόλο του προφήτη. Είμαστε ο δίαυλος του για την αιωνιότητα. Παραθέτει εκτενώς αποσπάσματα από το «Μein Kampf» και μας διαβεβαιώνει ότι η «ιδιοφυΐα» του θα αποτελέσει ανεξάντλητη πηγή για την δημιουργία του αύριο.
Adolf 2
 
   Στο δεύτερο μισό του έργου, μια έκπληξη περιμένει το κοινό. Ο Utton βγάζει την περούκα και το μουστάκι, ζητά τσιγάρο και μπύρα από τους θεατές. Η επαφή του με το κοινό γίνεται πιο άμεση και προσωπική ζεσταίνοντας το κλίμα με αστεία περιστατικά της ζωής του. Όμως, όσο περνά η ώρα οι θεατές συνειδητοποιούν πως μέσα από το κωμικό του πράγματος στοχεύει να τους οδηγήσει σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, όχι και τόσο… κωμική. Μέσα από τους αστεϊσμούς και την πιο χαλαρή ατμόσφαιρα νιώθουμε να παρασυρόμαστε σταδιακά και «τόσο φυσικά» στην αποδοχή ενός σύγχρονου ναζιστικού μανιφέστου. Ανακαλύπτουμε την αφανή πλευρά που καραδοκεί στον πυρήνα της ανθρώπινης προσωπικότητας, πόσο εύκολα αυτή μπορεί να χειραγωγηθεί, και κατά πόσο κρύβουμε ένα «μικρό δικτάτορα» μέσα μας.
 
   Το έργο, πού είναι γραμμένο από τον ίδιο τον Utton το 1997 και έχει περιοδεύσει σε όλο τον κόσμο, είναι μια ευφυής, δυνατή, προκλητική και πάντα επίκαιρη δημιουργία με βαθιά αντιρατσιστικό χαρακτήρα.
 
Μάγδα Λαμπροπούλου
 
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Guy Masterson
Ερμηνεία: Pip Utton
 
Πληροφορίες:
BIOS, Πειραιώς 84, 104 35 Αθήνα, Τηλέφωνο: 210 3425335
Από 18/04/2013 έως 21/04/2013
Ώρα: 21:00
Τιμές εισιτηρίων: Γενική είσοδος: 15 € , Μειωμένο (φοιτητικό): 10 €
*Η παράσταση παρουσιάζεται στα αγγλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους.

Θεατρικές Παραστάσεις