Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Ανταπόκριση από την Επίδαυρο: The Thread - Το Νήμα

 
   Το ρολόι δείχνει εννέα και είκοσι… Τα φώτα σβήνουν. Το μεγαλείο του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου και του έναστρου ουρανού αναμένει τις αφίξεις των χορευτών και της μουσικής. Δεκαοκτώ κορμιά θα δοκιμαστούν στην ορχήστρα που απόψε είναι καλυμμένη μια και τα εν λόγω κορμιά θα λυγίσουν, θα κυλιστούν, θα πέσουν και θα χτυπηθούν σύμφωνα με τους ρυθμούς.
 
threadn1905 
   To νήμα του χορού είναι εν προκειμένω το νήμα της ζωής. Η Γεωργία Ηλιοπούλου είχε την έμπνευση πριν τρία χρόνια και στο όραμά της συμπαραστάθηκαν μερικοί φωτισμένοι άνθρωποι του χώρου. Ο σπουδαίος χορογράφος Russell Maliphant, με τη βοήθεια Ελλήνων δασκάλων, έφερε στο σήμερα παραδοσιακές και φουτουριστικές κινήσεις και μούσκεψε το μίτο, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί πιο άνετα. Τα εννέα αγόρια και τα άλλα τόσα κορίτσια φρόντισαν να ιδρώσουν για να παρουσιάσουν όσο πιο άρτια πρέπει το θέαμα. Βιώσαμε παραλλαγές σε ένα θέματα (όπως το γράφω ΑΚΡΙΒΩΣ) σε Τσάμικο, Μαλεβιζιώτη, Κουδούνια, Χορό των μαντηλιών και πολλές ακόμα ομορφιές από διάφορα σημεία της Ελλάδας μας. Χορηγός σε όλο αυτό το υπέρ-θέαμα η μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου. Ο Blade Runner, αφού κατακυρίευσε το δικό του Σύμπαν, ήλθε μια βόλτα και από το δικό μας. Η μουσική του τεράστιου δημιουργού, μία μίξη παραδοσιακών οργάνων και μελωδιών του μέλλοντος, ήλθε κι έδεσε και το σιρόπι ήταν το πλέον γλυκόπιοτο.
 
threadn1909
   Θα πρέπει να πω πως τα πρώτα λεπτά αισθανόμουν κάπως αμήχανα, αφού οι λυτές χορογραφίες και η μινιμαλιστική υπόκρουση μου έκαναν σχετικά λίγα για την παρουσίαση του θεάματος. Χαζομάρα μου, αφού η προοπτική του «χτισίματος» και της κλιμακούμενης έντασης με έβαλαν στη θέση μου σε πολύ λίγο χρόνο. Ο τρόπος που κινούνταν οι χορευτές ήταν απόλυτα εναρμονισμένος με τα μοτίβα των χορών και φανταστείτε ότι η μουσική πολλές φορές ήταν σε μονούς χρόνους, κάτι που από μόνο του ακούγεται δύσκολο. Πόσο μάλλον να μπει σε τροχιά χορευτικής απόδοσης. Οι χορευτές όμως δεν χαμπάριασαν. Κρατώ με πολλή αγάπη το ιντερμέδιο κατά το οποίο ο χορευτής εκτέλεσε μία εκπληκτική ρουτίνα χωρίς συνοδεία μουσικής, με μόνο «μέτρημα» τα χτυπήματά του στο χώρο της ορχήστρας.
 
threadn1906
   Ο Michael Hulls έλαμψε και μαζί έλαμψαν τα φώτα του. Έδωσε τη δραματικότητα που έπρεπε στο θέαμα και φρόντισε να «κρύβει» και να «εμφανίζει» χορευτές και χορεύτριες ανάλογα με τις απαιτήσεις του κάθε πονήματος. Πραγματικά εξαιρετικός! Τα κοστούμια της κυρίας Μαίρης Κατράντζου ήταν απόλυτα εργονομικά και κέρδισαν και τις αισθητικές εντυπώσεις. Θα έλεγε κανείς πως αποτέλεσαν αναπόσπαστο κομμάτι της εμφάνισης των χορευτών, οι οποίοι όλοι ανεξαιρέτως τίμησαν παραδόσεις και χορογραφία και μάτωσαν για να χαρούμε αυτό που χαρήκαμε. Θεωρώ ότι αυτή η εξτραβαγκάνζα μπορεί να αποτελέσει πόλο έλξης για την πολιτιστική κληρονομιά μας. Ήδη τα δείγματα γραφής από το Λονδίνο είναι ονειρικά. Πρόκειται για μία μουσική/χορευτική παράσταση που γεννήθηκε για να πρωταγωνιστεί. Τροφή για τα μάτια, τα αυτιά και την ψυχή, το δίχως άλλο.
 
threadn1907
   Και επειδή το υποσχέθηκα στον εαυτό μου, καταθέτω και αυτό. Συνήθως δεν θέλω να γκρινιάζω για τον κόσμο, γενικά για τους θεατές και μάλιστα σε έναν τόσο υπέροχο χώρο, όπως το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με πολλά «μπουμπούκια». Όχι, δεν αναφέρομαι στην άφιξη της γνωστής κυρίας της γνωστής οικογενείας, κατά την οποία έγινε ένας μικρός χαμός με τις φωτογραφίες και τους παρατρεχάμενους. Φυσικό ήταν, κράτησε λίγο και από τέτοια έχουμε βαρεθεί και συνηθίσει. Πάμε λίγο στην άλλη μεριά, τους υπόλοιπους θεατές. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να φωτογραφίζεστε στο χώρο του θεάτρου και στο καπάκι να τις ανεβάζετε στο διαδίκτυο. Τόσο σας κόβει, τόσα θα κάνετε. Όπως δεν μπορώ να θυμώσω με μία κότα που δεν καταλαβαίνει μαθηματικά, άλλο τόσο μπορώ να θυμώσω και με σένα, κοπέλα μου, που τράβηξες δέκα φωτό με τη φιλενάδα σου και «παιδεύτηκες» για το ποια θα ανεβάσεις, επειδή «Εκείνη φαίνεται πολύ καλή αλλά εγώ όχι τέλεια», φωτίζοντας το χώρο κάθε δέκα δεύτερα και ενοχλώντας ΟΛΟΥΣ τους άλλους δίπλα σου. Εντάξει, αντέγραψα και τον Παπαμιχαήλ, πάμε παρακάτω. Για τους συνεπιβάτες μου στο πούλμαν προς και από την Επίδαυρο θα μπορούσα να μιλάω για ώρες. Κι επειδή είμαι τσογλάνι, την επόμενη φορά θα μαγνητοφωνήσω όλη τη διαδρομή, θα τη δημοσιεύσω και μετά Yeah Πυρί Μιχθήτω!

   Πάμε ξανά στα σοβαρά, αρκετές γραμμές δαπάνησα με τα φαύλα. Αν διαβάσετε ότι αυτή η παράσταση ξανάρχεται, μην το σκεφθείτε δύο φορές. Και αφού πάτε και αφού το χαρείτε… θυμηθείτε και το χόμπιτ που σας το πρότεινε. Καλό θα του κάνετε.

Κώστας Κούλης
 
threadn1908
 

Θεατρικές Παραστάσεις