Θεατρικές Παραστάσεις

loogoo

Ανταπόκριση μοναδικής παράστασης: Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς

 
Πώς να αποτυπώσεις σε ένα κείμενο το μεγαλείο μιας παράστασης;

Πώς να γράψεις με λόγια όλα όσα βίωσες σε μια από τις καλύτερες παραστάσεις της σεζόν;
 
ivanilits255

   Πώς να δώσεις στους γύρω σου να καταλάβουν πως το ταλέντο δεν χρειάζεται σκηνικά, κοστούμια και ό,τι άλλο «είθισται να υπάρχει» για να «γυαλίζει» το μάτι των θεατών; Θα προσπαθήσω να αποτυπώσω σε αυτό το κείμενο την ανταπόκριση αυτής της μεγαλειώδους παράστασης, ξέροντας εξ αρχής πως τα λόγια θα είναι λίγα μπροστά σε αυτό που είδα.

   Βρέθηκα στον επιβλητικό χώρο της κεντρικής σκηνής του θεάτρου Αλκμήνη. Κάθισα στο κάθισμά μου και κοίταξα τη σκηνή. Μια καρέκλα δέσποζε. Τίποτε άλλο. Αλήθεια, πώς ακριβώς θα εξελισσόταν η παράσταση; Ο Γιώργος Γαλίτης και ο Θανάσης Κουρλαμπάς πριν μερικές μέρες μου είχαν αναφέρει ότι οι δυο τους θα έπαιζαν και τους 18 χαρακτήρες του έργου «Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς» του Λέοντος Τολστόι.

   Φώτα δεν κλείνουν, ούτε ακούγεται το σχετικό μήνυμα για απενεργοποίηση κινητών. Άλλωστε τα έχουμε ξαναπεί. Όταν πάμε να δούμε θέατρο, δεν το αφήνουμε ανοικτό, δεν στέλνουμε μηνύματα (ναι, πάλι υπήρξε θεατής που με τη χαζοκεφαλιά του θέλησε να μας χαλάσει τη μαγεία). Εφορμούν λοιπόν και οι δυο ηθοποιοί στη σκηνή και αρχίζουν να μιλάνε για τον θάνατο του Ιβάν Ιλίτς.
 
ivanilits355

   Ο Ιβάν είναι… ήταν δηλαδή… δικαστικός, που έζησε μια ζωή καθωσπρέπει. Ναι… Αλλά πώς τελικά πρέπει να ζεις τη ζωή σου; Με βάση τα στερεότυπα; Με βάση τις ανάγκες σου; Αυτές που κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι έχεις; Ή τελικά θα πρέπει να ζήσεις τη ζωή σου όσο το δυνατόν πιο κοντά στα όνειρα και τις επιθυμίες σου; Όταν φτάνει εκείνη η ώρα πριν το τέλος, η ώρα του απολογισμού, ποιος θα είναι ο δικός σου; Για τον Ιβάν τα πράγματα δεν ήταν όπως τα περίμενε. Φυσικά και ο θάνατος είναι αναπόφευκτος. Φυσικά και δεν είναι δίκαιος. Όμως όταν βρίσκεσαι στην τελική ευθεία, εκεί δυστυχώς καταλαβαίνεις ποια είναι τα σημαντικά πράγματα σε αυτό το δώρο που λέγεται ζωή. Δεν είναι τα χρήματα, ούτε η φήμη. Είναι οι απλές ευτυχισμένες στιγμές που έζησες. Τώρα που ξέρεις όμως είναι αργά για να γυρίσεις πίσω. Το τρένο έχει φύγει από το σταθμό και εσύ κοιτάς σαν χαμένος μπροστά σου.

   Η παράσταση ξεκινά με ένα καταιγισμό πληροφοριών, με τέτοιο τρόπο που σε καθηλώνει. Ο Γιώργος και ο Θανάσης εναλλάσσονται τόσο γρήγορα στους χαρακτήρες που πραγματικά μένεις με το στόμα ανοικτό. Δημιουργούν την αίσθηση πως έχουν αλλάξει ρούχα κάνοντας τη σύζυγο, τους φίλους, τους υπηρέτες και τον εκλιπόντα Ιβάν (ζωή σε λόγου μας). Με τις εκφράσεις αλλά και τις κινήσεις των σωμάτων τους και τις φωνητικές τους αλλαγές, πατούν σε κάθε ρόλο και τον κάνουν μοναδικό.
 
ivanilits455

Το έργο έχει αρκετά κωμικά στοιχεία, αλλά και τεράστιες δόσεις δράματος και εντάσεις, καθώς το έργο κορυφώνεται. Το ταλέντο αυτών των δυο ανθρώπων είναι μεγάλο. Ειλικρινά κάνουν εύκολο κάτι που από όλες τις απόψεις είναι πολύ δύσκολο. Για μένα κέρδισαν το στοίχημα και κατάφεραν να δώσουν σε όλους εμάς μια παράσταση με μοναδικό μεγαλείο.

   «Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς» θα καταταχθεί στις καλύτερες παραστάσεις της χρονιάς και θέλω πραγματικά να ξαναζήσω αυτή τη μοναδική εμπειρία και σύντομα!

Μαίρη Ζαρακοβίτη
 
Αντί επιλόγου: φεύγοντας από το Αλκμήνη έχω κατά νου μία σκέψη. Αυτοί οι δύο, αυτό το καταπληκτικό dynamic duo, ο Κουρλαμπάς και ο Γαλίτης ή – αν προτιμάτε – ο Γαλίτης και ο Κουρλαμπάς, πρέπει να ανεβάσουν κι άλλες παραστάσεις μαζί. Για το έργο «Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς» δεν θα ήθελα να πω περισσότερα (άλλωστε, η παρουσίαση της Μαίρης είναι άρτια), πέρα από το ότι λατρέψαμε το ατακαριό, το οποίο κλέβει τις εντυπώσεις. Το τάλαντο, η δουλειά τους και η οξύνοιά τους είναι προφανώς οι θεματοφύλακες της καριέρας τους και οι επιλογές που κάνουν αποδεικνύονται σοφές. Από την άλλη πλευρά, η συνήθης ύποπτη, απίστευτο μαμούνι και ευεπίφορη στην τελειότητα Κωνσταντίνα Νικολαΐδη, επιμελήθηκε όλο αυτό που είδαμε με περισσή αγάπη και επαγγελματισμό. Είναι ένα πανέμορφο έργο, που αποδόθηκε όπως έπρεπε από τους συντελεστές τους και – αν μου επιτρέπεται – θα ήθελα να παρακαλέσω τους δύο υπέρ-ηθοποιούς και τη σκηνοθέτιδα να μας χαρίσουν του χρόνου τη δική τους εκδοχή πάνω στο «Η κατάρα της Ίρμα Βεπ». Πιστεύω με όλη μου την ψυχή ότι θα τρίβουμε τα μάτια μας.

Κώστας Κούλης
 
ivanilits655
 
Κείμενο: Leo Tolstoy
Μετάφραση από τα ρωσικά: Παύλος Στεφάνου
Θεατρική διασκευή/Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη
Σκηνικά/Κοστούμια: Νίκος Κασαπάκης
Πρωτότυπη μουσική: Γιάννης Οικονόμου
Κίνηση: Χριστίνα Φωτεινάκη
Σχεδιασμός φωτισμών: Χριστίνα Θανάσουλα
Φωτογραφίες: Γιώργος Σακκάς
Γραφιστική επιμέλεια: Γιάννης Στιβανάκης
Promo video: Κώστας Γεραμπίνης
Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού
Παραγωγή: A PRIORI www.a-priori.gr
Παίζουν οι: Γιώργος Γαλίτης & Θανάσης Κουρλαμπάς
 
Facebook Pages
https://www.facebook.com/ivanilits/
&
https://www.facebook.com/apriori11/
Ημέρες & ώρες παραστάσεων
Έναρξη Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2018
Κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21.30
Διάρκεια παράστασης
90’ (χωρίς διάλειμμα)
 
Πληροφορίες-Κρατήσεις
Θέατρο Αλκμήνη, Αλκμήνης 8-12, Γκάζι, 210 3428650
 
Τιμές εισιτηρίων
Γενική Είσοδος: 14 € / Φοιτητικό, ανέργων, ΑΜΕΑ: 10 €
ΠΡΟΣΦΟΡΑ! ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ 10 € ΕΩΣ ΤΕΛΟΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΜΕΣΩ VIVA!
 
Προπώληση εισιτηρίων
- Θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ
- Ηλεκτρονικά στο https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-alkmini/o-thanatos-tou-ivan-ilits/
- Τηλεφωνικώς στο 11876 (viva)
- Στα σημεία: SEVEN, RELOAD, ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ, ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ, VIVA KIOSK, YOLENIS, KREMLINO
Σημείωμα σκηνοθέτριας Κωνσταντίνας Νικολαΐδη
Πρέπει να είναι… 10 χρόνια… περίπου ναι, τόσα έχουν περάσει απ’ όταν πρωτοδιάβασα αυτό το αριστούργημα. Το είχα βρει ανάμεσα σε κάτι βιβλία της θείας μου και το «έκλεψα» με μαεστρία. Παρ’ ότι δεν έχω καλή μνήμη, θυμάμαι έντονα τη στιγμή που διάβασα το συγκεκριμένο βιβλίο. Ήταν νύχτα και ήμουν ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου, στο πατρικό μου. Είχε ησυχία. Όταν διάβασα και την τελευταία λέξη, το έκλεισα, έμεινα λίγο στη σιωπή και στο σκοτάδι και αναρωτήθηκα -πέραν από αυτά που ένιωσα τα οποία είχαν τεράστιο όγκο για να καταφέρω να αποκρυπτογραφήσω- τι είχα μόλις δει! Ναι, πολύ σωστά! Δεν είχα διαβάσει τον Θάνατο του Ιβάν Ιλίτς, τον είχα δει! Κι όχι μόνο! Τον είχα ζήσει! Η υπέροχη πένα του Τολστόι μπόρεσε, όχι μόνο να μου δημιουργήσει εικόνες, αλλά να με κάνει συμπαίκτη. Ήμουν εκεί, σε όλα όσα συνέβησαν σ’ αυτόν τον άνθρωπο… τον Ιβάν Ιλίτς. Μα αυτό το έργο είναι θέατρο! Είναι πιο θέατρο κι απ΄ το θέατρο! Το έκλεισα. Δεν ήταν τότε η ώρα του να το κάνω κάτι. Δεν μπορούσα τότε να το κάνω κάτι. Μετά, όπως συμβαίνει δυστυχώς κάποιες φορές, χαθήκαμε. Πέρασαν τα χρόνια, ξέχασα τον τίτλο, ξέχασα την υπόθεση, ξέχασα και τον συγγραφέα (συγνώμη Μέγα Τολστόι, μα αυτή είναι η αλήθεια). Θυμόμουν μόνο την απόχρωση του εξώφυλλου, ένα περίεργο όνομα κι ένα πόμολο. Α! Και μια κουρτίνα! Κι έναν Θάνατο. Τον Θάνατο. Τα τελευταία χρόνια άρχισα να το αναζητώ πιο επίμονα. Το έψαξα πάρα πολύ, σφούγγιζα το μυαλό μου να βρω μία έστω μικρή πληροφορία για κάτι… Κάτι! Δυστυχώς τίποτα. Ρώτησα πολλούς, περιέγραψα όπως-όπως την ιστορία (είχε ξεθωριάσει κι αυτή, παρ’ όλο που το συναίσθημα ήταν το ίδιο έντονο μέσα μου όπως εκείνη τη νύχτα), έψαξα στο ίντερνετ… αλλά τι να βρεις με μια κουρτίνα, ένα πόμολο κι έναν Θάνατο. Η Πίστη όμως μετακινεί βουνά κι εγώ πίστευα βαθιά μέσα μου ότι θα το βρω, ότι θα με βρει! Και με βρήκε. Αυτό με βρήκε! Μετά από 10 χρόνια. Εγώ απλώς κάτι έψαχνα για Ντοστογιέφκσι… να ‘ναι καλά! Και να ‘μαστε τώρα εδώ! Ο Γιώργος, ο Θανάσης κι εγώ, να σκαλίζουμε αυτή την υπέροχη ιστορία. Να γελάμε… να κλαίμε… να φοβόμαστε… να αγαπάμε! Αυτά κι άλλα τόσα, μέσα απ’ τον Θάνατο του Ιβάν Ιλίτς. Ένας απλός Θάνατος ενός απλού ανθρώπου, όπως τον περιγράφουν. Για μένα… ένας ύμνος στη Ζωή και στον Θάνατο!
Σημείωμα μεταφραστή Παύλου Στεφάνου
Ο Τολστόι στη νουβέλα του «Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς» ξεσκεπάζει το αξιοθρήνητο κενό της ζωής αυτής (και υπάρχουν, σαν κι αυτή, μυριάδες, μυριάδων). Με τις κωμικές φιλοδοξίες της, τις φτωχές ικανοποιήσεις του εγωισμού που δεν προσπορίζουν καμία σχεδόν ευχαρίστηση, την ανία και την αηδία του υπαλληλικού σταδίου, τις παραχωρήσεις που πληγώνουν και οργίζουν και τέλος τη μόνη αληθινή ευτυχία, τη χαρτοπαιξία! Και η γελοία αυτή ζωή κινδυνεύει από μια αιτία ακόμα πιο γελοία… Μετά ακολουθεί… το ψέμα της ασθένειας, το ψέμα του γιατρού, το ψέμα της οικογένειας… το ψέμα της ζωής. Ο Ιβάν Ιλίτς θρηνεί για την απομόνωση του και τον εγωισμό των ανθρώπων. Υποφέρει φρικτά ως την ημέρα που συνειδητοποιεί ότι ολόκληρη η περασμένη ζωή του ήταν ένα ψέμα. Αλλά το ψέμα αυτό, ακόμη και τούτη την ύστατη ώρα, μπορεί να το επανορθώσει.
 
Θέατρο Αλκμήνη
Αλκμήνης 8-12 | Γκάζι
2103428650| www.theatro.gr | www.facebook.com/theatroalkmhnh/
 

Θεατρικές Παραστάσεις